ทุกๆ วันฟ็อกซ์อาศัยการวาร์ปไปกลับเพื่อต่อสู้กับมิโนทอร์ และวางวุดวาร์ปที่แตกต่างกันออกไป เพื่อไม่ให้เจ้ามิโนทอร์จับเส้นทางที่เขาจะโผล่ออกไปได้ ด้วยความที่มิโนทอร์นั้นถือดีว่าเป็นเผ่าพันธุ์ที่ทรงเกียรติ มันจึงไม่เคยออกนอกพื้นที่ ที่มันได้อาศัยอยู่เลยแม้แต่น้อย ทว่าหลายวันที่ผ่านมาฟ็อกซ์ก็ต้องบาดเจ็บกลับมาทุกครั้ง
ยังดีที่พลังของเฟียสนั้นยิ่งกว่ามนตราและยารักษาทุกแขนง ทำให้อาการบาดเจ็บหายไปอย่างรวดเร็ว จนสามารถไปสู้ต่อได้เรื่อยๆ ฟ็อกซ์ใช้เวลาร่วมอาทิตย์ถึงจะต่อสู้กับมิโนทอร์ได้อย่างสูสี แต่นั่นก็ยังไม่เพียงพอที่จะทำให้มิโนทอร์ได้รับบาดเจ็บ เพราะอาวุธของเขาที่แตกสลายไปแล้ว ทำให้การต่อสู้เปรียบเสมือนการดวลหมัดเพรียวๆ
แม้ว่ามิโนทอร์จะไม่ชอบใจที่มนุษย์ตรงหน้าพอสู้ไม่ได้ก็เอาแต่หนี ทว่ามันกลับรู้สึกสนุกทุกครั้งยามที่ฟ็อกซ์กลับมา เพราะความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ของมนุษย์ผู้นี้ ทำให้ตัวมันเองได้คู่ซ้อมหลังจากห่างหายไปนาน ถึงตัวมันเองจะรู้ว่าสักวันนึงมันต้องถูกฆ่าทิ้ง จะยังไงซะชีวิตของมันเองก็อยู่ได้อีกไม่นานอยู่แล้ว
การต่อสู้อย่างสมน้ำสมเนื้อกับคู่ต่อสู้ที่คู่ควรก่อนตาย ถือเป็นอะไรที่มีคุณค่ามากที่สุดของนักรบแล้ว จนกระทั่งวันที่แปด ฟ็อกซ์ที่กลับมาท้าดวลใหม่อีกครั้ง แต่ในครั้งนี้เขามาพร้อมกับมีดสั้นอาวุธคู่ใจ ที่ลูเคียอาศัยช่วงเวลาที่ฟ็อกซ์ดวลกับมิโนทอร์ไปรับภารกิจอื่นๆ เพื่อหาเงินมาซื้อให้
อันที่จริงแล้วต้องบอกว่าการที่ลูเคียต้องหาเงินหลักๆ เป็นเพราะอาจารย์ของเธอซะมากกว่า ที่อยากกินอาหารตามร้านดังต่างๆ ภายในเมือง ส่วนเงินที่เหลือเธอจึงเอาไปซื้ออาวุธให้ฟ็อกซ์ตามคำแนะนำของอาจารย์ เพราะอาจารย์ของเธอได้บอกเอาไว้ว่า วันนี้จะเป็นศึกตัดสินครั้งสุดท้ายของฟ็อกซ์กับมิโนทอร์
ฟ็อกซ์วาร์ปมาถึงเขตป่าชั้นในฝั่งตะวันตก เบื้องหน้ามีมิโนทอร์กุมดาบใหญ่สองเล่มในสภาพเตรียมพร้อมต่อสู้ ทำเอาเขาถึงกับแปลกใจไปไม่น้อย ส่วนเขาเองก็เรียกมีดสั้นที่ลูเคียซื้อมาให้ออกมา นี่นับเป็นศึกการต่อสู้โดยการใช้อาวุธเป็นครั้งแรก ทั้งยังเป็นศึกแรกที่มิโนทอร์ใช้อาวุธเช่นกัน
"เจ้ามนุษย์วันนี้จะเป็นศึกตัดสินครั้งสุดท้ายระหว่างเจ้ากับข้า หากเตรียมใจมาไม่พร้อมแล้วคิดที่จะหนีเหมือนครั้งก่อนๆ จงกลับไปซะ อย่าได้ทำให้ศักดิ์ศรีนักรบของข้าต้องแปดเปื้อนในวาระสุดท้าย" มิโนทอร์กล่าวด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่จริงจัง
"ตกลง วันนี้ข้าจะสู้กับเจ้าจนกว่าจะรู้ผล ถ้าหากวันนี้ข้าพลาดท่าต้องตายไป ถือว่าเป็นเพราะความอ่อนแอของตัวข้าเอง"
แม้ว่าฟ็อกซ์จะไม่ค่อยเข้าใจสถานการณ์ แต่ก็สัมผัสได้ถึงความหนักแน่นของอีกฝ่าย ที่ผ่านมาเป็นเพราะความต่างชั้นที่มีมากจนเกินไป ทำให้เขาต้องหลบหนีอยู่บ่อยครั้ง เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังที่ทัดเทียมกันแล้ว หากยังคิดที่จะหลบหนีเหมือนครั้งก่อนๆ ก็คงไม่คู่ควรกับฉายาสิบอันดับสุดยอดของโลกอีกแล้ว
"ขอเชิญพวกท่านที่มาชมการดวล ร่วมเป็นสักขีพยานในครั้งนี้ด้วยเถอะ" สิ้นเสียงของมิโนทอร์เฟียสก็พลันปรากฏร่างออกมา ก่อนที่เฟียสจะกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ
"ย่อมได้!!"
ฟ็อกซ์อดแปลกใจในบรรยากาศแปลกๆ นี่ไม่ได้ แต่การดวลเป็นตายนั้นจำต้องสลัดความคิดไร้สาระทั้งหมดออกจากหัวไป เพื่อให้มีสมาธิในการต่อสู้ร้อยเปอร์เซ็น เมื่อทั้งสองพร้อมเฟียสจึงประกาศขึ้น
"เริ่ม!!" สิ้นเสียงของเฟียสร่างของเธอกับลูเคียก็หายลับไป เหลือเพียงฟ็อกซ์กับมิโนทอร์ในพื้นที่ต่อสู้เท่านั้น
เป็นมิโนทอร์ที่เปิดฉากในการโจมตีขึ้นก่อน ดาบใหญ่ในมือทั้งสองเล่มของมันกวัดแกว่งไปมา ราวกับขุนศึกที่อยู่ภายในสนามรบ ทั้งหนักแน่นและทรงพลังอย่างถึงที่สุด ฟ็อกซ์อาศัยความเร็วเพื่อหลบคมมีด แล้วใช้มีดสั้นในมือจู่โจมสวนกลับเพื่อเปิดช่องว่าง ด้วยพละกำลังของทั้งสองที่เกือบจะเทียบเท่ากัน ส่งผลให้พื้นดินรอบๆ แตกกระจาย
ความเร็วและพละกำลังของทั้งสองยามมีอาวุธเรียกได้ว่าเท่าเทียมกัน แต่ฟ็อกซ์ได้เปรียบเหนือกว่าตรงรูปแบบการต่อสู้ ที่สามารถพลิกแพลงได้ตลอดเวลา ทั้งยังมีเป้าหมายในการโจมตีอย่างชัดเจน ผิดกับมิโนทอร์ที่เน้นการโจมตีเป็นวงกว้าง โดยอาศัยพละกำลังที่เหลือเฟือเข้าช่วยปิดจุดอ่อนของตัวเอง
เรียกได้ว่ารูปแบบการต่อสู้ของทั้งสองถ้าใช้ถูกที่ย่อมเป็นที่น่าหวาดหวั่น เช่นมิโนทอร์หากได้อยู่ในสนามรบต้องเป็นทัพหน้าที่ทรงพลัง ส่วนฟ็อกซ์ถ้าได้อยู่ในเงามืดจัดว่าเป็นนักฆ่าที่สมบูรณ์แบบ การดวลของทั้งสองกลายเป็นฟ็อกซ์ที่เริ่มเป็นฝ่ายได้เปรียบ แต่นั่นหมายถึงเขาจะต้องพิชิตมิโนทอร์ให้ได้เร็วที่สุดเช่นกัน
แม้พละกำลังของทั้งสองจะเทียบเท่ากัน แต่ยังไงซะความอึดของร่างกายมิโนทอร์ย่อมเหนือกว่า หากฟ็อกซ์ต้องการเอาชนะเขาต้องรีบปิดฉากโดยเร็ว แต่ถ้ามิโนทอร์ยื้อเวลาได้นานที่สุดฟ็อกซ์จะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไปทันที ในการต่อสู้ฟ็อกซ์จึงเน้นการโจมตีที่จุดตายของอีกฝ่าย ส่วนมิโนทอร์กวัดแกว่งดาบในมือเพื่อป้องกันอย่างเต็มที่เช่นกัน
"ฉัวะ!!"
"ชิ!! ตื้นไป" ฟ็อกซ์ได้แต่สบถอย่างหงุดหงิด ถึงแม้จะทะลวงผ่านการป้องกันของมิโนทอร์ จนสามารถสร้างบาดแผลตรงช่วงคอได้แล้ว แต่มันกลับไม่เพียงพอที่จะเผด็จศึกได้
มิโนทอร์ดีดตัวทิ้งระยะห่างออกมาเล็กน้อย พลางยกยิ้มขึ้นอย่างพึงพอใจ เมื่อกี้หากไม่ใช่เพราะมันโยกตัวหลบได้ทัน คงตายภายใต้มีดสั้นของมนุษย์แล้วแน่นอน คราวนี้มิโนทอร์กำชับดาบแน่น นัยน์ตาเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ พร้อมระเบิดพลังออกมาจนเกินขีดจำกัด เสียงปริแตกของกล้ามเนื้อดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ฟ็อกซ์เริ่มเข้าใจถึงเหตุผลแล้วว่าศึกตัดสินครั้งสุดท้ายหมายถึงอะไร ในเมื่อมิโนทอร์ยอมทุ่มทุกอย่างเพื่อการต่อสู้ครั้งนี้ หากเขาไม่ยอมงัดทุกอย่างออกมาใช้หรือหลบเลี่ยงการต่อสู้ คงต้องยอมละทิ้งชื่อสิบสุดยอดของโลก เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาเรียกใช้มนตราเสริมพลังทุกประเภท เพื่อทะลวงขีดจำกัดสูงสุดเช่นเดียวกัน
เมื่อทั้งสองเรียกใช้ความสามารถทั้งหมดแล้ว ต่างก็พุ่งเข้าประชิดโรมรันกันอย่างรุนแรง คลื่นพลังของทั้งสองกวาดป่ารอบด้านหายวับไปในพริบตา เป็นการดวลดาบที่รวดเร็วมากแม้แต่ลูเคียยังมองตามแทบไม่ทันด้วยซ้ำ ทั้งเสียงระเบิดที่ดังกึกก้องไปทั่ว ทำเอาเหล่าผู้พิชิตและสัตว์อสูรระดับต่ำรอบๆ ต้องแตกกระเจิงไปคนละทิศละทาง
ดาบใหญ่ของมิโนทอร์ฟาดฟันใส่ฟ็อกซ์อย่างบ้าคลั่ง โดยไม่แม้แต่คิดจะป้องกันตัวเลยด้วยซ้ำ นั่นเพราะความเร็วของฟ็อกซ์ที่เหนือกว่ามาก ทว่าฟ็อกซ์กลับไม่อาศัยความเร็วในการหลบเฉกเช่นทุกครั้ง แต่ใช้มีดสั้นตั้งรับโดยตรงแล้วเบี่ยงออกก่อนจะสวนกลับ และทุกๆ การสวนกลับจะสร้างบาดแผลให้กับมิโนทอร์หนึ่งแห่ง
จนกระทั่งการต่อสู้ดำเนินไปราวๆ 10 กว่านาที เป็นมิโนทอร์ที่ไม่อาจสู้ต่อไหวอีก เพราะบาดแผลตามตัวของมันมีนับร้อย ทั้งยังอยู่ในสภาพชันเข่าข้างนึงโดยใช้สองมือค้ำยันดาบใหญ่ ไม่ให้ตัวมันร่วงลงไปนอนกองกับพื้น ส่วนฟ็อกซ์แม้จะไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่ก็แทบหมดเรี่ยวแรงไปเหมือนกัน
"ข้าแพ้แล้ว!! ให้ข้าได้ตายในฐานะนักรบเถอะ" มิโนทอร์เอ่ยอย่างลำบาก
ฟ็อกซ์มองไปที่ดวงตาของมิโนทอร์ แม้เขาจะไม่เข้าใจว่าทำไมมันถึงเลือกที่จะตายในศึกครั้งนี้ แต่ตัวเขาเองก็มีเป้าหมายเช่นเดียวกัน คงไม่ใช่เรื่องที่จะมาเสียเวลาอยู่ที่ชั้นหนึ่งอีก เขาจึงตวัดมีดหนึ่งครั้งตัดหัวของมันออกมาโดยไร้ซึ่งท่าทีลังเล ขณะที่ร่างของมิโนทอร์กลายเป็นละอองแสงไป ก็ปรากฏเขามิโนทอร์ แกนอสูรหนึ่งอัน ดาบใหญ่สองเล่ม และเงินอีกจำนวนนึง ขณะที่เขากำลังจะไปเก็บของเพื่อส่งมอบภารกิจ
"!!!!?"
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า วันนี้โชคดีเป็นบ้ามีเหยื่อเป็นเด็กอมมือแบบนี้!!" จู่ๆ ก็มีชายในชุดคลุมสีดำโผล่ออกมาสี่คนยืนขวางหน้าฟ็อกซ์ พร้อมกล่าวอย่างอารมณ์ดีแต่กลับแฝงไปด้วยจิตสังหารที่เต็มเปี่ยม
ฟ็อกซ์หรี่ตามองในมือของทั้งสี่ที่มีอาวุธครบมือ หากเดาไม่ผิดนี่คงเป็นอย่างที่ผู้ดูแลหอเคยให้เล่าให้ฟังว่า เวลาสังหารอสูรในดันเจี้ยนพระเจ้า แม้ว่าสิ่งของที่ดรอปออกมานั้นจะไม่สามารถขโมยหรือแย่งชิงได้ หากแต่คนที่สังหารอสูรตนนั้นได้ตกตายไปก็เป็นอีกเรื่อง พูดง่ายๆ ก็คือคนชุดดำพวกนี้ก็คือกลุ่มโจรที่คอยลอบสังหารเหล่าผู้ชิต เพื่อปล้นชิงสิ่งของที่ดรอปได้และของคนที่พวกมันฆ่า แต่ทว่าเจ้าพวกนี้เหมือนจะหาเรื่องผิดคนซะแล้วสิ
"พอดีเลยกำลังต้องการเงินค่าอาหารมื้อเย็นวันนี้พอดี" ไม่นานนักเฟียสกับลูเคียก็ออกมา ก่อนที่เฟียสจะขึ้นไปยืนด้านหน้าและพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา แต่กลับทำให้กลุ่มคนชุดดำถึงกับหัวเราะอย่างขบขัน
"ว้าว!! ไอ้เด็กนี่มีสาวสวยด้วยหว่ะ ข้าจองยัยเตี้ยผมดำนะเว้ยยย" เสียงของหนึ่งในกลุ่มคนชุดคลุมสีดำเอ่ยขึ้น ด้วยความหื่นกระหายที่เปี่ยมล้น
ทว่าแววตาของเฟียสกลับไม่ได้รู้สึกตลกขบขันแม้แต่น้อย ยิ่งเมื่อฟ็อกซ์กับลูเคียได้ยินสิ่งที่พวกมันพูด ถึงกับรีบหันไปมองเฟียสทันที แต่พอได้เห็นสีหน้าของเธอเข้าถึงกับขนลุกซู่เสียวสันหลังวาบ และพอจะเดาได้แล้วว่าอีกไม่กี่นาทีข้างหน้านี้จะเกิดอะไรขึ้น
ทว่ากลุ่มคนชุดดำที่เห็นสีหน้าของฟ็อกซ์กับลูเคีย ถึงกับหัวเราะอย่างชอบอกชอบใจ เพราะคิดว่ากลุ่มผู้พิชิตวัยเด็กพวกนี้ แค่ถูกข่มขวัญเล็กน้อยก็กลัวจนตัวสั่นแล้ว ทำเอาฟ็อกซ์กับลูเคียได้แต่สบถในใจ
"ไอ้พวกนี้มันโง่เกินเยียวยาจริงๆ"