สูติหน้าใสกับยัยจอมเพ้อ (แก้วใจ&หมอฟิกส์)

14." ดีมาก ภาพรวมโอเค พี่ชอบ " โล่งอก ในที่สุดก็ผ่านสักทีต้นฉบับของฉัน หลังจากที่ฉันทำอาหารเช้าพร้อมกับส่งคุณหมอไปทำงานเสร็จ ฉันก็รีบอาบน้ำแต่งตัวเข้ามาหาพี่เอื้อทันที ทีแรกกะว่าอีกสองสามวันค่อยเข้ามาแต่มันรอไม่ไหวใจร้อนอยากให้พี่เอื้อลองอ่านคร่าวๆดูก่อน ผลปรากฏว่าพี่เอื้อค่อนข้างพอใจ มันรู้สึกโล่งอย่างบอกไม่ถูก" บทที่ให้เพิ่ม โอเคมั้ยคะ" "โอเค โอเคมากเลยล่ะ ไปเที่ยวกลับมารู้สึกว่าจะมีอะไรดีๆเพิ่มมาเยอะเลยนะ " ฉันได้แต่ยิ้มตอบกลับไปมันดีมากเลยล่ะ ได้อะไรหลายๆอย่างมาเพิ่มด้วย ต่อไปนี้งานของฉันก็คงจะราบรื่นเพราะมีตัวช่วยที่ดีอย่างหมอ "แก้ว ดูแฮปปี้นะ ไม่อยากเล่าให้พี่ฟังหน่อยหรอ " พี่เอื้อเปรียบเสมือนพี่สาวของฉันช่วยฉันทุกอย่างเรื่องงานก็เทรนด์ให้เต็มที่ให้คำแนะนำแบบไม่มีกั๊ก ถ้าฉันไม่ได้พี่เอื้อให้โอกาสฉันก็แย่เหมือนกัน "พี่เอื้ออยากรู้อะไรล่ะคะ ไม่มีอะไรสักหน่อย แก้วก็แค่มีความสุขกับการที่พี่เอื้อให้โอกาสได้ไปเปิดหูเปิดตา ฝรั่งแซ่บๆเยอะมากเลยนะคะ " "เห็นน้องมีความสุข พี่ก็สุขด้วย หวังว่าเรื่องต่อไปคงจะทำให้คนอ่านกระอักเลือดกันเป็นแถวๆ พี่ดีใจนะที่แก้วค้นพบความสุขของตัวเอง หาความสุขใส่ตัวเองบ้าง อย่าคิดมากโฟกัสกับสิ่งที่ตัวเองรัก แล้วทุกอย่างมันจะดีเอง " "ขอบคุณนะคะพี่เอื้อกับความเมตตาที่มีต่อน้องคนนี้ ยังไงน้องคนนี้ก็ยังอยู่กับพี่เอื้อไปอีกนาน จะเกาะพี่เอื้ออยู่แบบนี้นี่แหละ""พี่เชื่อ คืนนี้ฉลองหน่อยมั้ย พี่เป็นเจ้ามือเอง" "คืนนี้แก้วมีนัดแล้วค่ะ เอาไว้วันหน้าได้มั้ยคะ " ที่จริงแล้วก็ยังไม่ได้นัดเป็นเรื่องเป็นราว หมอยังไม่รู้ด้วยซ้ำ แต่ถ้าไปกับพี่เอื้อและทีมงานวันนี้ฉันคิดว่าสภาพของฉันมันต้องเละแน่นอน ทีมนี้เขาดื่มหนักกันทุกคน กลับไปหาหมอก่อนดีกว่าเรื่องฉลองเอาไว้ทีหลัง คนที่สำคัญที่ทำให้งานของฉันสำเร็จรออยู่ "ออกอาการมากหมั่นไส้ ไปๆ ไปได้แล้วนึกถึงคนไม่มีผัวอย่างพี่บ้าง""ฮ่าๆ พี่เอื้อ งั้นแก้วลาก่อนนะคะ ""รีบๆไปเลยเห็นหน้าแกแล้วพี่ช้ำใจ " ..................................โรงพยาบาล"มาพบใครคะ""เอ่อ คุณหมอฟิกส์ค่ะ " มาถึงโรงพยาบาลก็บ่ายกว่าๆแล้วไม่รู้ว่าจะได้พบหรือป่าว ไม่ได้โทรมาบอกล่วงหน้าเพราะไม่อยากรบกวนเวลาทำงานของหมอ หมอบอกว่าวันนี้ติดเคสทั้งวัน แต่ไม่เป็นไรลองเสี่ยงดูเผื่อว่าจะฟลุ๊คได้เจอ ...ก็แค่อยากเจอหน้าเท่านั้นเอง "คุณหมอเพิ่งออกจากห้องผ่าตัดเมื่อสักครู่นี้ค่ะ คุณหมอกำลังพักผ่อนเพื่อเตรียมตัวผ่าตัดเคสต่อไปอยู่ ""อยู่ห้องไหนคะ " มาได้จังหวะพอดี ได้เจอสักห้านาทีก็พอ "ห้องพักส่วนตัวค่ะ " ทำไมจะต้องเน้นคำว่าส่วนตัวนักล่ะ ฉันเข้าใจว่าทำตามหน้าที่ แต่ก็ไม่ควรเสียมารยาทด้วยการทำน้ำเสียงแบบนี้ใส่แขกที่มาพบหมอ "ขอทราบพิกัดด้วยค่ะ ""ตอนนี้คงจะไม่ได้ เพราะคุณหมอต้องพักผ่อนค่ะ" เอ๋ พยาบาลคนนี้ยังไง อะไรก็พักผ่อน ดูจากคำพูดคำจารู้สึกว่าจะเป็นห่วงออกนอกหน้านอกตาเกินไปมั้ย"คุณหมอเป็นคนบอกหรอคะว่าต้องการพักผ่อน ""ใช่ค่ะ คุณหมอให้ดิฉันออกไปซื้ออาหารเที่ยงมาให้ เพราะตอนเที่ยงคุณหมอติดเคสอยู่ก็เลยไม่มีเวลาทานข้าว ดิฉันก็เลยต้องออกไปซื้อให้คุณหมอ ขอโทษด้วยนะคะ เอาไว้วันหน้าจะดีกว่า ถ้าเกิดต้องการพบคุณหมอจริงๆแจ้งทำนัดได้นะคะ " ฉันแสยะยิ้มออกมาเล็กน้อย พยาบาลคนนี้ดูยังไงก็รู้สึกเฟคๆ ไม่จริงใจ หน้าตาก็ดูยังใสๆอยู่เลยไม่น่าแอ๊บได้ขนาดนี้ ถ้าพูดกันง่ายๆตามประสาผู้หญิงก็คือ ตอแหล หนักมากซะด้วยสิ "เอ แต่เมื่อเช้าคุณหมอมีกล่องข้าวมาจากที่บ้านไม่ใช่หรอคะ ทำไมจะต้องให้คุณพยาบาลออกไปซื้ออาหารให้ด้วย " สีหน้าของพยาบาลที่กำลังทำหน้าที่ได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่องกำลังเปลี่ยนสี จากที่เมื่อกี้พูดจาฉะฉานมั่นหน้าขั้นสูงสุด ตอนนี้เริ่มแสดงออกแล้วว่ากำลังพูดโกหกอยู่"คงจะไม่อยากทานล่ะมั้งคะ ""ฉันต้องการพบคุณหมอเดี๋ยวนี้ค่ะ หยุดเสียมารยาทได้แล้ว คุณไม่มีสิทธิ์มาห้ามฉัน ไม่มีสิทธิ์แทนหมอ หยุดเจ้ากี้เจ้าการเกินหน้าที่ได้แล้วค่ะ ""นี่ คุณหมอกำลังเหนื่อยนะคะ ""ถ้าคุณไม่สะดวกบอกรายละเอียดก็ไม่เป็นไรค่ะ พยาบาลท่านอื่นก็มี ขอบคุณนะคะสำหรับความเป็นห่วงที่มีให้สามีของดิฉัน ""สามี""ใช่ค่ะ ตามนี้นะคะ " ฉันไม่อยากแสดงความถ่อยของตัวเองออกมามากไปกว่านี้ ถึงจะยังไม่ใช่สามีภรรยากันก็ตามแต่ฉันไม่ชอบเลยที่จะมีผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้มาคอยเกาะแกะเป็นห่วงหมอแบบนี้ ฉันทำหน้าที่นี้ได้คนเดียวคนอื่นไม่มีสิทธิ์ ขืนอยู่นานต่อปากต่อคำมากเกินไปกว่านี้ ฉันกลัวว่าตัวเองจะระงับอารมณ์เอาไว้ไม่อยู่ พยาบาลเลือดกลบปากลงไปนอนร้องครวญครางจะว่ายังไง ฉันไม่อากกลายเป็นปีศาจในสายตาของหมอหรอกนะ เมื่อตอนเช้ายังเป็นแม่ครัวที่น่ารักอยู่เลย "อ้าวที่รัก ทำไมจะมาไม่โทรมาบอกผมก่อน""หมอ ทานข้าวหรือยังคะ" โชคเข้าข้างฉันพอดี บังเอิญเจอหมอกำลังจะเดินมาทางนี้พอดี "ยังเลยครับ ออกไปซื้อกาแฟมา " หมอยกแก้วกาแฟให้ฉันดูก่อนที่จะเดินมาโอบรอบเอวของฉันเอาไว้หลวมๆ เป็นไงล่ะคะ พยาบาลถึงกับหน้าซีดพูดไม่ออกได้แต่ก้มหน้าแล้วเดินถอยออกไปอย่างเงียบๆ หมอของฉันก็ออกตัวแรงแค่การกระทำก็รู้แล้วว่าความสัมพันธ์ของเรามันคืออะไร แถมยังเรียกที่รักอีกต่างหาก"แก้วแค่แวะมาหา เดี๋ยวก็จะกลับแล้วค่ะ""มานานหรือยังครับ ""สักพักแล้วค่ะ มัวแต่ ช่างมันเถอะค่ะ เห็นว่าหมอมีเคสต่อเดี๋ยวแก้วกลับเลยก็ได้ค่ะ ไม่รบกวนหมอแล้ว" "หืม ใครบอก ผมส่งให้คุณหมออีกท่านเป็นคนดูแล ตอนนี้ว่างแล้วครับ " ฉันหันซ้ายแลขวาก็ไม่เห็นวี่แววของพยาบาลคนนั้นซะแล้ว ตัวร้าย ถ้ายังไม่เลิกทำแบบนี้ฉันจะลงมือจัดการด้วยตัวของฉันเอง บังอาจมายุ่งกับพ่อพันธ์ของฉันได้ยังไง เล่นผิดคนซะแล้ว"แก้วคิดว่าหมอของแก้ว เสน่ห์แรงไปแล้วนะคะ " "พูดเรื่องอะไรครับ แล้วยังไม่บอกผมเลยว่าใครเป็นคนบอกว่าผมมีเคสผ่าตัดต่อ ""พยาบาลค่ะ แก้วไม่รู้จักชื่อเขาหรอกนะคะ ไม่ยักรู้ว่าการมาขอพบหมอจะต้องผ่านด่านเยอะแยะขนาดนี้ " .............................ผมกระชับร่างเล็กเอาไว้แน่นก่อนที่จะพาเดินมายังห้องพักส่วนตัว ผมคงต้องรายงานเรื่องนี้กับหัวหน้าพยาบาลซะแล้ว มันไม่เหมาะสมที่คนของทางโรงพยาบาลมาทำเรื่องเสียมารยาทแบบนี้ไม่ว่าจะกับใครก็ตาม หากเกิดเรื่องด่วนร้ายแรงขึ้นมาจะทำยังไง "ไม่เอานะครับ อย่าหงุดหงิดเลยนะ ""ดีนะคะที่แก้วพยายามระงับอารมณ์ของตัวเองไว้ ไม่อย่างนั้นหน้าหงายไปตั้งนานแล้วค่ะ หงุดหงิดชะมัด" พอเดินเข้ามาในห้องเธอก็ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาแล้วระเบิดอารมณ์ออกมาทันที ดูแล้วจะโมโหจริง "เดี๋ยวผมจะจัดการเรื่องนี้เอง อย่าคิดมากเลยนะ ทานข้าวเป็นเพื่อนผมหน่อยสิ ทานคนเดียวมาหลายเดือนแล้ว""ไม่เอาค่ะ แก้วกลัวหมอไม่อิ่มหมอทานเถอะค่ะ""หมอคะ แก้วพร้อมจะตรวจสุขภาพแล้วนะคะ ต้นฉบับแก้วผ่านแล้วนะ " ผมวางกล่องข้างลงจากนั้นก็เดินอ้อมมานั่งข้างๆเธอ เพราะเรื่องนี้นี่เองที่ทำให้เธอบุกมาหาผมถึงโรงพยาบาล "ดีใจด้วยนะครับ ที่รักของผมเก่งที่สุดเลย " "แก้วพร้อมจะมีลูกแล้วนะคะ หมอล่ะคะพร้อมหรือยัง" "พร้อมมากครับ " ผมชอบความคิดของเธอ มุ่งมั่นตั้งใจ อยากทำอะไรก็ทำขอแค่มีความเชื่อมั่นและตั้งใจ บอกเลยว่าผมพร้อมมาก การมีลูกไม่ใช่การมีภาระที่เพิ่มเข้ามาในชีวิต มันคือสีสันมันคือความสมบูรณ์ที่เข้ามาเติมเต็ม และผมก็มั่นใจว่าผมจะต้องมีลูกกับเธอให้ได้ "ก่อนอื่นหมอต้องไปจัดการคนของหมอให้เรียบร้อยก่อนนะคะ แก้วไม่อยากเป็นปีศาจในสายตาใคร โดยเฉพาะหมอ ""ได้ครับ ".....................................

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Chapter.14 คนของเธอ

นิยายแนะนำ

สูติหน้าใสกับยัยจอมเพ้อ (แก้วใจ&หมอฟิกส์)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Chapter.14 คนของเธอ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้