เกมร้อนซ่อนรัก

    ตอนที่ 2: เกมยั่วเริ่มรุกล้ำหัวใจ

    ### ???? ตอนที่ 2: เกมยั่วเริ่มรุกล้ำหัวใจ


    เสียงดนตรีเบาๆ ดังคลอในร้านกาแฟประจำตึก K Group

    บรรยากาศเช้านี้ดูเหมือนปกติ...แต่สำหรับ **มุกดา** แล้ว ทุกอย่างกำลังเข้าจังหวะพอดี


    เธอมาเช้ากว่าทุกวัน สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวติดกระดุมหลวมๆ ให้พอเห็นร่องอกบางๆ กับกระโปรงทรงดินสอสีเบจที่รัดสะโพกกลมกลึงได้อย่างพอดิบพอดี


    สายตาของพนักงานชายหลายคนเหลือบมองเธอทุกย่างก้าว...แต่นั่นไม่ใช่เป้าหมายของเธอ


    เพราะผู้ชายคนเดียวที่เธอสนใจ...


    > ...ยังไม่เคยชายตามองเธอเลยแม้แต่ครั้งเดียว


    **“คุณเข้มมาแล้วค่ะ”** เสียงเลขาหน้าห้องกระซิบบอกเบาๆ


    มุกดาเงยหน้าจากกาแฟ แล้วยิ้มอย่างพอใจ เธอลุกขึ้นเดินไปยังลิฟต์โดยไม่ลืมตั้งท่ารออยู่หน้าลิฟต์ที่รู้ว่าเขาจะขึ้นไปด้วยกัน


    เสียงสัญญาณ “ติง” เบาๆ ดังขึ้น ก่อนประตูลิฟต์จะเปิดออก


    **เข้ม** ยืนอยู่ในชุดสูทสีเข้มเรียบหรู ใบหน้าหล่อคมสงบนิ่ง ดวงตาเ๶็๞๰าเหมือนเดิมเป๊ะ


    “อรุณสวัสดิ์ค่ะ…คุณเข้ม” มุกดาทักพร้อมยิ้มหวาน ละเลียดสายตาไปบนเรือนร่างเขาอย่างจงใจ


    เขาขยับกายเล็กน้อยแล้วพยักหน้าเบาๆ เพียงนิดเดียว


    **“…”** ไม่มีคำพูด ไม่มีรอยยิ้ม


    > เงียบแบบนี้แหละ…ยิ่งน่าลองเข้าไปข้างใน


    เธอเดินเข้าไปยืนใกล้เขาในลิฟต์...ใกล้จนหลังมือของเธอแทบแตะข้างลำตัวเขา


    “กลิ่นน้ำหอมคุณ…หอมดีนะคะ”

    เธอกระซิบเสียงเบา ใกล้จนริมฝีปากเกือบจะเฉียดใบหูเขา


    **“อย่าเข้าใกล้ผมเกินไป ถ้าคุณไม่อยากเสียการควบคุม”**

    เสียงเข้มพูดเบาแต่ชัด ราวกับฟาดด้วยน้ำแข็งเย็นเฉียบ


    มุกดาหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะกระซิบตอบ


    “แสดงว่าคุณก็เริ่ม ‘รู้สึก’ บ้างแล้วล่ะสิ…”


    เขาหันมามองตาเธอ ดวงตานิ่งสนิทแต่ลึกลงไป...เหมือนซ่อนเปลวไฟที่กำลังสั่นไหว


    **“ผมเตือนแล้ว”**


    ---


    **ห้องทำงานชั้น 44**


    วันนี้มุกดาต้องเข้าพรีเซนต์งานต่อหน้าผู้บริหารโดยตรง

    และแน่นอนว่าเข้มคือหนึ่งในนั้น


    เธอเลือกสวมชุดสูทกระโปรงสีแดงเข้มเปิดไหล่ข้างเดียวที่ให้ความรู้สึกเซ็กซี่แบบมืออาชีพ และแ๲๤เ๲ี๾๲ในทุกการเคลื่อนไหว


    เธอนำเสนอโปรเจกต์ด้วยความมั่นใจ ชัดถ้อยชัดคำ

    ทุกคนในห้องต่างตั้งใจฟัง...แต่สายตาเธอมีไว้ให้เขาคนเดียว


    เธอมองเข้มทุกครั้งที่พูดจุดสำคัญ ส่งรอยยิ้มบางๆ แล้วค่อยๆ เลื่อนนิ้วไล้บนหน้าจอพรีเซนต์


    หลังจบการนำเสนอ เสียงปรบมือดังขึ้นเบาๆ

    แต่สิ่งที่ทำให้หัวใจเธอเต้นแรงคือ…


    **“งานคุณดีมาก…แต่หยุดใช้ร่างกายแทนความสามารถได้แล้ว”**


    คำพูดของเข้มแทงเข้าตรงจุด มุกดายิ้มรับแต่ในใจกลับยิ่งอยากเอาชนะเขา


    “ถ้าฉันใช้สมองอย่างเดียว คุณจะมองฉันบ้างไหมล่ะคะ?”


    “อย่าทดสอบผม” เขาพูดพร้อมโน้มตัวลงเล็กน้อย เสียงทุ้มต่ำฟังดูอันตรายยิ่งกว่าครั้งก่อน


    “แล้วถ้าฉันอยากให้คุณ…ไม่ใช่แค่มองล่ะ?”

    เธอกล้าท้าทายอีกขั้นด้วยแววตาหวานเย้ายวน


    แต่ก่อนที่เข้มจะตอบอะไร เขาก็หยิบแฟ้มงานขึ้นและหันหลังให้เธอทันที


    > เกมนี้เพิ่งเริ่ม…แต่มุกดารู้ดีว่ามันกำลังกลายเป็๞เกมอันตราย

    > เพราะเธอเริ่มไม่ได้แค่อยากยั่ว...

    > แต่เธออยาก ‘ได้เขา’ มา๳๹๪๢๳๹๪๫จริงๆ


    ---