Chapter.7 หมอนี่ยังไง??
7."คุณแก้ว คุณแก้ว คุณแก้วครับตื่นได้แล้วครับ " "อื้ออ ขอนอนต่ออีกหน่อยนะคะ แก้วยังง่วงอยู่เลย " ยังง่วงอยู่เลย รู้สึกหนักๆตายังไม่อยากตื่นมาพบแสงในตอนนี้ ฉันกระชับหมอนข้างเข้าหาตัวจากนั้นก็ซุกหน้ากลับเข้าไปอีกครั้ง มันช่างนุ่มและหอมกอดอุ่นแถมยังทำให้นอนหลับสบายทั้งคืนดีจังเลย "แต่นี่มันจะเที่ยงแล้วนะครับ" "หืม " จะเที่ยงแล้ว ตายแล้วอีแก้วนอนหรือซ้อมตาย ปกติฉันเป็นชะนีที่ตื่นสายพอสมควรเพราะต้องทำงานดึก แต่ไม่คิดเลยว่าครั้งนี้มันจะเลยเถิดไปมากขนาดนี้ ลืมไปซะสนิทเลยว่าวันนี้ร้องตามหมอไปดำน้ำ "จะเที่ยงแล้วครับ ฟังไม่ผิด หิวข้าวแล้วด้วย" ฉันทำทริปวันนี้ล่มใช่มั้ย รู้สึกผิดจังเลย อุตส่าห์รับปากหมอไว้แล้ว รู้งี้ไม่น่าบอกเลยว่าจะตามไปด้วย ฉันยังคงซุกหน้าอยู่ที่หมอข้างไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมา เพราะรู้สึกผิดจริงๆ "หมอทานก่อนเลยค่ะ ไม่ต้องรอแก้ว ""คุณกอดผมอยู่แบบนี้ ผมจะไปไหนได้ล่ะครับ" อะไรนะ? ฉันกอดหมอนข้างอยู่ต่างหากล่ะ แต่หมอคงไม่โกหก อายหนักยิ่งกว่าเดิม หมอรู้มั้ยว่าแก้วไม่เคยมีโมเม้นแบบนี้กับผู้ชายเลยนะ นอนให้กอดอยู่ได้ตั้งนานทำไมไม่ลุกหนี "แก้วติดหมอนข้างค่ะ ติดมากด้วย ถ้าไม่ได้กอดจะนอนไม่หลับ" ก็ยังคงหน้ามึนกอดต่อไป เนียนๆไปก่อนก็แล้วกัน มีความอ่อยแรง ถ้าอีเฟย์กับอีฟางรู้นี่คือ จมค่ะ โดนกระหน่ำย่ำยีจมตีนพวกมันแน่นอน"ก็เลยกอดซะแน่นเลย " อ๊าก อีแก้วเอ้ย แพ้ราบคาบ "โอเค งั้นแก้วปล่อยแล้วนะคะ " ฉันคลายมือทั้งสองข้างออกจากหมอนข้าง หมอก็บ้ายอมให้กอด หมอคิดอะไรอยู่ทำไมถึงไม่ปฏิเสธบ้างเลย หวงเนื้อหวงตัวหน่อยก็ได้นะ บ้าจี้ตามตลอดเลย"ยังอยากเป็นหมอนข้างอยู่เลย" "ขอโทษนะคะที่ผิดนัด แถมยังน่าอายตื่นสายอีก แก้วว่าแก้วกลับโรงแรมดีกว่า " รบกวนหมอมามอกพอแล้ว ฉันว่าฉันควรกลับไปอยู่ที่ของตัวเองได้แล้ว เป็นตัวถ่วงในการพักผ่อนเขายังไม่พอยังจะมาทำตัวเป็นภาระเขาในอีกหลายๆเรื่องอีก ฉันรีบจัดระเบียบตัวเองก่อนก่อนที่จะเดินเข้าห้องน้ำ "เดี๋ยวก่อนสิครับ ""คะ""ยังไม่กลับได้มั้ย " "หมอจะให้แก้วอยู่ทำไมล่ะคะ วันนี้ก็ทำทริปหมอล่มไปแล้ว รบกวนเวลาพักผ่อนของหมอเปล่าๆ " " ใครบอกล่ะครับ มาทะเลทั้งทีมันมีมากกว่านั้น สนใจอยากเล่นน้ำด้วยกันมั้ยครับ หรือ ไม่ เราไปหาอะไรอร่อยๆทานกันก็ได้ ผมว่ามันน่าจะดีกว่าถ้าคุณแก้วไม่อยากโดนแดด แต่ถ้าคุณแก้วอยากกลับไปพักที่ห้อง เดี๋ยวผมไปส่ง " อะไรของหมอ เอาสักอย่างสิงงไปไหมดแล้ว เล่นน้ำ ทานข้าว หรือว่าจะให้กลับ กำลังอายอยู่ใช่มั้ย ฉันยืนมองหน้าหมออยู่สักพักจากนั้นก็ยิ้มออกมา ขอบคุณที่ทำตามคำขอร้องของฉัน ขอให้จูบก็ยอมจูบ แค่จูบจริงๆแถมยังน่ารักเทคแคร์ฉันทุกอย่างพาไปซื้อเสื้อผ้า ให้ยืมของใช้ ที่สำคัญ ยังนอนนิ่งเป็นหมอนข้างให้ฉันกอดทั้งคืน "เลือกสักอย่างสิคะหมอ "" เลือกทุกอย่างได้มั้ย ยกเว้น ไปส่งห้อง ""คิดอะไรอยู่คะ ""อยากเป็นหมอนข้างให้คุณอีกสักคืน ถ้าคุณไม่รังเกียจ" "หมอไม่หวงตัวเลยนะคะ ขอให้จูบก็ยอมจูบ ยอมอยู่นิ่งๆให้แก้วกอดเป็นหมอนข้าง ถ้าเกิดแก้วขอให้หมอทำอย่างอื่นมากกว่าจูบ หมอจะยอมทำให้แก้วมั้ยคะ" ประโยคนั้นทำให้หมอลุกมาจากโซฟาแล้วเดินตรงเข้ามาหาฉัน สายตาของหมอมันดูเจ้าเล่ห์ชอบกล "อะไรล่ะครับ ถ้าทำให้ได้ก็จะทำ แต่ส่วนมาก ก็ทำได้ แล้วก็ตั้งใจดีซะด้วย อย่างเช่น จูบริมทะเล" หมอยื่นหน้าเข้ามาใกล้ฉันดันร่างของฉันจนชิดติดกำแพงมือข้างนึงของหมอก็ใช้ค้ำยันร่างของตัวเองเอาไว้ หมอสูงกว่าฉันมาก มากซะจนต้องเงยหน้าขึ้นไปคุยด้วย เหมือนยักษ์กับคนแคระเลย "ว่าไงครับ อยากให้ผมทำอะไร ""จำเป็นต้องใกล้ขนาดนี้ด้วยหรอคะ""ผมชอบผู้หญิงไม่แต่งหน้า ว่าไง อยากให้ผมทำอะไรครับ ""ห้ามจูบนะคะ ครั้งนี้แก้วไม่อนุญาติ " ก็เพราะจูบนี่ไงถึงทำให้ฉันปากระบม รู้สึกเจ็บตรงบริเวณแผล เพราะเหล็กดัดฟันของหมอมันครูดลงมาที่ริมฝีปากของฉัน ถามว่าตอนนั้นเจ็บมั้ย ก็เจ็บนะแต่ไม่อยากโวยวายเพราะกำลังฟิน ชะนีผีบ้าทำไมฉันถึงอ่อยหมอแรงขนาดนี้เนี่ย รู้มั้ยว่ากำลังเอาร่างกายและภายในมาเสี่ยงอันตรายอยู่ "ผมรู้ครับ ผมแค่อยากมองหน้าคุณตอนตื่นนอนชัดๆ รู้มั้ยว่าตอนคุณหลับ คุณน่าจูบมากแค่ไหน ""จะเอาคืนกันใช่มั้ยเนี่ย " ถ้าหมอคิดจะเอาคืนฉันก็ไม่ได้ว่าอะไร จะมีบ้างมั้ยผู้ชายอย่างหมอ ปล่อยให้ผู้หญิงนอนกอดอยู่ได้ทั้งคืนโดยที่ไม่ทำอะไร หาได้ที่ไหนอีกช่วยบอกอีแก้วที "คุณต้องรับผิดชอบความรู้สึกผมแล้วล่ะ ผมรู้สึกดีนะที่ได้อยู่ใกล้คุณ " หมอเริ่มยื่นหน้าเข้ามาใกล้เรื่อยๆ เรื่อยๆจนตอนนี้ลมหายใจของกันและกันเป่ารดจนรู้สึกได้ ว่ามันใกล้มากขนาดไหน"แก้วว่า แก้วไปอาบน้ำก่อนดีกว่า เริ่มหิวแล้วค่ะ " ฉันอาศัยจังหวะนั้นมุดลอดใต้แขนหมอเข้าห้องน้ำทันที ทำไมหัวใจมันถึงได้เต้นแรงขนาดนี้ เอาเข้าจริง ฉันก็เริ่มเขินแล้วนะ เคยบรรยายแต่ผ่านตัวหนังสือพอมาได้สัมผัสเข้าจริงๆ ก็ไปไม่เป็นเหมือนกัน ความรู้สึกด้านชาต่อเพศตรงข้ามของฉันถูกหมอทำลายลงไปหมดแล้ว ไม่เหลือเลย ....แล้วถ้า ได้หมอมาเป็นพ่อของลูก ผลิตผลที่ออกมาคงจะน่ารักน่าฟัดน่าดูเลย ดวงตาเจ้าเล่ห์ปนหวานมีเสน่ห์กับท่าทีขี้เล่นแถมยังมีความเป็นสุภาพบุรุษสูงอีก พ่อพันธ์แบบนี้ จะดีมั้ยน้า.......................................ผมทิ้งตัวลงบนโซฟาก่อนที่จะนั้งยิ้มคนเดียว ผมต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ นอนเป็นหมอนข้างให้เธอกอดทั้งคืนกับอีกครึ่งวัน นอนมองหน้าเธอได้ตลอดเวลาโดยที่ไม่เบื่อ แถมยังแอบยิ้มคนเดียวกับท่าทีของเธอเวลาที่แกล้งผม เธอจะรู้ตัวบ้างมั้ยว่ากำลังทำให้ผมคลั่ง ผู้หญิงอะไรไม่เคยวางตัวต่อหน้าผู้ชายเลยสักนิด ผมชอบที่เธอตื่นนอนมาแล้วไม่ห่วงสวย เธอนอนบนโซฟาตัวเดียวกับผู้ชายโดยที่ไม่ห่วงสภาพตัวเองเลยสักนิด"เขินชิบ ทำไมถึงได้ขี้อ่อยแบบนี้วะ " ผมนั่งพูดอยู่คนเดียว เกิดมาก็เพิ่งเคยเจอนี่แหละ เคยเจอก่อนหน้านี้แต่ไม่ถึงขั้นนี้ ช่วงเวลาที่ผมอยู่ใกล้ผู้หญิงคนนี้มันทำให้ผมลืมเรื่องราวที่เคยทำให้ตัวเองเจ็บปวดไปชั่วขณะ มันมีแต่ความสุขและรอยยิ้มซึมแทรกเข้ามา จนทำให้ผมอยากมีช่วงเวลาแบบนี้ไปตลอด.................." หมอคะ แก้ววานหยิบกางเกงในกับเสื้อชั้นในให้หน่อยสิคะแก้วลืมหยิบเข้ามา" เสียงตะโกนดังออกมาจากห้องน้ำ ผมรีบลุกควานหาถุงห้างสรรพสินค้าเมื่อวานที่แวะซื้อของ ชั้นในกับกางเกงในของเธออยู่ในมือผมแล้ว ผมเดินไปที่ประตูจากนั้นก็ใช้หลังมือเคาะเบาๆ"ได้แล้วครับ" เธอแง้มบานประตูออกมาเล็กน้อย กลิ่นสบู่อ่อนๆโชยออกมาจากข้างใน ได้กลิ่นแล้วก็รู้สึกสดชื่น"ขอบคุณนะคะ ""เร็วๆนะครับ ผมหิวแล้ว" " หิวอะไรคะ สายตาหมอ มันฟ้องนะ ""หิวข้าวครับ เร็วๆนะผมให้พนักงานไปซื้อยามาให้แล้ว ทานข้าวเสร็จผมจะทายาที่ปากให้ " "อยากให้แก้วหายเร็วๆใช่มั้ย" น้ำเสียงน่ารักของเธอมันทำให้ผมอดยิ้มไม่ได้ เธออ้อนเก่งแถมยังขี้เล่นจนบางทีมันทำให้ผมลืมนึกถึงคราบผู้หญิงคนที่เดินชนผมวันนั้นไม่ออกเลย " แน่นอนครับ กลับกรุงเทพเมื่อไหร่ ผมก็จะจัดการกับเหล็กในปากของผมด้วย อีกหน่อยคุณแก้วจะได้ไม่ต้องเจ็บตัวเพราะผมอีก" รุกมาก็รุกกลับแฟร์ๆ " หมอ บ้า"ปัง"เร็วๆนะครับผมรอทานข้าวอยู่ " ทำสำเร็จผมเริ่มทำให้เธอออกอาการได้แล้ว คิดว่าผมจะยอมให้เธอรุกอยู่ฝ่ายเดียวหรอ ไม่มีทาง ไอ้หมอสิงห์มันนำหน้าผมไปแล้ว เรื่องอะไรที่ผมจะปล่อยให้มันเฝ้าดูถูกผมทุกวัน ถึงเวลาจีบสาวหากำลังใจให้กับตัวเองแล้ว "ใครจีบใครกันแน่วะ"......................................