รักนี้ให้ช่างช่วยซ่อม

ข้างหอจะมีพื้นที่ไว้จอดรถ เป็๲พื้นที่โล่ง รุ่นพี่ให้เรานั่งรวมกันตรงนั้น มีรุ่นพี่ประมาณ 25คน มีของกิน ขนม น้ำอัดลม สุรา แล้วก็ลำโพงไว้เปิดเพลง

        ''รุ่นน้องทุกคน ขอกล่าวยินดีตอนรับอีกรอบ รุ่นพี่ปี2 มีทั้งหมด 25คนนะครับ เดี่ยวให้รุ่นน้องทุกคนแนะนำตัวให้ฟังหน่อย''

หลังจากแนะนำตัวเสร็จ รุ่นพี่ก็แนะนำตัวกันทุกคน พวกเราก็กินขนม กินน้ำอัดลม แต่ยังไม่มีใครหยิบสุราเลยสักคน ยกเว้นพวกพี่ปี2

        ''เอ้าไม่มีใครกินเหล้าเลยเหรอ แย่เลยนะแบบนี้ รู้ไหมว่าเหล้าคือตัวช่วยให้เราเข้าสังคมง่าย พอจบไปทำงานที่ทำงานก็ต้องมีดื่มเหล้าถ้าเราไม่ดื่มนั่งมองคนอื่น มันคือการไม่ให้เกียติกัน ใครมีปัญหาอะไรมาบอก"

หลังจากพี่เต้บอกพวกเรา ก็เดินไปหยิบเหล้ามาชงดื่มกัน ดื่มพอเป็๲พิธี ขณะกำลังดื่ม สนทนากับพวกรุ่นพี่ พี่บาสประธานปี2ก็พูดขึ้น

        "น้องๆครับ เราจะรับน้องกันในอีก1สัปดาห์เตรียมตัวกันด้วยนะครับ ใน1สัปดาห์เราจะมาซ้อมเพลงประจำสาขา เพลงประกอบการรับน้อง มีน้องคนใดไม่เอารุ่นไหมครับ ถ้ารับไม่ไหว ไม่อยากเอารุ่น ตั้งใจจะมาเรียนอย่างเดียว ก็เหมือนการไม่เอาสังคม ก็แล้วแต่น้องๆ ไม่เอารุ่นก็เหมือนตัวคนเดียวเพื่อนคนอื่นไปทำอะไรกัน จะไม่รู้เ๹ื่๪๫เลย ถ้าใครไม่เอารุ่นยืนขึ้นมาเลยครับพวกพี่ๆจะไม่ทำอะไร"

ทุกคนนั่งนิ่งไม่มีใครยืนขึ้นสักคน มองหน้ากันไปมา 

        "ถือว่าน้องๆรับรุ่นกันทุกคนนะครับ แล้วอีกเ๹ื่๪๫รุ่นน้องต้องหาประธานประจำรุ่นของน้องๆด้วยแล้วมาบอกรุ่นพี่ สำคัญนะครับประธานรุ่น คือต้องแบกรับรุ่นของตัวเอง เพื่อนๆน้องทำผิด ประธานโดนก่อนนะครับ คิดให้ดีจะให้ใครเป็๞ประธานรุ่น ขอเป็๞คนรับผิดสอบด้วย"

หลังจากที่พี่บาสพูดเสร็จพวกเราก็มานั่งคุยกัน หน้าของบางคนก็เริ่มแดง เหมือนจะเริ่มเมาๆกันแล้ว

        "กิตนายว่าใครเป็๞ประธานดี"

        ''เ๱ื่๵๹แบบนี้ต้องดูไปเรื่อยๆ ต้องดูนิสัยกันไปก่อนละ มีเวลาตั้งหนึ่งอาทิตย์อะภูมิ"

        "ใช่ๆ อัญก็ว่างั้นแหละ ให้กิตเป็๞เลยไหม"

อัญพูดด้วยน้ำเสียงกวนๆ หัวเราะผม หน้าของอัญแดงก่ำเหมือนกับลูกพีชเลย อัญเอนตัวมาพิงผมเล็กน้อย

        "อัญกลับบ้านไหวไหมเนี่ย โทรเรียกพี่แม่มารับไหม"

        "ไม่เป็๲ไรสบายมาก เดี่ยวให้กิตไปส่ง"

        "เดี๋ยววว เกี่ยวอะไรกับผมนิหอผมอยู่ตรงนี้ จะให้ไปไหน"

อัญยิ้มแบบมีเลศนัย ทำหน้าตาหน้าสงสารเหมือนจะร้องให้ กวนประสาทชะมัดยัยนี้

        "เฮ้ออ เดี่ยวไปส่งให้ละกันรอสักพักนะ"

ขณะที่เราคุยกันอยู่ จ้อยก็บ่นขึ้นมา

        "เชี่ยยุงเยอะจังวะ กัดแต่กู"

        "ไอ้จ้อยเมาแล้ววะพวก เตรียมถุงเลยไอ้จ้อยเมาแล้วชอบอ้วกฮ่าๆ"

เป็๞เสียงของยมเพื่อนเก่าจ้อย ทำท่าทางเหมือนจะหาถุง แซวจ้อยสะเสียเลย ทุกคนนั่งหัวเราะกัน อยู่ดีๆมีรุ่นพี่ที่ชื่อกรเดินมาจ้อย

        "น้องจ้อย ยุงกัดเหรอครับ งี้ต้องกางมุ้งนะยุงจะได้ไม่กัด"

        "เอาแล้วไอ้จักร ไอ้เชี่ยกรมาแล้ว สายแกล้งเลยไอ้นี้ วันแรกก็จัดเลยเหรอวะ ฮ่าๆ"

เป็๲เสียงของรุ่นพี่เต้กับพี่จักรคุยกันอยู่ข้างหลังผม

        "กางมุ้งคืออะไรเหรอครับพี่กร ผมไม่เข้าใจ"

        "เอ็งนอนลงกับพื้น มองท้องฟ้าไว้นะ"

รุ่นพี่กรสั่งให้จ้อยนอนลงกับพื้น จ้อยก็นอนลงกับพื้นมองฟ้า

        "ดาวสวยมากเลยพี่ ฮ่าๆ"

        "ชูมือขึ้นสองข้าง ชูขาขึ้นสองข้างด้วย"

จ้อยชูมือขึ้น ชูขาขึ้น

        "เรียบร้อยแล้วน้องจ้อย แค่นี้ยุงก็ไม่กัดแล้ว กางมุ้งเรียบร้อย กางไว้สัก5นาทีนะ"

        "พี่กร ยุงกัดขาผมมม คันมาก"

        "อย่าเอาลงนะ น้องจ้อยเดียวพวกพี่โดนยุงกัด"

ทุกคนหัวเราะกันสนุกเลย

        "เอ้ารุ่นน้อง หัวเราะเพื่อน ไม่รักเพื่อนเหรอครับ เห็นเพื่อนโดนยังหัวเราะ"

รุ่นพี่พูดเสร็จพวกเราทุกคนก็นอนกางมุ้งกันทุกคน ยกเว้นอัญเพราะใส่กระโปร่ง รุ่นพี่เลยไม่ให้ทำ พอครบ5นาทีรุ่นพี่ก็สั่งให้เอาลง ทุกคนรีบเกากันใหญ่เลย คันมาก พอประมาณสัก 4ทุ่มก็เริ่มแยกย้ายกลับบ้าน บางคนกอดคอพากันกลับบ้าน ผมต้องไปส่งอัญที่บ้านเลยขอแยกตัวจากเพื่อนๆ ไปกล่าวลาพวกรุ่นพี่

        "ผมขอตัวไปส่งอัญก่อนนะครับ พี่ๆ สวัสดีครับ"

        "เดินทางปลอดภัย ครับน้องกิต น้องอัญ ถ้ากิตกลับมาแล้วก็เดินมาห้อง 21 หน่อยนะมาบอกพี่หน่อยว่ากลับมาแล้วเป็๲ห่วง"

ห้องเบอร์ 21 เป็๞ห้องของพี่บาส 

        "ได้ครับพี่บาส"