เกิดใหม่อีกครั้งกับการแย่งชิง [จบ]

    ตอนที่ 145 แผนสำเร็จ

    ตอนที่ 145 แผนสำเร็จ 3 เดือนต่อมา ภายในเต็นท์ขนาดใหญ่ในกองทัพเฮเลอร์ หลังจากเริ่มการกวาดล้างพวกโบสถ์ในดินแดนของประเทศจักรวรรดิได้ไม่นาน ตอนนี้ผมกับกองทัพทั้งหมดก็เดินทางมาถึงเมืองหลวงของจักรวรรดิกันแล้ว โดยภายในเต็นท์ตอนนี้ผมก็กำลังอ่านจำนวนทหารที่เสียชีวิตไปในการต่อสู้ทั้งหมด ทัพหลัก 10,000 คนทัพลอง 200,000 คน มามองตัวเลขแบบนี้แล้วมันก็รู้สึกผิดกับพวกทหารที่ตายไปอยู่หรอก แต่จะทำยังไงได้ละ ตอนนี้การควบคุมทวีปให้กลับมาเป็นปกติเป็นเรื่องที่ต้องทำมากที่สุด เท่าที่รู้ข่าวมาตอนนี้ระบบเศรษฐกิจของทวีปก็พังเละไม่เป็นท่าไปแล้วด้วย นี่แหละเป็นผลที่เอาพวกที่ไม่เข้าใจเรื่องการปกครองมาปกครองประเทศ อย่างประเทศไทยที่ผมเคยอยู่ก็มีช่วงหนึ่งที่ทหารขึ้นมาปกครองประเทศ… ไม่สิ! เรียกว่าช่วงนึงมันก็ไม่ถูก เพราะมันเป็นช่วงหลายช่วงมากที่ทหารขึ้นมาปกครอง แล้วผลที่ออกมาก็คือสภาพเศรษฐกิจพังไม่เป็นท่า ในเวลานี้ทวีปแก่งนี้เองก็กำลังเป็นแบบนั้น “องค์ชายท่านชไนน์เดอร์เดินทางมาถึงแล้วครับ!”เสียงทหารด้านหน้าเต็นท์ที่เป็นทหารเฝ้าประตูพูดขึ้นมา “เข้ามาได้!” หลังจากผมตอบไปชไนน์เดอร์ก็เดินเข้ามาในเต็นท์ด้วยสีหน้าสงสัย โดยกำลังตรงมาหาผมที่กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้โดยมีโต๊ะขนาดใหญ่อยู่ด้านหน้า “องค์ชายท่านเรียกข้ามีเรื่องอะไรครับ?” ไม่มีแล้วมันเรียกไม่ได้หรือไง อย่าจะส่วนไปแบบนี้อยู่หรอกแต่มันไม่ใช่เวลามาทำเรื่องอะไรแบบนั้น “ตอนนี้พวกเราเสียหายมากพอแล้ว ทหารทัพรองกว่า 50% ก็ได้เสียชีวิตตามเป้าหมายของเราเรียบร้อย ถ้าเสียหายไปมากกว่านี้การปกครองหลังจากนี้มันจะยุ่งยากเอา” ชไนน์เดอร์ยังคงยืนทำหน้าสงสัย แต่ก็นะพูดออกไปแบบนั้นเป็นผมเองถ้าไม่ใช่คนคิดก็คงจะแสดงท่าทางไม่ต่างอะไรจากมันหรอก “แล้วต้องทำยังไงครับ” “พวกเราจะไม่ใช่กำลังบุกเมืองหลวง” “เอ่ะ!?!?! แบบนั้นไม่ได้นะครับ ตอนนี้ทหารของเราเตรียมพร้อมกันแล้วถ้าไม่บุกก็เข้าไปไม่ได้ แล้วอีกอย่าง เมื่อครู่ข้าก็สามารถยืนยันตัวตนว่าบิดาแห่งพระเจ้าอยู่ในเมืองหลวงแล้วด้วย” มันจะไม่ได้ได้ยังไง ก็ทางฉันสั่งไม่ให้บุกมันก็ต้องไม่บุกสิแล้ว แล้วไอเรื่องสำคัญอย่างการยืนยันตัวของบิดาแห่งพระเจ้าเราก็บอกมันแล้วแท้ๆ ว่าให้มายืนยันทันทีเมื่อสามารถรู้ถึงตัวตนของมันว่าอยู่ไหน ชิ! “บุกได้ไม่ได้มันอยู่ที่ข้า” “คะ ครับ”ชไนน์เดอร์ตอบเสียงแผ่ว ก้มหน้าลงเล็กน้อย ระหว่างนั้นเองทหารหน้าเต็นท์ก็พูดอีกครั้ง “องค์ชายดยุควอเตอร์ขอเข้าพบครับ” กลับมาจนได้สินะ หึหึ! มาตอนนี้ได้จังหวะพูดดีเลยจะได้อธิบายให้ชไนน์เดอร์เข้าใจด้วยครั้งเดียว เพราะถ้ามันได้ฟังเรื่องที่เราให้วอเตอร์ไปจัดการมาต้องมีความคิดที่จะยกเลิกการโจมตีเมืองหลวงแน่ เพราะเวลานี้สงครามนะ มันจบลงไปแล้ว! “ให้เข้ามาได้”ผมตอบทหารกลับไป จากนั้นวอเตอร์ก็เดินเข้ามาทันที ชุดเกราะของวอเตอร์ตอนนี้เปื้อนไปด้วยเลือดสีแดงจำนวนมากและร่องรอยดาบที่ปะทะกับชุดเกราะ “เป็นยังไงบ้างเรื่องที่ให้ไปทำสำเร็จไหม?” “แน่นอนครับท่าน! ตอนนี้พวกบาทหลวงกว่า 50% ยอมแพ้พวกเราแล้วตอนนี้เหลือแต่เพียงโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นจุดที่บิดาแห่งพระเจ้าอยู่เท่านั้น”วอเตอร์ตอบพร้อมรอยยิ้ม “เดี๋ยวก่อนนี่พวกท่านกำลังคุยอะไรกัน???”ชไนน์เดอร์เอ่ยถามโดยลับตามองระหว่างผมกับวอเตอร์ แต่ที่มันถามออกมาแบบนี้ก็ไม่แปลก เพราะภารกิจที่ผมให้วอเตอร์ไปทำมันเป็นความลับ ก็คือให้ไปจัดการพวกบาทหลวงตำแหน่งสูงในโบสถ์ทั้งหมด และจับตัวพวกมันเอาไว้เมื่อมีโอกาสเมื่อไม่กี่วันก่อน แล้วผลที่ออกมาก็เป็นอย่างที่คิดไว้ ผมใช้ทหารตั้งค่ายเตรียมบุกเพื่อเป็นตัวล่อ ส่วนทางวอเตอร์ก็เข้าไปทำตามคำสั่งแล้วผลที่ออกมาก็คือสามารถจับพวกบาทหลวงตำแหน่งสูงเอาไว้ได้ตามแผน จากนั้นผมก็เริ่มเล่าเรื่องทั้งหมดให้ชไนน์เดอร์ฟัง หลังจากที่ได้ฟังเรื่องแผนทั้งหมดชไนน์เดอร์ก็พูดเสียงเบาว่า “บะ แบบนี้เองสินะครับ ถ้างั้นเรื่องสงครามเองก็คงจบแบบแล้วเช่นกัน ไม่จำเป็นต้องบุกเมืองหลวงแบบที่ท่านบอกกันอีกแล้ว พวกเราเพียงแค่นำทหารเข้าไปจับตัวบิดาแห่งพระเจ้าเท่านั้นเรื่องมันก็จบ” เข้าใจง่ายแบบนี้ก็ดี ในตอนแรกคิดว่าชไนน์เดอร์มันจะโวยวายที่ไม่ยอมบอกเรื่องนี้กับมันสะอีก แต่ที่ไม่บอกทางผมเองก็มีเหตุผลอยู่เช่นกัน เพราะทางผมรู้ดีว่าตอนนี้ถึงจะสืบและไล่สายลับของโบสถ์ในกองทัพออกไปเยอะแล้วก็ตาม แต่พวกมันก็ไม่มีทางหมดกันหรอก ก็เลยพยามเก็บภารกิจนี้เป็นความลับเอาไว้ให้มันมากที่สุดเท่าที่จะสามารถทำได้ โดยยึดคำที่ว่า จะหลอกศัตรูได้ก็ต้องหลอกพวกตัวเองก่อน! ส่วนผลที่มันออกมาก็สมบูรณ์แบบ หึหึ! หลังจากพูดได้ไม่นาน ชไนน์เดอร์ก็เริ่มพูดต่ออีกครั้ง “ถ้างั้นข้าจะไปจับตัวมะ-” “ไม่ต้อง! เรื่องนี้ข้าจะไปหามันด้วยตัวเองเพราะมีเรื่องหลายเรื่องที่ต้องคุยกับมัน เจ้าเตรียมทหารไปกับข้าก็พอ” “องค์ชายถึงตอนนี้พวกเราจะเกือบชนะแล้วก็ตาม แต่ท่านก็ไม่น่าจะออกไปเองแบบนั้นนะครับ” “ใช่แล้วข้าเองก็เห็นด้วยกับชไนน์เดอร์!” วอเตอร์สวนต่อหลังชไนน์เดอร์พูดจบ เวลามีความเห็นอะไรแบบนี้ทีเราสองคนมันมีความคิดตรงกันตลอดเลยแฮะ เหอะๆ แต่ถึงจะรู้อยู่แก่ใจว่ามันอันตรายตามที่พวกนี้มันพูดออกมาก็จริง ถึงแบบนั้นผมก็คงยอมให้คนอื่นไปจับตัวมันมาไม่ได้ เพราะเสี่ยงเกินไปในหลายความหมาย ยิ่งถ้ามันตายก่อนที่จะมาถึงผมนี่แหละมันจะเปลี่ยนไปเป็นปัญหาใหญ่ได้ ที่ตอนนี้กองทัพยังไม่เดินทางเข้าบุกเมือง ทั้งๆที่ตอนนี้สามารถทำได้ก็เพราะผมไม่ต้องการกดดันอะไรมันมากจนเกินไปเดี๋ยวมันจะฆ่าตัวตายเอา เมื่อผ่านไปสักพัก ผมก็ตอบทั้งสองที่มีความคิดเหมือนกันไปว่า “เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วง ถ้างั้นก็ให้ชไนน์เดอร์ไปด้วยก็แล้วกันระหว่างที่ข้ากำลังจะคุยกับมัน เพราะจะได้ช่วยรักษาความปลอดภัยให้ข้าด้วยในระหว่างที่คุยกับมัน” “ครับ!”“ครับ!”

    คล้ายกับเรื่องเกิดใหม่อีกครั้งกับการแย่งชิง [จบ] ที่คุณอ่าน