่หัวค่ำ...
เมื่อกลับมาถึงบ้าน ภูมิจึงลองเอ่ยถามความคิดเห็นจากผู้เป็พ่อ และคำตอบที่ได้ก็ง่ายดายกว่าที่คิด ชายวัยกลางคนแพ็คกระเป๋าผ้าห่มใส่ย่ามเตรียมพร้อมให้ลูกชายเป็อย่างดี นอกจากนี้ยังแนะนำร้านสะดวกสำหรับเครื่องดื่มมึนเมาอีกด้วย แม้ว่าภูมิจะอยากสนิทสนมกับพี่เขยไปมากกว่านี้ แต่เขาเองก็มีอีกความรู้สึกหนึ่งที่กำลังประทุขึ้นมาอย่างหักห้ามอารมณ์ไม่ได้
“พ่อไม่คิดจะห้ามผมหน่อยหรอ”
“จะห้ามทำไม ไปอยู่เป็เพื่อนไอ้วัตรน่ะดีแล้ว มันเฝ้าสวนคนเดียวมาหลายเดือน มีเพื่อนไปกินเหล้าด้วยก็คงดี”
“แล้วทำไมพ่อไม่ไปเองล่ะ”
“แม่เอ็งให้ไปที่ไหน รีบออกรถได้แล้วเดี๋ยวร้านค้าปิด”
ภูมิถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะหอบข้าวของสัมภาระขับรถไปตามทาง ชายหนุ่มไม่ลืมจะแวะร้านค้าในหมู่บ้านเพื่อซื้อเครื่องดื่มของโปรดให้กับพี่เขย เมื่อได้ทุกอย่างจนครบ มอเตอร์ไซค์คันน้อยก็ขับไปตามถนนลูกรังอันคับแคบเข้าสู่บ้านกลางสวนอันกว้างใหญ่
“กูนึกว่าจะชิ่งเงินหนีกูซะแล้ว” วัตรเอ่ยแซว
เมื่อชายฉกรรจ์เห็นถุงน้ำแข็งและขวดเครื่องดื่มสีอำพัน รอยยิ้มเปรี้ยวปากก็ฉีกกว้างจนเห็นฟันทุกซี่ ร่างสูงมุ่งตรงเข้าไปช่วยน้องเมีย กลิ่นบุหรี่อ่อนๆโชยออกมาตามเนื้อหนังสีแทนเข้าจมูกน้อยๆของใครบางคน
“วันนี้ไม่น่าร้อนมาก ผ้าห่มไม่ต้องก็ได้”
“ครับ”
“มึงแดกเหล้าเป็ใช่มั้ย”
“ผมไม่ใช่เด็กๆนะพี่”
“ใครจะรู้ว่า กูไม่เคยเห็นมึงออกมาแดกเหล้ากับพวกกูสักครั้ง”
วัตรตบไหล่คนตัวเล็กก่อนจะเดินเข้าไปในครัว ดูเหมือนชายร่างสูงก็อยากจะทำความรู้จักกับน้องเมียมานาน เพียงแต่ภูมิเป็คนเก็บเนื้อเก็บตัวอยู่กับบ้านและไม่ชอบเสียงโวยวาย วัตรกลับมาพร้อมกับกับแกล้มเล็กน้อย จากนั้นพี่เขยและน้องเมียก็นั่งดื่มบนแคร่ไม้รับลมเย็นๆยามค่ำคืนกลางสวน
เวลาผ่านไป...
จากหัวค่ำล่วงเลยมาถึงห้าทุ่มครึ่ง บรรยายามวิกาลภายในสวนมีเสียงจิ้งหรีดคลุกเคล้ากับเสียงสนทนา ั้แ่เหล้าเข้าปาก วัตรก็ถามนู่นถามนี่ไม่หยุด โดยเฉพาะเื่ใต้สะดืออันแสนลามกจนคนอายุน้อยกว่ากระอักกระอ่วนที่จะตอบคำถาม
ภูมิเองก็ไม่เคยดื่มเหล้าไปหลายแก้วขนาดนี้ ชายหนุ่มรู้สึกร้อนวูบไปทั่วท้องน้อย ใบหน้าค่อยๆเปลี่ยนเป็สีแดงระเรื่อพร้อมกับดวงตาปรือเยิ้ม
“เรียนอยู่ที่นู่นชีวิตมึงเป็ยังไงบ้างล่ะ”
“ก็…ดีครับพี่”
“มึงนี่ก็ขยันหาที่เรียนไกลๆเนอะ ได้ข่าวว่าได้งานที่นั่นด้วยหรอ”
“ครับ”
ภูมิตอบเสียงเบาพร้อมกับจ้องมองคู่สนทนาที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ตอนแรกวัตรใส่เสื้อผ้าทั้ง้าและด้านล่าง แต่ตอนนี้ชายฉกรรจ์เหลือเพียงกางเกงบอลสีดำเก่าๆแค่ตัวเดียว สาเหตุที่น้องเมียหน้าแดงไม่ได้มาจากฤทธิ์เหล้าเพียงอย่างเดียว
รูปร่างกำยำของฝั่งตรงข้ามทำให้ลำคอของภูมิรู้สึกกระหายจนเผลอกระดกเครื่องดื่มไม่หยุด และเป้าเนื้ออวบอูมนูนเด่นพุ่งเป็ลำก็ยิ่งทำให้คนตัวเล็กหวั่นไหว ริมฝีปากอวบอิ่มกัดแน่นเพ่งเล็กเข้าไปกลางง่ามขาสามีพี่สาว รูปทรงกระบอกยาวดูเหมือนจะไม่มีกางเกงในสวมทับอยู่ในนั้น!
“แป๊บเดียวจะเที่ยงคืนแล้ว เวลาผ่านไปเร็วจังวะ”
“งั้น…ผมขอตัวขึ้นไปนอนก่อนนะครับ”
“เฮ้ย จะไปนอนแล้วหรอวะ ยังเหลืออีกตั้งครึ่งกลม”
“พี่วัตรดื่มเถอะบ ผม…ง่วงแล้วจริงๆ”
“เออๆ เดี๋ยวกูตามไป คออ่อนฉิบหาย”
ภูมิจิบแก้วเหล้าเข้มๆของตัวเองเป็ครั้งสุดท้าย ก่อนจะเดินขึ้นบันไดไปบนชั้นสอง
ฝูกนอนเก่าๆมีมุ้งเล็กๆกวางกันยุงเอาไว้ พัดลมตัวน้อยส่ายหน้าไปมาแต่ก็เย็นสู้ลมที่ผัดผ่านระเบียงเข้ามาไม่ได้ ร่างเล็กมุดตัวเข้าไปด้านใน ท่านั่งชันเข่าบนแคร่ไม้ของพี่เขยมันทำให้ดวงตาแหลมคมมองเห็นอวัยวะบางอย่างโผล่หัวออกมาแวบๆ
วัตรเป็ชายบ้านๆไม่เคยระวังตัวเกี่ยวกับแรงนี้ จะนั่งจะยืนแต่ละที กางเกงบอลขากว้างก็มักจะโผล่หัวหยักของอวัยวะใต้ง่ามออกมาเป็ประจำ
ภูมินอนขดตัวแน่น ริมฝีปากอวบอิ่มกัดกันไปมาพร้อมกับอารมณ์พลุกพล่านผสมผสานไปกับฤทธิ์เหล้า!
7K
