ในาขาดไม่ได้เลยคือกำลังพลปู่เหรินในชาติก่อนสอนไว้ว่า จำนวนเป็รอง ฝีมือเป็หลัก คนรวยสะสมเงินทองผู้มีอำนาจสะสมกำลังพล
เหรินซวงอิ๋นตระหนักในข้อนี้เป็อย่างดีตอนนี้ตระกูลเหรินของเขาไม่มีอำนาจ มีแค่เงินทอง แต่เงินทองก็แค่พอเสวยสุขหากมีปัญหากับตระกูลใหญ่ คงไม่มีกำลังจะไปสู้ใครเขาแน่
การแต่งเข้าตระกูลจ้าวมองผิวเผินก็เหมือนว่าเจอผู้คุ้มภัยให้คนอื่นอาจคิดว่าจากนี้ไปใครก็ต้องไว้หน้าตระกูลเหรินแต่เหรินซวงอิ๋นไม่คิดเช่นนั้น เขาแต่งกับจ้าวจิงถิงหนึ่งคือป้องกันการผิดใจกับตระกูลหงเื่เงื่อนไขที่ดินของปู่ สองเพื่อครอบครัวจะได้ไม่หาคนอื่นให้แต่งอีก
อย่างน้อยก็ในสามปีนี้ที่เขายังไม่มั่นคง
พูดข้อดีไปแล้วการแต่งงานครั้งนี้ก็มีข้อเสียที่คนทั่วไปอาจคาดไม่ถึงนั่นคือจากนี้ไปศัตรูของตระกูลจ้าวจะกลายเป็ศัตรูของตระกูลเหรินด้วยหมายความว่าเขายิ่งจำเป็ต้องมีกำลังพล มีกองทัพของตนในมือหวังให้ใครมาปกป้องไม่ได้
“สรุปว่าแต่งหรือไม่แต่งดีกว่าเนี่ย”ไป๋เหลียงคิดหนัก เขาเพิ่งวางสายจากคุณหนูให้เอาของขวัญวันพบหน้าที่คุณนายเหรินฝากไปให้บ้านจ้าว
แต่คุณหนูไม่ให้ของพวกนั้นสักชิ้นตอนนี้มาสั่งขายทั้งหมด แล้วโอนเงินให้คุณหนูด้วยพอเขาถามว่าจะเอาเงินเยอะแยะไปทำอะไรคุณหนูที่นับวันยิ่งแปลกก็ตอบอะไรที่ไป๋เหลียงเกือบจะหัวใจวาย
‘เลี้ยงนักฆ่า’
นะ..นักฆ่า..เนี่ยนะ
คุณหนูเล่าที่มาที่ไปทำไมต้องเลี้ยงนักฆ่า คือเพื่อใช้มาปกป้องตระกูลเหรินแล้วก็เพื่อหาเงินเข้ากระเป๋า
‘คุณหนูเราก็รวยมากแล้วนี่ครับ’
คุณหนูตอบว่า ‘ยังไม่พอ’
ต้องมากพอให้ใครก็ไม่กล้ามาตั้งตัวเป็ปรปักษ์เขาคิดในมุมของเขา ต่อให้รวยล้นฟ้าถ้าคนมันจะปองร้าย มันก็ไม่สนใจหรอกจริงไหมยิ่งรวยมาก ยิ่งมีอำนาจบารมีสิ จะยิ่งเพิ่มศัตรู
แต่คุณหนูกลับพูดจาแปลกๆบอกตอนนี้เรากระโจนลงสนามรบแล้ว ไม่มีกำลังพลคงไม่ได้สรุปว่าเราเตรียมการไว้เพื่ออะไรกันแน่
รบ?
กับใคร?
นับวันคุณหนูจะยิ่งเหมือนคนแปลกหน้าเข้าไปทุกทีไม่เหมือนคุณหนูคนก่อน ถึงจะชอบทำเื่ให้เขาปวดหัว แต่ไม่ใช่คนอ่านยากคาดเดาไม่ได้เช่นนี้ บางทีไป๋เหลียงก็รู้สึกว่า คุณหนูเป็คนที่เขาไม่เคยรู้จัก
เคยมีครั้งหนึ่งที่เหรินซวงอิ๋นให้ไป๋เหลียงขับรถตามจ้าวจิงถิง ปรากฏว่าถูกจับได้ตอนนั้นยังไม่รู้ว่าพวกเขาตามไปทำไม เลยโดนบอดี้การ์ดของจ้าวจิงถิงยกปืนขึ้นจ่อหัวคุณหนูใจนแข้งขาอ่อน เกือบจะร้องไห้ แต่ตอนนี้จะเลี้ยงนักฆ่า
นักฆ่านะ ไม่ใช่ร็อตไวเลอร์!!!
ไม่ทันข้ามวันไป๋เหลียงก็โอนเงินก้อนโตมาให้ของเก่าที่คุณนายเหรินคัดออกมา ราคาดีมากจนน่าใเหรินซวงอิ๋นหาข้อมูลเื่นักฆ่าไว้ก่อนแล้ว ตอนนี้เหลือแค่ติดต่อไปเท่านั้นคนที่เขาหมายตาไว้ส่วนใหญ่เป็อดีตทหารที่ลาออกจากราชการมีฝีมือแต่ไม่มีใจจะทำงานในระบบอีกต่อไป อาจจะด้วยเื่ค่าตอบแทน หรือปัญหาอื่น
เหรินซวงอิ๋นติดต่อคนที่เขาสนใจได้ทั้งหมดห้าคนก็วางแผนชวนคุณนายผู้เฒ่าไปร้านสปาผู้หญิงเื่ที่ยอมเสียเวลาได้ก็ไม่พ้นความสวยความงาม จ้าวหลันหรูก็ไม่เว้น
เธอออกจะตื่นเต้นที่หลานสะใภ้จะพาไปทำสปาความจริงเธอไปเองก็ได้ แต่การไปกับลูกหลานมันต่างกัน ลูกชายไม่พามาแน่ๆส่วนหลานชายก็ยากเข้าไปอีก ดังนั้นตอนถูกชวนเธอแทบจะลุกขึ้นเต้น
“คุณย่ากับคุณแม่ของผมชอบมากมีอบสมุนไพรช่วยเื่ผิวพรรณให้อ่อนวัยด้วยครับ”
“ไปสิ ไปๆ ย่าอยากไป”
“ชวนป้าจูไปด้วยดีมั้ยครับคุณย่า”แต่อย่างที่คิดไว้ ป้าจูไม่ยอมไปด้วย อ้างว่าจะทำของอร่อยรอที่บ้านดีกว่า
“เสียดายจัง” เหรินซวงอิ๋นทำหน้าหง่อยจ้าวหลันหรูกุมมือเขา
“อาจูก็แบบนี้แหละ ไม่ชอบไปข้างนอกพวกเราไปกันสองคนก็ได้ลูก”
“ครับ งั้นให้คนที่บ้านผมมารับนะครับ”
“เอ๋...เอางั้นเหรอลูก”
“ให้มาแล้วครับอีกไม่กี่นาทีคงจะถึงผมไม่อยากถูกจับตา อีกอย่างอยากให้คนสนิทของผมรู้จักคุณย่าด้วยไป๋เหลียงเป็ลูกทนายประจำตระกูลเหริน เป็เพื่อนที่ผมสนิทผมไว้ใจเขาได้ที่สุดครับ นะครับคุณย่า”
อ้างเื่ที่ถูกจับตามองจนรู้สึกอึดอัด คุณนายผู้เฒ่าเข้าใจเขา เหรินซวงอิ๋นอาจไม่ชินต้องให้เวลาเขาหน่อยพอมาเป็สะใภ้เต็มตัวแล้วค่อยให้เขาค่อยๆ ปรับตัว ตอนนี้ถ้ายัดเยียดความกดดันมีคนคอยตามประกบตลอด กลัวเขาจะเปลี่ยนใจไม่แต่งแล้วหลานสะใภ้ที่เธอพอใจจะไม่แต่งไม่ได้ เธอไม่ยอม
“ก็ได้ เอาที่หลานว่า”
จ้าวหลันหรูสั่งไว้ว่าจะไปกับเหรินซวงอิ๋นไม่ให้ใครติดตาม พ่อบ้านฉายคล้ายจะไม่เห็นด้วย จ้าวมิ่งป๋ายไม่อยู่ ส่วนวิกตอเรียไม่มีความเห็นเธอแค่ฝากเหรินซวงอิ๋นให้ดูแลคุณย่าให้ดีเท่านั้นถึงเธอจะมีความเห็นแม่สามีก็ไม่สนใจเธอหรอก สุดท้ายพ่อบ้านฉายก็คัดค้านอะไรไม่ได้และยังส่งคนมาตามไม่ได้ด้วย
ไป๋เหลียงมารับตามเวลาเหรินซวงอิ๋นประคองจ้าวหลันหรูขึ้นรถ เธอไม่ได้แก่ขนาดไม่มีแรงแต่ก็ชอบให้มีลูกหลานมาตามเอาใจเช่นนี้ ดังนั้นบนใบหน้าของคุณนายผู้เฒ่าจ้าวจึงมีคำว่าความสุขแปะทับอยู่
ในรถยังมีการพูดคุยอย่างสนิทสนมเพราะเหรินซวงอิ๋นคอยชวนคุยเื่โน้นเื่นี้
“ไป๋เหลียงนี่คือคุณนายผู้เฒ่าจ้าวคุณย่าของจิงถิง คุณย่าใจดีมากๆ”
“สวัสดีครับ ผมไป๋เหลียงครับ”
“อื้ม ฉันได้ยินซวงอิ๋นเล่าเื่เธอแล้วเธอเป็คนสนิทของเขา คงรู้ใจเขาไม่น้อย”
เหรินซวงอิ๋นหันไปซบไหล่คุณย่าชี้นิ้วสั่งไป๋เหลียงอย่างเอาแต่ใจ “อาเหลียงห้ามเผาเื่น่าอายนะ คุณย่าอย่าไปฟังเขานะครับ”ไป๋เหลียงแกล้งจะเล่าแต่ถูกคุณหนูโวยวายใส่ จากนั้นก็กอดแขนคุณย่าไม่ยอมปล่อยจ้าวหลันหรูหัวเราะสนุกไปด้วย เธอยกมือขึ้นลูบหัวเขา
พอถูกอ้อน หัวใจคนแก่ละลายไปหมดจากที่แค่ประทับใจกลายเป็เอ็นดู จากเอ็นดูกลายเป็รักในใจของเธอเริ่มรักเหรินซวงอิ๋นเป็ลูกเป็หลานคนหนึ่งแล้ว
ขณะที่เหรินซวงอิ๋นเองก็สนิทใจกับเธอไม่น้อยอาจจะมากกว่าย่าแท้ๆ ด้วยซ้ำ เพราะั้แ่มาเข้าร่างนี้มีเวลาอยู่กับเหรินเชียงซินไม่มากเท่าไหร่
สี่สิบนาทีต่อมาก็ถึงร้านสปาที่ว่าเป็ร้านที่ออกแบบมาสำหรับการผ่อนคลายโดยแท้แค่ย่างกายเข้าไปก็ได้กลิ่นเครื่องหอมที่ชวนให้รู้สึกง่วงเล็กน้อย
“สวัสดีค่ะไม่ทราบว่าคุณลูกค้าจองโปรแกรมไว้หรือยังคะ” พนักงานสาวออกมาต้อนรับสาวสวยยิ้มแย้มและแสนสุภาพ
เหรินซวงอิ๋นแจ้งกับเธอ“เป็โปรแกรมสำหรับเ้าสาวครับแล้วก็ตบท้ายด้วยอบสมุนไพรดูแลผิวจองไว้ในชื่อเหรินซวงอิ๋น”
จ้าวหลันหรูกระตุกชายเสื้อเขา“โปรแกรมเ้าสาวเหรอ ย่าว่า” เธอกระซิบ “มันจะเยอะไปนะ”
เหรินซวงอิ๋นคะยั้นคะยอ“โปรแกรมนี้ครบที่สุด ั้แ่หัวจรดเท้า มาทั้งทีนะครับนะครับคุณย่า” แล้ว เธอก็แพ้ลูกอ้อนเด็กคนนี้อีกรอบ
“ก็ได้ แล้วหลานล่ะคนที่จะเป็เ้าสาวไม่ใช่ย่าสักหน่อยนะ”
เหรินซวงอิ๋นคลี่ยิ้มหวาน ตอบเสียงเบา “ผมก็ทำโปรแกรมนี้เช่นกันครับงั้นเสร็จแล้วเราค่อยกลับไปกินของอร่อยฝีมือป้าจูด้วยกัน ดีมั้ยครับ”
“อืม..ก็ดี ไม่ต้องไปไหนต่อแล้วพวกบอดี้การ์ดไม่ได้มาด้วย ย่าไม่วางใจ”
“ครับ”
“เด็กดี งั้นก็ทำใจให้สบายผิวพรรณจะได้เปล่งปลั่ง”
“ครับคุณย่า” เขายังสั่งพนักงานเพิ่มด้วย “รบกวนเปลี่ยนกำยานในห้องเป็กลิ่นผลไม้สดชื่นหน่อยนะครับคุณย่าผมไม่ชอบกลิ่นดอกไม้”
“ดูซิ ยังจะรู้ใจย่าอีกนะเ้าเด็กคนนี้นี่” หญิงชราตีแขนเขาเบาๆ กล่าวด้วยสีหน้าเบิกบาน
ที่เขารู้เพราะในเรือนพักของเธอไม่มีดอกไม้หอมเลยแต่กลับมีต้นส้มอยู่หลายต้น และที่จ้าวหลันหรูชอบดอกท้อก็อาจจะเพราะมันไม่มีกลิ่นก็ได้
แยกห้องกันแล้วพนักงานที่ต้องดูแลคุณนายผู้เฒ่าจ้าวก็ไม่พลาดจะประจบ พวกเธอรู้ว่าลูกค้าคือใครและสำคัญขนาดไหน หนึ่งคำชมว่าหลานสะใภ้ของเธอกตัญญูสองคำก็ชมว่าเธอยังดูสาวอยู่เลย เธอได้ฟังก็ทั้งรู้สึกดีและมีความสุขหุบยิ้มแทบจะไม่ลง
หลังส่งคุณย่าสามีแล้วสีหน้าของเหรินซวงอิ๋นก็เรียบเฉย ดูต่างจากคนเมื่อครู่ราวกับเป็คนละคนรอจนไป๋เหลียงมาเรียกก็เดินขึ้นไปชั้นสองของสปา
ความจริงแล้วสปาแห่งนี้เป็ของคนรู้จักไป๋เหลียงมาติดต่อไว้ให้ใช้สถานที่ได้ไม่มีปัญหา พวกนักฆ่าที่นัดไว้ก็มารออยู่แล้วพอเหรินซวงอิ๋นเดินเข้าไปในห้อง แต่ละคนก็มีท่าทีไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ฝีมือของพวกเขารวมทั้งเส้นสายพูดได้เต็มปากว่าไม่กระจอกถ้าจะรับใช้ใครคงต้องเป็คนที่...
แต่ละคนกำลังคิดไตร่ตรองเหรินซวงอิ๋นก็เริ่มแนะนำตัว “ผมเหรินซวงอิ๋นว่าที่สะใภ้คนโตตระกูลจ้าว”
“ที่แท้เป็คุณชายน้อยตระกูลเหรินนี่เอง”หนึ่งในห้าทักทายแต่ไม่ได้ยิ้ม เหรินซวงอิ๋นเองก็ไม่ได้ยิ้มสายตาของเขามีความเป็ธรรมชาติ (ธรรมชาติพิโรธน่ะนะ)
อดีตพ่อบ้านรู้ดีว่าคนพวกนี้ไม่ยอมรับใครที่ฝีมือด้อยกว่าเื่ฝีมือยังไม่เท่าไหร่ แต่ฐานะต้องร่ำรวยพอ อำนาจต้องมากพอ คุ้มครองพวกเขาได้จึงจะยอมรับใช้ ส่วนคำว่าถวายหัวนั้น อาจต้องใช้เวลาและตัวแปรอื่นมาช่วย
ยามนี้..เอาแค่ยอมมาทำงานให้ก็พอ
“ผมจะเข้าเื่เลย จะได้ไม่เสียเวลาพวกคุณมาทำงานกับผม ค่าตอบแทนให้มากกว่าเงินเดือนทหารสิบเท่ามีที่พักให้พร้อมอาหารสามมื้อ วันหยุดอาทิตย์ละวัน พร้อมทำงานทุกเวลา”
ชายที่ผิวเข้มที่สุดกล่าว“คุณชายจะเป็คนของตระกูลจ้าวแล้ว จะรับพวกเราไปอีกแบบนี้คงให้พวกเราไปเป็ลูกน้องพวกบอดี้การ์ดเก่าๆ ผมพูดถูกหรือเปล่า”
เหรินซวงอิ๋นเงียบ รอดูท่าทีคนอื่นๆไม่นานอีกคนที่ตัวสูงที่สุดก็ออกความเห็นเสียงดัง “ไม่ไหวมั้งคุณ ผมไม่เอาเบื่อฟังคำสั่งใครต่อใคร”
พอคนหนึ่งไม่เอาคนอื่นก็ตาม
“ผมก็ไม่เอา เฮ้อ...เสียเวลาจริงๆคิดว่าไม่มีตระกูลไหนอยากได้พวกเราเหรอ มีคนติดต่อผมมาแทบทุกวัน แต่ผมไม่เอาด้วยเพราะอะไรเพราะนอกจากจะต้องระวังศัตรูแล้ว ยังต้องระแวงพวกเดียวกันอีก”
คนที่รูปร่างเล็กที่สุดในห้าคนยังเงียบเหรินซวงอิ๋นหันไปถามคนนั้น
“คุณล่ะ”
“ไม่ทำ” สั้นๆ แต่ก็ตรงดี
อดีตนายทหารทั้งห้ามองเหรินซวงอิ๋นเด็กหนุ่มคนนี้ใจเย็นอย่างน่าเหลือเชื่อ ขัดกับใบหน้าที่ดูอ่อนวัยไม่ประสีประสาสายตาก็อ่านยาก
“ผมยังไม่ทันบอกเลยว่ารูปแบบงานที่จะให้ทำเป็ยังไง พวกคุณก็รีบปิดโอกาสตัวเอง ใจร้อนเกินไปนะ”
นิ้วที่วนบนขอบถ้วยชากับสายตาที่จ้องมาถ้าไม่บอกว่าเขาคือคุณชายเล็กตระกูลไม่ยิ่งใหญ่อะไร คงคิดว่าเป็หนึ่งในคุณชายที่ทรงอิทธิพลไปแล้ว
อดีตทหารพวกนี้เคยประเผชิญหน้ากับคนหลายรูปแบบทั้งคนจริง และคนที่ดีแต่พูด ไม่ว่ายังไงสองประเภทนี้ก็ต่างกันและเหรินซวงอิ๋นดันมีท่าทางและกลิ่นอายคล้ายคนจริง ลองฟังหน่อยก็ไม่เสียหาย
เมื่อคนฟังพร้อมเหรินซวงอิ๋นถึงกดยิ้มมุมปาก เริ่มกล่าวข้อเสนอ
“ทั้งห้าคนฟังคำสั่งแค่ผมเท่านั้นแต่ละคนทำงานแยกกัน ลูกน้องพวกคุณเลือกเองแต่ถ้าลูกน้องของใครมีปัญหาต้องรับผิดชอบพวกคุณเป็คนของผมไม่ใช่คนของตระกูลไหนทั้งนั้น”
ชายตัวสูงถาม “ที่บอกว่ารับผิดชอบคืออะไร ฆ่าทิ้ง?”
เหรินซวงอิ๋นล้วงขวดสีขาวขึ้นมาจากกระเป๋ากางเกง
“นี่คือพิษชนิดหนึ่งคนที่โดนพิษจะสูญเสียััทั้งห้า นานไปจะตาบอด แขนขาอ่อนแรงแต่ไม่ถึงชีวิตแค่เป็อัมพาต ผู้ที่ทรยศจะต้องกินมันลงไป แล้วทำงานที่ผมสั่งหากงานสำเร็จจะได้ยาถอนพิษชั่วคราว”
“ชั่วคราวหมายความว่าไง”
คุณชายเหรินยิ้มร้าย “ถ้าไม่ได้ยาถอนพิษอีกเม็ดพิษก็จะกำเริบ ตายจริง..ขออภัยผมลืมบอกไปอย่าง พิษนี้ถอนถาวรไม่ได้ต้องรับยาถอนทุกสองเดือน”
แต่ละคนพรั่นพรึง แค่ยังไม่แสดงออก
เหรินซวงอิ๋นรู้จากกรอบหน้าของพวกเขาต่างมีเหงื่อเม็ดเล็กๆซึมออกมา บางคนประสานมือไว้บนตักแน่นขึ้น บางคนก็กระสับกระส่ายเล็กน้อยที่เหมือนกันคือไม่มีใครยอมสบตากับเขาตรงๆ
“นี่แค่กฎเล็กๆ น้อยๆที่ผมวางไว้ให้พวกคุณ ถ้าไม่คิดจะหักหลัง ก็ไม่มีอะไรต้องกลัว”
“กฎข้ออื่นล่ะ”
“ไม่มี”คราวนี้เขายิ้มกว้างเหมือนคุณชายไม่เอาไหนทั่วไป ชูสองแขนบิดี้เี “ตอนนี้ี้เีคิด เสียเวลาทุกคนแล้วงั้นก็คุยกันเท่านี้เถอะ ใครสนใจอยากรับงานก็ติดต่อหาผมได้ตลอดอ้อ..เกินสามวันผมไม่รับแล้วนะ”
พูดจบเหรินซวงอิ๋นก็หันหลังก้าวขาออกไปทิ้งทั้งห้าคนที่พอจะสนิทกันอยู่บ้างไว้หารือกันต่อ
ชายตัวสูง “จะรับงานนี้หรือเปล่า”
ชายผิวเข้ม “ก็น่าสนใจกว่าทุกคนที่เสนอมาติดที่คุณชายเล็กคนนี้ เด็กไปหน่อย”
ชายตัวเล็ก “ยาพิษนั่นมันคืออะไรกันแน่”
ชายผิวขาว “น่าจะเป็พิษลืมโลกผสมจากพิษของสัตว์หลายชนิดผสมรากไม้ชนิดหนึ่ง ตัวรากไม้ว่าหายากแล้วแต่ส่วนผสมยาแก้พิษหายากกว่า หญ้าที่ต้องใช้ทำยาแก้ต้องปลูกในพื้นที่พิเศษเท่านั้น”
ชายมีหนวด “มีของแบบนี้ได้ คงไม่ธรรมดาเด็กแล้วยังไง ท่าทางก็ไม่เลวนะ”
ชายผิวขาวผู้หลงใหลในยาพิษ และอาวุธลับมีท่าทางตื่นเต้น
“ฉันจะทำ ถ้าเขาไว้ใจผมจะได้รู้เื่ยาแก้ อยากรู้นักพื้นที่เช่นไร เรียกว่าพื้นที่พิเศษให้ปลูกต้นไม้ประหลาดนั้นได้”
ชายมีหนวดมีนิสัยง่ายๆ ไม่คิดมาก “ถ้าไม่คิดจะหักหลังก็ไม่เห็นต้องกลัวพิษอะไรนี่นา”
ชายตัวเล็กที่เป็คนพูดน้อยเพียงแค่พยักหน้าเห็นด้วย ต่างจากอีกสองคนที่เหลือ ชายผิวเข้มยังคงระแวงตามนิสัย “แต่เขาให้เรารับผิดชอบร่วมกับลูกน้องใครจะรู้วันดีคืนไม่ดีลูกน้องที่เราคัดมากับมืออาจจะหาเื่ซวยมาให้คราวนี้ทำไงล่ะ”
ชายตัวสูงที่เป็คนขี้โวยวายอารมณ์ร้อนเห็นด้วยกับเขา“ใช่ คงต้องคิดให้ดีก่อน ยังไม่อยากทำงานตามยาสั่ง”
ชายมีหนวดพูดปนขำ “คิดมากอะไรไม่ใช่ว่าอยู่กับคนอื่นแล้วไปหักหลังเขาจะไม่เจออะไรแบบนี้อย่างคุณชายใหญ่จ้าวสามีของเขา ได้ยินว่าวิธีจัดการกับคนทรยศคือหักแขนหักขาตัดลิ้น แล้วโยนทิ้งข้างทาง นั่นไม่ตายทั้งเป็กว่ารึไง”
เลือกจะเดินทางนี้ ยอมเป็อาวุธของคนอื่นย่อมไม่กลัวตาย แต่จะตายยังไง ทรมานแค่ไหนต่างหากที่อยากรู้
ทั้งห้าไม่มีใครอยากพูดอะไรอีกด้วยเลือกทางไหนก็น่ากลัว จึงแยกย้ายกลับที่ของใครของมัน สุดท้ายแล้วชีวิตตัวเองต้องเป็ตัวเองที่เลือกทางเดิน การตัดสินครั้งนี้พึ่งใครไม่ได้หรอก
ห่างจากร้านสปาไปไม่ไกลเป็ที่ตั้งคอนโดเทลของจ้าวจิงถิง คังข่ายกำลังยืนรายงานเื่สำคัญให้เ้านายฟังพอรายงานจบเสียงตบโต๊ะก็ดังขึ้น ลูกน้องที่เหลือรีบก้มหน้า
“ฝีมือใคร”
“ยะ...ยังไม่แน่ชัดครับ”คังข่ายสืบแล้วแต่ไม่ได้ข้อมูลเลยว่า อยู่ๆ อดีตทหารทั้งห้าคน ที่เ้านายตนหมายตาไว้จะดึงมาทำงานด้วยสุดท้ายโดนใครดึงตัวไปก่อน
“หาตัวพวกมันให้เจอรู้ใช่ไหมคนที่ฉัน้า ฉันต้องได้!!”
จ้าวจิงถิงกดดันลูกน้อง คังข่ายรู้ดีและถึงจะแย่งคนคืนมาไม่ได้ ก็ต้องมีคำตอบให้เ้านายว่าคนพวกนั้นไปทำงานให้ใคร
“ภายในเจ็ดวันผมจะสืบให้แน่ชัดครับ”
“ให้แค่สามวัน ถ้าหามันไม่เจอก็ไม่ต้องมาให้ฉันเห็นหน้า”
เ้านายโว้ยยย
“ครับ..คุณชายใหญ่”
ออกจากห้องเ้านายโจก็ทำหน้าจะร้องไห้ใส่ลูกพี่ “สามวัน สามวัน เฮ้อออ”
คังข่ายก็อยากถอนหายใจเหมือนกันแต่มันจะเสียเวลา “อย่ามัวทำหน้าเบื่อโลกมึงไปดู่นี้บนเกาะมีใครสร้างอะไรใหญ่ ๆ บ้างไหม”
โจถามกลับ “อะไรใหญ่ ๆ พี่หมายถึง?”
“เราตามมาทุกตระกูลที่พอจะรับคนไปใช้งานได้ก็ไม่เจอห้าคนนั้นเลยแม้แต่เงา แต่กูมั่นใจว่ามันต้องยังอยู่บนเกาะตอนนี้ถ้ามีคนรับพวกมันไปใช้งานจริง อาจจะกำลังรวบรวมคนมันต้องมีที่พักและคงไม่สะเหล่อมาเปิดโรงแรม ไม่พ้นสร้างใหม่แน่”
“สุดยอดลูกพี่ ผมจะให้คนไปสืบตอนนี้เลย”
“เดี๋ยวโจ”
“ครับ?”
“เด็กที่ชื่อก๋านเอินมึงอย่าหลุดปากให้ใครฟังนะ คุณชายเหรินรู้เข้ากูกลัวจะเป็เื่ใหญ่”
คุณชายของพวกเขากำลังจะเข้าพิธีวิวาห์ขืนเ้าสาวรู้ว่าสามีเลี้ยงเด็กไว้ที่คอนโดคงได้กลายเป็วิวาทแทนขนาดนัดคุยลูกค้ายังโดนตามหึง นี่มีเป็ตัวเป็ตน ยิ่งคิดยิ่งเสียวแทนเ้านาย
“เมื่อวานผมเจอป้าจูแกบอกว่าคุณชายเหรินกับคุณนายผู้เฒ่าเข้ากันได้ดีมากคุณชายใหญ่ของเราเกรงว่าอนาคตคงลำบากแล้ว”
“มึงพูดจริงเหรอวะโจแต่คุณชายก็เซ็นสัญญาแต่งแค่สามปีไปแล้วนี่”
“สัญญามันก็แค่กระดาษแผ่นเดียวนะพี่จะสู้คำสั่งท่านผู้เฒ่าได้เหรอ”
“อืม ก็จริงงั้นพวกเราคงต้องช่วยคุณชายใหญ่อีกแรง”
“ช่วย? เหอะคราวก่อนพี่ไปบอกนายท่านเื่ที่คุณชายเหรินตามมาหึง ให้คุณท่านรู้สึกว่าลูกสะใภ้ไม่ได้เื่แล้วเป็ไงล่ะ คุณชายเราต้องแบกหน้าไปเยี่ยมเขาถึงบ้าน”
คังข่ายหน้าง้ำใส่ลูกน้อง“มึงจะตอกย้ำกูเพื่อ เพราะเื่นี้ คุณชายด่าว่ากูเป็ข้าสองเ้าบ่าวสองนายมีอะไรต้องคาบไปฟ้องนายท่าน กูหวังดีแท้ๆ”
หัวหน้าบอดี้การ์ดบ่น น้อยใจแหละแต่ทำไงได้เขาไปฟ้องจริงๆ ได้แต่บอกตัวเองคราวหน้าจะทำอะไรต้องคิดให้ถี่ถ้วน
คราวก่อนพาจ้าวหลันหรูมาทำสปาคุณนายผู้เฒ่าถูกใจมาก เหรินซวงอิ๋นแกล้งทำเป็คิดมากเื่แม่สามีบอกว่าเขากลัวแม่สามีจะไม่ยอมรับ ทำทีปรึกษาเธอที่เป็ผู้ใหญ่ในบ้านเพียงเท่านั้นเธอก็จัดแจงให้เหรินซวงอิ๋นเป็คนพาวิกตอเรียมาทำสปาบ้างสร้างโอกาสให้แม่สามีกับลูกสะใภ้ได้ใกล้ชิดกัน
ที่เธอทำเช่นนี้ ไม่ได้สนใจวิกตอเรียแต่เธอแคร์หลานสะใภ้ต่างหาก เวลาซวงอิ๋นของเธอทำหน้าเครียดช่างน่าสงสารจนเธอทนมองไม่ได้
วิกตอเรียจำต้องมากับว่าที่ลูกสะใภ้ แต่ก็ไม่ได้ฝืนใจอะไรมากนักเพราะเหรินซวงอิ๋นเป็คนรู้จักพูด ฟังเขาแล้วเธอสบายใจอย่างบอกไม่ถูกที่สำคัญการมาสปาครั้งนี้เขาบอกว่า มีวิธีรักษาอาการปวดหัวของเธอ เป็การอบสมุนไพรและฝังเข็ม
“จะเจ็บหรือเปล่า ฝังเข็มเนี่ย”เธอเริ่มกลัวนิดหน่อย แต่ว่าพอคิดถึงอาการปวดหัวที่เป็บ่อย ถ้ารักษาหายจริงเจ็บหน่อยแต่น่าจะคุ้ม
“คุณแม่ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมจะอยู่ด้วยถ้าเจ็บหรือรู้สึกไม่ดีบอกผมได้ตลอดเลย” เธอยอมให้เขาเรียกแม่นานแล้วเพราะถ้าไม่ยอมแม่สามีของเธอคงมองตาหลุด ไม่พ้นตราหน้าเธอว่าแม่สามีใจร้ายหึ..ว่าคนอื่นไม่ดูตัวเอง!!!
“แม่ไม่กลัว ขอบใจมากนะซวงอิ๋น”
การเข้าหาวิกตอเรียไม่เหมือนที่ปฏิบัติกับจ้าวหลันหรูเขาไม่ได้เอาอกเอาใจเท่าจ้าวหลันหรูวิกตอเรียเป็ดารามาก่อนคิดว่าคงเจอคนประจบเอาใจมาเยอะจนเบื่อ
เขาแค่ต้องพูดและทำอะไรตรงไปตรงมาแสดงความจริงใจให้อีกฝ่ายเห็น อาจต้องใช้เวลาหน่อยแต่คนเช่นนี้จะหวังให้เป็คนโปรดชั่วข้ามคืนเป็ไปได้ยากโดยเฉพาะลูกชายของเธอไม่ชอบเขาด้วย เธอต้องเลือกข้างลูกชายเป็ธรรมดา
แต่วิกตอเรียไม่ชื่นชมเขาก็ไม่เป็ปัญหา เพราะเธอไม่มีสิทธิ์มีเสียงอะไรในบ้านจ้าวถ้าผู้เฒ่าทั้งสองของบ้านจ้าวไม่อยู่ วันนั้นแหละเธอจะพอมีอำนาจขึ้นมาบ้างแต่ดูไปดูมาวิกตอเรียก็ไม่ใช่คนที่ชอบแสดงอำนาจ เธอเป็คนรักสงบโลกส่วนตัวสูงพูดตามตรงพ่อบ้านฉายยังดูเบ่งกว่าเธอที่เป็คุณนายด้วยซ้ำ
เช่นเคยพอไปถึงสปาพวกเขาก็แยกกันไปคนละห้องวิกตอเรียต้องไปนวดและอบสมุนไพรก่อน เสร็จแล้วถึงจะเข้าขั้นตอนฝังเข็มและตามคาดเธอไม่ยอมให้เขาไปเฝ้า ยืนยันว่าไม่กลัวอยู่คนเดียวได้ เขาไม่เซ้าซี้เพราะหวังไว้เช่นนี้อยู่แล้ว
เหรินซวงอิ๋นขึ้นชั้นสองไปเจอคนที่นัดไว้อดีตนายทหารฝีมือดี ทุกคนมีความชำนาญเฉพาะด้าน ทำให้ใครต่อใคร้าตัวคงไม่มีใครคาดคิด สุดท้ายพวกเขาตกลงทำงานให้คุณชายเล็กเหริน
พอเห็นนายจ้างทุกคนก็ลุกขึ้นต้อนรับบรรยากาศต่างจากครั้งแรกที่เจอกันอยู่บ้าง
เหรินซวงอิ๋นรู้ดีนี่แค่ทำความเคารพไม่ได้แปลว่าพวกเขาเคารพตนจากใจจริงเขาให้สัญญาณไป๋เหลียงที่คราวนี้เข้ามาในห้องด้วย ไป๋เหลียงวางซองเอกสารไว้ที่โต๊ะไม่รู้ว่าคนไหนชื่ออะไรบ้าง ดังนั้นจึงวางให้พวกเขาหยิบซองที่มีชื่อตัวเองแทน
“นี่คือตัวตนใหม่ของพวกคุณ”
เหรินซวงอิ๋นไม่จิกเรียกใครเขาให้เกียรติทุกคนที่ทำงานให้ นี่เป็สิ่งที่เขาดีกว่านายจ้างคนอื่นคุณชายคนอื่นยิ่งตระกูลใหญ่ ยิ่งเอาแต่ใจ พอพวกเขาทำงานให้ก็โขกสับราวกับไม่ใช่คนไหนจะพวกบอดี้การ์ดเก่าแก่ที่อยู่มานานกว่า มักจะชอบข่มกันอีก
ทั้งห้าคนถือคติว่า....คับที่อยู่ไม่ได้คับใจก็ยิ่งไม่อยู่!!
ในซองคือเอกสารปลอม ของแต่ละคนทุกคนดูแล้วก็เบ้ปาก
“รูปนี่ไม่เหมือนพวกเราเลยมันจะไม่ดูปลอมเกินไปหน่อยเหรอครับ” คนตัวสูงโวยก่อนตามคาด
เหรินซวงอิ๋นหันไปพยักหน้าให้ไป๋เหลียงคนสนิทยกกระเป๋าสี่เหลี่ยมใบใหญ่มาวาง เปิดดูข้างในเป็อุปกรณ์หลายอย่างคล้ายของช่างแต่งหน้า อุปกรณ์ตัดผมก็มี
หรือว่า....
“ไม่เหมือนก็ทำให้เหมือนได้เวลาจำกัดมาเริ่มเลยเถอะ” ชายตัวสูงลังเลไม่กล้าเข้าไปนั่งบนเก้าอี้หน้ากระจกคนที่เหลือมองกันไปมา ตอนแรกที่คุยกันไม่ได้บอกเื่เปลี่ยนแปลงภาพลักษณ์นี่นาแล้วแต่งไปแต่งมาไม่ตลกเหรอ
“คุณชายพวกเรา” คนผิวเข้มกำลังจะขัดแต่เหรินซวงอิ๋นอธิบายอย่างชัดเจนซะก่อน
“ถ้าอยากอยู่บนเกาะนี้โดยสงบและไม่ถูกจับตา ต้องตายแล้วเกิดใหม่เท่านั้น”
ก่อนหน้านี้หลายกลุ่มคนที่้าดึงพวกเขาไปเป็พวกั้แ่ตระกูลใหญ่ นักการเมือง คนมีอำนาจ ไม่เพียงที่เกาะนี้ แผ่นดินใหญ่ก็มีไม่งั้นพวกเขาจะหนีมาอยู่ที่นี่เหรอ
คำว่าตายแล้วเกิดใหม่ของเหรินซวงอิ๋นก็ไม่เลวแถมยังเป็ทางออกที่ดี ั้แ่นี้ไปมีตัวตนใหม่แล้ว ก็ไม่ต้องไปไหนแบบหลบๆ ซ่อนๆอีก
“คุณคือพยัคฆ์เร้นกาย หน่วยที่หนึ่งทำหน้าที่โจมตี” เขาบอกพร้อมกับใช้กรรไกรตัดแต่งทรงผมให้ชายตัวสูงการขยับมือของเหรินซวงอิ๋นรวดเร็วจนมองตามแทบไม่ทันชาติก่อนเขาเรียนใช้กรรไกรเป็อาวุธ หนึ่งในวิธีการฝึกคือตัดผมให้บ่าวรับใช้ในเรือน ยิ่งเร็วยิ่งดีมาชาตินี้ฝีมือของเขาก็ยังนับว่าเยี่ยมยุทธ
แค่สามนาทีชายคนนั้นก็มีบรรยากาศรอบตัวที่เปลี่ยนไปจากผมที่ยาวระดับบ่ากลายเป็สั้นขึ้น ดูสุขุมขึ้น
เหรินซวงอิ๋นหยิบหน้ากากสีเงินให้เขาเป็หน้ากากครึ่งใบหน้า ปิดบังแค่ส่วนบน “นี่เอาไว้ใส่ตอนต้องทำภารกิจ”
เมื่อเห็นว่าเพื่อนดูดีขึ้นสวมหน้ากากแล้วก็เท่มาก แถมไม่ได้แต่งหน้าอย่างที่กลัว คนอื่นก็โล่งอกยอมไปนั่งให้คุณชายใช้กรรไกรหั่นผมตัวเอง
‘พยัคฆ์เร้นกาย’ เป็ชื่อหน่วยป้องกันในจวนเหรินชาติก่อนชายตัวสูงนิสัยเป็คนขี้โวยวายก็จริง แต่คนเช่นนี้มักจะกล้าได้กล้าเสียเป็หน่วยจู่โจมเหมาะที่สุด เพราะไม่ชอบรอใคร
หน่วยที่สอง มีชายตัวเล็กที่เป็คนพูดน้อยดูแลคนนี้เป็แฮกเกอร์ที่เก่งมากคนหนึ่งถนัดการแทรกซึมทั้งโลกออนไลน์และชีวิตจริงเขาจึงให้หน่วยที่สองทำหน้าที่สอดแนมหาข่าว
หน่วยที่สามของชายมีหนวดที่ตอนนี้ถูกโกนออกแล้ว คนผู้นี้เป็นิสัยลื่นไหล ปรับตัวง่ายจึงรับหน้าที่เป็ผู้คุ้มกันเหรินซวงอิ๋นให้เขารับหน้าที่เป็คนขับรถส่วนตัวและให้ลูกน้องของเขาไปอยู่กับคนของตระกูลเหริน แฝงตัวเข้าไปไม่ให้คนอื่นรู้จะได้ไม่แตกตื่น
หน่วยที่สี่มีชายผิวขาวผู้หลงใหลในยาพิษและอาวุธลับเป็หัวหน้า หน่วยนี้จะถูกส่งขึ้นแผ่นดินใหญ่ ดูแลเื่การวิจัยพิษและอาวุธลับ เพื่อให้หน่วยอื่นเอาไว้ใช้งาน
หน่วยสุดท้ายคือชายผิวเข้มที่นิสัยขี้ระแวง แต่ละเอียด รอบคอบเหรินซวงอิ๋นให้เป็หน่วยสนับสนุนและยังคอยเก็บกวาดเวลาหน่วยอื่นทำงานไม่เรียบร้อย
“พวกคุณแยกกันทำงานก็จริงแต่ต้องมีบ้างที่ได้ร่วมงานกัน ห้ามขัดแย้งกันเอง หากมีเื่ทะเลาะกันไม่ว่าในพวกคุณเองหรือลูกน้องของแต่ละคน จะในหน่วยหรือข้ามหน่วยก็ไม่ได้ฝ่าฝืนจะถูกหักขา และหักเงินตามวันที่ขาดงาน”
“คุณชายไหนบอกกฎมีข้อเดียวไง”
คนตัวสูงถาม น้ำเสียงไม่แข็งกร้าวเท่าไหร่ติดจะไม่ยินยอมเท่านั้น เขาเป็คนหัวร้อน มักมีเื่ไปทั่วเ้านายเข้าใจหรือเปล่า แค่หัวร้อนแต่ไม่อยากขาหัก
เหรินซวงอิ๋นมองคนอื่น ไม่มีใครคัดค้านมีแค่หัวหน้าหน่วยหนึ่งที่มีปัญหา เขากล่าวสั่งสอนอย่างใจเย็น
“ทำงานด้วยอารมณ์คือคนโง่ ผม้าคนที่ทำงานด้วยสมองเท่านั้นคนอื่นไม่มีปัญหาแต่คุณมี แบบนี้เรียกว่าอะไร หากอยากระบายอารมณ์ไปลงที่ศัตรูเข้าใจที่ผมพูดหรือไม่”
ชายคนนั้นโกรธที่ถูกตำหนิต่อหน้าคนอื่นแต่ว่าก็เถียงไม่ออก แต่ละคนย้อนคิดดูมันก็จริงอย่างที่คุณชายพูดทุกคำเหรินซวงอิ๋นอายุแค่ยี่สิบสองเท่านั้นยังมีความสามารถและจัดการแบ่งหน้าที่พวกเขาได้ขนาดนี้ แต่พวกเขาอายุมากสุดสี่สิบน้อยสุดสามสิบห้า ช่าง...พูดไม่ออกโดยแท้
“ครับคุณชาย”ในที่สุดก็ได้ยินเสียงตอบรับจากนายหัวร้อน
“ดีงั้นวันนี้เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วไปกับไป๋เหลียง เขาจะพาทุกคนไปส่ง ส่วนคนของพวกคุณที่ให้หาไว้ผมให้ได้คนละไม่เกินห้าสิบก่อน ถ้ามีงานมากขึ้นค่อยหาเพิ่ม”
ไป๋เหลียงยังมึนอยู่ จึงไม่มีคำถามความจริงเขามีคำถามเยอะจนไม่รู้จะถามอะไรก่อนต่างหากคุณหนูคุยกับคนน่ากลัวพวกนี้ได้ราบรื่น แล้วทุกคนก็ยอมให้เปลี่ยนตัวเองหมายถึงทรงผม ยังมีก่อนหน้าที่ให้ทั้งห้าคนทำสปา ดูแลผิวพรรณ แต่ละคนหน้าใสขึ้นผิวเนียนขึ้น ตอนแรกทุกคนไม่ยอมทำ แต่คุณหนูก็พูดบางอย่างไม่รู้ว่าพูดอะไรแค่นั้นแหละทุกคนว่าง่ายกันหมดเลย
ไหนจะเอกสารปลอมอีก คุณหนูเอามาจากไหนเขาสงสัยจนสมองบวมไปหมดแล้ว
หลังจากนั้นครึ่งชั่วโมงรถเก๋งสองคันก็แล่นออกจากสปา หนึ่งคือคันที่มาจากบ้านตระกูลจ้าวพ่อบ้านฉายอ้างคำสั่งประมุขจ้าวว่าให้มารับพวกเขา
อีกคันเป็ของไป๋เหลียงที่มีผู้โดยสารห้าคนนั่งแออัดกันอยู่จุดหมายคือบ้านพักในเขตของตระกูลเหริน เดิมเป็บ้านของพี่ใหญ่เหรินเหรินเจียไห่ได้ยินน้องชายคนเล็กอยากได้บ้านพักผ่อนสงบๆ
เขาก็เสนอบ้านเก่าตัวเองให้บอกว่าห่างเขตชุมชน คนนอกเข้าไปไม่ได้ เหรินซวงอิ๋นรีบตะครุบความหวังดีของพี่ชายส่งลูกน้องใหม่ห้าคนไปที่นั่นในเวลาต่อมา
ไป๋เหลียงขับรถไปก็เกร็งไปดีที่พวกนี้เห็นเขาเป็คนสนิทของคุณหนู จึงไม่มีใครกล้าสร้างความลำบากให้เขา
คุณหนูบอกว่าอีกไม่กี่วันคนตระกูลจ้าวจะไปร่วมงานศพญาติบนแผ่นดินใหญ่จะอาศัยจังหวะนั้นส่งพยัคฆ์เร้นกายหัวหน้าหน่วยสี่ขึ้นฝั่งบอกว่าเป็ผู้ติดตามของเขา แบบนี้จะไม่มีใครสงสัยไป๋เหลียงหัวใจจะวายรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้ คุณหนูทำเื่เสี่ยงๆแบบนี้ได้หน้าตาเฉย พอเขาถามถึงคนอื่น คุณหนูก็บอกว่าอย่ารีบร้อน
รีบร้อนอะไรกัน ผมอยากรู้ต่างหากถ้าทำได้เขาคงเขย่าคอคุณหนู ถามว่าจะเลี้ยงคนพวกนี้ไว้ทำไม
รถพ่อบ้านฉายถึงจุดหมายเช่นกันเหรินซวงอิ๋นลงจากรถกล่าวขอบคุณ คงต้องขอบคุณความเ้ากี้เ้าการของพ่อบ้านฉายได้เื่ไปเล่ากับคุณย่าเพิ่มอีกเื่ เขาต้องปลูกต้นระแวงไว้ในใจคุณนายผู้เฒ่าอนาคตอาจจะมีประโยชน์
ส่วนพ่อบ้านฉายที่เข้าใจว่าเหรินซวงอิ๋นขอบคุณตามมารยาทลอบปรามาสเขาในใจ ความจริงที่เสนอตัวลงไปรับทั้งสองคน เขามีแผนการ.....
ความลับของคุณชายเล็กเหริน
พยัคฆ์เร้นกาย “พวกเราไม่ทำสปาบ้าไปแล้ว จะให้ไปขัดหน้านวดหน้าอะไรกัน เื่ผู้หญิงชัดๆ ไม่เอา!!”
คุณชายเหริน “แต่ใครทำผมให้ยาถอนพิษไว้ล่วงหน้าคนละเม็ด”
พยัคฆ์เร้นกาย “งั้นพวกเราทำจัดมาเลยคุณชายได้ทุกโปรแกรม”
^^”
907
