เกิดใหม่ทั้งที ดันเป็นฮัสกี้หน้าโง่เนี่ยนะ? (นิยายแปล)

จ้าวลี่อิ่งที่เปลี่ยนเป็๲ชุดสวยพร้อมแต่งหน้าอ่อนๆเตรียมพร้อมสำหรับไลฟ์นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ที่ตั้งอุปกรณ์ครบถ้วนใบหน้าเธอฉายแววกังวล มองไปยังหน้าจอที่เพิ่งรีสตาร์ตขึ้นมาใหม่

        ไม่นานนัก เครื่องก็เปิดเสร็จ แต่พอเดสก์ท็อปเพิ่งปรากฏขึ้นในวินาทีถัดมา หน้าต่างสีแดงแปลกประหลาดก็เด้งขึ้นมาเองโดยอัตโนมัติ

        “อีกแล้วเหรอ!!” จ้าวลี่อิ่งร้องเสียงหลง“มันอะไรกันเนี่ย! เมื่อวานยังใช้ได้ปกติดีอยู่เลยทำไมวันนี้ถึงติดไวรัสไปได้ล่ะ!”

        เธอพยายามทั้งคลิกเมาส์ทั้งกดคีย์บอร์ด แต่ก็ไม่เกิดผลอะไรเลย

        นี่มัน… คอมติดไวรัสอย่างนั้นหรือ

        สวี่มั่วยืนอยู่ด้านหลัง แหงนหน้ามองหน้าจอสีแดงนั้นข้อความบนหน้าต่างปรากฏชัดเจน

        [เมื่อคุณเห็นข้อความนี้ ต้องขอโทษด้วยคอมพิวเตอร์ของคุณได้ถูกเรา ‘ควบคุม’ เอาไว้แล้ว ข้อมูลทั้งหมดในเครื่องถูกล็อกหาก๻้๵๹๠า๱ให้กลับมาใช้งานได้ กรุณาชำระเงิน 3,000 หยวนภายใน 24 ชั่วโมงตามคำแนะนำทางด้านซ้ายเรารับประกันว่าหลังจากได้รับเงินแล้ว เราจะ ‘ปลด’ เครื่องของคุณทันที…

        [อย่าพยายามแก้ไขด้วยตนเองเพราะแม้แต่แฮกเกอร์ที่เก่งที่สุดของประเทศก็ไม่อาจเจาะระบบเราได้หากโปรแกรมตรวจพบความพยายามในการแก้ไขข้อมูลทั้งหมดในเครื่องของคุณจะถูกทำลายอย่างถาวร…

        [หากเกิน 24 ชั่วโมงแล้วยังไม่โอนเงิน คุณก็ต้องบอกลาข้อมูลทั้งหมดในเครื่องไปตลอดกาล…]

        ด้านซ้ายของหน้าต่างยังมีปุ่มสำหรับชำระเงินและด้านล่างมีตัวเลขนับถอยหลังเด่นชัด

        นี่มันไวรัสอะไรกัน ถึงกล้าหน้าเ๣ื๵๪เรียกค่าไถ่อย่างโจ่งแจ้งแบบนี้!

        [ติ๊ง! มีภารกิจใหม่ปรากฏ ๻้๪๫๷า๹ตรวจสอบหรือไม่]

        เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในใจสวี่มั่ว

        เขาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนรีบเอ่ยทันทีว่า “ดูเดี๋ยวนี้!!”

        [เนื้อหาภารกิจ:เข้าร่วมสนามประลองระหว่างแฮกเกอร์จีนกับต่างชาติ กำจัดไวรัสเรียกค่าไถ่เอาชนะพันธมิตรแฮกเกอร์ต่างชาติ ภายในเวลาที่กำหนด: 1 ชั่วโมง]

        “อะไรนะ!”

        เมื่อได้ยินเนื้อหาภารกิจ สวี่มั่วก็อุทานเสียงดัง “ประลองกับแฮกเกอร์?! มีภารกิจแบบนี้ด้วยเรอะ! บ้าเอ๊ย ฉันแค่ใช้คอมเล่นเน็ตเป็๲อย่างเดียวเขียนโปรแกรมก็ไม่เป็๲ แล้วจะให้ฉันทำภารกิจแบบนี้ยังไงกัน!”

        [ผู้ใช้นี่โง่หรือเปล่า มีระบบสารพัดประโยชน์อยู่ทั้งทีจะมัวมานั่งคิดใช้เทคนิคแฮกเกอร์ธรรมดาทำไม]

        “…”

        สวี่มั่วถูกระบบย้อนจนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยถาม“หมายความว่า…ฉันสามารถใช้ระบบทำภารกิจนี้ได้เลยใช่ไหมอย่างเช่นให้ระบบถอดรหัสไวรัส หรือสั่งระบบกำจัดแฮกเกอร์ต่างชาติโดยตรง?”

        [ถูกต้อง]

        “แล้วการทำงานพวกนี้…”

        [ต้องใช้แต้มตามจำนวนที่กำหนด]

        สวี่มั่วถอนหายใจเฮือก “ทำภารกิจแต่ต้องเสียแต้มเพิ่มแล้วถ้าสุดท้ายทำสำเร็จแต่กลับขาดทุนล่ะ จะไม่แย่หรือไง”

        [นั่นก็ขึ้นอยู่กับว่าผู้ใช้เลือกใช้แต้มอย่างไร]

        “มีคำแนะนำอะไรบ้างไหม”

        [ไม่มีบริการให้คำปรึกษาก่อนรับภารกิจ]

        “….”

        สวี่มั่วถึงกับพูดไม่ออก หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก็กัดฟันพูดออกมา“ช่างมันเถอะ! รับแล้วกัน!!”

        ภารกิจวางอยู่ตรงหน้า จะไม่รับได้อย่างไร ทุกสิ่งย่อมมีครั้งแรกแม้จะยังงงๆ อยู่ แต่ลองดูสักตั้งก็ไม่เสียหาย

        อย่างน้อย ตอนนี้ยังมีแต้มเหลืออยู่หนึ่งหมื่นต่อให้สุดท้ายจะขาดทุนไปบ้าง ก็ถือว่าเป็๲การสั่งสมประสบการณ์

        [ติ๊ง! รับภารกิจสำเร็จ เริ่มนับเวลากรุณาทำภารกิจให้เสร็จสิ้นภายในหนึ่งชั่วโมง]

        พร้อมเสียงแจ้งเตือนหน้าจอระบบในหัวสวี่มั่วก็ปรากฏแผงรายละเอียดภารกิจ

        เขามองดูครู่หนึ่ง ก่อนขมวดคิ้วแล้วถามว่า“ถ้าฉันเลือกใช้พลังของระบบลบไวรัสทั้งหมดโดยตรง ต้องใช้แต้มเท่าไหร่”

        [ลบไวรัสที่กำลังทำงานอยู่ทั้งหมดโดยตรง ใช้แต้ม 1,130…1,140…1,150…]

        “เดี๋ยว! ทำไมแต้มมันถึงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แบบนี้ล่ะ!”

        [เพราะไวรัสกำลังแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว]

        พูดอีกอย่างคือ ยิ่งปล่อยเวลานานไป แต้มที่ต้องใช้ก็ยิ่งสูงขึ้น!ให้ตายสิ!

        สวี่มั่วขมวดคิ้ว ถามต่อทันที “ถ้าอย่างนั้นถ้าฉันเลือกใช้พลังระบบจัดการกำจัดพวกแฮกเกอร์ต่างชาติที่ว่า ต้องใช้แต้มเท่าไหร่”

        [โจมตีและทำลายกลุ่มแฮกเกอร์ต่างชาติทั้งหมดโดยตรงใช้ 5,000แต้ม]

        “แพงขนาดนี้เชียว!!” สวี่มั่วโวยวาย “ล้อกันเล่นหรือไง!เท่ากับว่าถ้าจะทำภารกิจนี้ ก็ต้องใช้เกินหกพันแต้มแล้วถ้าได้รางวัลมาแค่พันสองพัน ฉันก็ขาดทุนยับน่ะสิ!”

        [คำแนะนำ: ที่บอกไปคือการ ‘ทำสำเร็จโดยตรง’ผู้ใช้ยังสามารถเลือกวิธีแบบกึ่งช่วยเหลือซึ่งจะทำให้ใช้แต้มลดลงอย่างมาก]

        “วิธีแบบกึ่งช่วยเหลือ?” สวี่มั่วอึ้ง“หมายความว่ายังไง”

        [ระบบสามารถเปิดบริการ ‘โลกเสมือนจริง’ให้ผู้ใช้เชื่อมต่อจิตสำนึกเข้าไปในโลกข้อมูล เพื่อให้ลงมือทำภารกิจด้วยตัวเอง]

        “โห! มีอะไรแบบนี้ด้วยเรอะ!” สวี่มั่วถึงกับประหลาดใจ“เข้าไปในโลกข้อมูล? โลกเสมือนจริง? ก็เหมือนในเ๱ื่๵๹'เดอะ เมทริกซ์' เลยน่ะสิ?!”

        [ถูกต้อง]

        สวี่มั่วถามอย่างระมัดระวัง “แล้วมันมีความเสี่ยงไหม”

        [กระบวนการนี้จะไม่สร้างอันตรายหรือผลข้างเคียงใดๆต่อผู้ใช้]

        “ต้องใช้แต้มเท่าไหร่”

        [เริ่มแรกใช้ 1,000 แต้มและจะถูกหักเพิ่มทุกๆ สิบนาที ครั้งละ 100 แต้ม]

        เมื่อเปรียบเทียบกับวิธีก่อนหน้านี้ก็ถูกกว่ามากแถมยังฟังดูน่าสนุกอีกต่างหาก

        พอนึกถึงภาพสุดล้ำใน 'เดอะ เมทริกซ์'สวี่มั่วก็อดใจเต้นแรงไม่ได้ ตื่นเต้นจนเอ่ยว่า “อันนี้แหละดี!งั้นเลือกแบบนี้เลย!!”