[บนเตียงนอน-ตอนเย็น]
จุ๊บ
“ขออีกรอบนะครับ”
เตชินจับคนตัวเล็กกว่าพลิกลงไปนอนราบกันเตียงก่อนที่เขาจะก้มลงไปจูบคลอเคลียตามซอกคอขาวของอีกฝ่ายอย่างหลงใหล
“อื้ม...นิวยังเจ็บอยู่เลยนะครับ”
นิวยกมือขึ้นมาค้ำยันแผ่นอกแกร่งของเตชินให้ออกห่างจากซอกคอของตัวเองพร้อมกับชักสีหน้างอแงใส่เตชิน แต่เตชินก็ยังเล่นไม่เลิกเขายังคงขอนิวด้วยน้ำเสียงออดอ้อนต่อไป
“ขออีกทีน้า”
“ก็ได้ครับแต่ให้อีกครั้งเดียวนะครับ วันนี้หลายรอบแล้ว”
นิวยอมตามใจเตชินอีกครั้งเพราะแพ้ลูกอ้อนจากนั้นนิวก็ค่อย ๆ หลับตาพริ้มลงเพื่อรอรับบทรักบทใหม่จากเตชิน
“หึ หึหึ”
เตชินหัวเราะชอบใจเมื่อเขาเห็นท่าทางไร้เดียงสาของนิวก่อนที่เขาจะบอกความจริงกับนิวด้วยน้ำเสียงห่วงใยปนทะเล้น
“พี่ล้อเล่นไม่เอาหรอก นิวนอนเถอะ พักผ่อนเยอะ ๆ จะได้แข็ง...และแรง”
“แล้วพี่ไม่นอนเหรอครับ?”
นิวถามเตชินกลับเสียงเครียดเพราะนิวเป็ห่วงเตชิน เกรงว่าจะพักผ่อนไม่เพียงพอ
“นอนสิแต่พี่จะรอให้นิวหลับก่อน พี่ถึงจะนอนทีหลัง”
เตชินยิ้มกว้างให้กับนิวก่อนที่เตชินจะขยับออกจากตัวของนิวและดูแลเอาใจใส่นิวด้วยการหันไปคว้าผ้าห่มขึ้นมาห่มให้นิว
“ทำไมไม่นอนพร้อมกันละครับ?”
“พี่เป็บอดี้การ์ดก็ต้องนอนทีหลังเ้านายสิครับ”
พรึบ!
นิวกระชากแขนเตชินให้ล้มตัวลงนอนข้างๆ ตัวเอง พร้อมกับวาดแขนขึ้นมาพาดกอดเตชิน
“นอนเดี๋ยวนี้เลยครับไม่ต้องลีลา”
นิวเอ็ดเตชินเบา ๆก่อนที่เขาจะพลิกตัวนอนตะแคงข้างหันหน้าเข้าหาเตชิน จากนั้นพวกเขาทั้งคู่ก็นอนสบตากันอย่างหวานซึ้งสื่อภาษาใจให้แก่กัน
“ฝันดีนะ/ ฝันดีนะ”
ทั้งคู่พูดออกมาพร้อมกันและยิ้มหวานให้แก่กันอีกครั้ง ก่อนที่ทั้งคู่จะหลับตาลงและหลับไปในที่สุดเพราะความเพลีย...
[เตียงนอน-ตอนเช้า]
นิวลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งในอ้อมกอดที่อบอุ่นคุ้นเคยของเตชิน แต่นิวก็ไม่กล้าขยับตัวไปไหน เพราะตอนนี้เตชินยังหลับอยู่ นิวเลยไม่อยากรบกวนเวลานอนของเตชิน นิวจึงเลือกที่จะนอนอยู่นิ่ง ๆ ในอ้อมกอดของอีกฝ่ายต่อไป
ซึ่งตลอดเวลาที่เตชินยังหลับตาพริ้มเหมือนคนหลับลึกอยู่นั้นนิวก็จะคอยแอบมองพี่ชินของเขาอยู่อย่างนั้นโดยไม่รู้จักเบื่อเลย
จุ๊บ...
นิวประทับริมฝีปากของเขาลงบนริมฝีปากของเตชินแ่เบาด้วยความรักที่มีจนล้นใจก่อนที่นิวจะยื่นมือเข้าไปจิ้มจมูกของเตชินด้วยความมันเขี้ยวคนหลับ
"มอร์นิ่งคิสครับคุณบอดี้การ์ดที่รัก"
นิวบอกรักบอดี้การ์ดของเขาเบา ๆ และทันใดนั้นจู่ ๆ เตชินก็ลืมตาขึ้นมาจ้องนิวนิ่งคล้ายจับผิด
พรึบ!
"ใครแอบหอมแก้มพี่น่ะ”
เตชินถามนิวพร้อมกับขยับหน้าผากเข้าไปชนหน้าผากมนของอีกฝ่ายเพื่อให้ได้มองตากันในระยะใกล้ แต่นิวกลับหลับตาไว้เพราะกลัวจะโดนจับได้ว่าตัวเองแอบจูบเขาตอนหลับ
“แต่ถึงพี่จะโดนขโมยจูบแต่เช้าก็ไม่เป็ไรหรอกเพราะไอ้ขี้ขโมยมันน่ารักซะขนาดนี้ พี่ให้อภัย แต่...คงต้องเอาคืนซะให้เข็ด"
เตชินไม่ได้แค่พูดเล่น ๆแต่เขาก้มลงไปหอมแก้มของนิวหลายฟอดเลย
จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ
"อย่านะครับ...ไม่เอา ไม่เล่น...อย่าแกล้งสิครับ"
นิวดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมแขนแกร่งเมื่อเขาโดนแกล้งจุ๊บแต่เตชินก็ยังไม่ยอมปล่อย เพราะเขายังเล่นไม่เลิกจนในที่สุดนิวก็ใช้แรงเฮือกสุดท้ายของเขาผลักแผ่นอกของเตชินออกไปสุดแรง
ผลั่ก!!!
นิวก็ะโลงจากเตียงอย่างรวดเร็วเมื่อเขาเป็อิสระ ก่อนที่เขาจะออกตัววิ่งหนีเตชินไปรอบ ๆ เตียงอย่างสนุกสนานปนกลัวโดนแกล้ง และเตชินก็ไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายวิ่งหนีตัวเองได้ง่ายๆ เพราะเตชินเองก็รีบลุกขึ้นจากเตียงอย่างรวดเร็วก่อนที่เขาจะะโลงจากเตียงไปดักทางนิว
หมับ!
เตชินรวบกอดนิวไว้จากด้านหลังพร้อมกับล๊อกนิวไว้ด้วยแขนแกร่งของเขาเพื่อให้นิวดิ้นไปไหนไม่ได้อีก
อ๊ะ!
“นี่แน่...จับได้แล้ว”
จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ
เตชินก้มลงไปหอมแก้มของนิวทั้งซ้ายและขวาสลับกันไปมาโดยไม่ฟังคำทัดทานของเ้าตัวเลย
“ปล่อยน้า”
จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ
ยิ่งนิวพูดก็เหมือนยิ่งยุเพราะเตชินยิ่งกอดรัดแน่นขึ้น และยังคงแกล้งจุ๊บไม่เลิก
"คนเ้าเล่ห์"
จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ
"พี่ชิน... พอแล้ว"
"ครับๆ ไม่แกล้งแล้วก็ได้ครับ”
เตชินคลายวงแขนของเขาออกจากการรัดอีกฝ่ายก่อนจะจับนิวให้หน้าเข้ามาหาตัวเอง แล้วเตชินก็ชวนนิวไปทำธุระส่วนตัวพร้อมกัน
“งั้นเรารีบไปอาบน้ำกันนะครับ เดี๋ยวจะสาย"
เตชินดันหัวไหล่ของนิวเพื่อบังคับให้เดินไปทางห้องน้ำแต่นิวไม่ยอมขยับ
“เดี๋ยว ๆ พี่เข้าใจอะไรผิดรึเปล่า วันนี้วันหยุดผมอีกวันนะครับ พี่ลืมไปแล้วเหรอว่าอาทิตย์นี้ผมได้วันหยุดติดกันสองวันนะครับ”
นิวหันกลับมาขมวดคิ้วถามเตชินด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามอีกมากมาย
"ไม่ได้ลืมครับ"
เตชินจิ้มนิ้วลงไปตรงกลางหน้าผากของนิวอย่างหยอกล้อ แต่นิวก็ยังไม่คลายความสงสัย
"แล้วจะรีบอาบน้ำทำไมแต่เช้าล่ะครับ"
นิวขมวดคิ้วผูกกันเป็ปม พร้อมกับยู่ปากอย่างกับเด็กกำลังกลัวการอาบน้ำ
"เรา...จะได้ไปเดตกันไงครับ"
เตชินบอกนิวเสียงเรียบก่อนที่เขาจะยื่นใบหน้าหล่อเหลาเข้าหานิว เพื่อรอดูปฏิกิริยาของอีกฝ่าย
“เอ๋...แต่เรายังไม่ได้ตกลงกันว่าจะไปเดตเลยนี่ครับ”
นิวบอกเตชินเบา ๆก่อนที่เขาจะก้มหน้าหลบตาคมด้วยความขวยเขิน
“งั้นก็รีบตกลงสิครับ...พี่อยากไปเดตกับนิวใจจะขาดอยู่แล้ว”
เตชินยิ้มกรุ้มกริ่มรอฟังคำตอบจากนิวแต่นิวก็เฉไฉไม่ยอมตอบตามตรง
"ผมเตรียมตัวไม่ทันหรอกครับ"
นิวตอบรับกลับมาเป็ความนัย ก่อนจะก้มหน้างุดและเตชินก็ยื่นมือเข้าไปเชยคางของนิวให้แหงนขึ้นมาสบตาตัวเอง
"ไม่ต้องเตรียมตัวอะไรมากหรอก เอาแค่ตัวกับหัวใจไปก็พอแล้วครับ"
"แต่วันนี้ร่างกายของผมยังไม่พร้อมเลยนะครับ เพราะตามตัวของผมมีแต่..."
"มีอะไรครับ?"
เตชินเลิกคิ้วถามนิวเบา ๆ อย่างจงใจเพราะความจริงเตชินรู้อยู่แล้วว่านิวหมายถึงอะไร
"มีแต่รอยที่พี่ทำไว้เมื่อวาน"
นิวเบี่ยงหน้าออกมามือของเตชินเบา ๆเพื่อหนีความจริง แต่เตชินก็เอื้อมมือเข้าไปเชยคางมนของคนขี้อายให้หันกลับมาหาตัวเองอีกครั้งก่อนที่เขาจะหยอดคำหวานออกไปให้อีกฝ่ายเขินเล่น
"ก็ใครใช้ให้น่ารักล่ะ คราวหลังถ้าไม่อยากให้พี่สร้างริ้วรอยเอาไว้ก็ช่วยลดความน่ารักลงหน่อยสิ"
"พี่ชินอ่ะ นิวเขินนะย้ำอยู่นั่นแหละ"
เตชินยิ้มกรุ้มกริ่มให้กับภาพความเคอะเขินของนิว
"ไปอาบน้ำกันนะครับ"
เตชินพูดพร้อมกับดันไหล่ของนิวเพื่อเป็การบังคับกลายๆ ว่าให้เดินไปอาบน้ำได้แล้วซึ่งนิวก็เดินเข้าห้องน้ำไปพร้อมกับเตชินอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
[ห้องน้ำ]
ในขณะที่พวกเขากำลังถอดเสื้อผ้าเพื่ออาบน้ำและหันหลังชนกันอยู่นั้น นิวก็ยังไม่วายที่จะเอ่ยถามเตชินด้วยความระแวง
"อาบด้วยกันมันจะดีเหรอครับ?"
"อืม...ก็อาบด้วยกันไง ทำไมเหรอครับ? กลัวเหรอ?"
เตชินตอบนิวเสียงเรียบด้วยท่าทางสบาย ๆแต่นิวกลับปั้นหน้ายาก เมื่อเขานึกถึงเมื่อวานตอนที่เขามีอะไรกับเตชินในห้องน้ำ
"ก็...”
"ไม่ทำอะไรหรอกน่า"
เตชินบอกนิวอย่างรู้ทันความคิดซึ่งคำพูดของเตชินก็ทำให้นิวรู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาทันทีก่อนที่นิวจะถามเตชินออกไปเสียงสูงขึ้นจมูก
"จริงนะ? "
"อืม"
เตชินรับปากเบา ๆ ในลำคอ จากนั้นพวกเขาก็ต่างคนต่างรีบอาบน้ำโดยที่ยังหันหลังชนกันตามกติกาที่เคยตกลงร่วมกันไว้ก่อนหน้านี้และทุกอย่างภายในห้องน้ำก็ผ่านไปอย่างราบรื่นโดยที่ทั้งคู่ไม่มีการแตะเนื้อต้องตัวกันเลยซึ่งทั้งคู่ใช้เวลาไม่นานพวกเขาก็อาบน้ำและทำธุระอื่น ๆ เสร็จเรียบร้อย
หลังจากนั้นเตชินก็รีบจูงมือนิวออกจากห้องและพาไปทานอาหารเช้าที่ห้องอาหารของโรงแรมตามปกติก่อนที่เตชินจะจูงมือนิวออกทางด้านหลังของโรงแรมเหมือนเดิม
“พี่ชินครับ?เราจะไปเดทที่ไหนกันเหรอครับ?”
“บอกไม่ได้ครับเพราะพี่จะอุ๊บไว้เซอร์ไพรส์ครับ”
เมื่อเตชินไม่ยอมบอกนิวก็ไม่เซ้าซี้เตชินอีกและปล่อยให้เตชินจัดการทุกอย่างโดยไม่ปริปากทัดทานหรือต่อต้านอะไรเลยเพราะความจริงแล้วนิวเองก็อยากมีเวลาส่วนตัวกับเตชินแบบนี้อยู่แล้ว
เตชินจูงมือของนิวมาจนถึงลานจอดรถด้านหลังโรงแรมแล้วเตชินก็ส่งนิวขึ้นรถ พร้อมกับคาดเข็มขัดนิรภัยให้เสร็จสรรพ ก่อนที่เตชินจะเดินอ้อมกลับมานั่งประจำที่ของคนขับ
“คุณพร้อมที่จะไปเดทกับผมรึยังครับ?”
เตชินหันไปถามย้ำกับนิวอีกครั้งก่อนออกเดินทางและนิวก็ตอบเตชินกลับไปด้วยสีหน้าที่เปื้อนยิ้มเบา ๆ
“ครับ”
“งั้นไปเดทกันครับ”
เตชินหันกลับไปยิ้มกว้างให้นิวอย่างเปิดเผยก่อนที่เขาจะขยับเท้าแตะคันเร่งและค่อย ๆ เคลื่อนรถออกจากจุดจอดเพื่อพานิวมุ่งหน้าไปยังจุดหมายปลายทางอย่างที่ตั้งใจเอาไว้
[30นาทีผ่านไป]
บรรยากาศภายในรถเต็มไปด้วยความเงียบงันเพราะพวกเขาทั้งคู่ ต่างกำลังคิดทบทวนความสัมพันธ์ลึกซึ้งที่เกิดขึ้นอยู่อย่างเงียบๆ โดยเฉพาะนิวที่ไม่สามารถเอาความคิดออกจากเื่ราวระหว่างเขากับเตชินได้เลย
“ตกลงความสัมพันธ์ของพวกเราคืออะไร?ตกลงเราเป็อะไรกัน? ถ้าจะเรียกว่าแฟนก็คงยังไม่ได้เพราะพี่ชินยังไม่เคยขอเราเป็แฟนเลยเฮ้อ...แล้วตกลงผมอยู่ในฐานะอะไรสำหรับคุณกันแน่”
นิวพึมพำเบา ๆ พร้อมกับยกมือขึ้นมาวางทาบอกข้างซ้ายของตัวเองด้วยความสงสัยและในขณะที่นิวกำลังคิดไม่ตกอยู่นั้น จู่ ๆ เตชินก็แตะเบรกอย่างกะทันหัน
เอี๊ยด!
“นิว?”
เตชินเอ่ยเรียกนิวด้วยน้ำเสียงเน้นหนักเหมือนกำลังเก็บกด
“ห๊ะ ค...ครับ”
นิวสะดุ้งด้วยความใพร้อมกับหันไปจ้องหน้าเตชินนิ่งเพราะสงสัย
“เราเป็แฟนกันนะ”
เตชินขมวดคิ้วเป็ปมพร้อมกับรอลุ้นคำตอบจากนิวอย่างจดจ่อ จนกระทั่งนิวตอบรับคำขอของเตชินกลับมาเบา ๆ
“ค ...ครับ”
ทั้งคู่มองสบตากันหวานซึ้งอยู่เนิ่นนานเมื่อสถานะของพวกเขาเปลี่ยนไปจากนั้นพวกเขาก็เคลื่อนริมฝีปากเข้าหากันอย่างรวดเร็ว
อุ๊บ/อุ๊บ
พวกเขากอดจูบกันด้วยความรู้สึกรักล้นใจพวกเขากอดกันด้วยอารมณ์ที่เต็มไปด้วยความปรารถนาในกันและกัน...และทั้งคู่ก็จำต้องผละออกจากกันเพราะเสียงมือถือของนิวแทรกขึ้นมาเบรกอารมณ์
จุ๊บหน่อย จุ๊บหน่อยจุ๊บหน่อย / เสียงเรียกเข้ามือถือของนิว
“พี่นาย!”
-----------------------------
ซันด๊อก
1K
