ขณะที่อยู่บนรถม้าผมก็นั่งมาวิวอันแสนงาดงามจากธรรมชาติระหว่างทาง ใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมงก็ถึง หมู่บ้านเคว เป็หมู่บ้านชนบทที่ดูสงบสุขดี เมื่อลงจากรถม้าชาวบ้านต่างก็วิ่งมาลรุมล้อมผม แล้วก็พูดประมาณว่าผมเป็ผู้กล้าที่จะมาช่วยหมู่บ้านนี้ ผมได้แต่ยืนงงแล้วพลางตอบไปว่าผมแค่จะมาที่หลังหมู่บ้านนี้เพื่อมาทำคำร้องให้ พอพวกเค้าได้ยินแบบนั้นก็เหมือนว่าจะยิ่งสรรเสริญผมเข้าไปอีก ระหว่างที่ยืนท่ามกลางวงล้อมก็มีผู้หญิงคนหนึ่งมาดึงตัวผมออกไปเธอมีผมยาวสีฟ้าตัวสูงพอๆกับผมก็บอกว่าเธอเป็คนส่งคำร้องไปเอง สักพักเธอก็ได้พาผมมาที่บ้านของเธอเพื่อจะให้งานต่อการคุยเื่ดันเจี่ยน
"สวัดดีค่ะ ฉันชื่อ'อาเชีย'นะคะ"
"ผมเนลครับ"
อาเชียมองไปที่เข็มกลัดของผมและถอนหายใจ ผมทำตัวไม่ถูก
"มีอะไรรึป่าวครับ"
เธอหลบหน้าผมแล้วบอกว่าคนจากกิลที่เคยมาทำคำร้องนี้เมื่อหลายเดือนก่อนพอเข้าไปในนั้นแล้วก็ไม่มีใครได้กลับออกมา ตอนนั้นผมใมาก คิดว่าจะเป็คำร้องง่ายๆ แต่ผมก็คิดผิด เธอยังบอกอีกว่าคนที่เคยเข้าไปมีแต่ยศทองแดงจนถึงทองแน่นอนว่าไม่มีใครกลับมาอีกเลย
"เพราะงั้นฉันเลยไม่แน่ใจว่า...."
"ไม่ต้องห่วงผมจะทำคำร้องคุณให้และจะรอดออกมาให้ได้"
ถึงจะพูดอย่างงั้นแต่ในใจก็ยังหวั่นๆอยู่ ผมจึงถามรายละเอียดเกี่ยวกับดันเจี่ยนที่เธอพอจะรู้เธอบอกว่าบ้างครั้งมอนเตอร์ก็ออกมาจากดันเจี่ยนแล้วมาทำร้ายคนในหมู่บ้านบ้างคนก็เสียชีวิตเลยนำ้เธอกำลังสั่นกลัว ผมชวนเธอคุยเื่รายละเอียดที่จะพอรู้ เพื่อเบียงประเดนทันทีจากนั้นเราก็ได้คุยกันเกี่ยวกับดันเจี่ยนหลายอย่าง พอดูเวลาพระอาทิตก็เริ่มจะตกดินแล้วจึงขอตัวไปพักก่อน เธอบอกว่าชั้น2มี1ห้องที่ว่างอยู่จึงให้ผมพักฟรีๆ อันที่จึงผมก็ไม่มีเงินด้วยแหละ ผมเดินขึ้นไปห้องที่เธอบอกในห้องโล่งไม่มีอะไรเลยมีแค่หน้าต่างจากนั้นเธอก็เดินตามขึ้นมาพร้อมหมอนกับผ้าหุ่ม
"ขอโทษนะคะ พอดีหามาได้แค่นี้จริงๆ ถ้าไม่รังเกียจฉันจะทำอาหารไว้รอนะคะ"
"โอเครครับ"
พอพูดจบเธอก็เดินออกไปผมลองมองออกไปนอกหน้าต่างก็เห็นรถม้าของตัวเองอยู่ ผมจึงรีบไปเพื่อจะไปขนของมาไว้ที่นี่พอนำของมาไว้บนห้องเสร็จแล้วจะทำยังไงกับรถนี่ดีล่ะจะเก็บรถยังไงดีผมจึงลองใช้เวทมนต์พร้อมความ้าให้รถม้าหายไป มันได้ผลรถม้าหายไปแล้ว สักพักผมก็นึกอะไรได้ ผมรีบตรงไปที่ห้องและใช้เวทสร้างสิ่งของต่างๆเช่นเตียง ตู้เก็บของ และอย่างอื่น สภาพห้องตอนนี้ก็ถือว่าดูดีเลยจัดห้องเสร็จผมก็ลงไปกินข้าวและกลับขึ้นพักผ่อนบนห้อง เสียงเคาะประตูดังขึ้น อาเชียเปิดเข้ามาเธอใว่าผมไปเอาของพวกนี้มาจาไหน ผมอธิบายว่าผมใช้เวทมนต์ของผมสร้างขึ้นมา แปลกใจว่าผมใช้เวทมนต์ได้ด้วย เราก็คิดว่าดลกนี้ใช้เวทได้ทุกคนซะอีก อาเชียบอกว่าในตัวทุกคนมีพลังเวทก็จริงแต่ส่วนน้อยที่จะใช้และควบคุมมันได้ และยิ่งเป็เวทสร้างสิ่งของเป็เวทที่ไม่เข้ากับธาตุทั้ง 6
เธออธิบายต่อว่าธาตุทั้ง 6 ประกอบด้วย ไฟ นำ้ ดิน ลม แสง ความมืด เผ่ามนุษแทบจะไม่มีใครที่ใช้เวทมนต์ได้เลย และเธอก็บอกว่าห้องนำ้อยู่ด้านล่างสุดทางเดิน ได้ยินแบบนั้นผมก็รีบตรงไปที่ห้องนำ้ทั้นที่อาบเสร็จผมก็รีบมุดขึ้นเตียงด้วยความเหนื่อยล้า