แม็คของส้ม [จบแล้ว]

แม็คของส้ม ตอนที่ 2
[ Mac’s talk ]ผมยืนอยู่ในห้องทำงานตรงกระจกที่คนภายนอกไม่สามารถมองผ่านเข้ามาได้ ปกติเอาไว้สังเกตความเป็นไปในผับ แต่ช่วงหลังๆมานี่เอาไว้คอยดูอะไรบางอย่างที่ก่อความหงุดหงิดในใจมากขึ้นทุกวันสิ่งที่ผมมองเห็นตอนนี้คือร่างบางในชุดเสื้อสายเดี่ยวสีขาวกับกางเกงขาสั้นกำลังวาดลวดลายการเต้นกับลูกค้าคนอื่นๆอย่างสนุกสนานถึงเพลงเต่างอยจะมีท่าที่ต้องเด้งบ้างอะไรบ้าง อย่างน้อยก็ดีกว่าปล่อยให้ ‘ส้ม’ เต้นเพลงก่อนหน้านี้ละวะ เพลง ‘Ma Boy’ มันก็ดีอยู่หรอก แต่มันไม่ใช่เรื่องที่ผมจะปล่อยให้เด็กอายุสิบเก้ามาทำอะไรที่เสี่ยงต่อการถูกเสือสิงห์กระทิงป่าจ้องจะลากไปเขมือบไงผมยืนมองอยู่อย่างนั้น รู้ตัวอีกทีเพลงก็จบ มีคนเดินมาหายัยเด็กแก่แดดนั่นแล้วยื่นโทรศัพท์มาตรงหน้าเธอ คงเดินมาขอเบอร์ไม่ก็ขอไลน์ เฟสบุ๊ค อะไรทำนองนั้น ส้มยิ้มให้ไอ้หมอนั่นแล้วพูดบางอย่างก่อนที่เธอจะเดินกลับโต๊ะไปยังดีที่ฉลาดพอจะรู้ว่าไม่ควรให้เบอร์ใครในผับสุ่มสี่สุ่มห้า ผมมองตามเธอไปจนส้มถึงโต๊ะแล้วนั่งลงถึงได้ออกจากห้องแล้วตามลงไปไม่ได้ไปหาส้มหรอก ผมตามไปดูยัยมุกลูกพี่ลูกน้องผมที่เป็นเพื่อนกับเธอต่างหาก“มึงไม่สนใจพี่กูจริงหรอออ พี่แม็คออกจะหล่อ ใจดี มีรถขับ โทรศัพย์ถ่ายรูปได้ แล้วยังได้กินเหล้าฟรีตลอดชีวิตเลยนะน้องโส้มมมม” เสียงยัยมุกพร่ำเพ้อและเมื่อเห็นว่าในประโยคนั้นมีเรื่องเกี่ยวกับตัวเองผมเลยหยุดฟังน้องผมพูดจบก็กระดกแล้วเข้าปากไม่หยุด...มุกดื่มไวน์ส่วนคนที่ไปเต้นแลกไวน์ดันดื่มคอกเทล น่าเสียดายแทนส้มนะ ไวน์ชั้นดีขวดนั้นนอนอยู่ในห้องทำงานผมตั้งนาน นี่อุตส่าห์ยกให้ฟรีๆอย่างน้อยเธอก็น่าจะได้ลองจิบสักหน่อย...“ขายเก่ง! โฆษณาเก่งงงงง ขายไม่หยุด! วันนี้มึงแปลกๆนะ ก่อนกูไปเต้นก็พูด ตอนนี้มึงก็พูด เป็นอะไรของมึงอ่ะ”คนที่ถูกชักจูงให้มาเป็น ‘ลูกค้า’ ท้วงขึ้น ส้มพูดพร้อมกับสะบัดผมยาวพริ้วปลิวสลวยนั่นไปด้านหลังทำให้เห็นต้นคอขาวเนียนนั่นขยับขึ้นลงตามจังหวะการดื่มของเธอได้อย่างชัดเจนท่าทางนั่นทำให้ผมเผลอกลืนน้ำลายตามไปด้วย....!เอาจริงส้มไม่ใช่คนที่สวยจนสะดุดตา แต่เธอมีความน่ารักและเสน่ห์บางอย่างที่ทำให้ผมรู้สึกว่ามองได้เรื่อยๆก็ถ้ามองแล้วเบื่อคงไม่แอบมองจากหน้าต่างห้องทำงานบ่อยๆหรอก!“แต่กูเลือกลูกค้านะ ถ้าแพรวไม่มีแฟนกูก็จะเสนอขายมันอีกคน”“อ้าวๆๆ อย่างสุมไฟบ้านกู!” คนพูดคือ ‘แพรว’ เพื่อนสนิทอีกคนของยัยมุก แพรวพูดแล้วขยับตัวเบียด ‘คิม’ แฟนของเธอให้มากกว่าเดิม ไม่รู้จะเบียดกันไปถึงไหน ผมว่าขนาดนี้ก็นั่งตักเลยเถอะ“ก็ดีไงที่มึงมีแฟนแล้ว เนี่ยส้ม มึงหมดคู่แข่งละ” ยัยมุกยังคงเสนอขายไม่หยุด“เออๆ เรื่องของมึงเถอะ คนเราถ้ามันจะใช่ยังไงมันก็ใช่ ของงี้กูไม่รีบร้อนหรอก” แต่ก็ดูเหมือนเพื่อนเธอจะไม่ได้สนใจผมรอสักพักพอพวกเธอเปลี่ยนไปคุยเรื่องอื่นผมเลยเดินเข้าไป มุกเห็นผมก่อน ยัยน้องตัวแสบเลยแอบขยับตัวเนียนๆให้ผมได้นั่งลงข้างส้มแต่เนียนแค่ไหนผมก็รู้ทันหรอก.... ปู่กับย่าผมมีหลานแค่สองคนเราเลยสนิทกันมาก เห็นมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย คิดว่าเล่ห์เหลี่ยมที่น้องมีผมจะตามไม่ทันเลยหรือไง“อ้าวพี่แม็ค! นึกว่าวันนี้จะไม่ลงมาหาน้องสะแล้ววว” แกล้งทำเป็นทักสะด้วย...“พี่พึ่งดูบัญชีร้านเสร็จ” ผมตอบสั้นๆแล้วนั่งลงข้างๆส้มตามที่น้องจัดสรรไว้ให้ ผมวางมือลงบนโต๊ะจงใจให้มือหนาวางลงทับมือเพื่อนน้อง จากนั้นก็ขยับมือออกแล้วเสแสร้งขอโทษ“โทษทีส้ม” ผมยิ้มให้หนึ่งทีแล้วหันไปคุยกับมุกเหมือนเมื่อกี้ไม่ได้ตั้งใจจะแตะตัวคนที่พึ่งโดนจับมือไป“ไม่เป็นไรค่ะ” ส้มตอบเหมือนไม่ได้ใส่ใจ ไม่มีเขินอายอะไรทั้งนั้นถ้าไม่เขินก็คิดไม่ได้คิดอะไรถูกไหม?เขินหน่อยไม่ได้หรอวะ...“เมาขนาดนี้จะขับรถกลับยังไง ไหนจะเพื่อนเราอีก” ผมถามมุกเพราะดูจากสภาพแล้วคงกลับไม่ไหวและส้มก็ขับรถไม่เป็น“ก็นอนนี่ไง เมื่อก่อนมุกยังนอนได้เลย! พี่จะไม่ให้มุกนอนหรอ!” ยับน้องขี้เมาโหวกเหวกโวยวาย“พี่ยังไม่ได้บอกเลยว่านอนไม่ได้ จะนอนก็นอนสิ”“ให้ส้มนอนนี่ด้วยนะๆๆๆ นะพี่แม็ค~~~”“แล้วพี่นอนไหน?” คือที่ถามเพราะห้องนอนชั้นบนอยู่ในห้องทำงานผมแล้วมันมีแค่ห้องเดียวไง“มุกนอนบนเตียง พี่นอนพื้น”“...” ได้หรอวะ?“เอ่อ ส้มกลับหอเองก็ได้ค่ะ” คนที่นั่งเงียบฟังผมกับมุกคุยกันอยู่นานพูดขึ้น ส้มมองหน้าผมอย่างเกรงใจ ส่วนยัยมุกก็มองหน้าผมสลับกับมองส้มอย่างเอาแต่ใจที่จริงให้ส้มนอนนี่ก็ได้ เพียงแต่ผม... ไม่รู้สิ นอกจากน้องแล้วผมก็ไม่เคยให้ใครมานอนค้างที่นี่ ยิ่งเป็นส้มแล้วด้วย...ยอมรับก็ได้ว่าผมกลัวใจตัวเอง!“พี่แม็คคค~~ น้องไม่กวนหรอก! เดี๋ยวพอเดือนหน้าน้องก็ไม่มาหาพี่แม็คแล้วน้าา เดี๋ยวมุกจะพาส้มไปร้านอื่น!”“ทำไมต้องเดือนหน้า?”“เอ้า! เดือนหน้าวันเกิดส้ม เดี๋ยวจะพามันไปส่องผู้ชายร้านอื่นละ ส้มบอกว่าพี่แม็คแก่ไป ไม่ชอบบ~~”“เฮ้ย!!” คนถูกพาดพิงรีบยื่นมือมาปิดปากยัยมุกแก่ไปหรอวะ? ส้มอายุยี่สิบผมก็อายุยี่สิบหก ...หกปีนี่แก่ไปหรอ?“พี่แม็คอย่าไปฟังไอ้มุกมันมาก เมาแล้วพูดไปเรื่อย!” ส้มรีบบอกผมแต่คนเมาก็ยังโวยวายอย่างมั่นใจ“มึงพูด! มึงบอกว่าพี่กูแก่!”“หุบปากมึงไปเลยยยย” ส้มขยับตัวไปใกล้มุกกว่าเดิม แต่คือผมนั่งคั่นกลางระหว่างมุกกับส้มไง การที่ส้มโน้มตัวเพื่อยื่นมือไปทำให้ผมใกล้ชิดกับเธอมากกว่าเดิมแม่ง...ทำไมถึงใจเต้นแรงวะ!!สองคนนั้นยื้อหยุดฉุดกระชากกันไปสักพักก็สงบศึกแล้วสรุปคือผมอนุญาตให้ทั้งคู่นอนที่นี่ มุกต้องนอนอยู่แล้วเพราะอย่างที่บอกว่าขับรถไม่ไหว น้องผมกำลังคะยั้นคะยอให้ส้มนอนกับเธอ...แต่ส้มจะนอนไหมอันนี้ผมก็ไม่รู้นะ....[ Mac’s talk : END ].................................................................................

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

แม็คของส้ม : 2

นิยายแนะนำ

แม็คของส้ม [จบแล้ว]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

แม็คของส้ม : 2

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้