“เหอะ..ไร้ประโยชน์! ข้ามีปราณแท้จริงปริมาณมหาศาลเ้าอาจจะยื้อการต่อสู้นี่ให้นานขึ้นไปอีก แต่คนที่จะล้มลงคนแรกก็คือเ้า!” เฉินยี่หานคัดค้านคำพูดเฉินเทียนหู่ เขาเริ่มกลับมาจู่โจม เฉินเซี่ยง อีกครั้ง ส่งพลังโจมตีนับไม่ถ้วนเข้าใส่การจู่โจมก่อนหน้านี้แม้จะรุนแรงและทำให้ เฉินเซี่ยง ได้รับาเ็ ตอนนี้ เฉินยี่หานยังคงกดดัน เฉินเซี่ยง อย่างต่อเนื่อง เขามั่นใจว่าไม่นานหลังจากนี้ เฉินเซี่ยง จะต้องตกตายด้วยน้ำมือของเขา
เฉินยี่หาน ระดมหมัดอย่างต่อเนื่องด้วยรัศมีน้ำแข็งลึกล้ำของเขานอกจากจะระดมหมัดระยะประชิดแล้ว เขายังได้ส่งการจู่โจมระยะไกลเข้าหา..ทำให้ เฉินเซี่ยงไม่อาจตอบโต้
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ก่อนหน้านี้เ้ายังประกาศว่าจะสู้แทนพ่อของเ้าแต่ดูตอนนี้สิ! แค่จะต่อต้านข้ายังทำไม่ได้!!” เฉินยี่หาน เปล่งเสียงหัวเราะดังลั่น ร่างกายเฉินเซี่ยงเติมไปด้วยหลุมเืมากมายระหว่างปะทะเมื่อครู่เนื่องจากรัศมีน้ำแข็งลึกล้ำปะทุออกมาจากภายในิั เฉินเซี่ยง
เฉินเซี่ยง สูดหายใจเข้าลึกๆ ขณะที่โคจรภาพร่างหยินหยางภายในร่างกายเขาควบคุมธาตุทั้งห้าแห่งปราณแท้จริง’ ภายในร่างกายพร้อมกับหล่อหลอมพวกมันเข้าด้วยกันด้วยความช่วยเหลือของเส้นชีพจริญญาของเขา
ธาตุทั้งห้าแห่งปราณแท้จริงเริ่มเข้าหากันตอนนี้โอกาสชนะเพียงหนึ่งเดียวของ เฉินเซี่ยง คือใช้ ‘ธาตุทั้งห้าแห่งปราณแท้จริง’ พร้อมๆกัน แม้ธาตุทั้งห้าแห่งปราณแท้จริงผสานเข้าด้วยกันเสร็จสิ้นแล้ว พลังของมันล้วนรุนแรงและป่าเถื่อนเส้นเอ็นของเขาตอนนี้ไม่สามารถแบกรับพลังของมันได้
การควบรวมธาตุทั้งห้าแห่งปราณแท้จริงเข้าด้วยกันนั้นยังไม่มีใครเคยพยายามทำมาก่อนและเนื่องมาจากไม่มีใครมีโอกาสที่จะลองเช่นนั้น เฉินเซี่ยง เริ่มผสานธาตุทั้งห้าผสานเข้าด้วยกันในอาณาเขตลึกลับของเขา ซึ่งการกระทำของเขาอาจจะเรียกได้ว่าบ้าดีเดือดอย่างยิ่ง ถ้าเขาไม่สามารถควบคุมปราณได้จะเกิดการผันผวนกระสบกลับเข้าสู่ภายในร่างกายและจะทำให้ เฉินเซี่ยง เสียชีวิตในที่สุด
ถึงอย่างนั้นเขาก็ต้องทำให้สำเร็จให้ได้เฉินเซี่ยงรู้สึกว่าเส้นเอ็นทั้งหมดของเขาเกือบจะถูกทำลาย ถึงกระนั้นภายในจุดตันเถียนของเขาธาตุทั้งห้ายังผสานกันได้อย่างสมบูรณ์แบบ แต่มันก็ยังยากที่จะควบคุม นอกจากนี้เขายังสูญเสียปราณแท้จริงจำนวนมากเฉินเซี่ยง รู้ว่าเขาต้องลงมือให้เร็วก่อนที่ปราณแท้จริงของเขาจะเหือดแห้ง ยามนี้เขาจำเป็ต้องใช้พลังที่น่าหวาดกลัวนี้จัดการเฉินยี่หาน
ทันใดนั้นรัศมีที่รุนแรงะเิออกจากร่างเฉินเซี่ยง หัวใจของเฉินยี่หานเต้นระรัว ปราณแท้จริงปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันปลดปล่อยอำนาจอันเกรี้ยวกราดสะกดข่มออกมาราวกับไม่ลังเลที่จะทำลายทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางทางของมัน
“อั่ก...”
ร่างกาย เฉินเซี่ยง ได้รับาเ็ซึ่งเป็ผลกระทบจากปราณแท้จริงที่รุนแรงเขาไม่สามารถทนต่อความเ็ปจึงได้แต่ร้องลั่นออกมา ทันใดนั้นคลื่นกดดันที่มองเห็นได้จากปราณเริ่มแผ่กระจายออกไปทุกสิ่งรอบๆ มันถูกกวาดเรียบราวกับทะเล ขณะที่พื้นที่ทั้งหมดสั่นะเื ก้อนอิฐทั้งหมดที่อยู่ใกล้ๆเฉินเซี่ยง เริ่มแหลกสลาย
ทุกสรรพสิ่งในโลกใบนี้ประกอบไปด้วยธาตุทั้ง5 ด้วยการที่ผสานอำนาจของธาตุทั้ง 5 เข้าด้วยกันนั้นย่อมประกอบไปด้วย์และจักรวาลในตอนนี้ เฉินเซี่ยง ผสานอำนาจของธาตุทั้ง 5 ทั้งเข้าด้วยกัน ก่อกำเนิดเป็พลังแห่งจักรวาลซึ่งก็คือ‘ปราณจักรวาล’
“ตายไปซะ!!” ปราณแห่งน้ำแข็งะเิออกมาจากภายในร่าง เฉินยี่หานเขารู้สึกว่า เฉินเซี่ยง อาจจะพลิกกลับมาชนะเขาได้ในที่สุด ยามนี้เขาจึง้าจะจบการต่อสู้นี่โดยเร็ว
สายฟ้าประกายอยู่ในดวงตา เฉินเซี่ยง เขาก้าวยาวตรงไปหาเฉินยี่หาน พื้นที่ เฉินเซี่ยง เหยียบย่ำเต็มไปด้วยอำนาจจักรวาลพี่พร้อมจะล้างผลาญทุกสิ่งแต่ละย่างก้าวล้วนส่งผลทำลายกระเบื้องที่เหยียบย่ำ พื้นดินโดยรอบต่างผกผันจนเกิดโกลาหลราวกับมีคนปล่อยฝูงม้านับหมื่นออกมาในคราวเดียว
“รัศมีน้ำแข็งลึกล้ำ!” เฉินยี่หานขมวดคิ้วขณะที่มองไปยัง เฉินเซี่ยง หมัดทั้งคู่ของเขาซัดออกไปพร้อมๆ กัน ขณะที่แผ่รัศมีเยือกแข็งพุ่งตรงไปยังเฉินเฉินเซี่ยง
ในตอนนี้สภาพจิตใจของ เฉินเซี่ยง คล้ายกับคนเสียสติในหัวของเขาคิดเพียงสิ่งเดียวคือ ‘กำจัดเฉินยี่หาน’
ผลกระทบจาก ‘รัศมีน้ำแข็งลึกล้ำ’ ทั้ง2 สายได้บดทำลายหินเล็กหินน้อยจนแตกกระจาย เฉินเซี่ยง คำรามลั่นขณะคว้าจับรัศมีปราณที่น่ากลัวด้วยมือทั้งสองข้างชั้นน้ำแข็งเข้าปกคลุมมือทั้ง 2 ข้างของเขาในทันที แต่ในพริบตา มันกลับถูกทำลายในทันทีโดยไม่ส่งผลให้เฉินเซี่ยง าเ็แม้เพียงนิด
เพียงชั่วครู่ เฉินเซี่ยง ก็ปรากฏอยู่เบื้องหน้าเฉินยี่หาน แล้ว หมัดของ เฉินเซี่ยง ซัดออกไปส่งผลให้ปราณแท้จริงเกิดการะเิขึ้นอย่างฉับพลันกลายเป็ทักษะระดับมนุษย์ขั้นสูง ‘หมัดพายุสังหาร’ แต่ละหมัดที่ส่งออกไปก่อให้เกิดการะเิของปราณแท้จริงพลังของมันรุนแรงอย่างมาก แต่ในทางกลับกันมันก็เผาผลาญปราณแท้จริงอย่างมากเช่นกัน
ขณะที่แต่ละหมัดแหวกผ่าอากาศ คลื่นปราณที่ถูกปล่อยออกมาล้วนดังกึกก้องไม่เพียงเท่านั้น หมัดของ เฉินเซี่ยง เองก็รวดเร็วปานสายฟ้า หมัดแล้วหมัดเล่า! คลื่นพลังถูกซัดออกไปอย่างไม่หยุดหย่อนราวกับเขาไม่ได้สูญเสียปราณแท้จริงใดๆ เลยแม้แต่นิดเดียว
เฉินเซี่ยงใช้ ‘หมัดพายุสังหาร’ ออกด้วยปราณจักรวาลด้วยระดับพลังที่น่าหวาดกลัวนี้ทำให้จิตใจของทุกคนสั่นสะท้าน ด้วยการจู่โจมระดับนี้ย่อมเทียบเท่ากับ‘รัศมีแท้จริง’
เฉินยี่หาน จึงจำต้องใช้ ‘รัศมีแท้จริง’ เพื่อป้องกัน‘หมัดพายุสังหาร’ อันป่าเถื่อนของเฉินเซี่ยง ที่กระหน่ำเข้าร่างกายของเขาราวกับห่าฝนที่ร่วงหล่นสู่พื้นดิน ขณะที่เขาป้องกันแต่ละหมัดจิตใจของเขาล้วนห่อเหี่ยว การะเิของปราณที่รุนแรงทำให้เขารู้สึกกลัว แต่ละหมัดที่กระหน่ำเข้าใส่ล้วนได้รับาเ็รุนแรงอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้
ไม่กี่ลมหายใจต่อมา เฉินเซี่ยง ยังคงกระหน่ำ‘หมัดพายุสังหาร’ เข้าใส่อย่างต่อเนื่อง
ดวงตาทั้งคู่ของ เฉินเทียนหู่ เปิดกว้างบุตรชายของเขากล้าหาญอย่างไม่น่าเชื่อ แต่เขาสามารถบอกได้ว่าสถานการณ์ของ เฉินเซี่ยงในตอนนี้ย่อมวิกฤตแล้ว การที่คนผู้หนึ่งจะสำแดงพลังเกินขีดจำกัดของตน แน่นอนว่าความเสียหายย่อมเกิดขึ้นกับร่างกายของพวกเขา
“บัดซบ..” เฉินยี่หานต่อต้าน ‘หมัดพายุสังหาร’ อันบ้าคลั่งอย่างต่อเนื่องเขาทำได้เพียงด่าทอสาปแช่ง สำหรับคนอื่นๆ ในที่แห่งนี้ นี่เป็ครั้งแรกของพวกเขาที่เห็นคนผู้หนึ่งใช้‘หมัดพายุสังหาร’ ในลักษณะที่แปลกประหลาดเช่นนี้และนี่ยังเป็ครั้งแรกของพวกเขาที่ได้เข้าใจว่า ‘ทักษะระดับมนุษย์ขั้นสูง ‘สามารถใช้ออกได้อย่างน่ากลัวเช่นนี้
ปราณจักรวาลกำลังถ่ายเทออกจากร่างกาย เฉินเซี่ยงอย่างรุนแรง ในยามนี้เขาได้รู้สึกเศร้าอยู่ภายในใจ เพราะหากว่าปราณแท้จริงภายในร่างกายของเขาถูกเผาผลาญจนเหือดแห้งแต่กลับยังไม่สามารถปิดฉากกำจัดเฉินยี่หานได้ ยามนั้นคงต้องถึงวาระของเขาเป็แน่
เฉินเซี่ยง อ้าปากออกในทันที ส่งเสียงคำรามลั่นเสียงคำรามของัดังกึกก้องไปไกลสุดขอบฟ้า เฉินเซี่ยง ปล่อยปราณแท้จริงที่รุนแรงออกจากปากพลังนั่นกำลังจะกลืนร่าง เฉินยี่หาน เพียงแค่การคำรามเพียงครั้งเดียว
มันคือ ‘ัครามคำราม’ แต่ในเวลานี่ปราณแห่งจักรวาลที่ไร้ซึ่งสีสันทะลักออกมาแทนพลังสีครามภายในเสียงคำรามประกอบไปด้วย สายฟ้า ไฟ น้ำ น้ำแข็ง และคุณลักษณะอื่นๆ มากมาย
เฉินยี่หาน คาดไม่ถึงว่า เฉินเซี่ยง จะจู่โจมฉับพลันเช่นนั้นเขารีบก้าวถอยกลับไปตั้งหลักด้านหลังอย่างรวดเร็วเพื่อเพิ่มระยะห่างระหว่างเขาละ เฉินเซี่ยงให้มากขึ้น ขณะที่เขาโคจรปราณแท้จริงไปพร้อมๆ กัน และเริ่มแผ่รัศมีปราณเพื่อสร้างผลึกน้ำแข็งปกคลุมร่างกายเพื่อป้องกันการโจมตีที่รุนแรงนั่น
ทันใดนั้นมือทั้งข้างของ เฉินเซี่ยง ปรากฏ‘ดาบใบกว้าง’ เปล่งแสงอันเย็นเฉียบแพรวพราว
ทั่วร่าง เฉินเซี่ยง กำลังปลดปล่อยปราณแท้จริงที่รุนแรงเขาเปล่งเสียงคำราม พร้อมถ่ายเทปราณแท้จริงที่เหลืออยู่ลงในดาบ ใบดาบะเิรัศมีพลังสีครามพร้อมกับเสียงคำรามของัอันแหลมคมที่สามารถป่นหินผาทำลายท้องนภาได้สิ่งที่เห็นในตอนนี้ประทับลงไปในจิตใจและจิติญญาของคนที่อยู่ ณ ที่แห่งนี้
เฉินเซี่ยงทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ดาบเสริมปราณของเขาเปล่งแสงสีครามพร่ามัวจนยากจะมองเห็นทันใดนั้นดาบของ เฉินเซี่ยง ตัดผ่านอากาศด้วยอำนาจที่ไม่อาจต่อต้านพุ่งตรงลงมายังศีรษะเฉินยี่หาน
“ไม่!!! ...” เสียงร้องดังก้องมาแต่ไกล ดาบที่หมายจะผ่า เฉินยี่หานออกเป็ 2 ซีกได้หยุดลงห่างจากศีรษะเขาเพียงนิด
พลังโจมตีที่รวดเร็วและทรงพลังของ เฉินเซี่ยงกระจายออกไปสี่ทิศทาง ทุกๆ ในที่แห่งนั้นยืนนิ่งแข็งค้างราวกับรูปปั้นหิน สายตาที่ว่างเปล่าจับจ้องไปที่เฉินเซี่ยง ผู้ซึ่งกุมดาบไว้ในมือ
ทุกๆ คนตกตะลึงจากการต่อสู้ที่บ้าระห่ำและทักษะการต่อสู้ที่เหนือชั้นของเฉินเซี่ยง จนไม่อาจกล่าวแม้เพียงคำ เขาเป็คนไร้ประโยชน์ที่ไม่มีเส้นชีพจริญญาได้อย่างไร? คนเช่นนี้...คืออสุรกายที่น่าสะพรึงกลัวอย่างแน่นอน
ไม่เพียงมีอายุ 16 ปี แต่ยังสามารถจัดการกับนักสู้มีพลังระดับ7 ขอบเขตนักสู้! นี่มันปาฏิหาริย์ชัดๆ
นอกจากนั้น เฉินเซี่ยง ยังเป็นักปรุงยาอีกด้วย!
ตระกูลของพวกเขาได้ให้กำเนิดอัจฉริยะ เพียงแค่ความจริงประการนี้ก็พลันทำให้หัวใจของสมาชิกตระกูลเฉินทั้งหมดตื่นเต้นจนหาที่เปรียบไม่ได้
“เฉินเซี่ยง…….เฉินเซี่ยง……..เฉินเซี่ยง!” ผู้คนจำนวนมากโห่ร้องะโเรียกชื่อ เฉินเซี่ยงอย่างพร้อมเพรียงกัน ภายในหัวใจของพวกเขาพลันรู้สึกภาคภูมิใจกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นนี้
ก่อนหน้านี้ทุกๆ คนต่างพากันคิดว่า การที่เฉินเซี่ยง ยอมรับการท้าทายจากอัจฉริยะตระกูลเหยาล้วนไม่ต่างกับการต่อสู้ที่สิ้นหวังแต่เมื่อมองย้อนมาถึงตอนนี้...เฉินเซี่ยงต้องเป็ผู้ชนะอย่างแน่นอน!!..............
.........................................................