ตอนที่ 6
เสียงครางในลำคอฟังไม่ได้ศัพท์ดังออกจากหวงหนี่คล้ายกับเป็โคถูกกดเขาลงให้กินหญ้า ด้านเมิ่งสือที่ถูกกลืนแท่งเนื้อต้องเม้มปากด้วยความเสียวสะท้านพร้อมกับจับหัวของฝ่ายหญิงให้โยกคลอนไปมาตามจังหวะ
เ้าของสายตาที่หลับพริ้มด้วยแรงฉุดกระชากจากลิ้นลื่นนุ่มของหญิงสาวพูดขึ้น “หวงหนี่ เราคิดถึงท่านนัก” พร้อมลูบคลำแก้มขาวเนียนนวลมีเืฝาดจางดูมีชีวิตชีวา
หวงหนี่มองขึ้นมาจากด้านล่างพบกับใบหน้าเมิ่งสือล่องลอยราวกับติดปีกโบยบินขึ้นหลังอาชา์ สองขาถีบยันพื้นไปมาจากทักษะการดูดท่าทางคล้ายดิ้นรนขัดขืน แต่ก็คล้ายจำยอมเพราะยังคงกดศีรษะของนางไม่หยุดหย่อน เห็นดังนั้นนางจึงลูบมือไปทั่วหน้าอกที่มีกล้ามเนื้อแน่นของชายชาตรีก่อนจะหยุดลงจุกน้อยอีกครั้งแล้วลงมือสะกิดอย่างแ่เบา มืออีกข้างที่อยู่ว่างเริ่มกำท่อนหยกพร้อมกับกำรูดขึ้นลงจนชายหนุ่มต้องส่งเสียงออกมาแม้จะพยายามเม้มปากกลั้นเอาไว้
ควันกลิ่นหอมประหลาดในห้องยังคงฟุ้งกระจายปกคลุมทั่วปานปุยเมฆทำให้ห้องน้อยในศาลเ้าร้างแห่งนี้กลายเป็ดินแดนลี้ลับในห้วงความฝัน เมิ่งสือคล้ายเป็ลูกแกะน้อยในเงื้อมมือสุนัขป่า มันยินยอมที่จะให้นางจัดการได้ตามใจโดยไม่แม้แต่จะขัดขืน ซ้ำยังปล่อยให้อารมณ์ไหลไปโดยมิคิดจะหยุดยั้งเหมือนเช่นคราวก่อน
มือหวงหนี่ที่ลูบไล้ร่างท่อนบนของเมิ่งสือรับรู้ได้ถึงความเปียกชื้นชนิดหนึ่ง เนื้อตัวของเมิ่งสือปรากฏเหงื่อผุดพรายขึ้นพร้อมกับความร้อนในร่างกายเพิ่มขึ้นสูงจนนางัักับสัญญาณบางอย่างและขบคิดในใจ “ตัวยาเริ่มออกฤทธิ์แล้ว”
ขณะที่ทุกอย่างดำเนินไปอย่างลื่นไหล เมิ่งสือพลันกดศีรษะหวงหนี่ด้วยความรวดเร็วจนแท่งเนื้อร้อนฉ่าได้ล่วงลึกเข้าไปในลำคอมิดสุดลำอย่างไม่ทันตั้งตัว ด้านหวงหนี่หางตานางต้องเปียกชื้นด้วยน้ำสีใสเป็ประกาย จังหวะที่โยกออกนั้นนางจึงพูดขึ้น “คิดจะฆ่าเราหรือ”
ไม่ทันที่หวงหนี่จะได้คำตอบ เมิ่งสือกดหัวนางลงใส่ท่อนลำของมันอีกครั้ง รอบนี้มันไม่ให้โอกาสนางได้เอ่ยปากพูด เมิ่งสือจับรวบผมนุ่มสลวยของอีกฝ่ายก่อนกดลงอย่างต่อเนื่องด้วยความรุนแรงจนมีเพียงเสียงอุกอักในลำคอของหวงหนี่พร้อมกับสายน้ำตาเริ่มไหลอาบแก้มที่ลิ้นไก่ถูกกระทบไม่หยุด
หวงหนี่รับรู้ได้ถึงความผิดปกติของเมิ่งสือ เพียงคืนเดียวหลังจากทั้งสองได้พบกันมิคิดว่าจากผู้เหนียมอายในตอนแรกจะสามารถกลับกลายเป็บุรุษไม่รู้จักรักหยกถนอมบุปผาเช่นนี้ได้ นางวางมือจากการเล้าโลมเมิ่งสือเพื่อใช้ค้ำยันพื้นหวังคายสิ่งที่อยู่ในปากออกหลีกหนี่เวลาแห่งความทรมาน ขณะกำลังดิ้นรนอยู่นั้นหญิงสาวพยายามมองหน้าเมิ่งสือขอให้อีกฝ่ายหยุดการกระทำรุนแรงป่าเถื่อน
ทันทีที่เงยหน้าขึ้นไปมองเมิ่งสือหวงหนี่ต้องประหลาดใจเมื่อได้พบกับสีหน้าแดงฉานของมัน ดวงตาคล้ายถูกเคลือบด้วยหมอกชั้นหนึ่งดูหยาดเยิ้มราวกับเป็คนละคนกับชายหนุ่มไร้พิษสงเมื่อวาน เมื่อเห็นดังนั้นนางจึงพูดขึ้น “ท่านเป็อะไรไปเมิ่งสือ”
เมิ่งสือที่ร่างกายร้อนรุ่มดั่งถูกไฟเผาพยายามประคองสติกล่าวกับหวงหนี่ “เราไม่ทราบ อยู่ ๆ ตัวก็ร้อนขึ้น” พูดจบมันพยายามกดศีรษะหวงหนี่ลงอีกครั้งด้วยเรี่ยวแรงที่มากผิดกับรูปร่างอ่อนแอของบัณฑิตหนุ่ม
หวงหนี่เห็นดังนั้นรู้สึกพลาดท่า ควันปริศนาสีขาวลอยฟุ้งทั่วห้องคือยาปลุกกำหนัดที่นางนำมาเผาลงในกองไฟหวังมอมเมาให้สติของเมิ่งสือให้ดำดิ่งลงสู่ห้วงราคะหลังจากค่ำวานบัณฑิตหนุ่มเพียงนอนกอดนางโดยมิคิดสอดใส่ แต่หญิงงามกลับไม่คาดว่าตัวยาเกิดออกฤทธิ์เสริมกำลังให้มันจนดูดุร้ายเกินต้านทาน
หวงหนี่ตัดสินใจลุกขึ้นหวังหลบหนีจากเมิ่งสือที่คล้ายตกอยู่ในอาการคลุ้มคลั่งของช้างตกมัน ขณะที่ลุกขึ้นนั้นนางถูกเมิ่งสือดึงหว่างเอวบอบบางกลับลงพร้อมพลิกตัวนางหันล่างขึ้นบนแล้วรูดกางเกงแพรด้วยความรวดเร็วจนเปิดเผยสะโพกอวบอัดต่อหน้าชายหนุ่มอีกครั้ง
เมื่อสะโพกกลมเกลี้ยงเนียนปรากฏเบื้องหน้า เืลมที่สูบฉีดอย่างเร่งเร้าของเมิ่งสือพลันพลุ่งพล่านเพิ่มขึ้นอีกอย่างต่อเนื่อง กลีบดอกไม้สีแดงสดมีน้ำค้างไหลผ่านกลางร่องสะกดให้บัณฑิตหนุ่มมิอาจควบคุมตัวเองอีกต่อไป
เมิ่งสือใช้ลิ้นที่แห้งผากเลียลงกลีบอ่อนไหวอย่างหื่นกระหายก่อนจะชอนไชเข้าไปในรูสวาทของหวงหนี่พร้อมตวัดราวงูอาละวาดในถ้ำทำให้นางต้องส่งเสียงครวญครางออกมา ความเสียวซ่านที่เมิ่งสือมอบให้นางอย่างเผ็ดร้อนหลอมละลายเรี่ยวแรงที่คิดหลบหนีเริ่มขาดหายลงทีละน้อยจนในที่สุดต้องฟุบกายลงทับบนร่างของเมิ่งสือและเผลอจับท่อนเนื้อที่ร้อนรุ่มเข้าปากจิ้มลิ้มอีกครั้งอย่างไม่รู้ตัว
เหตุการณ์ดำเนินไปคล้ายละครฉากเดิมเพียงแต่วันนี้เมิ่งสือมิได้ตกเป็เบี้ยล่างอีกต่อไป มันเริ่มใช้นิ้วสอดเข้าไปในร่องที่ลื่นและอุ่น จากนั้นขยับเข้าออกด้วยความเร็วจนน้ำค้างเริ่มพร่างพรมบนหน้าอกของมันเป็สาย
“อา... ท่าน เบามือกว่านี้” หวงหนี่หันหน้ามากล่าวกับเมิ่งสือพร้อมส่งเสียงกระเส่าร้องบอกด้วยคิ้วที่ลู่ตกลงจากความกระสัน
ร่างที่ร้อนรุ่มของเมิ่งสือคล้ายกำลังเผาผลาญของเหลวในกายจนรู้สึกกระหายอยู่ตลอดเวลา เมื่อเห็นสายน้ำตกเบื้องหน้ามันจึงใช้ปากที่หนางับเข้าปากโพรงถ้ำดูดกลืนน้ำหวานส่งเสียงดังราวกับเท้าชาวนาย่ำโคลนพร้อมทั้งใช้นิ้วรัวเข้าออกอย่างต่อเนื่อง
หวงหนี่ใช้มือกำลำเอ็นของเมิ่งสือไว้แน่นพร้อมทั้งหลับตาลง มือนุ่มของนางมิอาจขยับชักอาวุธของเมิ่งสือได้อีกต่อไปเพราะในหัวมีเพียงความว่างเปล่าที่ถูกเคลือบด้วยความซาบซ่านจนสะโพกต้องยกขึ้นเกร็งสั่นระริก
"อือ.. อย่าหยุดมือ เร็วขึ้นอีก"
เมิ่งสือพลันผลักสะโพกหวงหนี่ออกแล้วกดนางลงกับพื้น ผิวพรรณขาวชมพูตัดกับฟางเื้ั หญิงสาวที่คล้ายกับรู้ชะตากรรมเอ่ยขึ้น “ท่านจะทำอะไร” นางพูดพร้อมกับหอบหายใจถี่เร็วพร้อมกับขาทั้งสองยังคงสั่นไม่หยุด
บัณฑิตหนุ่มที่หูตามืดมัวจากแรงปรารถนาตอบกลับไปด้วยเสียงหายใจกระหืดกระหอบ “เราจะทำในสิ่งที่ท่าน้า” กล่าวจบมันแหวกท่อนขาเรียวยาวออกจากกันเผยให้เห็นตาน้ำลึกลับมีหญ้าบางเบาปกคลุมอยู่รำไร
กล่าวจบเมิ่งสือกำลำแท่งของมันจ่อไปที่ปากทาง์ของหวงหนี่ หัวหยักสีแดงค่อย ๆ ชำแรกผ่านพูผลไม้สีแดงอวบอิ่มชื้นแฉะจากน้ำลายและน้ำค้างสวาท ชายหนุ่มรู้สึกติดขัดเล็กน้อยจึงเพิ่มแรงในการดันเข้าไป ด้านหวงหนี่ที่กำลังถูกรุกล้ำเข้าถิ่นสงวนต้องเผลอหลับตากำหญ้าฟางข้างหลังอย่างลืมตัว
“โปรดเบาลง... เบากว่านี้” หวงหนี่มองมาทางเมิ่งสือที่คล้ายไม่ได้ยินสิ่งใด
พริบตานั้นเมิ่งสือพลันดันกระบองเหล็กของมันเข้าไปในคูหา์ ท่อนเขื่องยาวคล้ายปักทะลุโล่ป้องกันชนิดหนึ่งเข้าครึ่งลำจนหวงหนี่สะดุ้งตัวส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บและเสียวซ่านในเวลาเดียวกัน
หวงหนี่รู้สึกท่อนขาสั่นสะท้านไม่หยุด หยดน้ำตาที่ไหลรินหางตาของนางอาบลงแก้มพร้อมเริ่มสบถออกมา “ท่านคือซิ่วไฉหรือโคถึก ไม่รู้จักเบาแรงหรือ” พลางทุบไปที่หน้าท้องของเมิ่งสือราวกับ้าประท้วง
เมิ่งสือที่เืลมสูบฉีดจนใบหน้าร้อนผ่าวหูลั่นอื้ออึงมิคำนึงถึงสิ่งใด มันเริ่มขยับเอวเข้าออกอย่างช้า ๆ และเร่งความเร็วขึ้นจนมีเสียงเนื้อกระทบกัน พูดขึ้น “เป็เช่นนี้นี่เอง ขออภัย นี่เป็ครั้งแรกของเรา” กล่าวจบมันเร่งความเร็วพร้อมทั้งกระแทกเข้าไปจนอาวุธจมมิดหาย
“อือ.... ตัวเลวร้าย บัณฑิตโง่เง่า.... อา” หวงหนี่ครางออกมาตามจังหวะกระแทกเข้าออกของเมิ่งสือ
การร่วมรักของทั้งสองเข้าสู่่เวลาสำคัญ ช่องทางรักของหวงหนี่โอบรัดเอาเมิ่งสือน้อยด้วยความหยุ่นที่แน่นจนกระบอกทองคล้ายงูใหญ่ติดอยู่ในซอกหินน้อย แต่เมื่อการขยับเริ่มเข้าที่ทางน้ำหวานที่ฉ่ำเยิ้มพลันค่อย ๆ ไหลออกมาหล่อลื่นจนการเดินทางเข้าออกถ้ำของน้องชายเมิ่งสือเป็ไปด้วยความสะดวก ส่วนหัวเห็ดที่บอบบางของมันครูดไปตามทางน้อยสายแคบแน่นของหวงหนี่ซ้ำ ๆ ปานว่าถูกแรงดึงดูดลึกลับมิอาจหยุดการกระแทกเอาไว้ได้
เมิ่งสือโน้มตัวลงไปกอดหวงหนี่พร้อมกับสะโพกที่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วคล้ายเครื่องจักรกังหันในแม่น้ำเชี่ยวกราก ชายหนุ่มจึงช้อนศีรษะนางขึ้นมาก่อนบดริมฝีปากชมพูระเรื่อด้วยปากหนาของมัน มืออีกข้างที่อยู่ไม่สุขเริ่มแหวกอกเสื้อเหลืองของนางออกปรากฏูเาสองลูกใต้เอี๊ยมผืนน้อยสะท้อนขึ้นลงตามแรงหายใจ และเมื่อปลดพันธนาการเนินมหึมาได้แล้วจึงไต่เลื้อยไปทั่วลำตัวเนียนนุ่มของหวงหนี่ก่อนจะหยุดลงบนถันเต่งตึงและเริ่มลงมือขยำจนเ้าของร่างขาวผ่องต้องบิดกายส่ายไปมา
ร่างกายของชายหญิงคล้ายหยินหยางสอดประสานกันอย่างลงตัว ในยามค่ำคืนเสียงครางของคนทั้งอาจดังทั่วบริเวณออกไปหลายลี้หากแต่ราตรีนี้มีพายุฝนที่โหมแรงกระหน่ำเป็ใจกลบร่องรอยให้มิอาจมีสิ่งใดเล็ดลอดออกไปได้
"ด้านในของท่าน รัดแน่นนัก" ชายหนุ่มครวญครางออกมาอย่างพอใจ
"อาวุธท่านก็ช่างร้อนลวกเหลือเกิน" หญิงสาวตอบกลับ
เมิ่งสือที่ถูกกลีบทรงพลังบีดรัดคล้ายกำลังขี่ัดั้นเมฆหลับตาระดมจูบหวงหนี่อย่างบ้าคลั่งจนนางเริ่มหายใจไม่ทัน ด้านหญิงสาวถูกจู่โจมแบบบ้าคลั่งโอบแผ่นหลังที่กว้างของมันไว้พร้อมทั้งจิกเล็บลงบนเนื้อชายชาตรีเป็รอยแดงและใช้เรียวขายาวพาดเกี่ยวกระหวัดเอวของมันเอาไว้ราวกับกลัวการเชื่อมต่อของคนทั้งสองจะขาดห้วง
เมิ่งสือถอนปากจากการจูบออกมากล่าวกับหญิงสาวใต้ร่าง “เป็อย่างไร.. ถูกใจท่านหรือไม่”
หวงหนี่ที่หลับตาจนดวงตาเรียวของนางเหลือเพียงเส้นเล็กหยีกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงที่สั่น “ถูกใจมาก.. ทำได้ดียิ่ง” กล่าวจบนางดึงศีรษะของเมิ่งสือลงไปจูบด้วยความร้อนแรงปานจะดูดกลืนลิ้นของมันลงไป
เมิ่งสือยิ้มกระหยิ่มด้วยความยินดีก่อนจะเร่งความเร็วเพิ่มขึ้นอีก ถุงเนื้อของมันฟาดเข้ากับสะโพกเบื้องล่างของหวงหนี่จนเกิดเสียงเปะปะดังไม่ขาดหู บัณฑิตหนุ่มคล้ายนึกสิ่งใดขึ้นมาได้จึงช้อนร่างของหวงหนี่ขึ้นก่อนจะผลักนางหันหลังคุกเข่าให้มันโดยที่เรือนกายทั้งสองยังคงเชื่อมต่อกันอยู่
"เรา้ากระทำกับท่านเช่นม้าลา" เมิ่งสือเผยรอยยิ้มอย่างชั่วร้าย
"เช่นนั้นก็จัดการ เราล้วนยินยอม" หวงหนี่หันหน้ามาพูดกับชายหนุ่มด้วยดวงตาปรือจากฤทธิ์สวาท
เมิ่งสือใช้สองมือจับหว่างเอวคอดกิ่วของหวงนี่เอาไว้ก่อนจะดันเสากระทุ้งประตูเมืองเข้าไปจนสุดด้วยความรวดเร็วจนนางตั้งตัวไม่ทันต้องส่งเสียงร้องออกมาด้วยความเสียวอย่างถึงที่สุด
“ไม่เคยมีสิ่งใด... เข้ามา.. เข้ามาถึงจุดนี้” เสียงพูดของหวงหนี่สั่นเครือขาดห้วงเป็จังหวะ
"ถูกใจหรือไม่ทารกหญิงของเรา" เมิ่งสือย้อนถามหวงหนี่ด้วยคำพูดนางเองราวกับเหยื่อที่พลิกสถานการณ์มาเป็ผู้ล่า
"ถูกใจ ถูกใจเหลือเกิน อา.."
ชายหนุ่มได้ยินดังนั่นรู้สึกสมใจนึกครึ้มเร่งขยับเอวด้วยความเร็วขึ้นอีกจนทั่วทั้งห้องมีเสียงของหนั่นเนื้อจากท้องน้อยเมิ่งสือกระทบเข้ากับสะโพกกลมกลึงคล้ายผลท้อของหวงหนี่เกิดรอยแดงขึ้นมา เสียงจากการฟาดฟันดังแข่งกับเสียงครวญครางระงมอย่างมีความสุขในเพลิงราคะของคนทั้งสองราวกับบนโลกใบนี้ไม่มีมนุษย์อื่นใดอีก
ขณะที่เมิ่งสือกำลังหลับตาโยกเอวปานม้าป่าคลั่งอยู่นั้นชายหนุ่มรับรู้ได้ถึงแรงบีบรัดที่แน่นขึ้นเรื่อย ๆ จากร่องสีแดงสดมีน้ำใสไหลเยิ้มออกมาตามหว่างขาเป็เส้นสายยาว
“อือ... เรา เราจะเสร็จแล้ว” หวงหนี่โพล่งขึ้นพร้อมกำฟางในมือจนแน่นเป็ที่ยึดเหนี่ยวร่างกายเอาไว้
"อย่าหยุด เร็วขึ้นอีก อีกนิดเดียว"
สิ้นเสียงร้องปานจะขาดใจของหวงหนี่ร่างกายที่ขาวสล้างพลันสั่นกระตุกอย่างรุนแรงและฟุบล้มลงไปยังพื้น ขณะเดียวกันด้านในของนางเกิดการบีบรัดจนเมิ่งสือรู้สึกมิอาจทนทานได้อีกต่อไป
“เราก็ใกล้จะเสร็จแล้ว” ชายหนุ่มกู่ร้องออกมาสุดเสียง
เอวที่ขยับอย่างรวดเร็วพร้อมทั้งแรงจากการกระแทกดังกึกก้องไปทั่วบริเวณที่เมิ่งสือกระทำต่อหวงหนี่สร้างความรู้สึกเสียวซาบซ่านจนร่างของนางต้องสั่นกระตุกตามแรง และแม้จะถึงฝั่งฝันไปแล้วแต่นางยังกรีดร้องออกมาอีกครั้ง
"ได้โปรด... หยุด... หยุดขยับ เราจะเสียสติแล้ว" หวงหนี่ร้องออกมาพร้อมทุบมือลงพื้นอย่างรุนแรงดูไม่ออกว่าตกในภวังค์แห่งความสุขหรืออยู่ท่ามกลางห้วงทรมาน ขณะเดียวกันนั้นส่วนสงวนของนางเกิดน้ำพุกระจายเต็มลงพื้นจนเปียกชุ่ม
พริบตานั้นเมิ่งสือพลิกร่างที่นอนคว่ำหน้าของหวงหนี่ขึ้นมาก่อนจะใช้มือชักท่อนเนื้ออุ่นปล่อยน้ำร้อนฉีดพุ่งพาดผ่านหน้าท้องไปไกลถึงหน้าอกขนาดใหญ่ของนางเป็สายยาว
การเยือน์ครั้งนี้นับว่าสมความปรารถนาอย่างถึงที่สุด หลังผ่านมรสุมระหว่างเมิ่งสือกับหวงหนี่เกิดเป็ภาพของสาวงามในชุดสีเหลืองถูกแหวกเสื้อปล่อยหน้าอกออกมาเย้ยโลกนอนหอบหายใจพร้อมลำน้ำสีขาวขุ่นสายยาวขังเจิ่งนองบนหน้าท้องเนียนละเอียดสะท้อนกับแสงจากกองไฟระยับราวกลุ่มอัญมณี
เมิ่งสือตกตะลึงกับภาพตรงหน้าไม่นึกคิดฝันว่าสาวงามที่เพ้อหาอยู่ทุกห้วงขณะจิตจะถูกมันจนอยู่ในสภาพเช่นนี้ เหลียวมองยังเรือนร่างผุดผาดของหวงหนี่ยังคงสั่นระริกไม่หยุดจากความเสียวสะท้าน สายตาที่รื้นด้วยหยาดน้ำจากความกระสันหลังผ่านประสบการณ์เยือนตำหนักหยกจ้องมองมายังบัณฑิตหนุ่มอย่างขวยเขินก่อนใช้ผ้าเช็ดหน้าผืนน้อยเช็ดร่องรอยสัประยุทธ์บนหน้าท้องออกไปจนสิ้น
เมื่อจัดการหลักฐานจนเรียบร้อยหวงหนี่ขยับเสื้อผ้าจัดแจงให้เข้าที่ แต่นางต้องตื่นตระหนกเมื่อพบว่าใบหน้าของเมิ่งสือยังคงแดงราวทาชาดอยู่เช่นเดิมจากฤทธิ์ของยาปลุกกำหนัด
เมิ่งสือหอบหายใจเล็กน้อยก่อนสำรวจร่างกายที่ยังร้อนรุ่มของตน มันมิเคยผ่านเหตุการณ์เช่นมาก่อนจึงคิดว่าอาจเป็อาการปกติของคนที่ได้ร่วมรัก ขณะเหลียวมองส่วนต่าง ๆ ของร่างกายอยู่นั้นเมิ่งสือสังเกตเห็นบางอย่างที่ผิดปกติ
ปลายแท่งเนื้อหยาบที่ยังคงแข็งตระหง่านของมันปรากฏคราบสีแดงแปดเปื้อนบนส่วนปลาย
จากการบอกเล่าเกี่ยวกับค่ำคืนส่งตัวเข้าห้องหอของมิตรสหายที่คบหากัน ทุกคนต่างกล่าวถึงสิ่งหนึ่งที่เกิดขึ้นบนผ้าขาวผืนน้อยสำหรับใช้รองสะโพกพิสูจน์ความบริสุทธิ์ขณะร่วมรักครั้งแรกระหว่างบ่าวสาว
สิ่งนั้นคือเืแรกของสาวพรหมจรรย์
5K
