บทที่ 6 หนึ่งกระบี่
นักรบิญญามีพร์ทางิญญา
สิ่งที่เรียกว่าพร์ทางิญญาเป็ความสามารถพิเศษที่ิญญายุทธ์มอบให้กับผู้ปลุกิญญายุทธ์เช่น หากิญญายุทธ์เป็ลูกกลมอัคคี ดังนั้นผู้ปลุกิญญายุทธ์อาจเหมาะสมสำหรับการฝึกวิชาธาตุไฟพลังยุทธ์ที่แสดงออกมาก็จะมีพลังมากขึ้น
ิญญายุทธ์มีหลายประเภทระดับยิ่งสูง ความสามารถในการดึงดูดพลังิญญามาใช้ก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นและพร์ทางิญญาที่ทรงพลังและมหัศจรรย์ที่มอบให้กับนักรบก็ยิ่งมากขึ้นเช่นกัน
ด้วยเหตุนี้จึงกล่าวได้ว่ายิ่งระดับิญญายุทธ์สูงขึ้นเท่าใดศักยภาพของนักรบิญญาก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น
ฉู่เฮ่าปลุกิญญายุทธ์งูดินเหลืองระดับสามจึงทำให้เขาเคลื่อนไหวได้เร็ว ยืดหยุ่นและป้องกันร่างกายได้ดี
เขามั่นใจว่าจะปราบฉู่อวิ๋นที่เพิ่งปลุกิญญายุทธ์ที่ไร้ประโยชน์ขึ้นมาได้
“หึหึเป็เกียรติของเ้าที่ทำให้ข้าใช้ทักษะจากพร์ทางิญญาได้!” ดวงตาของฉู่เฮ่าเ็า เขาแลบลิ้นออกมาราวกับเป็จดหมายเชื้อเชิญจากงูพิษ
เมื่อเห็นฉู่เฮ่าเตรียมพร้อมที่จะโจมตีฉู่อวิ๋นยังคงยืนนิ่งสงบอยู่ตรงนั้นราวกับูเา ถือกระบี่ไว้ในแนวนอน "หยุดพูดเื่ไร้สาระแล้วเข้ามา"
ความจริงแล้วฉู่อวิ๋นก็รู้สึกกังวลอยู่บ้างกระบี่เมื่อครู่เพียงแค่ทำให้นักรบธรรมดาสองคนที่อยู่ในระดับแรกของขอบเขตควบแน่นพลังปราณถอยไปไม่ควรค่าให้กล่าวถึง
แต่ตอนนี้เขากำลังเผชิญหน้ากับฉู่เฮ่าผู้ที่อยู่ในระดับสามของขอบเขตควบแน่นพลังปราณเหมือนกัน ดังนั้นครั้งนี้จึงถือเป็การทดสอบศักยภาพของตัวเขาเองในตอนนี้
“ชิข้าจะซัดให้เ้าาเ็สาหัสก่อนจากนั้นก็จะละเล่นกับพี่สาวที่เ้ารักต่อหน้าเ้า!”
ฉู่เฮ่าเลียริมฝีปากพลางขยับตัวและกระบี่ด้วยการเคลื่อนไหวที่แปลกประหลาด ดูคล้ายอ่อนโยนนุ่มนวลทว่าเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า
“เ้าไม่มีโอกาสนั้นแน่!”ดวงตาของฉู่อวิ๋นหรี่ลง ความโกรธในใจเพิ่มขึ้นทวีคูณเขาระดมพลังปราณฮุ่นหยวนในร่างกายมาถ่ายไว้ในกระบี่อย่างรวดเร็วฉู่อวิ๋นสนใจก้าวแปลกๆ ของฉู่เฮ่า เขายืนนิ่งรอโอกาสที่จะเคลื่อนไหว
“ตายเสีย!กระบี่อสรพิษ!”
จู่ๆฉู่เฮ่าก็เปลี่ยนจังหวะก้าว พุ่งเข้าหาร่างของฉู่อวิ๋นในมุมอับและแทงกระบี่เข้าที่หน้าท้องของเขา
ทว่า จู่ๆกระบี่ทองคำก็เปลี่ยนไปกลางอากาศ ทั้งยังเปล่งแสงสีทองออกมาอย่างน่าประหลาด!
พลังจากกระบี่อสรพิษโผล่ออกมาจากกระบี่ทองคำและแทงทะลุเข้าที่หัวใจของฉู่อวิ๋น
กระบวนท่านี้แบ่งการโจมตีที่ร้ายแรงออกเป็สองทิศทางในเวลาเดียวกันหากโจมตีได้อย่างแม่นยำ ฉู่อวิ๋นจะต้องตายอย่างแน่นอน
"ชิ้ง--"
แสงเย็นสีทองสองกระแสส่องแสงวาบวับในความว่างเปล่า
“อวิ๋นเอ๋อร์!”เมื่อเห็นการโจมตีที่แปลกประหลาดของฉู่เฮ่าฉู่ซินเหยาก็อดกังวลไม่ได้ นางมองดูฉู่อวิ๋นอย่างไม่ละสายตา
“ตายเสีย!ฮ่าฮ่า!”
ใน่เวลาวิกฤติพลังกระบี่อสรพิษก็พุ่งตรงไปที่หัวใจของฉู่อวิ๋น
"ชิ้ง--"
ทันใดนั้นแสงดาวและแสงกระบี่ก็ส่องประกายไปทั่วท้องฟ้าราวกับสายรุ้ง
ทว่าอย่างหลังมาถึงก่อน
"อึก--"
เขาเห็นฉู่อวิ๋นหันไปด้านข้างเล็กน้อยหลบกระบี่ทองคำที่มุ่งโจมตีช่องท้องตนเองจากนั้นใช้กระบี่ทำลายพลังกระบี่อสรพิษที่คิดจะโจมตีหัวใจทำลายการโจมตีทั้งหมดทิ้งแล้วใช้ปลายดาบแทงทะลุมือที่ถือกระบี่ของฉู่เฮ่าไปจนถึงปลายแขน
ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในชั่วพริบตาเท่านั้น
"แกร๊ง-"
กระบี่ทองคำร่วงหล่นลงกับพื้นพร้อมๆกับกระแสเืก็พุ่งออกมาย้อมพื้นลานจนเป็สีแดง
นั่นคือเืของฉู่เฮ่า
หนึ่งกระบี่ชนะได้อย่างสมบูรณ์
ฉู่อวิ๋นประหลาดใจเล็กน้อยเพราะไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา
เมื่อเห็นแขนตัวเองถูกแทงจู่ๆ ฉู่เฮ่าก็รู้สึกเ็ปจนอกแทบจะะเิ เขาใจนะโเสียงหลง "อ๊าก! มือของข้า!เจ็บเหลือเกิน! เ้า... เ้ากล้าทำลายมือของข้า!"
“เพราะเ้าหาเื่เองเมี่อครู่เ้ามีจิตคิดสังหารข้า จะให้ข้าไม่ปกป้องตัวเองแล้วยอมปล่อยให้เ้ารังแกอย่างนั้นหรือ?ข้าแทงกระบี่เล่มนี้แทนท่านพี่ซินเหยา เ้าอยากใช้มือเน่าๆนี้ััพี่สาวข้า คนตระกูลหลักนี่ช่างไร้ยางอายเสียจริงๆ”
อันที่จริงฉู่อวิ๋นสามารถเจาะหัวใจของฉู่เฮ่าด้วยกระบี่เมื่อครู่ได้เลย แต่เขาไม่้าฆ่าใครต่อหน้าฉู่ซินเหยา
ยิ่งไปกว่านั้นหากฉู่เฮ่าถูกสังหารตอนนี้ ตระกูลหลักก็จะไล่ตามเขาไม่จบไม่สิ้นยังไม่ถึงเวลาที่จะมีเื่กับพวกเขา
ทว่าเขาออกกระบวนท่าดาราจรัสแสงเมื่อครู่นี้เพื่อเจาะเส้นลมปราณข้อมือของฉู่เฮ่าแม้ในอนาคตจะสามารถฟื้นตัวได้ แต่ก็จะส่งผลต่อการฝึกยุทธ์จนทำให้ยากที่จะก้าวหน้าในพลังิญญา
แต่ไม่ว่าอย่างไรฉู่อวิ๋นจะต้องให้เขาได้ชดใช้
ฉู่อวิ๋นหน้านิ่งทันใดนั้นเขาก็ชักกระบี่ออกมา ลากให้เกิดรอยเืยาวๆจากนั้นจึงใช้ฝ่ามือฟาดหน้าอกของฉู่เฮ่าอย่างเต็มที่ ทำให้เขากระเด็นออกไปไกล
"ตึง!"
ฉู่เฮ่าล้มลงอีกครั้งและยังเ็ปไปทั่วร่างกาย เขาจับมือขวาที่เปื้อนเืไว้แน่นดวงตากะพริบถี่อย่างหวาดกลัว
“เ้าขยะไร้ค่าผู้นี้แข็งแกร่งขนาดนี้ั้แ่เมื่อไหร่? เพียงกระบี่เดียวก็ทำลายพลังกระบี่อสรพิษของข้าจนสิ้น! เป็ไปไม่ได้!”
ด้านข้างสมุนรับใช้ทั้งสองยังคงตกตะลึงเมื่อเห็นฉู่เฮ่าพ่ายแพ้อย่างยับเยินเกรงว่าภายภาคหน้าคงไม่กล้าทำให้ฉู่อวิ๋นผู้นี้ขุ่นเคืองได้อีกแล้ว
พวกเขารีบไปฉุดฉู่เฮ่าที่ยังคงพูดพล่อยๆขึ้นมา แล้วรีบออกจากลานตะวันออก
ตอนนี้พวกเขาเสียเปรียบและไม่สามารถเอาชนะฉู่อวิ๋นได้ดังนั้นพวกเขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหนี
เมื่อมองดูสามคนที่กำลังหลบหนีเสียงของฉู่อวิ๋นก็ดังขึ้นราวกับฟ้าร้อง เขาพูดอย่างเ็า "กลับไปบอกผู้าุโของพวกเ้า!พรุ่งนี้ไม่ต้องมายึดเรือนตระกูลรอง ข้า ฉู่อวิ๋นจะไปเยือนถึงประตูเพื่อขอคำอธิบายด้วยตนเอง!”
“เ้าคิดว่าเ้าเป็ใคร!”เมื่อได้ลูกสมุนมาช่วยฉู่เฮ่าได้ยินคำประกาศของฉู่อวิ๋นก็หันกลับมาถลึงตาใส่อย่างโกรธเคือง
ดวงตาของฉู่อวิ๋นคมปราบเขาพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "ข้าจำได้ว่าเมื่อก่อนเ้าเคยพูดว่าคนที่ไร้ทางฝึกฝนไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็หัวหน้าตระกูลรอง แต่ตอนนี้..."
"ชิ้ง--"
แสงกระบี่ที่สว่างจ้าแวบผ่านส่องกระทบกับแสงดาว ทำให้หัวใจของฉู่เฮ่าสั่นสะท้าน เขากลัวจนเหงื่อตก
“อย่างที่เ้าเห็น...เกรงว่าพวกเ้าต้องหาข้ออ้างอื่นแล้ว”
เมื่อเห็นร่างของฉู่อวิ๋นที่ดูเหมือนเซียนกระบี่วัยเยาว์ที่อยู่ไม่ไกลออกไปฉู่เฮ่าก็มีเส้นเืดำผุดขึ้นมาบนหน้าผาก เขากัดฟันและพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "เ้า...หากเ้ากล้ามาที่เรือนตระกูลหลัก พี่ชายข้าย่อมสอนบทเรียนให้เ้าแน่!ว่าสิ่งใดคือวิชากระบี่ดาวตกที่แท้จริง!”
ความจริงแล้วที่ฉู่เฮ่าพูดเมื่อครู่นี้ เขาก็ไม่รู้ว่าตนเองคิดอะไรอยู่ฉู่อวิ๋นที่อยู่ตรงหน้าเขานั้นลึกเกินหยั่ง ในเวลาเพียงสองวันการฝึกฝนของเขาดีขึ้นอย่างรวดเร็วจนไม่น่าเชื่อ
เมื่อถึงเวลานั้นเขาจะไปถึงขั้นไหน?
“พรุ่งนี้ที่หน้าประตูเรือน!ข้าก็ไม่ได้เจอคนพวกนั้นมานานแล้ว…” เมื่อเขาพูดถึงคำว่า“คนพวกนั้น” ฉู่อวิ๋นก็เน้นน้ำเสียงหนักดวงตาเปลี่ยนเป็เ็า
ภาพของการถูกรังแกเพราะปลุกิญญายุทธ์ที่ไร้ประโยชน์ในอดีตแวบขึ้นมาในใจของเขาและท้ายที่สุด คือแผ่นหลังของหญิงสาวที่ปรากฏขึ้นมา
“ถ้าพรุ่งนี้เ้าไม่มาคือขี้ขลาด!อ๊าก...เจ็บ!”
ฉู่เฮ่ากุมข้อมือที่ได้รับาเ็ของตัวเองแล้วะโออกมาและด้วยการช่วยเหลือจากสมุนรับใช้สองคน เขาจึงเดินต่อไปจนกระทั่งออกจากลานตะวันออก
“ข้ามุทะลุเกินไปหรือไม่?” ฉู่อวิ๋นค่อยๆ ผ่อนกระบี่ลง ใจของเขาเต้นระรัว
เดิมทีฉู่อวิ๋นวางแผนที่จะเก็บตัวและรอจนถึงวันที่สาม ในตอนที่ตระกูลหลักมายึดเรือนแล้วค่อยจัดการตอนที่พวกเขาไม่ทันระวังตัว
แต่หากไม่ได้ยินเสียงกรีดร้องตนก็ยังคงไม่รู้ว่าฉู่เฮ่ามารังแกฉู่ซินเหยาถึงบนหัว[1]แล้ว
"ในเมื่อพวกเ้าบังคับกันทุกทางเช่นนั้นเราก็มายุติมันกัน!"
ฉู่อวิ๋นจับกระบี่ไว้แน่นฉายแววตาที่แน่วแน่และไม่ยอมออกมา
--------------------
[1] รังแกถึงถิ่น
![เกิดใหม่ครั้งนี้ ขอเป็นภรรยาเศรษฐีนีแม่ลูกสามในยุค 80 [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738726027_9336039.webp)
623K
![(E-Book) ยามบุปผาหวนคืน เล่ม 2 (เล่มจบ) [BL]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1724488303_85221936.webp)
