ตอนที่ 13
รถม้าเคลื่อนที่ไปตามทางด้วยความเร็วสูงสุดที่มันจะทำได้แต่ถึงอย่างนั้นการเดินทางเพื่อไปซีเดียยังต้องใช้เวลาถึงหนึ่งวันเต็ม ริชออกเดินทางั้แ่7โมง จนถึงตอนนี้ผ่านมาครึ่งทางแต่ภายในรถม้านั้นเต็มไปด้วยความเงียบ ตลอดเวลาที่ผ่านมาทั้งสองไม่ได้สนทนากันแม้แต่นิดเดียว แม้ริชจะเป็ฝ่ายเอ่ยถามก่อน แต่สิ่งที่ได้ตอบกลับมาคือความเงียบเพียงอย่างเดียวเท่านั้น ทำให้ริชรู้สึกเสียหน้า
อึดอัดเป็บ้าเลยเฟ้ย ริชคิดในใจ ผู้หญิงคนนั้นตลอดการเดินทางที่ผ่านมาเขาเอาแต่นั่งกอดอกหลับตานั่นทำให้ริชรู้สึกอึดอัดเป็อย่างมาก
ไม่สนใจกันดีนักใช้ไหม งั้นลองแกล้งเล่นซักหน่อยดีรึป่าว อยู่ดีๆความคิดชั่วร้ายก็เข้ามาในหัวของริชทันที
เมินกันนักใช่ไหมได้ จากนั้นริชก็ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆแล้วถลึงตาจอมมองอยู่อย่างงั้น “เอาซี่ จะทดไปได้แค่ไหนกันเชียว5555”
ผ่านไปซักพักเธอก็เริ่มรู้สึกตัวเธอลืมตาขึ้นมาพบว่าหน้าของริชอยู่ห่างจากเธอเพียงแค่1ฟุตเท่านั้น แต่เธอก็ยังนิ่งเงียบไม่แสดงอาการอะไรออกจากนั้นก็หลับตาลงเหมือนเดิม
ไม่ได้ผลงั้นเรอะ แต่ริชก็ยังไม่ละทิ้งความพนายามนั่งจ้องอยู่อย่างนั้นต่อไป จนเธอเริ่มรู้สึกไม่ไหว
“นายคงอยากตายมากใช่ไหม”เธอลืมตาออกมาแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นๆ
ริชใเล็กน้อยแต่ในใจกลับรู้สึกเปรมปรีเป็อย่างยิ่ง
“พูดแล้วๆๆๆ”ริชดีใจราวกับตัวเองเป็ผู้ชนะที่ทำให้หญิงสาวพูดออกมาได้
ริชยิ้มอย่างอบอุ่นเพื่อเป็การทักทาย “เอาละเรามาเริ่มทำความรู้จักกันใหม่ดีกว่า ที่เธอเมินฉันก่อนหน้านี้ถือว่าปล่อยผ่า……”
ริชยังไม่ทันได้พูดจบหญิงสาวก็หลับตาลงทันที
“อ้ากกกกก!!!! นี่เธอกวนxxxฉันใช่ไหม” ริชะโออกมาพร้อมกับเส้นเืที่ปูดขึ้นมาตรงใบหน้า
“ได้งั้นฉันจะเล่นเกมกับเธอแล้วกัน” ริชยื่นหน้าตนเองเข้าไปใกล้มากกว่าเดิมโดยเหลือระยะห่างเพียง ไม่ถึงครึ่งฟุต หญิงสาวก็ยังคงนั่งหลับตาก่อดอกเหมือนเดินไม่สะทกสะท้าน ริชยังคงไม่ยอมแพ้เขาหยับหน้าเข้าไปใกล้ขึ้นเรื่อยๆ
ตอนนี่ทั้งสองคนเรียกได้ว่าแทบจะจูบกันอยู่แล้วเหลือระยะห่างเพียงไม่ถึง 5 นิ้ว ริชคิดว่าจะเอายังไงดี รึจะพอแค่นี้ มากกว่านี้คงจะโดนหาว่าเป็โรคจิตแน่
ในขณะที่กำลังจะยอมแพ้ถอยออกมา รถม้าที่วิ่งด้วยความเร็วและราบรื่นมาตลอดทางที่ผ่านมากลับสะดุดก้อนหินที่อยู่บนทางเดินกำให้เกิดเสียหลังเล็กน้อย แต่ภายในรถม้านั้นแทบได้ว่านี้เป็การเกิดภัยพิบัติเลยก็ว่าได้
หน้าของริชที่พุ่งไปข้างหน้าด้วยแรงเฉื่อย ปากของทั้งสองประกบเข้าด้วยกัน ริชเบิกตาโพลงด้วยความใแล้วรีบถึงหน้ากลับมาอย่างรวดเร็วด้วยความลนลาน
“ขะ ขะ ขะ ขอบโทษ ฉะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ พอดีรถมันเบรคกระทันหันนะ” ริชพูดอย่างตะกุกตะกัก
หญิงหน้าแดงระเรื่อพร้อมกับดวงตาน้อยๆที่เหมือนจะร้องไห้
“ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ มันเป็อุบัติเหตุ”ริชพยายามแก้ตัว
ริชมองไปที่หน้าตางเพื่อที่จะถามกับคนขับรถม้าว่ามันเกิดอะไรขึ้น จังหวะนั้นเองริชก็บังเอิญพบกับหน้ากากตกอยู่บนพื้นรถ
“หือ หน้ากากนั่นคุ้นๆนะ”ริชก้มลงไปหยับหน้ากากขึ้นมา พบว่าเป็หน้ากากลายัสีดำเหมือนกับที่เจอตอนสู้กับพวกชายร่างใหญ่เลย
“ฉันจำได้แล้วเธอนั่นเองที่เคยเจอกันเมื่อตอนนั้น”ริชหยิบหน้ากากขึ้นมาโชว์ให้หญิงสาวดู แต่เหมือนว่าใบหน้าของหญิงสาวจากที่แดงระเรื่อกลับกลายเป็แดงเข้มกับดวงตาที่แข็งกราวเหมือนกับพร้อมที่จะฆ่าใครสักคนแล้ว
เมื่อเห็นเช่นนั้นริชก็รู้สึกถึงแรงดกดันมหาสารที่ออกมาจากเธอ “เอาแล้วไง” ริชพยายามบอกให้เธอใจเย็นลงก่อน และพยายามหาเหตุผลต่างๆมาเพื่ออธิบาย แต่ยิ่งอธิบายก็เหมือนยิงราดน้ำมันลงไปในกองไป
ตอนนี่ไปกองนั้นก็พร้อมที่จะปะทุเรียบร้อบแล้ว
“แก ตาย”หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงเย็ยะเื
พลังเวทขนาดเท่าลูกบอลสีดำที่อัดแน่นไปด้วยพลังเวทจนทำบรรยากาศรอบๆบิดเบี้ยวถูกร่ายขึ้นมาที่มือขวาหญิงสาว
“ชิบxxx”ริชรู้ได้ทันทีว่า ตูไม่รอดแน่ จึงะโพุ่งทะลุรถมาออกมาอย่างรวดเร็ว
“อ้ากกกกกก ช่วยด้วย” ริชร้องออกมาด้วยความสิ้นหวังสุดขีด
หญิงสาวปล่อยลูกลูกบอลสีดำไปยังตำแหน่งทางที่ริชวิ่ง บอลลอยไปอย่างช้าๆและขยายใหญ่ขึ้นตามระยะทางที่มันเคลื่อนที่ไป ริชวิ่งเต็มที่โดยไม่หันมามองข้างหลังแม้แต่นิดเดียว แต่ก็พอจะสำผัสได้ถึงพลังเวทรอบๆตัวที่ถูกดูดไปด้านหลัง แสดงว่ามันต้องมีอะไรตามหลังมาแน่นอน
ริชหันหลังกลับไปดูก็ต้องใ ที่ตอนนี่บอลที่พุ่งมายังริชขยายใหญ่มากกว่าเดิมถึง 50 เท่า
จากนั้นบอลขนาดั์ที่อยู่ห่างจากริช ไม่ถึง10เมตรก็หดตัวลงอย่างรวดเร็วทำให้อากาศที่อยู่รอบๆถูกดึงอย่างรุ่นแรงเข้าหาจุดศูนย์กลางของลูกบอลนั้น
อ้ากกกกก ริชถูกดูดเข้าไปยังจุดศูนย์กลางของเวทย์ โดยไม่สามารถขัดขืนได้แม่แต่น้อย
บึ้มมมมมมมม เกิดการะเิอย่างรุนแรงทำให้พื้นที่บริเวณรอบๆจากที่เป็ป่าไม้อุดมสมบูรณ์แล้วเป็พื้นที่ราบด้วยแรงะเิ
“นะ นี่ เกิดอะไรขึ้นขอรับ”คนขับรถม้าเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก็เลยถามจากหญิงสาว
“ไม่มีอะไรเดินทางต่อเถอะ”หญิงสาวสะบัดผ้าคลุมที่นึ่งแล้วเดินขึ้นไปนั่งบนรถม้าทำเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น