“พนักงานที่อยู่หลังเคาน์เตอร์
หรือที่พนักงานในโรงแรมเรียกกันติดปากว่าหน้าบ้าน ตำแหน่งที่อยู่ในนี้ประกอบด้วย คอลเซ็นเตอร์ หน้าที่นี้ก็คือรับโทรศัพท์จากสายนอก เพื่อส่งสายไปยังที่ถูกต้องและที่มากกว่านั้นคือเมื่อมีสายเข้ามาก็ต้องรับเื่เข้ามาเลยแล้วแจกจ่ายงานไปยังแผนกที่เกี่ยวข้องเองคือโทรไปที่เบอร์เดียวแล้วสั่งงานครั้งเดียวเลย ไม่ต้องมารอสายสองรอบสามรอบตำแหน่งต่อมา แคชเชียร์ ทำหน้าที่เก็บค่าใช้จ่ายแขก และตำแหน่งสุดท้าย ฟรอนต์เดรสคือพนักงานที่อยู่หลังเคาน์เตอร์ ตำแหน่งนี้เปรียบเหมือนภาพโดยรวมของโรงแรมหน้าตาโรงแรมจะดีหรือไม่ดีก็ขึ้นอยู่กับฟรอนต์เดสก์ซึ่งทำหน้าที่เช็กอินแขกและใส่ข้อมูลแขกทุกคนเข้าไปในระบบ อำนวยความสะดวกระหว่างที่พักทำทุกๆอย่างให้แขกได้ในสิ่งที่้า และยังคงรักษาผลประโยชน์ของโรงแรมไว้ด้วย”
เมื่อพี่จิมมี่พี่เลี้ยงของนักศึกษาทั้งสี่คนพูดเสร็จก็เงยหน้าขึ้นมองพวกเขาว่าพอเข้าใจตำแหน่งงานหลังเคาน์เตอร์หรือไม่ทุกคนสบตาจิมมี่และพยักหน้า จิมมี่เห็นดังนั้นก็รู้แล้วว่าทุกคนเข้าใจ
“ต่อมาพนักงานหน้าโรงแรมตำแหน่งที่อยู่ในนี้ประกอบด้วย แวเลต์ทำหน้าที่ดูแลจอดรถให้กับคนที่พักหรือเข้ามาทำธุระที่โรงแรม ตำแหน่งต่อมาดอร์แมนทำหน้าที่เปิดประตูและตำแหน่งสุดท้าย เบลแมน ทำหน้าที่ดูแลสัมภาระลูกค้ามีหน้าที่ยกไปส่ง-ไปรับ และเก็บดูแลด้วย”
ทุกคนพร้อมกันพยักหน้าอีกครั้งจิมมี่จึงพูดต่อไป
“และพนักงานเพื่อการบริการ เกสต์เซอร์วิสทำหน้าที่เฉพาะต้อนรับแขกจากประตูรถมาส่งที่เคาน์เตอร์เพื่อให้ฟรอนต์เดสก์เช็กอินจากนั้นก็พาไปส่งที่ห้องหรือไม่ก็คอยอำนวยความสะดวกที่ล็อบบี้ ต่อมาตำแหน่งคอนซีแอร์จ ทำหน้าที่ให้ข้อมูลทุกอย่างรวมทั้งจัดหาทุกสิ่งที่แขก้า ไม่ว่าจะเป็อะไรก็ตามคนที่จะทำตำแหน่งนี้ได้นอกจากต้องมีทักษะเื่ภาษาและการพูดที่ดีแล้วเื่ความรู้รอบตัวก็ไม่ต้องพูดถึง คือต้องรู้ทุกเื่ แต่คอนซีแอร์จต้องไปสอบเพื่อรับตำแหน่งโดยคนที่สอบผ่านจะได้รับตราเพื่อติดเข้ากับยูนิฟอร์มเป็การแสดงว่าสอบผ่านแล้วแต่ตำแหน่งนี้ทำเงินได้มากนะ”
จิมมี่พูดให้ทุกคนที่ตอนนี้เริ่มไม่ค่อยสนใจเมื่อพูดถึงตำแหน่งนี้แล้วขั้นตอนการทำงานที่ยุ่งยากแต่กับได้เงินมหาศาลให้กลับมาสนใจมากขึ้น แต่ผิดคาดทุกคนก็ยังไม่สนใจเช่นเดิมเธอจึงเริ่มพูดถึงตำแหน่งต่อมาทันที
“ตำแหน่งสุดท้ายบัตเลอร์ ทำหน้าที่คอยรับใช้แขกตลอดเวลา”
“หืม”
กายเผลอใพูดออกมาเล็กน้อยจึงทำให้จิมมี่หยุดพูดแล้วหันมามอง
“อธิบายต่อเลยครับพี่จิมมี่”
“โรงแรมจะจัดห้องให้บัตเลอร์นอนซึ่งส่วนใหญ่แล้วก็จะเป็ห้องที่อยู่ข้างๆ กับแขกที่ต้องดูแล เพื่อความสะดวกถ้าแขกเข้าพักหนึ่งสัปดาห์บัตเลอร์ก็อยู่ดูแลแขกไปเลยหนึ่งอาทิตย์แล้วแต่แขกจะเรียกใช้อะไรบ้าง ส่วนใหญ่แขกที่มีบัตเลอร์ส่วนตัวจะเป็ห้องสวีตที่ราคาห้องแพงมากเอาล่ะ ที่พูดไปตำแหน่งที่พวกเธอต้องทำทั้งหมดมีเท่านี้ส่วนตำแหน่งอื่นก็ดูเอาให้พอเข้าใจ มีใครจะสอบถามอะไรเพิ่มเติมไหมคะ”
“ยังไม่มีครับ”เก็นจิพูดขึ้น
“ถ้าไม่มีอะไรเดี๋ยวพี่จะให้พี่เจตต์ ฝ่ายบุคคลอธิบายตารางงานต่อนะคะ”
เจตต์พนักงานฝ่ายบุคคลเขาเป็คนรูปร่างสูงเพรียวผิวขาวหน้าตาพอใช้ สวมแว่นตาสีดำ ตอนนี้เขาเดินออกมายืนอยู่หน้าห้องประชุมแทนที่จิมมี่ที่ตอนนี้เธอได้กลับไปนั่งเก้าอี้ของเธอแล้ว
“เอาล่ะทุกคนพี่ได้ให้ตารางงานของแต่ละคนไว้แล้วนะ”
นักศึกษาฝึกงานทั้งสี่คนก้มดูตารางงานของตนเองกายนั่งข้างกับเพิร์ลก็หันไปมองกระดาษตรงหน้าเพิร์ลแล้วเขาก็ก้มมาเทียบกระดาษตรงหน้าตนเองส่วนเก็นจิ ซึ่งนั่งอยู่ข้างขวัญข้าวก็หันไปเทียบของเธอกับของตนเองบ้างเขาอมยิ้มเล็กน้อยเป็อันพอใจที่พี่เจตต์พนักงานฝ่ายบุคคลได้ทำตามแบบไม่ขาดตกบกพร่องสักนิด
“ทุกอย่างก็ตามนี้เลยแต่เนื่องจากเรามีผู้ชายสอง ผู้หญิงสอง พี่จึงให้จับคู่บัดดี้กันทำงาน เก็นจิขวัญข้าว และ กาย เพิร์ล มีใครสงสัยอะไรตรงไหนไหมครับ”
ทุกคนไม่ตอบเก็นจิเห็นทุกคนเงียบจึงตอบแทนทุกคนให้
“ไม่มีครับ”
“โอเคงั้นตามนี้นะ วันนี้ก็เริ่มกันเลย ขอให้ทุกคนโชคดี ฝึกงานผ่านกันทุกคนนะครับ”
“ขอบคุณค่ะ”
“ขอบคุณครับ”
“เรียบร้อยแล้วนะทุกคนเริ่มทำงานตามตารางงานที่ให้ไว้เลยค่ะ”
เมื่อจิมมี่บอกทุกคนจึงแยกย้ายไปทำงานที่ตนได้รับมอบหมายไว้จากตารางงานที่ได้รับ