[นิยายแต่งเอง]จักรพรรดิเทียนถางสยบฟากฟ้า

ตอนที่61 รูปแบบความสงบแห่งพระเจ้า

“อ้ากกก”การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือนเพราะตอนนี้เทียนถางสังหารเหล่ามนุษย์หมาป่าไปจำนวนมหาศาลเลยเสียงกรีดร้องจากความเจ็บปวดดังขึ้นมามิหยุดทุกคนเต็มไปด้วยความตกตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้นหัวหน้ามนุษย์หมาป่าเต็มไปด้วยความโกรธแต่มันมิสามารถที่จะทำสิ่งได้เพราะตอนนี้มันบาดเจ็บอย่างมากถึงร่างกายจะฟื้นฟูได้เร็วแต่ตอนนี้ก็ยังมิสามารถที่จะเข้าร่วมการต่อสู้ได้กองทัพของมันเหลือเพียงแค่สามถึงสี่แสนตัวเท่านั้น

“อัก...”แต่ระหว่างการต่อสู้ที่รุนแรงนี้ปรากฏคลื่นวายุที่เกิดจากหมัดของเหล่ามนุษย์หมาป่าที่ใช้รูปแบบประสานสามตัวโจมตีกระแทกเข้าใส่หลังของเทียนถางจนมันปลิวออกไปกระแทกกับพื้นและกระอักโลหิตออกมาจำนวนมาก

“เจ้าพวกสัตว์ชั้นต่ำ”เทียนถางลุกขึ้นและคำรามออกมาอย่างดุร้ายปรากฏพลังที่รุนแรงระเบิดออกมาจากร่างกายของเทียนถางด้วยความบ้าคลั่งเหล่ามนุษย์หมาป่าเต็มไปด้วยความตกตะลึงและพยายามที่จะโจมตีเข้าใส่เทียนถาง

“นี้มัน”แต่ตอนนี้จิตคลุ้มคลั่งของเทียนถางก็แทรกเข้ามาภายในจิตใจของเทียนถางและมันพยายามที่จะปิดกันมันแต่กับมิสามารถที่จะปิดกันมันได้เทียนถางกล่าวออกมาอย่างตกตะลึงพลังทั้งหมดของเทียนถางสลายหายไปอย่างรวดเร็วและมันก็กระอักโลหิตออกมาอีกครั้งก่อนที่จะล้มลงทุกคนเต็มไปด้วยตกตะลึง

“สังหารมัน”หัวหน้ามนุษย์หมาป่าได้สติคนแรกและคำรามออกอย่างดุร้ายเหล่ามนุษย์หมาป่าเมื่อได้ยินก็พุ่งเข้าใส่เทียนถางที่ล้มลงไปอย่างรวดเร็วปรากฏร่างเงาของบางคนพุ่งเข้ามาที่ด้านหน้าของเทียนถางด้วยความสูงและสังหารเหล่ามนุษย์หมาป่าทั้งหมดที่เข้ามาใกล้เทียนถาง

“ห้ามผู้ใดแตะต้องศิษย์ข้า”โป้ยหยางคำรามออกมาอย่างดุร้ายและระเบิดพลังระดับครึ่งก้าวก่อนระดับจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ออกมาอย่างรุนแรงเหล่ามนุษย์หมาป่ามิได้หวาดกลัวและพุ่งเข้ามาหาเทียนถางด้วยความเร็วสูงแต่พวกมันถูกกระบี่ของโป้ยหยางสังหารพวกมันเปลวเพลิงสีแดงฉานพุ่งออกมาจากกระบี่

“ลูกหยางพาเทียนถางไปที่ห้องแห่งการฝึก”โป้ยโป้ยลอยเข้ามาที่ด้านหน้าของโป้ยหยางและกล่าวออกมาอย่างจริงจังโป้ยหยางทำตามมันอุ้มเทียนถางและพุ่งออกไปด้วยความเร็วสูงมุ่งหน้าไปที่บ้านพักตระกูลโป้ยและโป้ยโป้ยก็เข้าต่อสู้แทน

โป้ยหยางพาเทียนถางเข้ามาที่ห้องในบ้านหลักตระกูลโป้ยที่สร้างจากหยกวารีศักดิ์สิทธิ์ที่ประมูลได้มาตอนงานประมูลนั้นเองที่นี้เต็มไปด้วยพลังที่รุนแรงเทียนถางถูกอุ้มมาวางที่กลางพื้นที่ที่เต็มไปด้วยน้ำโป้ยหยางรู้ว่าเทียนถางยังมิตื่นแน่มันจึงมุ่งหน้าออกไปที่สนามรบอย่างรวดเร็ว

พลังที่ศักดิ์สิทธิ์จำนวนมหาศาลหลั่งไหลเข้ามาในร่างกายของเทียนถางด้วยความเร็วสูงมันทำให้เทียนถางแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยตอนนี้ได้ได้ตื่นขึ้นอย่างช้าๆมันลุกขึ้นมานั่งอย่างรวดเร็วเพราะมันต้องการที่จะปรับสภาพภายในร่างกายของมันอย่างรวดเร็วที่สุดภายในปรากฏความคลุ้มคลั่งจนมิสามารถที่จะควบคุมได้

“ถางน้อยเจ้ากำลังถูกความคลุ้มคลั่งจากทักษะแห่งการสังหารครอบงำใช้หรือไม่”มินานหลังจากที่โป้ยหยางจากไปเสียงของบางคนก็ดังขึ้นเทียนถางประหลาดใจเล็กน้อยและพยักหน้าตอบเสียงนั้นไปปรากฏก้อนแสงส่องสว่างออกมาที่ด้านหน้าของเทียนถางมันลอยเข้ามาหาเทียนถางอย่างช้าๆแต่ก้อนแสงนั้นกับเต็มไปด้วยพลังจำนวนมหาศาลเลย

“ข้าจะช่วยเหลือเจ้าแต่ข้ามีสิ่งที่ต้องการให้เจ้าช่วย”เสียงดังขึ้นอีกครั้งมันออกมาจากก้อนแสงนั้นเทียนถางประหลดาใจมากขึ้นไปอีกเพราะเสียงนั้นเปลี่ยนจากเสียงที่ต่ำราวกับคนชราเป็นเสียงของสตรีที่ไพเราะมากเทียนถางพยักหน้าตอบอีกครั้ง

“สิ่งที่ข้าต้องการคือการให้เจ้าสืบทอดเพลิงสวรรค์ของข้าและมอบมันแก่โป้ยอวี่และโป้ยฉิงโดยสมบูรณ์”เสียงดังขึ้นอีกครั้งเทียนถางประหลาดใจเมื่อได้ยินแสดงว่าก้อนแสงนี้คือบรรพบุรุษหรือสิ่งใดที่เก่าแก่มาของตระกูลโป้ยและยังสามารถที่จะครอบครองเพลิงจากสวรรค์ได้อีกก้อนแสงนี้จะต้องแข็งแกร่งอย่างมหาศาลเป็นแน่เทียนถางพยักหน้าตอบเช่นเดิม

“ดีงั้นข้าจะมอบรูปแบบความสงบแห่งพระเจ้าให้กับเจ้าเพื่อต้านทานพลังจากทักษะแห่งการสังหาร”ก้อนแสงกล่าวออกมาอย่างยินดีและมันก็สะบัดมือสร้างรูปแบบบางอย่างขึ้นกลางอกของเทียนถางด้วยความเร็วสูงปรากฏแสงส่องสว่างออกมาจากอกของเทียนถางและแสดงลวดลายที่ราวกับพระพุทธรูปนั่งอยู่กลางกลุ่มเมฆสีทองที่แสดงออกมา

“เจ้าต้องส่งพลังเข้าไปภายในรูปแบบนี้และประสานเข้ากับตัวตนของเจ้าโดยสมบูรณ์เท่านั้น”ก้อนแสงกล่าวออกมาอีกครั้งเทียนถางจึงได้ส่งพลังปราณที่แท้จริงทั้งหมดเข้าไปภายในรูปแบบความสงบแห่งพระเจ้าอย่างรวดเร็วพลังจำนวนมหาศาลภายในร่างกายถูกส่งเข้าไปและพลังภายในห้องแห่งการฝึกก็ถูกดูดกลืนเข้าไปในรูปแบบอีกจำนวนมหาศาลเช่นกัน

มินานรูปแบบก็ขยับเข้าไปใกล้อกของเทียนถางแต่กับปรากฏอสนีสีแดงที่เกิดจากทักษะแห่งการสังหารปรากฏขึ้นมาต่อต้านพลังจากรูปแบบพลังทั้งสองพุ่งต่อต้านกันอย่างรุนแรงจนร่างกายของเทียนถางเกิดการรับภาระมิไหว ทำให้ปรากฏโลหิตหลั่งไหลออกมาจากทุกส่วนของร่างกายทั้งหูตา จมูก ปาก เทียนถางตอนนี้เจ็บปวดอย่างรุนแรงเลย

เวลาผ่านไปนานเพียงใดแล้วเทียนถางเองก็มิรู้แต่ตอนนี้รูปแบบความสงบแห่งพระเจ้าประสานเข้ากับเทียนถางโดยสมบูรณ์แล้วแต่มันกับมิสามารถที่จะเข้าใจได้ว่าเกิดสิ่งใดขึ้นกับร่างกายมันหรือพลังของมันเลย เทียนถางยังคงมิได้ขยับทำเพียงนั่งต่อไปเท่านั้นจิตใจของมันค่อยๆสงบลงอย่างช้าๆและความบ้าคลั่งก็ค่อยๆแข็งแกร่งขึ้นเช่นกัน

“วิ้ง วิ้ง วิ้ง”หลังจากเวลาผ่านอย่างยาวนานปรากฏว่าประตูความทรงจำเกี่ยวกับอดีตของเทียนถางตอนนี้เป็นโอดินได้ระเบิดออกมาปลดปล่อยความทรงจำทั้งหมดหลั่งไหลเข้ามาภายในรูปแบบเมื่อความทรงจำไหลผ่านเทียนถางสิ่งมีชีวิตทั้งสี่ที่อยู่ภายในร่างกายของเทียนถางที่สามารถดูความทรงจำของเทียนถางได้ก็เต็มไปด้วยความตกตะลึง

รูปแบบประสานเข้ากับเทียนถางโดยสมบูรณ์และมันยังประสานเข้ากับทักษะแห่งการสังหารอีกด้วยความคลุ้มคลั่งทั้งหมดเปลี่ยนไปเป็นความดุร้ายอย่างสุขุมเยือกเย็นแทนมันความดุร้ายที่สามารถที่จะฉีกกระชากร่างของสิ่งมีชีวิตอื่นได้โดยที่หน้าตามิเปลี่ยนไปเลยพลังในร่างกายของเทียนถางเมื่อพลังของอรูปแบบและทักษะประสานเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์ก็เพิ่มสูงขึ้น

“ตูมมม”พลังภายในร่างกายของเทียนถางระเบิดออกมาหลังจากนั้นมินานตอนนี้เทียนถางได้เลื่อนเข้าสู่ระดับจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ขึ้นต่ำแล้วเกาะตันเทียนถาง ยักษ์แห่งชีวิต ลูกแก้วพลังสีโลหิตทั้งหมดเปลี่ยนไปอย่างสมบูรณ์ตอนนี้เกราะตันเถียนอย่างออกมาอย่างกว้างไกลและพื้นที่ทั้งหมดเปลี่ยนไปเป็นพื้นที่สามรูปแบบหนึ่งพายุเหมันที่รุนแรง สองทุ้งหญ้าที่เต็มไปด้วยเพลิงสีฟ้าที่รุนแรงสามพื้นที่ที่เต็มไปด้วยเมฆอสนีบาตที่รุนแรงและทำลายล้างทุกอย่าง

ยักษ์แห่งชีวิตตอนนี้ได้เปลี่ยนจากยักษ์ที่ยกลูกแก้วพลังเป็นยักษ์แห่งชีวิตที่ยืนอยู่ใจกลางพื้นที่ทั้งสามและมีแขนจำนวนมากยื่นออกมาแบมือเอาไว้และยกมือหน้าสุดพนมมือเอาไว้ส่วนที่กลางอกของยักษ์แห่งชีวิตคือลูกแก้วพลังสีโลหิตที่ตอนแรกมีขนาดใหญ่อย่างมหาศาลตอนนี้เปลี่ยนไปเป็นก้อนขนาดเล็กฝังอยู่กลางอกของยักษ์แห่งชีวิต

ลูกแก้วดวงดาวพุ่งขึ้นไปที่หน้าผากของเทียนถางด้วยความเร็วสูงและเข้ามาที่ห้องของเฟรย่านางตกตะลึงมากแต่มิสามารถที่จะทำสิ่งใดได้ลูกแก้วพุ่งออกมาที่โลกภายนอกและเปลี่ยนตัวตอนของมันเป็นรูปแบบบางอย่างที่มันซับซ้อนมากเข้ามาประสานที่หน้าผากของเทียนถางอย่างสมบูรณ์ในพริบตา

“วิ้ง วิ้ง”ตอนนี้ราวกับโลกทั้งโลกหยุดลงมิมีใครสามารถที่จะเข้าหรือออกจากห้องแห่งการฝึกได้เพราะพลังจำนวนมหาศาลของเทียนถางกดทับทั้งพื้นที่เอาไว้รูปแบบที่มีลวดลายของดาวห้าแฉกสีทอง เริ่มเปลี่ยนแปลงมันหลอมรวมเข้าด้วยกันและเปลี่ยนไปเป็นดาวสิบแฉกปรากฏรูปแบบดวงตาสีทองที่หน้าผากของเทียนถางมันยืนออกมาด้านหน้าอย่างช้าๆ

ดวงตาทั้งสองของเทียนถางได้ลืมขึ้นปรากฏรูปแบบพลังเช่นกันแต่รูปแบบที่ปรากฏด้านหน้าตาแห่งราชันย์ปีศาจคือภาพปีศาจผู้ยิ่งใหญ่และด้านหน้าดวงตาพลังแห่งธรรมชาติคือภาพแห่งเทพธิดาแห่งแสงศักดิ์สิทธิ์มินานรูปแบบทั้งสามก็ประสานเข้ากับดวงตาทั้งสองและหน้าผากของเทียนถางอย่างสมบูรณ์

เทียนถางปลดปล่อยพลังที่รุนแรงออกมาอย่างมากและพลังที่รุนแรงนี้แสดงความยิ่งใหญ่และดุร้ายออกมาพร้อมกันแต่จิตใจของเทียนถางตอนนี้ราวกับพระพุทธรูปที่บรรลุถึงสภาพสิ่งมันนั่งอย่างสงบปลดปล่อยความรู้สึกที่ราวกับพื้นที่ที่มันนั่งอยู่เลยเทียนถางนั่งอยู่เช่นนั้นนานมากจนมันมิรู้เลยว่าผ่านไปนานเพียงใดแล้ว

“เจ้าคือผู้ใด”เทียนถางเมื่อจิตใจของมันสงบโดยสมบูรณ์มันจึงได้ปลดปล่อยพลังที่ปกคลุมพื้นที่ออกมาทั้งหมดและปรากฏสิ่งที่ราวกับสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งเข้ามาด้านในห้องแห่งการฝึกอย่างรวดเร็วเทียนถางกล่าวออกมาอย่างสงบแต่สิ่งนั้นมิได้สนใจพุ่งเข้าใส่เทียนถางด้วยความเร็วสูงเทียนถางมิได้คิดจะสู้มันจึงได้รวบรวมพลังแห่งธรรมชาติสร้างโล่ป้องกันตัวมันเท่านั้น

ฝ่ามือที่เต็มไปด้วยพลังโจมตีเข้าใส่อกของเทียนถางแต่กับมิสามารถที่จะเจาะทะลุเข้ามาในโล่ของเทียนถางได้มันจึงถอยออกไปอย่างรวดเร็วปรากกฎร่างกายของสู่สายตาของเทียนถางมันสวมใส่สูทสีดำราวกับพ่อบ้านจากตระกูลชั้นสูงและหน้าตาของมันยังราวกับปีศาจเส้นผมสีขาวดวงตาสีดำสนิททั้งดวง

“ข้าลุคพ่อบ้านจากคฤหาสน์ยักษ์ฟ้ามาที่นี้เพื่อรับคุณชายถางขอรับ”ปีศาจตนนั้นกล่าวแนะนำตัวและกล่าวออกมาอีกครั้งด้วยสีหน้ายิ้มแย้มเทียนถางจ้องมองมาที่มันด้วยสีหน้าสงบและสะบัดมือส่งพลังออกไปเรียกบางคนมา

“นายท่าน”มินานคุนริน มูน รุย คุโระชิโระ และเทียน้อยก็พุ่งเข้ามาภายในห้องแห่งการฝึกอย่างรวดเร็วเมื่อเข้ามาคุนรินก็กล่าวออกมาอย่างจริงจังและสังเกตเห็นลุคพวกมันทั้งหมดเปลี่ยนเป้นดุร้ายในทันที

“ข้ามิได้ตองการจะต่อสู้ขอรับเพียงแค่จะทดสอบคุณชายเท่านั้น”ลุคกล่าวออกมาอีกครั้งอย่างยิ้มแย้มเทียนถางมิได้สนใจและจ้องมองออกไปด้วยมันด้วยดวงตาราชันย์ปีศาจมันพบว่าลุกมีพลังธาตุมืดที่แข็งแกร่งภายในร่างกายแต่กับเป็นได้เพียงพ่อบ้านเท่านั้น

“ใครส่งเจ้ามาและเหตุใดต้องมารับตัวข้า”เทียนถางเปิดปากและกล่าวถามออกมาอย่างจริงจังลุกยิ้มออกมาแต่มิได้กล่าวตอบแสดงว่ามันถูกสั่งให้มานำตัวของเทียนถางไปเท่านั้นมิได้ให้ตอบคำถามใดๆจากเทียนถางเลย

“ข้ายังมีเรื่องที่ต้องทำเจ้ากล่าวเกี่ยวกับวิธีการไปให้ข้าแล้วกัน”เทียนถางยังคงสงบอยู่มันกล่าออกมาอีกครั้งอย่างจริงจังเมื่อได้ยินคำกล่าวของเทียนถางลุกแสดงอาการกังวลแต่เมื่อมันจ้องมองไปที่เทียนถางมันก็มิสามารถที่จะกล่าวสิ่งใดได้เพราะดูจากเทียนถางในตอนนี้มันก้มิสามารถที่จะพาเทียนถางไปไหนได้แน่

“พื้นที่ที่จะไปยังพื้นที่สีดำได้นั้นจะต้องผ่านทวีปป่าเร้นลับเท่านั้นขอรับโปรดรับนี้ไว้มันคือแผนที่นำทางและหยกสื่อสารเมื่อท่านข้ามไปแล้วท่านจะสามารถที่จะติดต่อข้าได้เลย”ลุกจ้องมองมาที่เทียนถางอีกครั้งและสะบัดมือเรียกของสองสิ่งออกมาพร้อมกล่าวออกมาอย่างจริงจังเทียนถางสะบัดมือดึงของทั้งสองชิ้นเข้ามาในมือของมันและเก็บเข้าไปที่เข็มขัดมิติ

“ขอตัว”ลุกกล่าวกับเทียนถางพร้อมโค้งคำนับและพุ่งหายไปอย่างรวดเร็วคุนรินและคนอื่นพุ่งเข้าโจมตีทันทีแต่กับมิสามารถที่จะสัมผัสร่างกายของลุกได้เลยมันรวดเร็วมากมันพุ่งเข้ามาอยู่ตรงกลางของกลุ่มและสะบัดมือเกิดวายุกระชากกระแทกร่างกายของทุกคนจนปลิวออกไปทันที

“พวกเจ้าหรือข้ารับใช้ของคุณชายช่างอ่อนแอเหลือเกิน”ลุกจ้องมองไปที่ทุกคนและกลล่าวออกมาอย่างดูถูกก่อนที่จะพุ่งออกไปด้วยความเร็วสูงทุกคนเต็มไปด้วยความโกรธเมื่อถูกล่าวเช่นนั้นเทียนถางที่ยังคงสงบมิได้กล่าวสิ่งใดออกมาเพียงแค่สะบัดมือดึงทุกคนขึ้นจากพื้น

“คุนรินเจ้าต้องการที่จะกลับไปหาครอบครัวของเจ้าที่ทวีปอสูรสวรรค์หรือมไม่”เทียนถางจ้องมองไปที่คุนรินและกล่าวออกมาอย่างจริงจังมันต้องการที่จะรู้ว่าคุนรินยังต้องการที่จะอยู่กลับมันหรือกลับไปที่หาครอบครัวของมัน

“ข้าต้องการที่จะกลับไปหาลูกชายและหลานๆของข้าขอรับ”คุนรินรู้นิสัยของเทียนถางดีว่าเทียนถางเป็นคนที่ต้องการฟันความจริงจังและเกลียดชังการโกหกคุนรินจึงประสานมือและคุกเข่าลงไปก่อนที่มันจะกล่าวออกมาอย่างจริงจังเมื่อทุกคนได้ยินก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจเทียนถางจึงได้ยิ้มและพยักหน้าตอบ

“เราจะไปที่ทวีปอสูรสวรรค์”เทียนถางกล่าวออกมาอย่างจริงจังและลุกกขึ้นยืนตอนนี้ร่างกายของมันเติบโตขึ้นมาและยังเต็มไปด้วยพลังที่แข็งแกร่งอย่างมากเมื่อด้านเข้ามาหาคุนรินและยกร่างกายของคุนรินขึ้น

“มิต้องคิดมากข้าเข้าใจความคิดถึงดี”เทียนถางกล่าวออกมาอีกครั้งสีหน้าของมันตอนมิใช้เย็นชาแต่เป็นสงบราวกับมหาสมุทรเมื่อได้ยินเช่นนั้นคุนรินที่แสดงความกังวลก็เต็มไปด้วยความเคารพเทียนถางมากกว่าเดิม

“แล้วเหล่ามนุษย์หมาป่าเป็นเช่นใดบาง”เทียนถางกล่าวถามออกมาอีกครั้งเพราะมันมิทราบถึงเรื่องของเวลาและเรื่องของการต่อสู้ที่เกิดขึ้นเลยทุกคนต่างจ้องมองหน้าก่อนด้วยสีหน้าสับสนเทียนถางประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อได้เห็น

“ท่านอยู่ภายในนี้มาหนึ่งปีเต็มแล้วนายท่านมนุษย์หมาป่าทั้งหมดถูกสังการและตอนนี้นิกายก็เต็มไปด้วยความสงบสุข”คุนรินเป็นผู้ที่กล่าวออกมาอย่างจริงจังเมื่อได้ยินเทียนถางก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจเพราะมันมิคิดว่าตนจะใช้เวลาไปมากมายเช่นนี้เพราะหลอมรวมเข้ากับรูปแบบความสงบของพระเจ้า

“เอาเถอะพวกเจ้ากลับไปเตรียมของที่บ้านพักก่อนเถอะข้าจะไปที่ตระกูลโป้ย”เทียนถางครุ่นคิดเล็กน้อยและกล่าวออกมาด้วยสีหน้าสงบอีกครั้งเมื่อได้ยินทุกคนก็จากไปเทียนถางที่กำลังจะเดินออกไปก็เห็นมูนจ้องมองมาที่มันเทียนถางลูบหัวและยิ้มให้เล็กน้อยหน้าของนางแดงมากและหูที่ยาวของนางก็ขยับไปมาและวิ่งออกไป

เทียนถางมุ่งหน้ามาที่บ้านพักตระกูลโป้ยและพบทุกคนกำลังประชุมกันอยู่เทียนถางจ้องมองไปที่ทุกคน คนหลายคนเป็นคนตระกูลโป้ยและอีกหลายคนเป้นคนของสามตระกูลหลักที่เหลือเทียนถางลอยเข้ามาที่ห้องประชุมเมื่อเห้นเทียนถางหลายคนจ้องมองมันอย่างดูถูกแต่มันมิได้สนใจและเดินเข้ามานั่งด้านข้างของโป้ยหมางและโป้ยอวี่

“น้องถางเจ้าออกมาแล้ว/พี่ถางช่างน่ายินดีที่ท่านปลอดภัย”โป้ยหมางและโป้ยอวี่ขยับเข้ามาด้านข้างของเทียนถางและกล่าวออกมาพร้อมกันด้วยความยินดีเทียนถางพยักหน้าตอบเล็กน้อยสีหน้าของมันตอนนี้ทำให้หลายคนประหลาดใจเพราะมันมิได้เย็นชาแต่กับสงบเป้นอย่างมาก

“เหตุใดเจ้าจึงเข้ามาร่วมประชุมด้วยเช่นนี้”คนจากตระกูลหนานกล่าวออกมาอย่างดุร้ายและมันเต็มไปด้วยความดูถูกเมื่อได้ยินคำกล่าวเช่นนั้นคนตระกุลโป้ยปลดปล่อยจิตสังหารออกมาอย่างมุ่งร้ายทันทีทุกคนที่เข้าประชุมเต็มไปด้วยความตกตะลึงถูกพวกมันจะรู้ว่าเทียนถางเป็นคนพิเศษของตระกูลโป้ยแต่มิคิดว่าทุกคนในตระกูลโป้ยจะยอมรับเช่นนี้