"หั..หัวหน้ายานแม่ของพวกเราขาดการติดต่อไปทั้งหมดแล้วครับ"
สมุนออก้าทะยานเข้ามาหาเขาพร้อมด้วยใบหน้าตื่นตระหนก บอกแก่เขา
"ย..อย่าบอกนะว่าเป็ฝีมือไอ้พวกผู้พิทักษ์"
เขามองไปยังจุดที่ยานบินที่เขานั่งมาะเิขึ้น แต่ก็มองไม่เห็นสิ่งใดเลยแม้แต่น้อย
"มันเกิดอะไรขึ้นกันวะ!!!"
ออก้าสบถลั่นออกมาพร้อมกับตั้งท่าเตรียมต่อสู้ เขาดึงเอาดาบแสงที่แขนออกมา พร้อมกับหันมองไปรอบๆตัว สายตามองหาถึงสิ่งผิดปกติแม้จะเล็กน้อยเพียงไหนในตอนนี้ก็ไม่อาจหลุดรอดสายตาของเขาไปได้ ไม่เพียงแค่นั้นออก้ายังแผ่จิตััขยายเป็วงกว้างนับสิบกิโลเมตร แต่เขาก็ไม่อาจหาสิ่งที่ทำให้ยานของเขาะเิได้
"มันเกิดบ้าอะไรขึ้นกันแน่แถวนี้ก็ไม่เห็นจะมีอะไรเลยสักนิด"
เขาพยายามอยู่ครู่ก็ไม่พบสิ่งผิดปกติ
"เดี๋ยวนะ!?ฝีมือพวกแกใช่ใหมนังสารเลว!!!"
ออก้าหันมามองพร้ะโกนออกมาเสียงดังไปทางมีอาร์ แต่ดูเหมือนเธอเองก็เหมือนจะดูตื่นตะลึงอยู่เช่นกัน ออก้าไม่พูดอะไรอีกแต่เขาฟาดดาบไปทางเธออย่างรวดเร็ว ลำแสงสีแดงประกายเป็ทางยาวไปทางมีอาร์แต่ทันทีที่ดาบจะถึงตัวของเธอนั้นก็มีบางเข้ามาขวางกั้นเอาไว้จนดาบแสงของออก้าเกิดประกายไฟปะทุขึ้นมา
"เฮ้ๆนี้ถึงขนาดจะฆ่าจะแกงผู้หญิงตัวเล็กๆเลยงั้นรึ"
เสียงปริศนากล่าวออกมาทำให้ออก้ารีบทะยานตัวถอยหลังหนีไปไกล
ชายผู้มีใบหน้าราวกับหลุดออกมาจากภาพยนต์ที่เกี่ยวกับคนเผ่าเอลฟ์ที่หล่อเหลาเขาผู้ที่มีเรือนผมสีทองที่ยาวไสวที่ปลิวล้อไปกับสายลม ดวงตาสีฟ้าที่มองลึกเข้าไปเหมือนกับมีห้วงจักรวาลอยู่ภายใน เขาสวมเสื้อโค๊ตสีขาวที่ปลิวไสวคุมทับชุดที่เข้ารูปสีดำที่มีลวดลายของเปลวเพลิงปักที่อกเสื้อ ด้านหลังสีโค๊ตมีตรารูปตราชั่งอยู่ในวงกลมสีทองกลางแผ่นหลัง ในมือถือดาบคล้ายดาบญี่ปุ่นเปล่งแสงสีเงินอ่อนออกมา เขาค่อยๆล่อนตัวลงเบื้องหน้ามีอาร์และศาสตราที่อยู่ในบอลแคปซูลอย่างนุ่มนวล เมื่อออก้าเห็นบุคคลที่มาถึงเขาร้องเสียงหลงออกมาอย่างใ
"ผู้พิทักษ์แห่งนักบุญตุลาการไลบร้าเซนต์พวกแกมาที่นี้ได้ยังไงกัน!!!!!"
"มายังไงก็ต้องมีคนไปร้องขอความช่วยเหลือนะสิ พวกแกทั้งหมดถูกจับแล้ว ยานแม่ทั้งหมดของแกโดนพวกเรายึดไว้หมดแล้วรวมถึงกลุ่มคนที่แกจับเอาไว้ได้รับการช่วยเหลือหมดแล้ว"
ผู้พิทักษ์เอ่ยออกมาด้วยความเบื่อหน่ายมองไปยังออก้า ลูกตาสีฟ้าของเขาทำให้ออก้าอึดอัดอย่างมากรู้สึกเหมือนโดนอะไรบางอย่างที่มองไม่เห็นบีบรัดเอาไว้
"เอาละจะยอมแพ้แล้วกลับไปรับโทษแบบครบสามสิบสองรึจะต่อต้านแลัวไปแบบพิกลพิการละเลือกเอา"
ผู้พิทักษ์กล่าวไปยังออก้าพร้อมกับเก็บดาบเข้าฝักสีดำข้างเอวของเขาพร้อมสอดมือเข้าไปบริเวณอกเสื้อโค๊ต ล้วงเอากุญแจมือส่องประกายแสงสีทองออกมา
"พวกแกจะถูกข้ามากไปแล้ว"
ออก้าล้วงมือเข้าไปที่เก็บของที่อยู่ข้างเอวของเขา ทันใดนั้นก็นำลูกกลมขนาดเล็กสิบสองลูกออกมาขว้างลงเบื้องหน้าตนเองจนเกิดกลุ่มควันและเสียงคำรามอย่างน่าสยดสยองออกมาพร้อมๆกัน เงาบางอย่างสิบสองร่างกระโจนเข้าหาผู้พิทักษ์อย่างรวดเร็ว
"เหอะ...เ้าพวกไม่สมประกอบ"
ผู้พิทักษ์พ่นลมออกจากจมูกกล่าวออกมาอย่างดูแคลนก่อนที่ร่างของเขาสั่นไปมาอยู่ครู่หนึ่งในขณะที่ยังยืนอยู่ที่เดิม แต่มือกลับจับอยู่ที่ด้ามของดาบข้างเอว เงาร่างที่พุ่งเข้าหาผู้พิทักษ์นั้นเป็พวกตัวทดลองของลอร์ดจาย่าที่ออก้ายึดมา อยู่ๆร่างทั้งสิบสองร่างที่คำรามออกมาอย่างน่ากลัวและเต็มไปด้วยพลังที่ทะยานเข้าหาหวังบดขยี้ผู้พิกษ์แห่งไลบร้าให้แหลกเหลวดับดิ้น แต่กลับกลายเป็พวกมันที่กลายเป็เศษเนื้อที่ไม่อาจนำมาประกอบให้คืนดังเดิมได้ เศษเนื้อชิ้นเล็กชิ้นน้อยมากกว่าพันชิ้นจากร่างทั้งสิบสองร่างล่วงหล่นลงพื้นเบื้องหน้าผู้พิทักษ์โดยที่ตัวเขาไม่มีแม้แต่เืหยดเดียวที่กระเซ็นเปื้อนติดตัวของเขา
"บ้าน่าแม้แต่ข้าทุ่มเต็มกำลังยังไม่อาจฆ่าพวกมันได้ง่ายๆแบบนี้เลยนะ!?!?"
ออก้าก้าวถอยหลังไปสองสามก้าวอย่างไม่รู้ตัว
"ก..แกไอ้พวกผู้พิทักษ์...ปลดขีดจำกัด!!!!"
ออก้าะโออกมาเสียงดังราวกับเสียงฟ้าร้อง กลุ่มพลังงานสีเขียวปะทุออกจากตัวของเจาอย่างรุนแรง ชุดเกราะที่ออก้าใส่อยู่แตกกระจายออกเป็ชิ้นเล็กชิ้นน้อย กล้ามเนื้อของเขาใหญ่โตขึ้นสองเท่าตัว เขาสีดำปรากฏออกมาจากหน้าผากสองข้าง เล็บยาวขึ้นและแหลมคม ฟันงอกออกมาราวสัตว์ป่า เส้นเืปูดนูนขึ้นมาจนเห็นได้ชัด
"มาดูกันว่าข้ารึเ้าจะตายก่อนกัน!!!"
ออกก้ากล่าวเสร็จก็พุ่งเข้าหาผู้พิทักษ์หนุ่มจนกลายเป็เส้นแสงสีเขียว พื้นที่เขาใช้ยันตัวะเิออกเป็หลุมกว้าง ออก้าง้างหมัดวาดออกไปอย่างแรงจนบรรยากาศรอบๆเกิดการกระเพื่อม หมัดที่รุนแรงซัดออกมาตรงไปยังผู้พิทักษ์หนุ่มที่ยังยืนนิ่ง แต่เมื่อหมัดเข้าใกล้อีกนิดเดียวจะแตะถูกตัวหมัดออก้ากลับเปลี่ยนทิศทางพร้อมกับเสียงดัง"ปัง"ดังออกมา ผู้พิทักษ์หนุ่มปัดหมัดออก้าออกไปจนมันกระดอนขึ้นและลากร่างที่ใหญ่โตของออก้าเซไปข้างหลังหลายก้าว สีหน้าของออก้าแสดงออกถึงความเ็ปแต่กลับไม่หยุดออก้าตีลังกากลับหลังสลายแรงลากของหมัดตนเอง ทันทีที่เท้าเขาแตะพื้นก็พุ่งเข้าใส่ผู้พิทักษ์อีกครั้งแต่ในครั้งนี้เขาใช้ดาบแสงสีแดงฟาดฟันลงมายังผู้พิมักษ์หนุ่มแทน มือของผู้พิทักษ์ขยับเพียงวูบเดียวดาบแสงสีแดงของออก้าก็ถูกตัดขาดเป็สองส่วน ออก้าทิ้งดาบไปพร้อมกับทะยานตัวขึ้นฟ้าออกห่างผู้พิทักษ์ เขากางแขนทั้งสองข้างออกพร้อมกับพลังงานอันมหาศาลปะทุขึ้นทันทีที่เขาวาดแขนมากันเบื้องหน้าตนเองและเล็งฝ่ามือไปทางผู้พิทักษ์ กลุ่มลำแสงสีขนาดใหญ่ก็ถูกยิงลงมาเป็เสาลำแสงที่ใหญ่โต
"อ๋อ!..ที่แท้ก็เป็พวกที่ทรยศของหน่วยตรวจตราเองหรอกเหรอริตั้งตนเป็จ้าวโจรสลัด บ้าบอสิ้นดี"
ผู้พิทักษ์ยกฝ่ามือขึ้นพร้อมกับกล่าวออกมา ทันใดนั้นเสาลำแสงขนาดใหญ่ที่พุ่งตรงเข้าหาตัวของเขาก็สลายหายวับไปราวกับไม่เคยมีมันมาก่อน
"ท..ทำไมกันทำไมถึงห่างชั้นกันขนาดนี้พวกข้าเองก็ได้ยีนส์แห่งพลังเช่นเดียวกับพวกเ้าแท้ๆ!?!?"
ออก้าที่กำลังสั่นสะท้านกล่าวออกมาในขณะที่ในหัวของเขานั้นเต็มไปด้วยความสงสัย ตัวเขานั้นเคยมั่นใจว่าพลังของตนไม่ต่างจากเหล่าผู้พิทักษ์เท่าไหร่นัก ในตอนที่เขาอยู่หน่วยตรวจตราจักรวาลนั้นเขาได้รับยีนส์แห่งพลังเช่นเดียวกันกับพวกบรรดาเหล่าผู้พิทักษ์แต่เมื่อนานวันเข้าเกิดหลงคิดว่าตนนั้นทรงคุณค่ากว่าจะเป็คนของหน่วยตรวจตราที่คอยเป็หูเป็ตาแทนพวกบรรดาผู้พิทักษ์ทั้งหลาย จึงรวบรวมสมัครพรรคพวกที่มีความคิดเช่นเดียวกันตั้งตนขึ้นเป็จ้าวโจรสลัดอวกาศ คอยปล้นชิงทำลายดวงดาวที่ไร้พลังจนหลายปีก็ถูกตั้งค่าหัว กองเรือที่เคยมีมากมายก็ถูกเหล่าผู้พิทักษ์จัดการจนเหลือเพียงไม่กี่ลำจนต้องแอบซ่อนตัวอยู่หลายปี จนลอร์ดแห่งดาวจาย่าติดต่อจ้างวานไปจัดการปัญหาให้ หลังจากที่ได้สู้กับพวกตัวทดลองของลอร์ดจาย่าที่ได้จากยีนส์ผู้พิทักษ์ของพวกนักบุญแห่งั์ทำให้เขามั่นใจอย่างมากว่าสามารถรับมือกับพวกผู้พิทักษ์ได้อย่างแน่นอน แต่ในวันนี้ผลกลับไม่เป็ไปตามที่เขาคาดหวังเอาไว้จึงทำให้เขาเกิดข้อสงสัยขึ้นมาจับใจพร้อมกับความหวาดกลัวที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเข้าเกาะกุมหัวใจ
"เหอะ..ยีนส์ที่พวกหน่วยตรวจตราได้ใช่นะมันเป็คลาสชั้นต่ำสุดของยีนต์แห่งพลังที่เรียกว่ายีนส์แห่งการจุติ แต่ของพวกข้านั้นต่างออกไปเ้าโง่"
คำตอบของผู้พิทักษ์หนุ่มแห่งนักบุญตุลาการทำให้ออก้า เบิกตากว้างเขาไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ายีนส์แห่งพลังนั้นจะมีอยู่หลายประเภทแตกต่างกัน
"งั้นก็หมายความว่ายีนส์แห่งพลังมีหลากหลายชนิดอย่างนั้นรึ!?!?"
"งั้นจะบอกให้เอาบุญละกัน"
ผู้พิทักษ์เริ่มกล่าวถึงระดับชั้นของยีนต์แห่งพลังให้ออก้าได้รู้ ยีนต์แห่งพลังนั้นถูกแบ่งเป็ สี่ระดับ ขั้นแรกสุดระดับสามัญในระดับนี้เหล่าพวกหน่วยตำรวจจักรวาลจะใช้ได้เพราะการเข้ากันนั้นจะปลอดภัยที่สุด ระดับต่อมาระดับต่ำเรียกว่ายีนส์แห่งการจุติเป็ระดับของพวกหน่วยตรวจตราคอยเป็หูเป็ตาให้เหล่าบรรดาหน่วยพิทักษ์ทั้งหลาย แต่คนที่จะสามารถรับระดับนี้ได้นั้นไม่เยอะแบบระดับสามัญและยีนต์ในระดับนี้หากผู้ที่ถูกปลูกถ่ายเข้าไปเข้ากันไม่ได้กับยีนส์ร่างกายกลายเป็อัมพาตไป ระดับที่สามคือระดับบรรลุในระดับนี้ผู้ที่ได้รับการปลูกถ่ายและเข้ากันได้กับร่างกายพวกเขาจะได้รับพลังเหนืุ์อย่างมหาศาลแต่ถ้าไม่ร่างกายจะะเิแตกออกเป็เสี่ยงๆเพราะฉะนั้นต้องได้รับการทดสอบหลายบททดสอบ เมื่อผ่านทั้งหมดก็จะได้รับการปลูกถ่ายยีนส์และกลายเป็ผู้พิกษ์หน่วยใดหน่วยหนึ่งในระดับพิทักษ์ไป และระดับสุดท้ายระดับสูงสุดผู้ที่สามารถได้รับการปลูกถ่ายยีนส์ในระดับนี้จะได้เป็สมาชิกของหน่วยผู้พิทักษ์ระดับปกป้องไป เรียกว่ายีนส์แห่งปาฏิหาริย์ แต่ก็มีเื่เล่าต่อกันมาว่าพวกเหล่าผู้พิทักษ์ในหน่วยระดับตำนานนั้นใช้ยีนส์ที่เป็ปริศนาไม่มีผู้ใดทราบได้ว่าพวกเขาจะยีนส์อะไรในการปลูกถ่ายและกว่าจะพบพวกเขาก็เป็เื่ยากด้วยเช่นกันดังนั้นเื่ของพวกผู้พิทักษ์ระดับตำนานนั้นจึงเป็ปริศนามาจนถึงทุกวันนี้