หน้าหมู่บ้าน
ในขณะที่ฉันกำลังยืนรอรถอยู่ มีรถหรูคันหนึ่งมาจอดตรงหน้าฉัน เขาลดกระจกลง คนที่ฉันไม่อยากเจอก็ได้เจอ คือ มิดไนท์ เขาเรียกให้ฉันขึ้นรถ ฉันปฎิเสธเขาไป จึงบอกไปว่ามีธุระ คำปฎิเสธของฉันทำให้เขาลงจากรถหรูลงมา หน้าตาเปิดเผยมาก คนเดินผ่านไปมาต้องรู้แหละว่าเป็ดารา “นายจะลงมาทำไม” ฉันถามเขา
“คุณไม่ขึ้นรถ ผมลงมาเปิดประตูรถให้ไงครับ ”
“วันนี้ฉันจะไปซื้อของใช้ส่วนตัว นายกลับไปก่อน”
“หลังๆมานี้ บลู ไม่ค่อยอยากเจอหน้าผมนะครับ ”
“ฉันไปกับนายก็ได้” ต้องรีบขึ้นรถ เพราะเริ่มมีคนมองฉันกับเขาแล้ว หน้าตาเขาเด่นขนาดนั้น เป็ใครก็ต้องมองแหละ
“บลูไปเดินห้าง ผมไปด้วยนะครับ”
เอาที่นายสบายใจเลย ในที่สุดก็มาถึงห้างสรรพสินค้า ฉันเดินเข้าไปเลือกของใช้ต่างๆ มีคนตัวสูง เดินตามมาด้วย เขายังหยิบของใช้ของเขาใส่รถเข็น ฉันหันไปมองหน้าเขา มิดไนท์ยิ้มให้ฉัน ตอนนี้ฉันคงทำได้แค่ปลง ฮือๆๆ
“นายกลับบ้านได้เลย ฉันเรียกแท็กซี่กลับเอง”
“ไม่ครับ ผมจะไปส่งที่บ้านครับ”
“นายจะบ้าเหรอ ”
“ผมจะไปคุยกับ คุณพ่อคุณแม่ของคุณให้รู้เื่ไงครับ ท่านจะได้ไม่ต้องสงสัย”
“ไม่อ่ะ ฉันไม่พร้อม ”
“ผมพร้อมแล้วครับ ”
มิดไนท์
ผมถึงบ้านของเธอแล้ว ผมลงจากรถไป เธอมองหน้าเหมือนไม่เข้าใจผม ๆอยากมาคุยกับผู้ใหญ่บ้างไม่เห็นเป็ไรเลย เดินเข้าไปในบ้านเธอ
พ่อแม่ของเธอดูใกับการปรากฎตัวของผม “บลู พาดารามาบ้านด้วยเหรอลูก”
“ผมก็เป็แค่คนธรรมดาครับ ”
“เขาแค่อยากมาบ้านแฟนคลับค่ะ”
ผมมาบ้านแฟน ไม่ใช่มาหาแฟนคลับ
ผมไม่อยากเถียงเธอ เลยเดินมานั่งรอเธอที่โซฟาระหว่างที่เธอขึ้นไปเก็บของบนห้อง
“คุณคิดยังไง มาถึงบ้านของลูกสาวฉัน”
“ผมชอบเธอครับ ”