พลังงาน: 0.6
ความเร็ว: 0.7
จิตใจ: 1
ร่างกาย: 0.9
พลังของเขาเพิ่มขึ้น 0.1 แม้ว่า 0.1 เป็จำนวนเล็กน้อย แต่หลิวหยุนหยางก็ยังคงมีความสุข การเพิ่มขึ้นนี้หมายความว่าตัวควบคุมคุณสมบัติจะแสดงผลลัพธ์ที่มากขึ้นในอนาคต
"ไปทดสอบความแข็งแกร่งของเ้าสิหยุนหยาง อย่ายอมแพ้นะ!" อ้วนน้อยเฉินยู่หลางหัวเราะเบา ๆ ขณะที่เขาวิ่งไปหาเขา หลิวหยุนหยางไม่ได้ยิ้ม เขายังคงไตร่ตรองอยู่กับบาร์พลังงานระดับสี่ที่ราคา 500 ดาหยวน
แม้ว่าประวัติครอบครัวของหลิวชางจะดีกว่าของเขามาก 500 ดาหยวนเป็ค่าเล่าเรียนที่ครอบครัวของเธอจ่ายให้แต่ละภาคการศึกษา ในขณะที่เขาคิดเกี่ยวกับมัน หลิวหยุนหยางก็รู้สึกสับสน มันมีความสุขเล็กน้อย แต่ก็น่าอายเช่นกัน
"ข้าจะทดสอบความแข็งแรงของข้าก่อน" หลิวหยุนหยางผลักความคิดของเขาชั่วคราว และเดินไปที่เป้าการฝึกซ้อม
ตู้ม!
"หลิวหยุนหยาง, 303 กิโลกรัม ยอดเยี่ยม!"
หลิวหยุนหยางตื่นเต้นเมื่อเขาได้ยินเสียงของเครื่อง เขาพัฒนาเพิ่มขึ้น 32 กิโลกรัม ตามการประเมินของเขาเองเขาจะต้องใช้เวลาอย่างน้อยสามเดือนเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งของเขาใน 32 กิโลกรัม
บาร์พลังงานระดับสี่ได้แก้ปัญหานั้นให้เขาแล้ว
"เ้าทำลายสถิติของโรงเรียนของเรา การเพิ่มความแข็งแกร่งที่ใหญ่ที่สุดในโรงเรียนของเราหลังจากกินแท่งพลังงานระดับสี่นั้นแทบจะไม่เกิน 20 กิโลกรัม แต่เ้ากลับเพิ่มความแข็งแกร่งของเ้าได้มากกว่า 30 กิโลกรัม เ้ามันบ้ามาก!"
ในขณะที่อ้วนน้อยเฉินยู่หลางกำลังพูด เสียงของเขาเปลี่ยนไปทันที "ฮิฮิ...เอ๋ หรือนี่อาจเป็พลังแห่งความรักหรือเปล่า?"
"ไปนรกกับเื่ไร้สาระของเ้าซะ!" หลิวหยุนหยางดุเขา และกดนิ้วลงบนหัวของเฉินยู่หลาง แม้ว่าปกติเขาจะชอบหลิวชางอยู่แล้ว แต่ตอนนี้เขารู้สึกดีมากกว่าเดิมอีก
"แย่จังที่ข้าต้องไปเรียน ข้าอิจฉาคนที่บ้าเช่นเ้าที่ได้รับการยกเว้นจากชั้นเรียนพื้นฐาน" เฉินยู่หลาง้าที่จะคุยกับเขามากกว่านี้ แต่นาฬิกาขนาดใหญ่เหนือธงโรงเรียนชี้ไปที่ 4 นาฬิกาแล้ว
พลังงานที่อยู่ในบาร์พลังงานระดับสี่คือ 200 และความแข็งแรงของข้าเพิ่มขึ้น 30 กิโลกรัม ซึ่งหมายความว่าข้าดูดซับพลังงานมากกว่า 1/10
เนื่องจากหลิวหยุนหยางระลึกถึงจิตใจในสิ่งที่เขาเรียนรู้เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงพลังงาน เขาไม่สามารถช่วยอะไรได้นอกจากนึกถึง มันยังคงเป็เื่สูญเปล่า ... ตัวตนปัจจุบันของข้าสามารถดึงเอาพิมพ์เขียวัวานรออกมาได้หรือไม่? เมื่อความคิดนี้โผล่เข้ามาในหัวของเขา ดวงตาของหลิวหยุนหยางส่องสว่างขึ้น
เทคนิคการเสริมความแข็งแกร่งของร่างกายทั้ง 12 รูปแบบที่พวกเขาศึกษาซึ่งได้รับการจัดทำโดยดาพันธมิตร นั้นเป็เทคนิคการต่อสู้ที่เหมาะสมที่สุดสำหรับพวกเขาในการฝึกซ้อมในระยะนี้
อย่างไรก็ตามก่อนที่จะเข้าโรงเรียน นักเรียนทุกคนจะได้รับการแสดงแผนภูมิที่มีค่าซึ่งเป็ภาพวาดวานรและั และขอให้รักษาท่าทางที่เลียนแบบวานรและัเป็เวลา 10 นาที
น่าเสียดาย หลิวหยุนหยางสามารถทำท่านั้นเป็เวลาสามนาทีเท่านั้น
ในเวลานั้นครูของพวกเขาบอกพวกเขาอย่างเสียใจว่าพวกเขาพลาดโอกาสครั้งใหญ่
มีหกภาพแผนภาพบนพิมพ์เขียวของพิมพ์เขียวัวานร นี่เป็เทคนิคลับระดับสูงสุดของดาพันธมิตร ดาพันธมิตรจะบ่มเพาะความสามารถ ดังนั้นจึงแจกจ่ายสำเนาของพิมพ์เขียวัวานรให้กับทุกโรงเรียน
จากการฝึกอบรมตามแผนภาพทั้งหกนี้ ใคร ๆ ก็สามารถเป็นักเรียนชั้นยอด และได้รับการดูแลเป็พิเศษจากดาพันธมิตรได้
โดยเฉพาะการเป็นักสู้จะสามารถถูกเรียกว่าเป็นักเรียนชั้นยอดได้ นักสู้รุ่นเล็กเป็ชนชั้นที่ต่ำที่สุดซึ่งเรียกว่าชนชั้นสูงระดับจี
นักเรียนที่เชี่ยวชาญแผนภาพทั้งหกนี้กลายเป็ชนชั้นสูงระดับเอฟ
ชนชั้นสูงระดับเอฟจะไม่ได้ถูกลงโทษ เว้นแต่ว่าพวกเขาจะก่ออาชญากรรมใหญ่ เช่นการฆาตกรรม แต่พวกเขายังได้รับส่วนลด 80% เมื่อซื้ออาหารหรือยา และไม่จำเป็ต้องรออยู่ในสำนักงานของรัฐบาล
อย่างไรก็ตามแม้จะมีข้อได้เปรียบเหล่านี้สิ่งที่ผู้คนตื่นเต้นมากที่สุดคือสหพันธ์ได้จัดอันดับชนชั้นสูงระดับเอฟโดยมีกองทุนชั้นนำระดับโลกด้วยเงินรายเดือน 10,000 หยวน
แม้แต่การคิดเกี่ยวกับมันก็ทำให้หัวใจของหลิวหยุนหยางเต้นเร็วขึ้น
เมื่อเขาลงทะเบียนครั้งแรก เขาใช้เวลามากมายในการศึกษาพิมพ์เขียวของัวานรอย่างเมามันโดยหวังว่าจะปรับปรุงสถานการณ์ทางการเงินของครอบครัวได้
นี่ไม่ได้เป็แค่เพียงหลิวหยุนหยาง นักเรียนคนอื่น ๆ หลายคนก็ฝึกฝนตนเองอย่างเป็ส่วนตัวเช่นกัน
พวกเขาฝึกฝนกันมานานเกือบหนึ่งสัปดาห์มีนักเรียนไม่น้อยกว่าเจ็ดคนพิการ เนื่องจากความอ่อนเพลีย
หลิวหยุนหยางก็เสียเืไปมากเพราะพิมพ์เขียวของัวานร
สภาพที่น่าสังเวชของเพื่อนนักเรียนของเขาทำให้หลิวหยุนหยางละทิ้งความคิดใด ๆ ที่เขาเก็บไว้เกี่ยวกับพิมพ์เขียวของัวานร นอกจากนี้ ณ จุดนี้ครูของพวกเขาได้บอกพวกเขาว่าแม้กระทั่งหนึ่งใน 10,000 เด็กนักเรียนของดาพันธมิตรไม่สามารถเหมือนต้นแบบพิมพ์เขียวัวานรได้
ร่างกายของพวกเขาไม่แข็งแรงพอสำหรับมัน
ประทับตราด้วยหมึกสีดำในห้องเรียนที่มืดมิด นั้นเป็ภาพขนาดใหญ่ที่ปกคลุมทั่วทั้งผนัง รูปนี้มีความกว้างอย่างน้อย 20 เมตรและสูงห้าเมตร
วานรดำขนาดมหึมา และัลึกลับสีแดงเข้มให้ความรู้สึกที่ทำให้ผู้คนสั่นสะท้านไปทั้งกาย
พลังของวานรและักลายเป็พิมพ์เขียวของัวานร
แผนภาพหกรูปในภาพนั้นถูกตราตรึงไว้อย่างชัดเจนในใจของหลิวหยุนหยางเมื่อนานมาแล้ว แต่อย่างไรก็ตามทุกครั้งที่เขามองวานรและัเขาจะรู้สึกสั่นเทาโดยไม่รู้ตัว
ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
เมื่อเขาดูรูปอีกครั้ง หลิวหยุนหยางก็นำแผงปรับจิตใจขึ้นมาในหัว คราวนี้เขาลดคุณสมบัติร่างกายลงครึ่งหนึ่ง และย้ายอีกครึ่งหนึ่งไปยังคุณสมบัติจิตใจของเขา
จิตใจ: 2.8
ทันใดนั้นจิตใจของหลิวหยุนหยางก็ชัดเจนมาก ทันทีที่เขามองไปที่พิมพ์เขียวของัวานร แผนภาพทั้งหกนั้นดูเหมือนจะมีชีวิตชีวาขึ้นมาในหัวของเขา
มีวานรขนาดใหญ่ที่ไม่หยุดนิ่งขึ้นบนพื้นและคำราม การเคลื่อนไหวที่พุ่งทะยานของมันถูกฝังอยู่ในหัวของหลิวหยุนหยางอย่างชัดเจน
"มันคือปีศาจวานรที่แยกตัวออกจากโลก!"
แม้ว่ามันจะเป็การกระทำที่ง่าย แต่หลิวหยุนหยางก็เห็นกล้ามเนื้อของปีศาจวานรทุกตัวสั่นะเื ขยายและหดตัวในใจของเขา นอกจากนี้เขายังสังเกตเห็นว่าทุกการสั่นะเืเพิ่มความแข็งแกร่งของปีศาจวานร
ปรากฎว่าทุกสิ่งที่ข้าได้เรียนรู้ในอดีตนั้นมันผิด!
ม่านตาของหลิวหยุนหยางได้รับการแก้ไขในแผนภาพปีศาจวานรอันแรก เขา้าบันทึกทุกการเปลี่ยนแปลงของปีศาจวานร และจดจำมัน
หลิวหยุนหยางไม่เคยทำสิ่งนี้มาก่อน แม้ว่าความทรงจำของเขาจะดี แต่ภาพขนาดใหญ่ของปีศาจวานรนั้นซับซ้อนเกินไป ดังนั้นการจดจำรายละเอียดทุก ๆ อย่างก็ยังยากเกินไป
ทีนี้ทุกอย่างกลายเป็เื่ง่ายไปแล้ว ไม่มีการเปลี่ยนแปลงที่ถูกมองข้าม ทุกสิ่งถูกบันทึกอย่างชัดเจนในใจของหลิวหยุนหยาง
หลิวหยุนหยางปิดตาของเขาอย่างช้า ๆ และเล่นซ้ำทุก ๆ รายละเอียดที่เขาได้เห็นในภาพขนาดใหญ่นั้นอีกครั้ง จากนั้นเขาเปิดตาของเขา
ไม่มีความผิดพลาดเพียงครั้งเดียว!
ทันใดนั้นก็ไม่มีความปิติในสายตาของหลิวหยุนหยางอีกต่อไป แต่กลับมีความสงสัยแทน
การสั่นะเืของการเคลื่อนไหวของปีศาจวานรที่แยกออกมาจากผืนแผ่นดินดูเหมือนจะไม่เพิ่มขึ้น
มีปัญหาหรือว่าเป็เพียงพิมพ์เขียวของัวานร? ไม่ว่าปัญหาจะเกิดขึ้น พิมพ์เขียวัวานรก็แข็งแกร่งกว่ารูปแบบพื้นฐาน 12 แบบที่เขาฝึกมามาก
เรียกคืน!
หลิวหยุนหยางคืนค่าสถานะของเขากลับคืนสู่สภาพดั้งเดิม โดยใช้ตัวควบคุมคุณสมบัติในใจของเขา จากนั้นเขาดูพิมพ์เขียวของัวานรอีกครั้ง
การเคลื่อนไหวของปีศาจวานรจากการแยกของโลกยังคงชัดเจน แต่ทุกสิ่งทุกอย่างกลับกลายเป็ผงไปแล้ว
หลิวหยุนหยางเตะด้วยเท้าทั้งสองแล้วะโขึ้นไปในอากาศโดยไม่ลังเล จากนั้นเขาก็ยกกำปั้นทั้งสองของเขาให้สูงขึ้นเล็งไปที่พื้นและกระแทกมัน
ความสำคัญของการเคลื่อนไหวนี้ไม่ได้อยู่ในการะโ แต่เป็การขยายและเกร็งกล้ามเนื้อทุกอันเพื่อสร้างการสั่นะเืในขณะที่คนะโและลง
กล้ามเนื้อ 603 ของหลิวหยุนหยางสร้างแรงขึ้นพร้อมกัน!
ทุกการขยายตัวการหดตัว และการสั่นะเืร่างกายของเขาดูดซับพลังงานและกล้ามเนื้อของเขาแข็งแกร่งขึ้น
ในขณะที่เขาทำการเคลื่อนไหวของปีศาจวานร ร่างกายของหลิวหยุนหยางรู้สึกเหมือนกำลังจะถูกแยกออกจากกัน
ในทันทีนั้นกล้ามเนื้อทั้งหมดของเขารู้สึกเหมือนถูกฉีกขาดเป็ชิ้นเล็กชิ้นน้อย!
หลิวหยุนหยางรู้สึกเ็ปอย่างมากมาย
นี่มันเ็ปกว่าวิธีการผิดอื่น ๆ ที่เขาใช้เมื่อฝึกฝนในอดีต ทันใดนั้นหลิวหยุนหยางก็หยุด และพยายามที่จะบรรลุเป้าหมายการแยกโลกการเคลื่อนไหวปีศาจ
นอกจากต้องมีการรับรู้แบบเฉียบพลันแล้วยังต้องมีกระดูกที่จำเป็เพื่อให้บรรลุ หากไม่มีกระดูกแก่นแท้ที่สอดคล้องกัน แม้ว่าใครจะเข้าใจวิธีการฝึกฝนความเสียหายที่พวกเขาจะต้องทนทุกข์ทรมานก็จะรุนแรงเกินไป
นี่คือสิ่งที่เชียงเฉินชานพูด อย่างน้อยมันก็เป็สิ่งที่หลิวหยุนหยางจำได้
กระดูกที่สำคัญนั้นเป็ร่างกาายอย่างหนึ่ง หลิวหยุนหยางเร่งการควบคุมในใจของเขาอย่างรวดเร็ว และเพิ่มคุณสมบัติร่างกายของเขาจนกว่าจะถึง2
เขา้าที่จะยกระดับให้ดียิ่งขึ้นไปอีก แต่เขาจะ้าความแข็งแกร่งและความว่องไวเมื่อเขาฝึกฝน
เขาะโสูงขึ้นไปบนท้องฟ้าอีกครั้งและติดตามการเคลื่อนไหวการแยกโลกของปีศาจวานรซึ่งเขาเก็บไว้ในใจของเขา ทุกครั้งที่กล้ามเนื้อสั่นะเืเขารู้สึกเหมือนฟองน้ำดูดซับพลังงานที่แยกย้ายกันไป
ะโขึ้น. ปล่อยหมัด ลง!
ะโขึ้น. ปล่อยหมัด ลง ...
หลิวหยุนหยางไม่พบการเคลื่อนไหวซ้ำ ๆ เหล่านี้จึงน่าเบื่อเล็กน้อย ในขณะที่เขายังคงทำซ้ำ เขาได้ัักับการสั่นะเืของกล้ามเนื้อ 603 ทั้งหมดในร่างกายของเขา
เทคนิคการเสริมสร้างความเข้มแข็งของร่างกาย 12 รูปแบบการเคลื่อนไหวส่วนใหญ่ใช้แขนขาและกล้ามเนื้อเพียงเล็กน้อยในบริเวณหน้าท้อง ถ้ามีใครเพิ่มเข้ามาพวกมันจะมีกล้ามเนื้อแปลก ๆ ประมาณ 300 ตัวเท่านั้น
"การเคลื่อนไหวการแยกโลกของปีศาจวานร!"
หลิวหยุนหยางเป็เหมือนปีศาจวานรที่ทะลุผ่านฟ้า์ เมื่อเขาสืบเชื้อสายมาเขารู้สึกว่าร่างกายของเขาแกว่งไกว วิสัยทัศน์ของเขาก็พร่ามัว
การฝึกฝนมากเกินไปเป็ผลมาจากร่างกายของเขาไม่สามารถรักษาได้
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ไม่ควรกระทำอย่างเร่งรีบและฝึกฝนต่อไป
หลิวหยุนหยางเหลือบมองไปที่แผนภาพอีกครั้งแล้วหันหลังออกจากห้องเรียนที่มีพิมพ์เขียวของัวานร
ท้องฟ้ามืดมิดแล้ว
นั่นหมายความว่าเขาได้รับการฝึกฝนตลอดทั้งบ่าย!
หลิวหยุนหยางเหลือบมองไปที่ตะเกียงก๊าซที่เหลืออยู่ไม่กี่จุดทำให้โรงเรียนสว่างขึ้น ขณะที่เขามุ่งหน้าไปยังพื้นที่ฝึกซ้อม
เช่นเคยเป้าหมายการฝึกซ้อมยืนอยู่ตรงกลางอย่างภูมิใจ
หลิวหยุนหยางเเดินไปข้างหน้า และปล่อยหมัดหนึ่งของเขา
เขาคืนค่าคุณสมบัติทั้งหมดของเขากลับสู่สภาพดั้งเดิมเพื่อที่หมัดของเขาจะได้ผลลัพธ์ที่แท้จริง
500 กิโลกรัม!
มีประกายแห่งความดีใจปรากฏขึ้นในดวงตาของหลิวหยุนหยาง เมื่อเขาเห็นรูปที่ปรากฏบนเป้าการฝึกซ้อม
พิมพ์เขียวัวานรเป็วิธีการที่นักเรียนชั้นยอดเท่านั้นที่สามารถใช้เพื่อฝึกฝน หลังจากฝึกฝนมา่บ่ายความแข็งแกร่งของเขาก็เพิ่มขึ้นเป็ 500 กิโลกรัม
หลิวหยุนหยางกระโจนขึ้น และทำการแสดงการเคลื่อนไหวของปีศาจวานรอย่างเชี่ยวชาญที่สุดเท่าที่จะทำได้ก่อนที่จะโจมตีเป้าการฝึกซ้อม
606 กิโลกรัม!
เขาเพิ่มความแข็งแกร่งของเขาอีก 100 กิโลกรัมอีกครั้ง มันเยี่ยมมาก!
ทันใดนั้นหลิวหยุนหยางก็รู้สึกอยากที่จะเผชิญหน้ากับท้องฟ้าและะโออกมา แต่เขาระงับความปีติยินดีและมุ่งหน้าไปยังบริเวณโรงเรียนแทน
บ้านของเขาอยู่ในเมือง นอกจากนี้เขา้าแบ่งปันความสุขของเขากับครอบครัวของเขา
ในระหว่างนี้เขาเล่นซ้ำหมัด 500 กิโลกรัมของเขาซ้ำแล้วซ้ำอีกในใจของเขา การปลูกฝังการเคลื่อนไหวของปีศาจวานรต้องอนุญาตให้เขาเปิดใช้งานกล้ามเนื้อแฝงเหล่านี้ทั้งหมดในร่างกายของเขา
ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ 300 ไม่สามารถเปรียบเทียบได้กับความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ 600!
"เอ๊ะ!"เสียงแหลมสูงลอยนอกประตูบ้านของเขา เสียงไม่คุ้นเคย มันไม่ได้เป็ของสมาชิกในครอบครัวคนใดคนหนึ่งของเขา