### ???? ตอนที่ 2: เกมยั่วเริ่มรุกล้ำหัวใจ
เสียงดนตรีเบาๆ ดังคลอในร้านกาแฟประจำตึก K Group
บรรยากาศเช้านี้ดูเหมือนปกติ...แต่สำหรับ **มุกดา** แล้ว ทุกอย่างกำลังเข้าจังหวะพอดี
เธอมาเช้ากว่าทุกวัน สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวติดกระดุมหลวมๆ ให้พอเห็นร่องอกบางๆ กับกระโปรงทรงดินสอสีเบจที่รัดสะโพกกลมกลึงได้อย่างพอดิบพอดี
สายตาของพนักงานชายหลายคนเหลือบมองเธอทุกย่างก้าว...แต่นั่นไม่ใช่เป้าหมายของเธอ
เพราะผู้ชายคนเดียวที่เธอสนใจ...
> ...ยังไม่เคยชายตามองเธอเลยแม้แต่ครั้งเดียว
**“คุณเข้มมาแล้วค่ะ”** เสียงเลขาหน้าห้องกระซิบบอกเบาๆ
มุกดาเงยหน้าจากกาแฟ แล้วยิ้มอย่างพอใจ เธอลุกขึ้นเดินไปยังลิฟต์โดยไม่ลืมตั้งท่ารออยู่หน้าลิฟต์ที่รู้ว่าเขาจะขึ้นไปด้วยกัน
เสียงสัญญาณ “ติง” เบาๆ ดังขึ้น ก่อนประตูลิฟต์จะเปิดออก
**เข้ม** ยืนอยู่ในชุดสูทสีเข้มเรียบหรู ใบหน้าหล่อคมสงบนิ่ง ดวงตาเ็าเหมือนเดิมเป๊ะ
“อรุณสวัสดิ์ค่ะ…คุณเข้ม” มุกดาทักพร้อมยิ้มหวาน ละเลียดสายตาไปบนเรือนร่างเขาอย่างจงใจ
เขาขยับกายเล็กน้อยแล้วพยักหน้าเบาๆ เพียงนิดเดียว
**“…”** ไม่มีคำพูด ไม่มีรอยยิ้ม
> เงียบแบบนี้แหละ…ยิ่งน่าลองเข้าไปข้างใน
เธอเดินเข้าไปยืนใกล้เขาในลิฟต์...ใกล้จนหลังมือของเธอแทบแตะข้างลำตัวเขา
“กลิ่นน้ำหอมคุณ…หอมดีนะคะ”
เธอกระซิบเสียงเบา ใกล้จนริมฝีปากเกือบจะเฉียดใบหูเขา
**“อย่าเข้าใกล้ผมเกินไป ถ้าคุณไม่อยากเสียการควบคุม”**
เสียงเข้มพูดเบาแต่ชัด ราวกับฟาดด้วยน้ำแข็งเย็นเฉียบ
มุกดาหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะกระซิบตอบ
“แสดงว่าคุณก็เริ่ม ‘รู้สึก’ บ้างแล้วล่ะสิ…”
เขาหันมามองตาเธอ ดวงตานิ่งสนิทแต่ลึกลงไป...เหมือนซ่อนเปลวไฟที่กำลังสั่นไหว
**“ผมเตือนแล้ว”**
---
**ห้องทำงานชั้น 44**
วันนี้มุกดาต้องเข้าพรีเซนต์งานต่อหน้าผู้บริหารโดยตรง
และแน่นอนว่าเข้มคือหนึ่งในนั้น
เธอเลือกสวมชุดสูทกระโปรงสีแดงเข้มเปิดไหล่ข้างเดียวที่ให้ความรู้สึกเซ็กซี่แบบมืออาชีพ และแเีในทุกการเคลื่อนไหว
เธอนำเสนอโปรเจกต์ด้วยความมั่นใจ ชัดถ้อยชัดคำ
ทุกคนในห้องต่างตั้งใจฟัง...แต่สายตาเธอมีไว้ให้เขาคนเดียว
เธอมองเข้มทุกครั้งที่พูดจุดสำคัญ ส่งรอยยิ้มบางๆ แล้วค่อยๆ เลื่อนนิ้วไล้บนหน้าจอพรีเซนต์
หลังจบการนำเสนอ เสียงปรบมือดังขึ้นเบาๆ
แต่สิ่งที่ทำให้หัวใจเธอเต้นแรงคือ…
**“งานคุณดีมาก…แต่หยุดใช้ร่างกายแทนความสามารถได้แล้ว”**
คำพูดของเข้มแทงเข้าตรงจุด มุกดายิ้มรับแต่ในใจกลับยิ่งอยากเอาชนะเขา
“ถ้าฉันใช้สมองอย่างเดียว คุณจะมองฉันบ้างไหมล่ะคะ?”
“อย่าทดสอบผม” เขาพูดพร้อมโน้มตัวลงเล็กน้อย เสียงทุ้มต่ำฟังดูอันตรายยิ่งกว่าครั้งก่อน
“แล้วถ้าฉันอยากให้คุณ…ไม่ใช่แค่มองล่ะ?”
เธอกล้าท้าทายอีกขั้นด้วยแววตาหวานเย้ายวน
แต่ก่อนที่เข้มจะตอบอะไร เขาก็หยิบแฟ้มงานขึ้นและหันหลังให้เธอทันที
> เกมนี้เพิ่งเริ่ม…แต่มุกดารู้ดีว่ามันกำลังกลายเป็เกมอันตราย
> เพราะเธอเริ่มไม่ได้แค่อยากยั่ว...
> แต่เธออยาก ‘ได้เขา’ มาจริงๆ
---