ตอนที่สิบสี่ บุรุษหนุ่มเยาว์วัยไม่รู้ความ
“ฮา ฮา ฮา บุรุษหนุ่มเยาว์วัยไม่รู้ความขอทุกท่านอย่าได้ถือสาเ้าลูกผู้นี้อ่านตำรับตำรามากมายมายมีหนังสือเต็มท้อง คิดทำคุณเพื่อตอบแทนแผ่นดินขอให้ท่านทั้งหลายสนับสนุนเ้าบุตรผู้นี้ของข้าให้มากเอาไว้”
ตั๋งโต๊ะประสานมือกล่าวต่อแต่ละคนอย่างอารมณ์ดี
สมกับเป็ตัวร้ายที่มีบรรยากาศในการทำงานเชิงบวกอย่างมากเพราะหัวเราะตลอด
เวลาฆ่าคนและกินเนื้อคนก็ยังหัวเราะได้ตลอดเวลาเชิงบวกสร้างบรรยากาศมีความสุขในที่ทำงานอย่างมาก
ตั๋งโต๊ะถอนหายใจคิดในใจว่า
เ้าลูกผู้นี้นั้นช่างไม่รู้จักรักษาท่วงท่าทางการเมืองบางเลยเราต้องอบรมให้มากเข้าไว้ ทำงานร่วมกับคนอื่นไม่ได้คิดแต่จะลงโทษ ไหนเลยจะสามารถปกครองคนได้?
หากตั๋งฮวงรู้เื่ที่ตั๋งโต๊ะคิดคงอยากจะบีบคอเขาให้ตายคามือด้วยตนเอง
แต่ในเมื่อไม่สามารถอ่านใจได้ก็เลยประสานมือกล่าวอย่างนอบน้อมให้สมกับเป็บุตรกตัญญู
“ผู้บุตรรับคำสั่งสอน”
โค้งคารวะอย่างนอบน้อมให้สมกับเป็ศิษย์ขงจื้อ
ซึ่งอันที่จริงนิสัยตั๋งโต๊ะมีการบันทึกเอาไว้ว่า
สมัยหนุ่มๆมีใจคอกล้าหาญได้รางวัลเป็ผ้าแพรพรรณต่างๆก็มอบให้ลูกน้องจนหมดสิ้น
ไม่แปลกที่คนที่ “ใจคอกว้างขวาง”อย่างตั๋งโต๊ะจะมองว่าตั๋งฮวงกล่าววาจารุนแรงเกินไปในการที่จะร่วมงานกับบรรดาขุนนางในนครหลวงใน่ที่พวกตนเองยังสถานะไม่มั่นคง
เพราะคิดว่าตนเองสามารถซิ้อใจคนได้หากได้รางวัลอย่างพอเพียงนั่นเอง
เื่นี้ทั้งบันทึกประวัติศาสตร์และเกมส์สามก๊กต่างๆเห็นตรงกันว่าหากไปเข้าก๊วนตั๋งโต๊ะจะได้รางวัลเป็เงินทองจำนวนมากกว่าก๊กอื่นๆอย่างเห็นได้ชัด
แค่เราจะต้องเจอปัญหาน้อยนิดมหาศาลอย่างเจอกองทัพสิบแปดหัวเมืองรุมกินโต๊ะเราเท่านั้นเอง
1K
