“โอ๊ย วันนี้วิชาโหดๆทั้งนั้นเลยเจอคาบแรกไปก็หมดสภาพละกู คาบสุดท้าย โดดมั้ยไอ้อชิ” เมลชวนเพื่อนโดดเรียนด้วยสีหน้าจริงจังระหว่างนั่งรอเรียนคาบสุดท้ายของวันนี้ใต้คณะ ซึ่งอยู่กันครบแก๊ง
โป๊ก! “ โอ๊ย! มึงตบหัวกูทำไมไอ้ภีม”เมลหันไปถามอย่างงงๆ เจอสายตาเ็าจ้องมาคือถ้าเป็ใบมีดคงเฉือนเนื้อเขาเป็ชิ้นๆ แล้ว ไม่ต้องพูดแค่ดูสายตาก็รู้ความผิดของตัวเองทันที
“ เอ่อ กูแค่พูดเล่นเองเนอะ ไอ้อชิเนอะ ” เขาแก้ต่างขึ้นทันที พร้อมกับหาแนวร่วม
“มึงโดนอาจารย์พ่อสุธีหมายหัวอยู่ยังไม่รู้ตัวรึไง เคยโดดไป 2 คาบก็โดนเรียกเข้าห้องดำละหรือมึงจะเอาอีก ” เอมมี่พูดขึ้นเตือนสติ เมลคิดว่าก็แค่หมดพลังเลยเผลอพูดเล่นๆไปแต่ในใจคิดจริง ถ้าได้ก็ดี ^-^
“เออ อย่าให้ใครรู้นะว่าแกเป็พี่ฉัน โง่ซ้ำโง่ซากจริงๆแม่ส่งให้มาเรียน ไม่ใช่ไถนา” มินิทพูดต่อว่าขึ้นทันทีเพราะครั้งก่อนที่มันโดด เธอก็โทรฟ้องพ่อไปรอบนึงละ นี่พี่หรือลูกว่ะต้องคอยจูงตลอดเวลา
“เออๆ กูพูดเล่นทำเป็จริงจังไปได้ พวกมึงก็นะ -_- แล้วแกก็เหมือนกัน อย่าริอาจไปฟ้องพ่ออีก”
“เออสรุปวันนี้ใครต้องประชุมสโมบ้าง”ภีมถามขึ้น เนื่องจาก 5 โมงเย็นสโมสรนักศึกษาเรียกประชุมเฮดแผนกต่างๆเพื่อพูดคุยหาข้อสรุปที่จะจัดงานประกวดดาวเดือนในอีก 2 สัปดาห์ข้างหน้าและเขากับไอ้คีรินต้องเข้าร่วมด้วยเนื่องจากเป็เฮดเื่จัดสถานที่
“เราเองกับพระพายเข้าไปเป็แผนกพี่เลี้ยงดาวเดือน” มินิทพูดขึ้นด้วยเสียงสองเสียงสาม เพราะกับภีมเธอชอบเต๊าะเขาเล่นๆ ต่อหน้าตลอด แต่ถ้าได้ก็เอานะติดตรงที่ภีมไม่ค่อยเล่นด้วยนี่แหละ พูดแล้วเศร้า และเนื่องจากเธอก็เคยเป็ดาวคณะมาก่อนและยัยพระพายก็เป็รองดาวคณะอีกทีเลยต้องไปให้คำแนะนำน้องๆดาวเดือนคณะตัวเองที่จะส่งเข้าประกวด
“อืม งั้นก็ 4คน เพราะเรากับไอ้คีรินด้วย ได้ไปพร้อมๆกัน”
“งั้นแกกลับเองนะี้เีรอ อยากไปนอน” เมลพูดขึ้นอย่างไม่เดือดร้อนเพราะเขาไม่รออยู่แล้ว น่าจะอย่างต่ำ 2 ชั่วโมง
“หน๋อยมันรถฉันเหมือนกันนะ แกนั่นแหละกลับเองเลย ทิ้งรถไว้ให้ฉัน” เธอวีนขึ้นมาทันทีมีอย่างที่ไหน น้องต้องเสียสละให้พี่
“แกก็ให้ไอ้ภีมไปส่งดิทางผ่านอยู่แล้ว” เออ ใช่ว่ะ ความคิดดีจะได้มีเวลาใกล้ๆภีมสองต่อสอง อิๆ ถือว่ายกประโยชน์ให้มันละกัน ให้รถมันไป
“ ที่รักค๋า แวะไปส่งด้วยได้มั้ย นะๆ” เธออ้อนเขา พร้อมคล้องแขนทำท่าทางน่าสงสาร ส่วนภีมปลดแขนเธอออกและพูดออกมาสั้นๆ ว่า
“ภาระ” หึ ถึงคำตอบจะไม่น่าฟัง แต่มาทรงนี้เขาน่าจะไปส่งอยู่แล้ว
“555 โชคดีนะไอ้ภีม” เมลเอ่ยบอกอย่างขำๆ
“หึ แต่ตอนนี้ขึ้นไปเรียนก่อนค่ะโดยเฉพาะแก ไอ้พี่บ้า” แล้วทุกคนก็ทยอยกันขึ้นไปเรียนเหลือคีรินและพระพายที่เดินรั้งท้ายเนื่องจากเมื่อกี๊เก็บของอยู่
“เธอล่ะเอารถมามั้ย” เขาถามเธอด้วยหรืออยากให้ไปด้วยกันวะ เข้าข้างตัวเองได้มั้ยเนี่ย
“อืม เราเอารถมา” แต่พอเขาตอบกลับมาหน้าแตกหมอไม่รับเย็บค่ะ
“โอเคฉันก็มีธุระเหมือนกัน” !! -_-
“เฮ้ย พวกแกฉันกลับก่อนนะ มีนัดกับผู้ชาย” เฌอบอกทุกคนรีบเก็บของออกไปทันที
“ชะนีให้มันน้อยๆหน่อยจะรีบไปไหนเวลากับเพื่อนมาสายตลอด กับผู้ไปด้วยความเร็วแสงค่ะ” เอมมี่ะโไล่หลังออกไปทุกคนไม่แปลกใจเพราะรู้มาบ้างว่ามันมีคนคุยเป็รุ่นพี่ปี 4 อยู่คณะสถาปัตย์แต่ก็ยังไม่เคยเห็นเฌอคบกับใครสักที
“งั้นพวกฉันกลับก่อนนะชะนีน้อย”เอ่ยลากันเสร็จ ทีมพระพายก็เดินเข้าร่วมประชุมอีกตึกนึงฝั่งตรงข้าม
โดยการประชุมวันนี้มีการมอบหมายงานแบ่งงานกัน โดยจะมีทีม จัดสถานที่พี่เลี้ยงดาวเดือน ทีมเครื่องเสียงดนตรี ทีมประสานงาน ซึ่งแต่ละทีมจะมีประมาณทีมละ30 คนซึ่งเป็ตัวแทนของแต่ละคณะ ตอนครึ่งชั่วโมงหลังแยกประชุมกันเฉพาะทีมนั้นๆ
โดยทีมเธอจะมีนิกกี้ และเฟิร์น เป็เฮดหลักของทีม ซึ่งทั้ง 2 คนนี้รู้สึกจะเรียนพยาบาลปี 3 พอจะคุ้นหน้าคนที่ชื่อนิกกี้อยู่เพราะเธอติดตามไอจีอยู่เห็นน่ารักดี คนก็ติดตามกันเกือบแสน
“เอางี้นะคะ เดียวนิกกี้จะแจ้งขั้นตอนและเวลาการประกวดของแต่ละคู่อีกทีทางไลน์ โดยความสามารถพิเศษของน้องๆแต่ละคนให้ไม่เกิน 4 นาทีนะคะ ส่วนรายชื่อ ประวัติรูปถ่ายผู้เข้าประกวดให้ทีมพี่เลี้ยงส่งมาพรุ่งนี้เช้า เพราะจะต้องนำมาเป็ VTRเปิดก่อนเริ่มงานค่ะ”
มินิทขยับเข้ามากระซิบกับพระพายทันที
“อะไรวะ สั่งวันนี้จะเอาพรุ่งนี้ จะไม่ให้เวลาพวกเราไปรวมข้อมูลก่อน รึไง ยัยนี่ดูใสๆ แต่ก็ร้ายนะเนี่ย ทั้งๆที่มีเวลาอีกตั้งหลายวัน “
“ แกคิดมากป่าวมินิทเขาอยากให้งานเสร็จไวๆป่าววะแต่กูก็เห็นด้วยกับมึงนะมินิท 555 แต่ในไอจีนางน่ารักมากเลยนะ ไม่น่าร้ายว่ะ “
“ หึ ในไอจีมีแต่รูป มึงจะรู้นิสัยเขาได้ไงวะยัยพระพายอีกอย่างนะ กูว่านางแต่งรูปในไอจีเกินจริงไปหน่อยว่ะ 555 แต่งซะขาวเชียวตัวจริงดำกว่ามึงอีก ต้องมึงนี่ขาวของจริง”
เนื่องจากสั่งส่งงานกระชั้นชิดทำให้คนอื่นๆ เริ่มพูดคุยกันเสียงดังขึ้น
“คืออย่างนี้นะคะ นิกกี้อยากให้งานเสร็จเร็วๆจะได้ไม่มีอะรผิดพลาด และอีกอย่างคนทำ VTR มีเวลาทำคลิปเยอะขึ้นงานจะได้ออกมาสวยๆ ค่ะ เอาตามนี้นะคะถ้าไม่มีอะไรแล้วแยกย้ายกันค่ะ ขอบคุณนะคะ”
“ แหมทีใช้งานเนี่ยพูดแอ๊บแบ๊วเสียงสองเชียวแต่การกระทำมันไม่ได้ค่ะสาว” มินิทพูดขึ้นด้วยความหมั่นไส้
“ +1 ค่ะเพื่อนกูก็ว่างั้นแต่เอาเป็ว่ารีบไปทำงานส่งเหอะ เดี๋ยวไม่ทัน ต้องดูกันยาวๆ ว่านางจะแอ๊บหรือไม่แอ๊บ ”
เธอเห็นหลังคีรินอยู่ไกลๆเลยะโเรียกถามขึ้น
”คี จะกลับแล้วหรอ”มันหันกลับมาแล้วตอบว่า
“ใช่ ” โบกมือให้เธอแล้วรีบเดินกลับไปมันจะรีบไปไหนวะ ธุระอะไรที่มันบอก เธอเริ่มอยากรู้ละซิ
1K
