บทที่ 3: คืนวันแต่งงาน NC++
สถานการณ์ตึงเครียดขึ้นทุกขณะ ดาบคมกริบของพวกทหารศุลกากรสะท้อนแสงจันทร์วาววับขยับล้อมลู่เหมยหลินและผมเข้ามากดดัน หวังเทิงยืนแสยะยิ้มกว้างกางขากระหยิ่มใจประหนึ่งผู้ชนะในศึกนี้ ขณะที่เหมยหลินขยับตัวเข้าใกล้แผงอกของผม มือสั่นเทาด้วยความกลัวและโกรธ
ผมจ้องมองขุนนางร่างอ้วน 'ใต้เท้าหลี่' ที่พุงพุ้ยจนพะเยิบพะยาบ พลางสั่งระบบในใจเบา ๆ
'ระบบ... สแกนไอ้อ้วนใต้เท้าหลี่นี่ทีสิ มีจุดอ่อนหรือความลับอะไรให้ผมแบล็คเมล์มันได้บ้าง?'
*ติ๊ง!*
[ ทำการสแกนความลับและสุขภาพของเป้าหมาย ใต้เท้าหลี่ ]
[ ข้อมูลสุขภาพ: ร่างกายสะสมสารพิษจากสุราและอาหารไขมันสูง มีจุดชีพจรไตอุดตันเฉียบพลัน ส่งผลให้เกิดอาการหย่อนสมรรถภาพทางเพศอย่างรุนแรง (นกเขาไม่ขันถาวรมานานกว่า 3 ปี) และมักมีอาการเจ็บเสียวแปล๊บที่เอวด้านหลังทุกยามวิกาลยามจื่อ (เที่ยงคืน) ]
[ วิธีการรักษาแบบกะล่อน: ใช้ดัชนีสุริยันปลดชีพจรเสียวซ่าน (กดจุดบริเวณบั้นท้ายและเอวเฉียบพลัน) สามารถรักษานกเขาให้ฟื้นคืนชีพกระชุ่มกระชวยได้ทันที ]
ผมเกือบหลุดหัวเราะก๊ากออกมาลั่นลานกว้าง นกเขาไม่ขันมาสามปีแล้วเรอเนี้ย? มิน่าถึงหน้าตาดำคร่ำเครียดแถมพุงพลุ้ยเป็อึ่งอ่างขนาดนี้!
ผมก้าวเดินอย่างหน้าทนหน้าหนาผ่านแถวคมดาบของทหารศุลกากรอย่างไม่เกรงกลัว ทหารเตรียมจะขวางแต่ผมยกมือห้ามพลางะโด้วยน้ำเสียงมีนัยยะสำคัญ
"ใต้เท้าหลี่ช้าก่อน! ข้ามีวาจาลับสุดยอดที่เกี่ยวข้องกับชีวิตและความสุขของใต้เท้าจะขอรายงาน... เป็เื่ส่วนตัวลึกซึ้งมาก หากข้าพูดตรงนี้เกรงว่าใต้เท้าจะไม่มีหน้าอยู่ในเมืองนี้อีกต่อไป!"
ใต้เท้าหลี่ชะงักใบหน้าอ้วนฉุ ขมวดคิ้วมองผมอย่างระแวง "เื่บ้าอะไรของเ้า? เ้าขยะเขยตระกูลลู่ อย่าคิดมาเล่นลิ้นยื้อเวลา!"
ผมไม่พูดพร่ำทำเพลง เดินก้าวเร็วรี่เข้าไปหาใต้เท้าหลี่แบบหน้าด้าน ๆ แล้วเอ่ยกระซิบข้างหูมันด้วยเสียงที่ได้ยินกันสองคนทว่าเด็ดขาด
"ใต้เท้า... ยามค่ำคืนเมื่อเที่ยงคืนมาถึง เอวด้านหลังของท่านมักปวดหนึบจนนอนไม่ได้ใช่หรือไม่? และที่สำคัญ... นกเขาคู่กายของใต้เท้านอนหลับแน่นิ่งไม่ยอมขยับซอยซ่านมานานกว่าสามปีแล้ว ไม่ว่าใต้เท้าจะกินยาบำรุงหรือสมุนไพรร้อนแรงแค่ไหน เ้าจูเนียร์ของท่านก็ยังเหี่ยวเฉาประหนึ่งเห็ดต้ม... ข้าพูดถูกหรือไม่?"
ดวงตาอ้วนฉุของใต้เท้าหลี่เบิกกว้างปานไข่ห่าน เหงื่อกาฬไหลพรากเต็มดวงหน้าอ้วนกลม มือที่ถือตราคำสั่งสั่นระริกราวกับโดนผีหลอก มันจ้องมองผมด้วยความใกลัวอย่างถึงขีดสุด ความลับยอดฮิตที่มันแอบซ่อนปกปิดภรรยาและอนุทุกคนในบ้านมานานสามปี ดอนถูกไอ้หนุ่มขยะไร้ค่าตรงหน้าแฉออกมาหน้าตาเฉย!
"จะ... เ้า รู้เื่นี้ได้อย่างไร?!" มันกระซิบถามเสียงสั่นระรัว
"ข้าเป็ศิษย์ลับของหมอเทวดาหยินหยาง!" ผมโม้คำโตหน้าระรื่นกะล่อนหยอกล้อ "หากใต้เท้ายอมร่วมมือ ยกเลิกการตรวจยึดโกดังตระกูลลู่ และสั่งลงโทษตระกูลหวังฐานแจ้งความเท็จ ข้าสัญญาว่าจะช่วยกดจุดฝังเข็มดัชนีสุริยันเพื่อปลุกชีพัน้อยของใต้เท้าให้ตื่นขึ้นมาซอยสู้ศึกได้อย่างดุดันแข็งแกร่งกว่าเดิมภายในสิบอึดใจนี้เลย!"
ใต้เท้าหลี่ดวงตาเป็ประกายวาววับดุจเห็นแสงสว่าง์ ความเป็ชายที่สูญเสียไปนานสามปีคือสิ่งที่มันโหยหาที่สุดในชีวิต!
"จะ... จริงหรือ? เ้าสามารถรักษาข้าได้จริง ๆ หรือ?!"
"ถ้าไม่จริง ใต้เท้าสั่งปะาข้าได้เลย! ตอนนี้กรุณาหันหลังให้ข้าเล็กน้อย ข้าจะทำการรักษาแบบลับเฉพาะ"ผมสั่งอย่างมั่นใจ
ใต้เท้าหลี่รีบหันหลังทันที ผมไม่รอช้า รวบรวมลมปราณหยินหยางอุ่นร้อนจากระบบไปที่ปลายนิ้วชี้และนิ้วกลาง แล้วทิ่มกระแทกกดจุดลงบนบั้นเอวและจุดสำคัญบริเวณบั้นท้ายของใต้เท้าหลี่อย่างรวดเร็วสามจุดปัง ๆ!
*อ๊ากกกก!*
ใต้เท้าหลี่ร้องครางลั่นด้วยความเจ็บปนเสียวซ่าน ร่างอ้วนท้วนสั่นระริก ทันใดนั้น ความร้อนรุ่มจากลมปราณของผมก็ไหลทะลวงจุดอุดตันที่ไตพุ่งตรงลงสู่่ล่างของมันทันที ชั่วพริบตาเดียว... เป้ากางเกงที่เคยเหี่ยวลีบของใต้เท้าหลี่พลันขยายโปนตุงขึ้นมาอย่างรวดเร็วประหนึ่งัผงาดฟ้า! มันตื่นตัวแข็งแกร่งจนพุงกางเกงไหมแทบขาด!
"โอ้! ์! มันแข็งแล้ว! มันขยับแล้ว! ฮ่า ๆ ๆ!" ใต้เท้าหลี่จับเป้ากางเกงตัวเองะโหัวเราะร่าด้วยความสะใจลืมตัวทหารและเหมยหลินมองมันด้วยความมึนงง
ใต้เท้าหลี่หันขวับมามองผมดุจมองเทพพระผู้ช่วยรอดชีวิต มันรีบไอเอากำปั้นป้องปากปรับท่าทีเป็ขุนนางผู้น่ายำเกรงทันที
"ทหาร! ข้าตรวจสอบดูแล้ว ข้อมูลของหอการค้าตระกูลหวังเป็ข้อมูลเท็จแจ้งความเพื่อกลั่นแกล้ง! จงยกเลิกตราประทับโกดังตระกูลลู่ทั้งหมด และนำกำลังไปควบคุมตัวคุณชายใหญ่หวังเทิงในข้อหากลั่นแกล้งข่มขู่และให้การเท็จต่อทางการไปคุมขังด่วน!"
"อะไรนะใต้เท้าหลี่! ไม่จริง!" หวังเทิงร้องเสียงหลงทว่าโดนทหารศุลกากรกรูกันเข้าไปล็อกตัวและลากลากคอไปทันทีท่ามกลางความสะใจของผม
เมื่อวิกฤตคลี่คลาย ลู่เหมยหลินเดินเข้ามาหาผมด้วยความแปลกใจอย่างถึงที่สุด ดวงตาคู่สวยสั่นไหวระริกจ้องมองผมราวดั่งเพิ่งเคยเจอชายหนุ่มรูปงามที่มีดีมากกว่าที่นางคิด
"เ้า... เ้าทำได้อย่างไรกัน เซียวเฉิน?" นางกระซิบถามเสียงสั่นสะท้าน
"เื่นั้นช่างมันเถิดฮูหยินจ๋า..." ผมหันกลับไปโอบเอวคอดกิ่วของนางทันที คราวนี้เหมยหลินที่อยู่ในอาการสับสนปนขอบคุณยอมให้ผมโอบกอดแต่โดยดี "วิกฤตของตระกูลคลี่คลายแล้ว... ได้เวลาที่พวกเราจะกลับไปร่วมหอทำตามหน้าที่สามีภรรยาอย่างแท้จริงแล้วล่ะจ้ะ"
เหมยหลินหน้าสีแดงก่ำจนถึงใบหู ร่างกายอบอุ่นขึ้นด้วยอุณหภูมิที่สูงขึ้น
พวกเรากลับมาถึงห้องหอที่ประดับประดาด้วยสีแดงมงคลอีกครั้ง ผมรีบจัดการลงกลอนประตูไม้หนาแ่าป้องกันคนรบกวนทันที เหมยหลินยืนก้มหน้าบิดนิ้วมืออยู่ข้างเตียงนอนหรูด้วยความตื่นเต้นและเขินอายอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อนในชีวิต ชุดเ้าสาวสีแดงปักนกยูงทองคลายออกเล็กน้อยเผยให้เห็นคอขาวระหงและเนินเนื้อนุ่มทรงเสน่ห์
"เซียวเฉิน... เ้า... เ้าจะนอนตั่งไม้ใช่หรือไม่?" นางแสร้งถามเพื่อกลบเกลื่อนความสั่นไหวในอก
"ตอนแรกน่ะใช่จ้ะฮูหยิน..." ผมแสยะยิ้มหื่นกระล่อน เดินก้าวเข้าไปประชิดร่างบางโอบกอดนางจากด้านหลัง สองมือสวมกอดรอบเอวคอดกิ่วดึงเอาร่างกายของนางบดเบียดเข้ากับท่อนเนื้อตัวตนที่ตื่นตัวแข็งกระชันดันสะโพกงอนงามของนางเต็มรักจนนางครางอุทานเบา ๆ "แต่ตอนนี้ ข้าช่วยปกป้องหอการค้าตระกูลลู่ไว้แล้ว และที่สำคัญ... ปิกาจูของข้าแข็งกร้าวทนทานขนาดนี้ จะปล่อยให้อดอยากนอนเหี่ยวได้อย่างไรกันล่ะจ๊ะ?"
"อ๊ะ... คนสารเลวหื่นกาม..." เหมยหลินหอบสะท้านหันใบหน้างามมาสบตากับผม ดวงตาฉ่ำน้ำปนเสน่หาลึกซึ้ง ความเ็าที่เคยมีหลอมละลายสิ้นเชิงเมื่อเจอเสน่ห์ชายชาตรีที่ปลุกเร้าจากตัวยาเม็ด์และแรงกระตุ้นของระบบ
ผมไม่รอช้าโน้มตัวลงจูบริมฝีปากอิ่มสีชาดของนางอย่างหนักหน่วง เร่าร้อน ดูดดื่มจนเหมยหลินครางหวานกระเส่าในลำคอ สองมือของผมปลดเปลื้องชุดเ้าสาวไหมสีแดงออกช้า ๆ เผยให้เห็นเรือนร่างงดงามขาวผ่องดุจหยาดน้ำค้าง ทรวงอกอวบอัดใหญ่โตชูชันด้วยปลายยอดสีชมพูระเรื่อชวนน้ำลายสอ หน้าท้องแบนราบและสะโพกผึ่งผายสวยงามประหนึ่งภาพวาด
"งดงามเหลือเกิน... เมียรักของข้า" ผมพึมพำเสียงสั่นพลางยกลมปราณปรับอุณหภูมิร่างกายเพิ่มความร้อนซ่านรอบเตียงหอ
ผมอุ้มนางขึ้นนอนราบไปบนฟูกหนานุ่ม ลู่เหมยหลินยกแขนเรียวสวยโอบรอบคอของผมไว้แน่น ร่างกายอุ่นร้อนสั่นเทาด้วยความตื่นเต้น ผมซุกหน้าลงคลุกเคล้าเนินปทุมถันคู่งามขบเคี้ยวเม้มยอดเต้าหวานระคนเสียงครางกระหึ่มของนาง สองมือลูบไล้ขยับลงต่ำไปตามขาอ่อนเนียนละเอียดและกลีบเนื้อร่องรักอุ่นเปียกชื้นที่น้ำหวานเปียกเยิ้มต้อนรับพร้อมัั
"เซียวเฉิน... เบา ๆ... ข้าไม่เคย... อ๊าส์!" เหมยหลินครางกระเส่าร้องอุทานเมื่อนิ้วร้อนของผมล่วงล้ำขยับวนชีพจรเสียวซ่านสลัดความอายของนางจนสิ้น
[ ติ๊ง! ]
[ ตรวจพบเป้าหมายมีความพึงพอใจและพร้อมร่วมเตียงเต็มอัตรา! เปิดใช้งานระบบเพิ่มพลังกายศึกเตียง กายาะตรากตรำ โคจรลมปราณสองชีพจรผสานหยินหยาง! ]
ผมไม่ยอมปล่อยให้เวลาเสียเปล่า มือทั้งสองข้างของผมลูบไล้ขึ้นไปตามต้นขาเรียวยาวขาวเนียนของเหมยหลินอย่างช้า ๆ นิ้วโป้งกดเบา ๆ ที่ด้านในต้นขาที่บอบบาง รู้สึกได้ถึงเนื้อนุ่มอุ่นที่สั่นระริกใต้ปลายนิ้ว
“ฮูหยิน… ผิวนางนุ่มกว่าผ้าไหมเสียอีก” ผมกระซิบต่ำ ๆ ริมฝีปากก้มลงจุมพิตไล่ไปตามแนวต้นขาทีละนิด ลิ้นร้อน ๆ ลากยาวเป็เส้นเปียกชื้น เหมยหลินตัวสั่นเล็กน้อย มือทั้งสองกำผ้าปูที่นอนแน่น
ผมแยกขาเรียวขาวของนางออกกว้างขึ้นอีกนิด ดวงตาจ้องมองร่องรักสีชมพูอ่อนที่เริ่มเปียกชุ่มแล้ว กลิ่นหอมหวานจาง ๆ ลอยขึ้นมากระทบจมูก ผมไม่รีบร้อน ริมฝีปากก้มลงจุมพิตเบา ๆ ที่เนินนุ่มทั้งสองข้างก่อนจะใช้ลิ้นเลียยาว ๆ จากล่างขึ้นบนช้า ๆ
“อ๊ะ… เซียวเฉิน… อย่า… อื้อ…” เหมยหลินครางแ่ เอวบิดเล็กน้อยแต่ขาทั้งสองข้างกลับแยกกว้างขึ้นเองโดยไม่รู้ตัว
ผมใช้ปลายลิ้นวนรอบจุดเสียวที่เริ่มบวมแดง แล้วดูดเบา ๆ ด้วยริมฝีปาก ลิ้นร้อน ๆ ขยับถี่ขึ้นเรื่อย ๆ น้ำหวานเริ่มไหลซึมออกมาทีละหยด ผมเลียเก็บจนหมดไม่เหลือแม้แต่หยดเดียว มือทั้งสองข้างเลื่อนขึ้นไปบีบคลึงเนินอกขาวผ่องของนาง นิ้วโป้งวนรอบหัวนมสีชมพูที่แข็งตึงแล้วบีบเบา ๆ
“โอ้… หวานเหลือเกิน” ผมยกหน้าขึ้นเล็กน้อย พูดด้วยน้ำเสียงหยาบจากความเสียว ก่อนจะก้มลงดูดหัวนมอีกข้างเข้าปากเต็ม ๆ ลิ้นวนเร็ว ฟันแทะเบา ๆ เป็ครั้งคราว ขณะที่นิ้วกลางและนิ้วนางของมือขวาค่อย ๆ สอดเข้าไปในร่องรักที่เปียกชุ่มแคบคับ
“อ๊าา… นิ้ว… ลึกไป… อื้อออ…” เหมยหลินแอ่นเอวรับนิ้ว ช่องทางรักขมิบรัดนิ้วผมแน่นราวกับไม่ยอมปล่อย ผมขยับนิ้วช้า ๆ ก่อนจะเพิ่มความเร็ว นิ้วโป้งวนรอบจุดเสียวด้านนอกไปพร้อมกัน
เมื่อนางเริ่มครางเสียงสั่นและน้ำหวานไหลท่วมมือ ผมจึงถอนนิ้วออก ยกตัวขึ้นจ่อตัวตนแก่นกายท่อนลำใหญ่ร้อนผ่าวปูดโปนที่ปลายมีหยาดน้ำใสซึมอยู่แล้ว ขยับจังหวะสอดใส่เข้าไปในร่องรักอุ่นร้อนแคบคับแน่นของนางทีละน้อยทันที
“โอ้ว… แน่นมาก… ฮูหยินจ๋า ซี๊ด…” ผมครางครวญด้วยความเสียวซ่านถึงขีดสุด ช่องทางรักของนางขมิบตอดรัดแก่นกายผมแ่าราวกับจะกลืนกิน เนื้อนุ่มร้อน ๆ บีบรัดทุกส่วนของท่อนลำจนผมต้องกัดฟันกลั้นแรงกระแทกไว้ก่อน
“อ๊ะ! เจ็บ… อื้อ… อ๊าส์!” เหมยหลินร้องหวนครางยาวเมื่อท่อนลำของผมกระแทกเข้าลึกสุดปากทางรัก ััอุ่นร้อนกระตุกกระเส่าของหยินหยางแผ่ซ่านทั่วร่างนางช่วยบรรเทาความเ็ปเปลี่ยนเป็ความเสียวซ่านจนสะโพกของนางเริ่มขยับรับแรงกระแทกของผมตอบสนอง
ผมเริ่มซอยสะโพกขยับกระแทกกระทั้นท่อนเนื้อเข้าใส่กลีบเนื้อเปียกชุ่มหยาดน้ำหวานอย่างต่อเนื่องรวดเร็วรุนแรง เสียงเนื้อกระทบกันดังกดทับ “ตับ ๆ ๆ” ประสานไปกับเสียงครางลั่นห้องหอของเหมยหลินที่กอดหลังผมแน่น เล็บจิกเนื้อสะดุ้งตัวสู้ศึกเตียง
“ดีเหลือเกิน… เซียวเฉิน… ข้าเสียว… อ๊ะ ๆ ๆ… กระแทกแรง ๆ อ๊าส์!” เหมยหลินครางกระเส่าลืมสิ้นคราบสตรีผู้เ็า แอ่นอกรับแรงกระแทกจากผมอย่างบ้าคลั่ง ขาเรียวทั้งสองข้างไขว้หลังผมแน่น ดึงตัวผมให้กระแทกลึกยิ่งขึ้น
กายาะตรากตรำทำหน้าที่อย่างสมบูรณ์แบบขยับสู้ได้ไม่มีคำว่าเหนื่อยล้า พลังหยินเยือกแข็งจากตัวเหมยหลินไหลทะลักเข้ามาผสานในแก่นกายผมแปลงเป็แต้มพลังยุทธ์พุ่งสะสม ผมเปลี่ยนจังหวะ บางครั้งกระแทกหนักลึก บางครั้งถอนเกือบสุดแล้วซัดเข้าไปใหม่แรง ๆ จนตัวนางสะดุ้งทั้งร่าง
ผมพานางทะยานสู่์ครั้งแล้วครั้งเล่า กระทั่งเสียงน้ำหวานเปียกโชกร่องรักดังฉ่ำ ๆ และอารมณ์รักสุกงอม ผมกระแทกอัดท่อนลำใหญ่เข้าลึกสุดปากทางมดลูก ปล่อยฉีดหยาดน้ำอุ่นร้อนสีขาวข้นทะลักตอดฉีดเต็มโพรงมดลูกของนางระรัวพร้อมเสียงครางประสานยาวนานสองฝ่ายพองตื่นสู่จุดสุดยอดร่วมกันร่างทั้งสองยังสั่นระริกอยู่ครู่ใหญ่ ผมก้มลงจูบริมฝีปากนางช้า ๆ ลิ้นเลียเก็บน้ำลายที่ไหลเอ่อ ขณะที่ท่อนลำยังฝังแน่นอยู่ในร่องรักที่ยังขมิบรัดไม่ยอมปล่อย…
[ ติ๊ง! ]
[ ภารกิจเริ่มต้นเสร็จสิ้นสมบูรณ์แบบ! ]
[ โฮสต์ได้รับคะแนนแต้มเทพแมงดาสะสม: 5,000 แต้ม! ]
[ ปลดล็อกพลังยุทธ์: ทะลวงสู่ขอบเขตก่อตั้งรากฐาน ขั้นที่ 1! ]
[ ระดับ Affection ของลู่เหมยหลินต่อโฮสต์: 65% (คลั่งรักเสน่ห์ชายและสยบให้สามี) ]
ผมทอดตัวนอนกอดร่างเปลือยเนียนนุ่มชุ่มเหงื่อของเหมยหลินไว้ในอ้อมแขนอย่างสุขสม นางนอนหอบซบหน้าอกผมใบหน้าเต็มไปด้วยความหวานชื่นมีความสุข ทว่าในขณะที่ผมกำลังจะนอนรับรางวัลความฟินต่อ ระบบกวนประสาทก็ส่งเสียงเตือนขัดจังหวะทันที
*ติ๊ง!*
[ เปิดใช้งานภารกิจถัดไป: ป้องกันภัยพิบัติหอการค้าตระกูลลู่จากการสกัดกั้นของตระกูลคู่แข่งเพื่อสะสมแต้มคูณสอง! ]
[ ทว่าระวังตัวด้วย... ตระกูลคู่แข่งได้จัดส่งนักฆ่ามือมืดลอบสังหารโฮสต์คืนนี้แล้ว! ]
(โปรดติดตามบทต่อไป...)
3K
