เกิดใหม่กับระบบ คนขับราคะ

ขณะที่ผมก้าวออกจากห้อง ผมก็เอ่ยออกมาเสียงเบา “ระบบ ใช้สกิลไว้วางใจกับปันปันทีสิ” 

[กรุณาเลือกระดับการใช้งาน ระดับ 1 (เพื่อนสนิท) ระดับ 2 (เพื่อนรัก)]

“ใช่สิ สกิลไว้วางใจเลื่อนระดับแล้วนี่นา” ผมหยุดคิดสักพักก่อนจะตอบกลับ “เอาระดับ 1 แล้วกัน ฉันไม่อยากดูสนิทกันเกินไปต่อหน้าเพื่อน ๆ ของเธอ” 

[รับทราบ สกิลไว้วางใจ ทำงาน]

[เวลาในการใช้งาน 60 นาที]

เมื่อเรียกใช้สกิลเรียบร้อย ผมก็เดินผ่านโต๊ะอาหารไป ก่อนจะเลี้ยวซ้ายไปยังห้องนั่งเล่น และห้องนอนรองอยู่ขวามือ จากนั้นก็เดินไปจนสุดทางแล้วเลี้ยวซ้ายอีกครั้ง ก็จะเจอทางออกไปยังสระน้ำ ทว่าที่อ่างจากุซซี่กลางแจ้งตรงสุดทาง ก็ทำให้ผมชะงักเล็กน้อย เพราะเมษากับเกลกำลังจะใช้อ่างพอดี พวกเธอกำลังเปิดน้ำใส่อ่างอยู่

ผมยิ้มให้ทั้งสองเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยทักว่า “ใช้เป็นด้วยเหรอ...”

เมษายิ้มพลางหัวเราะแล้วตอบ “ไม่รู้เหมือนกันค่ะ แต่เห็นน้ำไหลแล้ว” เมื่อเธอพูดจบ ก็เอามือตักน้ำสาดใส่ผมเบา ๆ “พี่มาเล่นน้ำด้วยกันสิ”

เกลที่อยู่ข้าง ๆ เสริมขึ้น ขณะที่ผมเดินเข้าไปใกล้ “พี่จะมาแช่น้ำกับพวกหนูเหรอคะ” เธอยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย

ผมหัวเราะเบา ๆ แล้วตอบ “พี่มาช่วยทำอ่างน้ำให้ต่างหากล่ะ” จากนั้นผมก็กดปุ่มนั้นหมุนนี่นิดหน่อย แล้วเสริมว่า “เดี๋ยวรอน้ำได้ที่ก็ค่อยกดปุ่มนี้นะ”

“พี่มาแช่ด้วยกันสิ” เมษาโอบแขนผมแล้วยิ้ม

“อ่างเล็กแค่นี้ สองคนก็เต็มแล้ว” ผมตอบ เมษากับเกลหัวเราะออกมาทันที ก่อนที่เมษาจะปล่อยแขนผมไป

จากนั้นผมก็เดินไปนั่งที่เตียงริมสระข้างปันปัน โชคดีที่เตียงนี้ว่างอยู่พอดี เตียงมีอยู่สี่ตัว อีกสองตัวอยู่ที่ปีกฝั่งด้านซ้าย ก่อนจะถึงอ่างจากุซซี่ ซึ่งมีเฟยกับธามกำลังนั่งเล่นเกมกันอยู่

ทันทีที่ผมนั่งลง ปันปันที่กำลังนอนเล่นมือถืออยู่ก็ยิ้มให้ผมก่อนจะทักเบา ๆ ว่า “พี่คะ ตอนหัวค่ำหนูขอโทษด้วยนะคะ” พูดจบเธอก็หันมาสบตาผมทันที

ผมเอนตัวลงนอนข้าง ๆ เธอ ก่อนจะตอบกลับ “พี่ผิดเองแหละที่ทำแบบนั้น ไม่ต้องขอโทษหรอก”

เธอเม้มปากคิดอยู่สักพักก่อนจะพูดออกมา “ตอนแรกหนูนึกว่าพี่จะโกรธ แต่พอตอนเย็นพี่ยิ้มให้ หนูก็เลยโล่งใจขึ้นนิดหน่อย”

“นิดหน่อยเองเหรอ” ผมตอบพลางหัวเราะเพื่อให้เธอสบายใจขึ้น

“ใช่ค่ะ” เธอตอบเสียงเรียบ ๆ โดยไม่หันมาหัวเราะกับผมเลย ทำเอาผมหน้าแตกไปหนึ่งที จากนั้นเธอก็เสริมขึ้นว่า “...แต่ตอนนี้ดีขึ้นแล้วค่ะ เพราะพี่มาคุยกับหนู” เธอพูดขณะมองไปยังเพื่อน ๆ ของเธอ

ผมเห็นเธอมองเพื่อน ๆ ด้วยสีหน้าเศร้า ๆ ก็อดที่จะถามไม่ได้ “ไม่ไปเล่นน้ำกับเพื่อน ๆ เหรอ”

“ไม่ค่ะ... เอาไว้เล่นพรุ่งนี้ดีกว่า” ปันปันตอบเสียงเรียบจนผมรู้สึกสงสัย

“ขอโทษนะ ปันปันมีแฟนไหม... ทำไมไม่ชวนมาด้วยล่ะ” ผมตัดสินใจถามคำถามนี้ออกไป ถ้าหากว่าผมไม่ได้ใช้สกิลกับเธอ ผมคงไม่มีทาง กล้าถามเรื่องส่วนตัวแบบนี้แน่ ๆ

เธอถอนหายใจเล็กน้อย สายตายังคงจับจ้องไปที่เพื่อน ๆ “พี่คะ สัญญากับหนูได้ไหมว่าพี่จะไม่บอกเรื่องนี้กับใคร โดยเฉพาะเมษา” ปันปันหันกลับมามองผม

“เอาสิ พี่สัญญา” ผมตอบ

“หนูรู้ว่าพี่ไม่ใช่พี่แท้ ๆ ของเมษา แต่พี่ก็อยู่กับเมษา “ปันปันเว้นจังหวะพูด อยู่สักระยะ “...หนูอยากถามพี่ว่าเมษาได้ชอบธามจริง ๆ ไหมคะ” ดวงตาของเธอวาววับขณะมองมาที่ผม

ผมเหลือบมองเมษาและเพื่อน ๆ เล็กน้อยก่อนจะตอบว่า “ตอนนี้เมษากับธามเป็นแค่คนคุยกัน เมษาบอกพี่แบบนั้น อีกอย่าง เมษาเองก็ยังไม่อยากคบใครจริงจัง พี่รู้แค่นี้แหละ”

ผมหยุดพูดเพื่อสังเกตสีหน้าของปันปัน แล้วเสริมว่า “หรือว่า... ปันปัน... ชอบธามเหรอ” ผมถามออกไปอย่างสงสัย

ปันปันเงียบไปสักพักก่อนจะหันมาตอบ “ค่ะ... หนูชอบธามตั้งแต่เข้าปีหนึ่งแล้ว  แต่หนูก็ไม่กล้าที่จะเข้าหาธาม พอรู้ตัวอีกทีธามก็ชอบเมษาแล้ว จนตอนนี้เมษากับธามก็กลายเป็นคนคุยกัน” เธอหยุดแล้วถอนหายใจ พยายามยิ้ม “บางทีตอนที่อยู่ที่ทำงาน ธามก็ชอบมาถามหนูบ่อย ๆ ว่าเมษาคิดยังไงกับเขา หนูก็บอกว่าไม่รู้ เพราะว่าหนูไม่รู้จริง ๆ หนูไม่เคยถามเรื่องธามกับเมษาสักครั้งเลย”

ผมทำตาโตขึ้นมาทันที คิดในใจว่า “ฉิบหายแล้ว” ผมหายใจออกยาวแล้วตอบสั้นๆ “อ้อ...”

เธอเงียบไป ส่วนผมก็ไม่รู้จะชวนคุยอะไรต่อ เพราะเธอดูเครียด ๆ ผมไม่แน่ใจว่าการมาเที่ยวครั้งนี้ของเธอจะทุกข์มากกว่าสุขหรือเปล่า ผมจึงตัดสินใจเอ่ยถามว่า “เครียดแบบนี้ จะมีอารมณ์เที่ยวต่อไหมล่ะ...” 

ปันปันหันมาสบตาผมอีกครั้ง แววตาที่เคยวาววับกลับเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด “ไม่รู้เหมือนกันค่ะ แต่หนูพยายามจะไม่คิดมากนะ”

ผมยิ้มบาง ๆ ให้เธอ แล้วพูดเบา ๆ ว่า “อยู่ในสถานการณ์แบบนี้มันยากนะ พี่เองก็ไม่รู้จะช่วยอย่างไรดี แต่ก็พยายามอย่าคิดมาก”

ปันปันมองหน้าผม “ค่ะ หนูจะพยายาม” จากนั้นเธอก็หันไปมองเพื่อนอีกครั้ง

ขณะนั้นเอง ผมก็คิดวิธีที่จะช่วยคลายเครียดให้ปันปันได้ บางทีอาจจะช่วยให้เธอรู้สึกดีขึ้นไม่มากก็น้อย 

“ปันปัน พี่มีวิธีที่จะคลายเครียดอยากลองดูไหม” ผมถามปันปันด้วยรอยยิ้มเจ้าเลห์

เธอหันกลับมาเมื่อได้ยินเสียงของผม “เป็นแบบไหนหรือคะ?”

ผมโน้มตัวเข้าไปใกล้เล็กน้อย หัวใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ ก่อนจะกระซิบเสียงเบากว่าเดิม “อืม... ถ้าเมษากับเกลหลับแล้ว มาหาพี่ที่ห้องสิ”

ปันปันเบิกตากว้าง ริมฝีปากขยับอย่างตกใจ “อะ...!”

ทว่าก่อนที่เธอจะทันได้เอ่ยปาก เมษาก็เดินเข้ามาใกล้พร้อมกับเกลที่กำลังหัวเราะคิกคักอยู่ที่อ่าง “นี่! แอบมาคุยอะไรกันสองคนเงียบ ๆ คะ”

“เปล่านิ...ไม่ได้แอบสักหน่อย” ผมตอบพลางยิ้ม “ก็คุยกันเรื่องไปเที่ยวพรุ่งนี้แหละ” ผมตวัดสายตาไปหาปันปันเพื่อส่งสัญญาณให้เธอเล่นตามน้ำ

ปันปันพยักหน้าเล็กน้อย “ใช่ กำลังบอกพี่เขาว่าไปแต่เช้าหน่อย”

เมษาพยักหน้าตาม ก่อนจะดึงแขนปันปันเบา ๆ พลางพูดเสียงอ่อน “โอเค... ถ้างั้นก็ต้องรีบนอนแล้วสิ”

เธอหยุดเล็กน้อย ก่อนหันไปมองปันปันด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “แต่ปันปัน... ไปแช่น้ำด้วยกันก่อนเถอะ แล้วค่อยเข้านอน”

เมษายังคงดึงแขนอยู่อย่างนั้น แม้ปันปันจะลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายก็ยอมลุกขึ้นตามแรงรั้งของเธอไปโดยดี

เมื่อปันปันเดินจากไป ผมทิ้งตัวนอนเล่นอยู่บนเตียงพักใหญ่ ก่อนจะลุกขึ้นแล้วกลับเข้าห้องของตัวเอง เวลานี้ก็ดึกมากแล้ว

ผมตัดสินใจถอดเสื้อผ้าแล้วก้าวเข้าไปในห้องน้ำ เปิดฝักบัวให้น้ำอุ่นไหลรินลงบนร่างกาย ราวกับกำลังยืนตากฝน ความร้อนจากสายน้ำช่วยคลายความเหนื่อยล้าและความตึงเครียดในใจลงไปทีละน้อย

ขณะมือกำลังจะเอื้อมหยิบสบู่ สายตาผมก็เหลือบไปเห็นจอโปร่งแสงที่ลอยขึ้นตรงหน้าอีกครั้ง 

บนจอโปร่งแสงที่ลอยอยู่ตรงหน้า มีเมนูใหม่ที่ผมสังเกตเห็นมาสักพักแล้ว ผมเกิดสงสัยขึ้นมา จึงตัดสินใจเอ่ยถามออกไป “ระบบ… ฉันถามอะไรหน่อยสิ เมนู ร่างกาย บนจอมันคืออะไร?”

[เมนู ร่างกาย คือสกิลกดใช้อีกรูปแบบหนึ่ง ซึ่งจะส่งผลโดยตรงต่อร่างกายของคุณ หากต้องการใช้งาน คุณจำเป็นต้องจ่ายค่าตอบแทนตามหัวข้อที่เลือก และราคาจะเปลี่ยนแปลงไปตามแต่ละสกิล

สายตาของผมกวาดมองไปตามหัวข้อสกิลที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า

อันแรกคือ ฟื้นฟูร่างกาย

อันที่สอง หุ่น–รูปร่าง

อันที่สาม เพิ่ม–ลดขนาดอวัยวะ

และยังมีอีกหลายหัวข้อที่น่าสนใจให้เลือก ผมตัดสินใจกดเข้าไปที่ ฟื้นฟูร่างกาย ทันที

[สกิลนี้จะทำให้คุณเปล่งประกาย รู้สึกสดชื่น สดใส ผิวพรรณดูดีขึ้น รวมไปถึงปรับสมดุลร่างกายโดยรวม ราวกับว่าคุณได้เกิดใหม่อีกครั้ง ราคากดใช้ : 500,000 บาท]

ผมมองตัวเลขนั้นแล้วถึงกับชะงัก... ราคาแพงเอาเรื่อง แต่ถ้าคิดอีกมุม มันก็แทบไม่ต่างอะไรจากการได้ “ร่างกายใหม่” เลยทีเดียว

จากนั้นสายตาผมเลื่อนไปยังหัวข้อถัดไป หุ่น–รูปร่าง

ตามที่คาดไว้ มันคือสกิลที่เกี่ยวกับการปรับรูปร่างของตัวเอง เลือกได้ตามต้องการว่าจะให้หุ่นแบบไหน สูงเพรียว มีกล้าม หรือหุ่นฟิตกระชับในทันที

[สกิล หุ่น–รูปร่าง : สามารถปรับสรีระของคุณให้เป็นไปตามที่ต้องการ โดยไม่จำเป็นต้องออกกำลังกายหรือใช้เวลา ราคากดใช้ : 500,000 บาท]

ผมพ่นลมหายใจเบา ๆ … สกิลนี้ก็ดูดีเหมือนกัน อย่างน้อยก็ไม่ต้องเหนื่อยไปออกกำลังกายให้เสียแรง

แต่อันที่สะดุดตาผมจริง ๆ กลับเป็นหัวข้อ เพิ่ม–ลดขนาดอวัยวะ

ในรายละเอียดระบุไว้ชัดว่า ผู้ใช้สามารถเลือกปรับขนาดได้ตามใจ เริ่มต้นตั้งแต่ ไซส์ 49 มม. จนถึง 70 มม.

[สกิล เพิ่ม–ลดขนาดอวัยวะ : ปรับเปลี่ยนขนาดอวัยวะได้ทันทีตามที่คุณต้องการ ราคากดใช้ : 100,000 บาท]

ผมหลุบตาลงครุ่นคิด สกิลนี้… ถ้าใช้ให้ดี ก็คงทำให้ฝ่ายตรงข้ามมีความสุขได้มากขึ้นไปอีก

เมื่อเทียบกับสองหัวข้อก่อน ราคาเพียงแค่หนึ่งแสนบาท ก็ถือว่าไม่แพงเกินไป