Chapter 12
เคลียร์จนเสร็จ
“กูกระแทกมึงนะญดา”
“อยากจะทำอะไรก็ทำ...?”
ฉันตอบออกไปด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ใจของฉันตอนนี้มันยอมครามทุกอย่างแล้ว อยากจะให้มันััไปทุกสัดทุกส่วน มันเสียวสยิวจนเกินจะต้านทานเอาไว้ไหว
ครามปล่อยมือที่รวบแขนของฉันเอาไว้ทั้งสองข้างออก มือมันเลื่อนลงมาแหกขาเรียวเล็กของฉันอ้ากว้างออกจนสุดเผยให้เห็นกลีบสวาทฉ่ำน้ำที่พร้อมรับััสวาท
ดวงตาคู่คมก้มลงจ้องมองส่วนนั้นราวกับว่าอยากจะกลืนกินฉันไปทั้งตัว แท่งลำร้อนถูกจับแทงสวนเข้ามาอีกครั้ง
“อ๊า”
ฉันสะดุ้งโหยงตัวโยน รอบนี้มันสามารถผ่านเข้ามาได้แม้ว่าจะยากลำบากเนื่องจากร่องสวาทคับแคบไม่เคยผ่านมือชายมาก่อน
“อ่า...ญดา ของมึงแน่นจังวะ”
ครามร้องครางออกมา ใบหน้าหล่อเหยเกไปด้วยความเสียวซ่าน ร่องสวาทตอดรัดขมิบ
“ซี้ด อ๊า คราม...เสียวอ่า”
ฉันถึงกับต้องครางออกไปแล้วแอ่นตัวให้แนบชิดเข้าหาร่างกายกำยำ มือเรียวเล็็กยกขึ้นกอดลูบแผ่นหลังกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ ครามปลดตะขอเสื้อชั้นในสีชมพูของฉันออกอย่างง่ายดายแล้วโยนทิ้งไปไกล
เราสองคนโอบกอดกันแน่น ส่วนประสานยึดติดกันอย่างเหนียวแน่น สะโพกสอบรัวกระแทกแท่งลำร้อนเข้าออกหาร่องสวาทอยู่ไม่หยุด
ความร้อนแผ่อนุภาคไปทั่วเรือนกายของเราสองคน
“อื้อ คราม...อ๊า”
“อ่า แน่นเกินไปแล้วญดา”
แท่งลำร้อนกระแทกเข้าออกรัวๆอยู่อย่างนั้นสักพักครามก็เปลี่ยนท่าขยับตัวลุกขึ้นแล้วพลิกตัวของฉันให้หันก้นไปทางมัน
“อ๊ะ คราม! จะทำอะไร”
ฉันใเมื่อครามจับก้นฉันแอ่นขึ้นแล้วจับแท่งลำเอ็นร้อนปูดโปนถูไถเข้าที่ร่องสวาทฉ่ำน้ำ
“ขอท่าหมาได้ปะ กูเสียวไม่ไหวแล้ว”
“ทะ ท่าหมา? มะ มันจะเจ็บมั้ย”
ฉันที่แอ่นก้นเอาแขนยันที่นอนเอ่ยถามมันด้วยน้ำเสียงสั่น กลัวว่าจะเจ็บเพราะยังไม่เคยมีอะไรกับใครเลยสักครั้ง ยิ่งท่าโพดโผนแบบนี้ยิ่งไปกันใหญ่
“ไม่เจ็บหรอก มีแต่จะเสียว”
พูดจบมันก็ดันแท่งลำร้อนเข้ามาในทันที ฉันสะดุ้งตตัวโยนอีกครั้งเมื่อโดนกระแทกเข้ามาจนมิดลำแบบนั้น
“อ๊า ครามมม”
“อ่า เสียวก็ครางดังๆ...กูชอบ”
ครามเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงแหบะร่า มือหนาเลื่อนมาจับเอวบางของฉันแน่นแล้วรัวกระแทกสะโพกสอบ เนื้อตัวฉันสั่นคลอนจากแรงกระแทกของคราม
เนื้อสะโพกอวบเด้งกระแทกเข้ากับหน้าขจาแกร่งของคราม มือหนาจับเอวของฉันเอาไว้ นมนวลโดดเด้งไปมาตามแรงกระแทก
“ซี้ด อ่า...ญดา”
“อื้อ มึงกระแทก อ๊า แรงเกินไปแล้ว”
“อ่า...แรงๆแบบนี้มึงชอบปะละ กูเห็นมึงก็ครางดังออกนี่ จริงมั้ย? ซี้ด อ่า”
ครามยังคงรัวแรงไม่แ่ ส่วนฉันก็ครางออกมาไม่หยุดอย่างที่ครามว่าจริงๆนั่นแหละ ก็มันเสียวมากนี่นาจะให้ทำยังไงได้ ลำเอ็นร้อนรัวกระัแทกเข้ามาไม่ยั้ง
“อ๊า หยะ หยุดเถอะคราม!”
ฉันเขยิบตัวฟวังจะถอนแท่งลำร้อนให้ออกจากร่องสวาท แต่ครามกลับดึงเอวฉันเอาไว้ด้วยมือทั้งสองข้างแล้วตอกลำเอ็นสลงกระแทก
“จะเขยิบไปไหน อ่า กูเสียวอยู่”
ครามไม่ยอมให้ฉันถอดถอนร่องสวาทออกมา
“อ๊า ตะ แต่กูปวดฉี่ ฉี่จะราด”
ฉันพยายามยื้อหยุดฉุดกระชากจะถอนตัวออกจากแท่งลำร้อนนั้นแต่ก็ยากซะเหลือเกินเพราะครามยังคงจับเอวของฉันกดเข้าแล้วรัวสะโพก
“มึงไม่ได้ปวดฉี่ มึงแค่จะเสร็จ อ่า กูก็จะไม่ไหวแล้วนะญดา”
ครามครวญญครางในลำคอแล้วรััวกระแทกแรงกว่าเดิม
“อ๊ะ! คราม! กะ กูไม่ไหวแล้ว อ๊า!”
ฉันไม่รู้วว่ามันคืออาการอะไร แต่ในตอนนี้ฉันทนไม่ไหวอีกต่อไปแบ้วฃ
น้ำสีใสไหลออกมาจากร่องสวาทจนเอ่อล้นเลอะผ้าปูที่นอนสีชมพูสวดสดใส ส่วนครามเองก็ชักแท่งลำร้อนออกจากร่องทั้งยังชักแท่งลำร้อนขึ้นลงแล้วพ่นน้ำธาราสีขาวขุ่นจนเปรอะเปื้อนก้นอวบของฉัน
ตัวฉันล้มพับไปกับที่นอนด้วยความเหนื่อยอ่อน ส่วนครามก็ล้มตัวลงนอนที่ว่างข้างๆ
การมีเซ็กส์ของเราในครั้งนี้ไร้ซึ่งการป้องกันใดๆ...
“ฮือ คราม...ทำอะไรลงไป”
เมื่อได้สติฉันก็พลิกตัวขึ้นเงยหน้ามองเพดาน นี่เราสองคนทำบ้าอะไรลงไป หากใครรู้เื่นี้เข้าจะว่ายังไง
ฉันกับมันจะยังเป็เพื่อนกันอยู่มั้ยนะ
“ก็แค่อยากเคลียร์ให้เสร็จ”
“เคลียร์บ้าอะไรแบบนี้คราม”
ฉันพูดเสียงสั่น แต่ไม่ว่าจะยังไงฉันก็สมยอมมันไปแล้ว ร่างกายของฉันในตอนนี้เป็นของมันไปแล้ว
“เลิกยุ่งกับไอ้ไทเกอร์ซะ”
ครามยื่นคำขาดแล้วลุกขึ้นจากเตียงพร้อมกับหยิบเสื้อผ้าที่หล่นอยู่ข้างเตียงขึ้นมาสวมใส่
“สรุปตอนนี้...เราเป็อะไรกัน?”
ฉันลุกขึ้นมานั่งพิงหัวเตียงแล้วหยิบผ้าห่มสีชมพูมาปกคลุมร่างกายที่ไร้ซึ่งอาภรณ์ ครามที่หยิบเสื้อขึ้นมาสวมถึงกับชะงักไปแล้วหันมามองฉันที่นั่งอยู่บนเตียง
“เพื่อน”
คำตอบราบเรียบออกมาจากปากสากหนาที่พึ่งจะพรมจูบฉันไปทั้งตัวรวมถึงดูดเล้าโลมสิ่งนั้น แต่สถานะที่ได้รับกลับเป็แค่เพื่อน
“เพื่อนบ้าอะไรเอากันได้”
ฉันพูดด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ตอนนี้ไม่สามารถควบคุมน้ำเสียงตัวเองให้เป็ปกติได้เลย
“ถ้ามึงคิดจะเกินเพื่อนก็ไม่ต้องมาคุยกับกูญดา”
“แต่มึงเป็คนทำนะ! กูไม่ได้สมยอมแต่แรก”
ตอนแรกอ่อยมันก็จริง แต่ในครั้งนี้ฉันไม่ได้เต็มใจ
“ไม่ได้สมยอม? ไม่ได้สมยอมแต่ครางไม่หยุดอะนะ?”
ได้ยินคำตอบนั้นออกมาจากปากมันฉันก็รู้สึกจุกอยู่ในใจ
“มึงมันเลวคราม”
“ก็รู้มานานแล้วนี่ จะอ้าขาให้กูเอาทำไมล่ะ”
“คราม!”
ฉันตวาดมันเสียงสั่น รู้สึกแทบจะรับเอาไว้ไม่ไหวแล้ว ความรู้สึกในตอนนี้มันแย่ไปหมด
“กูจะกลับห้อง มีเรียนบ่าย”
มันพูดอย่างไม่ใส่ใจอะไร ครามในตอนนี้สวมเสื้อและกางเกงจนเรียบร้อย มีก็แต่ฉันที่ยังนอนเปลือยอยู่ภายใต้ผ้าห่ม
“...”
“แล้วเื่วันนี้มึงห้ามบอกใคร”
“กูไม่พูดหรอก มันเป็เื่ที่แย่ที่สุดในชีวิต!”
ฉันจะะโไล่หลังคราม มันเหมือนจะชะงักไปนิดนึง
“กูไม่ได้ป้องกัน มึงอย่าลืมไปซื้อยามากิน”
มันพูดพร้อมกับเดินจากออกไปทิ้งให้ฉันอยู่บนเตียงเพียงคนเดียว
“บ้าที่สุดคราม ฉันเกลียดนายแล้ว!”
ได้แต่พูดอยู่กับตัวเองเพราะตัวเ้าปัญหาได้ออกจากห้องฉันไปแล้ว
ฉันพยายามทำจิตใจให้เป็ปกติแล้วลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวเพื่อเตรียมจะไปมหาวิทยาลัยเพื่อเรียบในคาบบ่ายวันนี้
หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยแล้วฉันก็เดินลงมาล่างคอนโดเพื่อเตรียมตัวงจะไปเรียนที่มหาวิทยาลัย ฉันในตอนนี้้สวมชุดนักศึกษากับกระโปรงทรงเอสั้นเหนือเข่าพร้อมกับลอนผมสีดำขลับให้เป็ลอนสวยไซส์สี่สิบมิลลิเมตร
“ญดา!”
ฉันกำลังจะเดินลงมาเรียกรถผ่านแอพออนไลน์แต่แล้วก็ได้ยินเสียงหนึ่งเรียกขึ้น ซึ่งเป็เสียงที่แสนจะคุ้ยเคย
“ไทเกอร์...”
เลิกยุ่งกับไอ้ไทเกอร์เสียงของครามดังเข้ามาในโสตประสาทฉันอย่างจัง
“จะไปไหน มหาลัยเหรอ?”
“อื้ม”
ฉันยิ้มหวานให้ไทเกอร์
“มาส่งเพื่อนพอดี กูพึ่งเรียนเสร็จ”
ไทเกอร์เดินเข้ามาใกล้แล้วเหยียดยิ้ม หน้ามันร้ายจริงๆ ทั้งแบดบอย ทั้งดูเลว ไม่รู้ทำไมดุจดาวถึงหลงชอบไปได้ แต่เอ๊ะ ไอ้ครามเพื่อนรักของฉันก็ไม่ได้ต่างจากไทเกอร์เลยนี่นา
“อ๋อ นี่กูก็กำลังจะออกไปเรียน”
“ไปยังไง?”
มันถามแล้วเลิกคิ้ว ครามสั่งให้ฉันเลิกยุ่งกับไทเกอร์
แต่ยิ่งห้าม...ก็เหมือนยิ่งยุ!
“เรียกแท็กซี่อะ รึมึงจะไปส่งล่ะ?”
ฉันยิ้มยียวนแล้วเดินไปใกล้ไทเกอร์มากยิ่งขึ้น
“หึ ได้สิ กูไปส่งเอง”
เอาล่ะ ฉันตัดสินใจแล้วว่าจไม่ฟังคราม ในเมื่อมันไม่ได้ให้สถานะกับฉัน ทำไมฉันจะต้องแคร์มันด้วย...แค่เพื่อนอย่าคิดเยอะ!
20K
![[จบ] เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นภรรยาที่รักผู้คลั่งไคล้สามีขี้อาย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1761101998_15779532.webp)
![ฝืนชะตาท้าสามภพ [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1721906142_38669137.webp)
