บนท้องถนน ณ เมืองหลวงประเทศจีน
รถมากมายต่างขับสวนทางกันไปมา
ในตอนที่เซี่ยเทียนกำลังจะข้ามถนนหลังจากไฟเขียวฉายขึ้นมา ขาเขาที่กำลังจะก้าวออกไปนั้นก็หยุดลงเพราะเห็นรถบรรทุกขนาดใหญ่กำลังคิดจะฝ่าไฟแดง
ทุกคนที่รอข้ามถนนก็หยุด เพราะเห็นรถบรรทุกคันนี้
แต่ว่า...เด็กสาวประถมตัวน้อยคนหนึ่งดูเหมือนจะไม่ทันสังเกตุ เธอได้ก้าวเท้าน้อยๆ นั้นออกไปบนทางม้าลาย
สีหน้าของเซี่ยเทียนเปลี่ยนไปทันที
"ไม่ได้! หยุดก่อน!"
ตึ้ม!
"กรี๊ด! ใครก็ได้รีบเรียกรถพยาบาลเร็วเข้า!"
เซี่ยเทียนไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น เขารู้แค่ว่าหลังจากกระโจนเข้าไปช่วยเด็กสาวประถมและผลักเธอกลับเข้าฟุตบาท ทุกอย่างในโลกมันก็หมุนเคว้งไปหมด เขาไม่รับรู้ถึงความเ็ป ไม่รู้สึกถึงร่างกายตัวเอง สิ่งที่เขารู้สึกมีเพียงแค่ความหนาวที่ปกคลุมเข้ามาและโลกที่ค่อยๆ กลายเป็สีดำสนิท
[เซี่ยเทียน ดวงิญญาหมายเลข 1,556,778,990 ทำคุณความดีั้แ่เกิดจวบสิ้นอายุขัยกว่า 256 ประการ คุณความดีของเ้ามีมากมายมหาศาล เพียงพอจะให้เ้าไปเกิดยังภพภูมิที่ดี เทวโลก ภูติ เซียนชั้นสูง เ้านรก เ้าปรารถนาจะไปเกิดใหม่ยังที่ใด?]
เซี่ยเทียนได้ยินเสียงทุ้มดังกังวาลขึ้นมา เขารู้สึกอ่อนเพลียและสับสน ทำให้ไม่สามารถเปล่งเสียงตอบได้ แต่ว่าสิ่งที่เขาคิดกลับถูกถ่ายทอดออกมาเป็เสียงแทน
"ฉันเพียงแค่อยากจะใช้ชีวิตโดยไม่ต้องทุกข์ทรมานอีกต่อไป ไม่เอาอีกแล้วกับชีวิตที่ยากลำบากและเ็ป" เซี่ยเทียนคิด ั้แ่เกิดมา พ่อแม่ก็สั่งสอนให้เขาเป็คนดีมาโดยตลอด เขาเคารพพ่อแม่จึงเชื่อฟังคำสั่งสอนและปฏิบัติตนเป็คนดี ช่วยเหลือผู้อื่นเสมอ
ถึงแม้ว่ามันจะทำให้เซี่ยเทียนเป็ที่รักของผู้คนมากมาย แต่มันก็ทำให้เขาเหน็ดเหนื่อยเป็อย่างมาก บางครั้งก็ทำให้เขาเสียเปรียบจากการทำตัวเป็คนดีเกินไป เขาไม่ได้เกลียดชีวิตแบบนั้น แต่เบื่อที่จะทำมันซ้ำอีกต่อไปแล้ว หากเริ่มชีวิตใหม่ได้ เขาอยากจะใช้ชีวิตสบายๆ โดยไม่ต้องพยายามอะไร ไม่ต้องทนทุกข์ทรมาน ไม่ต้องฝืนทำสิ่งที่ไม่อยากทำ
[ชีวิตที่ไม่ยากลำบากและไม่เ็ปนั้นไม่มีอยู่บนโลก ทุกชีวิตเกิดมาย่อมต้องมีความทุกข์ทรมาน คำขอของเ้าเป็สิ่งที่ไม่สามารถตอบรับได้]
คำตอบนั้นไม่ได้ทำให้เซี่ยเทียนผิดหวังนัก เพราะเขาเองก็ไม่ได้คิดว่าสิ่งที่ตนเองขอมันจะมีจริงๆ
ทว่า
[ทว่า หากเป็ผู้อยู่บนจุดสูงสุด มันก็เป็อีกเื่... ด้วยความดีมหาศาลที่เ้าสร้างขึ้นนี้ มากพอจะทำให้เ้าได้รับพลังของ 'พระเ้า' เ้าจะไปเกิดใหม่โดยได้รับพลังนี้ ได้ใช้ชีวิตอย่างไม่ลำบาก ไม่ต้องทุกข์ทรมาน แต่นั่นก็ขึ้นกับความพยายามของเ้าเช่นกัน แลกมากับพลังของพระเ้า เ้าจะเสียสิทธิในการไปเกิดในภพภูมิที่ดี แต่ต้องไปเกิดในร่างของศิษย์ผู้ต่ำต้อยที่ถูกเหยียดหยามโดยพวกพ้องร่วมสำนักแทน เ้ายินดีหรือไม่?]
"ตราบใดที่ฉันไม่ต้องใช้ชีวิตอย่างยากลำบากอีกต่อไป ฉันก็ยอมทุกอย่าง!" เซี่ยเทียนรู้สึกตื่นเต้น
[งั้นก็ดี]
สิ้นคำพูดนั้น สติของเซี่ยเทียนก็ดับเลือน
.
.
เมื่อเซี่ยเทียนลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เขาก็พบว่าตนเองมาอยู่ในร่างของเด็กหนุ่มผู้หนึ่ง เขามีร่างกายที่บอบบาง ผอมแห้งและอ่อนล้า
เซี่ยเทียนพบว่าเสื้อผ้าที่เด็กหนุ่มสวมใส่ดูไม่เหมือนกับเสื้อผ้าในโลกเดิมที่เขาจากมา เมื่อมองรอบๆ มีทั้งสำนักเซียนกระบี่เวทย์ ผู้ใช้พลังปราณ มันก็ทำให้เซี่ยเทียนรู้ว่าเขามาเกิดใหม่ในต่างโลก
"เ้าของร่างนี้ดูเหมือนจะมีชื่อเดียวกับเรา ช่างบังเอิญอะไรอย่างนี้" เซี่ยเทียนกล่าวพรางยิ้มบาง เขาได้รับความทรงจำของเซี่ยเทียนคนก่อน ทำให้รับรู้สถานการณ์ของอีกฝ่าย รวมทั้งเหตุผลที่ฆ่าตัวตาย
เซี่ยเทียนคนก่อนหรือเ้าของร่างนี้เป็เด็กหนุ่มจากหมู่บ้านอันห่างไกลที่เข้าร่วมสำนักประตูครองฟ้าเพื่อปกป้องหมู่บ้านจากภัยพิบัติ
เขาพยายามฝึกฝนอย่างหนักเพื่อเข้าเป็ศิษย์เ้าสำนักและแย่งชิงทรัพยากรบ่มเพาะ
ทว่า ในวันที่พร์เต๋าเผยออกมา เขากลับพบว่าพร์เขาอยู่เพียงระดับปราณชั้นเดรัจฉาน ซึ่งเป็ปราณระดับต่ำสุด
ศิษย์มากมายต่างหัวเราะเยาะเขา ผู้าุโต่างพากันแสดงความขยะแขยง
ั้แ่ก่อตั้งสำนักมา ศิษย์ทุกคนที่มีพร์แค่ปราณเดรัจฉานล้วนแล้วแต่ไร้อนาคต ไม่มีใครสามารถบรรลุผู้ฝึกตนขั้น 2 ได้สักคนเดียว คนพวกนั้นล้วนแล้วแต่ลาออกไปเพราะความอับอายหรือเพราะความท้อแท้
เซี่ยเทียนคนก่อนเองก็เป็หนึ่งในนั้น หลังความพยายามเพื่อจะเลื่อนขั้นเป็ผู้ฝึกตนขั้น 2 ไม่สำเร็จ เซี่ยเทียนคนก่อนก็ตรอมใจตาย
เขายอมตายทันทีเมื่อรู้ว่าตนเองไม่สามารถปกป้องหมู่บ้านได้
ในสำนักประตูครองฟ้านี้มีกฎอยู่ ทุก 3 เดือนศิษย์ทุกคนจะต้องสะสมคะแนนล่าให้ได้ 100 คะแนนขึ้นไปเพื่อคงสถานะศิษย์สำนักไว้ หากทำไม่ได้ก็จะถูกไล่ออก
ส่วนวิธีสะสมคะแนนนั้น ในแต่ละสัปดาห์สำนักจะเปิดหอคอยอสูรขึ้นมา ที่นั่นศิษย์และผู้าุโแต่ละคนจะมีโอกาสในการเข้าไปท้าทายหอคอยแต่ละชั้นเพื่อสะสมคะแนน ยิ่งชั้นสูง สัตว์อสูรก็ยิ่งแข็งแกร่ง คะแนนก็ยิ่งสูง
แต่ว่าเซี่ยเทียนคนก่อนที่ไม่อาจบรรลุได้แม้แต่ผู้ฝึกตนก่อกำเนิดิญญาขั้น 2 นั้นไม่มีแม้แต่กำลังจะล่าสัตว์อสูรในหอคอยชั้น 1 !
ด้วยเหตุนั้นทำให้เขาไม่สามารถเก็บได้แม้แต่คะแนนเดียว ั้แ่เข้าสำนักมา ต่างถูกหัวเราะเยาะดูถูกโดยศิษย์มากมาย
เซี่ยเทียนเห็นความทรงจำของเ้าของร่างคนก่อน พลันรู้สึกเสียใจเล็กๆ ในเมื่อเซี่ยเทียนมาอาศัยร่างของอีกฝ่ายแบบนี้ เซี่ยเทียนก็ตั้งใจจะทำความปรารถนาของเซี่ยเทียนคนก่อนให้สำเร็จเพื่อให้ดวงิญญาเขาไปสู่สุขคติ
การจะแข่งขันเพื่อแย่งตำแหน่งศิษย์เ้าสำนักไม่น่าจะยากนัก เมื่อเซี่ยเทียนได้รับระบบของพระเ้ามา
"เปิดใช้งานระบบ"
[ยินดีต้อนรับสู่ระบบพระเ้า]
[คุณมีแต้มความศรัทธา 5 แต้ม ใช้แต้มศรัทธาแลกสกิล อัพค่าสถานะ หรือแลกสินค้าในร้านค้า]
[แต้มศรัทธา -5]
[กำลังติดตั้งสกิลหัตถ์ผู้สูงสุด]
[ยินดีด้วย คุณได้รับสกิลหัตถ์ผู้สูงสุด (สกิลหายาก)]
[คำอธิบาย : ฝ่ามือพระเ้าที่ทะยานลงจากฟากฟ้า ทำลายสรรพสิ่ง ูเา โลก จักรวาล]
เซี่ยเทียนรู้สึกตื่นเต้นกับสกิลใหม่ที่ได้รับ เขาลองทดสอบพลังของมันเล่นๆ ดู
"ข้าจะใช้งานมันได้อย่างไร?" เซี่ยเทียนคิดในใจ พรางสะบัดมือไปมา
[คุณใช้งานสกิลหัตถ์ผู้สูงสุด]
ขีดจำกัด : 15%
ตึ้มมมม~!
ทันใดนั้น เสียงะเิดังกังวาลไปทั่วสำนักประตูครองฟ้า เซี่ยเทียนรีบออกไปดูข้างนอกด้วยความใ เขาตะลึงงันหัวใจปกคลุมด้วยความตื่นเต้นและความกลัวสุดขีด เมื่อพบว่าูเาเมฆาสูงกว่า 5,000 เมตรที่ตั้งอยู่หลังสำนัก ตอนนี้กลับกลายเป็บ่อหลุมขนาดใหญ่รูปฝ่ามือั์ที่มีขนาดใหญ่มาก
ศิษย์และผู้าุโมากมายต่างเข้าไปมุงดูด้วยความใและความกลัว
"อะไรกัน! ผู้ใดทำเื่เช่นนี้!?"
"คงจะเป็ผู้ฝึกตนชั้นสูงสักคนที่ผ่านทางมา"
"สำนักประตูครองฟ้าไปหาเื่ผู้ฝึกตนชั้นสูงเข้าหรือ!?"
"บางทีอาจจะแค่อุบัติเหตุก็ได้ เพราะไม่มีผู้ใดได้รับาเ็"
"ถอยไป!" สตรีชุดม่วงที่มีใบหน้างดงามปรี่ตรงเข้ามาอย่างเร่งรีบ เธอคือผู้าุโลี่ฮวา ดูแลศิษย์สำนักสายใน
เมื่อผู้าุโลี่ฮวาััพลังปราณเข้มข้นจากหลุมฝ่ามือนี้ได้ สีหน้าเธอก็ซีดขาวอย่างรุนแรง รีบออกคำสั่งกับผู้าุโสายนอกบริเวณนั้นอย่างจริงจัง
"นี่ไม่ใช่ฝีมือผู้ฝึกตนขั้นสูงธรรมดา เรียกเ้าสำนักมา! พวกเรามีปัญหาใหญ่แล้ว ผู้ฝึกตนขอบเขตเซียนมาที่นี่!"
เมื่อทุกคนได้ยินเช่นนั้นก็ตกตะลึง ภายในใจปั่นป่วน ในโลกใบนี้ผู้ฝึกตนแบ่งออกเป็ 10 ด่าน ผู้แข็งแกร่งสุดในสำนักประตูครองฟ้านี้อยู่เพียงด่าน 4 หรือที่เรียกระดับสร้างฐานเทวะ ซึ่งนี่ถือเป็ขอบเขตมนุษย์ อย่างไรก็ตาม ผู้ฝึกตนขอบเขตเซียนนั้นอยู่ด่าน 7-10 พวกเขาอาศัยในส่วนกลางของอาณาจักรและไม่ร่อนเร่มาที่ชายแดนแร้นแค้นเช่นนี้
ผู้ฝึกตนระดับนี้สามารถทำลายทั้งสำนักประตูครองฟ้าให้ดับสลายได้ในหนึ่งลมหายใจ ไม่มีใครในเมืองนี้กล้าหาเื่พวกเขา
เซี่ยเทียนม้วนตัวกลับกระท่อมด้วยความรู้สึกผิด จากนั้นก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เขาถอนหายใจโล่งที่รู้ว่าไม่มีใครได้รับาเ็ แต่ก็รู้สึกหวาดกลัวและพรั่นพรึงในสกิลหัตถ์ผู้สูงสุดนี้ เขาเพียงแค่ใช้สกิลนี้แบบมั่วๆ ทีเดียว ูเาสูงกว่า 5,000 เมตรก็หายไป
เขามั่นใจได้เลยว่าที่ระบบอธิบายว่าสกิลนี้มีอานุภาพทำลายโลกและะเิจักรวาลนั้นไม่ได้พูดลอยๆ แต่อย่างใด หากเซี่ยเทียนไม่ระวัง เขาอาจจะเผลอทำลายจักรวาลนี้ก็เป็ไปได้
แค่ 15% พลังนี้ก็ทัดเทียมขอบเขตเซียนแล้ว งั้นถ้าใช้ 100% จะไม่เหนือกว่าขอบเขตมหาเซียนไปเลยหรือ?
คิดได้ดังนั้นเซี่ยเทียนจึงปฏิญาณว่าคราวหน้าจะใช้พลังนี้เพียง 1% เท่านั้น
เซี่ยเทียนทำอาหาร กินดื่มจนอิ่มสำราญ จากนั้นก็เดินเล่นละแวกนั้น มองดูศิษย์คนอื่นๆ ฝึกฝน ก่อนจะเข้านอน ชีวิตใหม่ในโลกนี้ของเซี่ยเทียนสุขสบายมาก
เช้ารุ่งขึ้น
วันที่หอคอยอสูรเปิดก็มาถึง ศิษย์และผู้าุโทุกคนต่างมารวมตัวกันเพื่อท้าทายอสูรชั้นต่างๆ
ยิ่งพวกเขาเก็บคะแนนล่าได้มากแค่ไหน พวกเขาก็ยิ่งสามารถเลื่อนระดับสถานะตนเองเพื่อขอทรัพยากรบ่มเพาะจากสำนักได้มากขึ้น!
ตราบใดที่มีคะแนนล่าสูงพอ ศิษย์สายนอกก็สามารถขอย้ายไปเป็ศิษย์สายใน ศิษย์เ้าสำนึก หรือแม้แต่ขอเป็ผู้าุโก็ได้
เซี่ยเทียนเดินทางมายังหอคอยอสูร ณ เขตสายนอก ที่นี่เขาเห็นศิษย์และผู้าุโในเขตสายนอกมากมายมารวมตัวกัน ตั้งหน้าตั้งตารอที่จะเก็บคะแนนล่า
ทันใดนี้เอง เซี่ยเทียนก็ได้ยินเสียงที่เย้ยหยันของคนผู้หนึ่งดังมาทางเขา เซี่ยเทียนหันหน้าไปมอง