หลังจากที่อี้หลงได้รับพลังปราณัสยบ์มา เขาก็ััได้ถึงการเปลี่ยนแปลงในร่างกายและจิตใจ
พลังอันมหาศาลนี้ทำให้เขามีความสามารถที่เหนือกว่าผู้ฝึกยุทธ์ในระดับเดียวกัน แต่การควบคุมพลังนั้นก็ยัง้าความระมัดระวังอย่างมาก
ทุกย่างก้าวของเขาจะดึงดูดทั้งศัตรูและพันธมิตรจากทั่วทุกมุมโลก โดยเฉพาะจากกลุ่มที่้าพลังของเขา
การค้นพบ “หุบเขาัซ่อนเร้น”
วันหนึ่ง ในระหว่างที่อี้หลงกำลังออกสำรวจูเารอบๆ สำนัก เขาบังเอิญพบกับหุบเขาลึกลับที่ซ่อนอยู่ใต้ม่านหมอกหนาทึบ
มีพลังงานอันแข็งแกร่งแผ่ออกมาจากหุบเขานี้ อี้หลงััได้ถึงการสะท้อนของพลังัในร่างกายและเกิดความสนใจขึ้นทันที
เขาตัดสินใจเข้าไปในหุบเขาและพบว่ามันคือ “หุบเขาัซ่อนเร้น” สถานที่นี้เป็ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของเหล่าผู้สืบทอดพลังแห่งั
ซึ่งมักจะมีแต่ผู้ที่มีสายเืัเท่านั้นที่สามารถเข้าถึงได้ หุบเขานี้ยังเป็แหล่งรวมปราณที่เข้มข้น เหมาะแก่การฝึกฝนพลังขั้นสูง
การพบกับอาจารย์ลับ “เฒ่าัผาอัคคี”
ในขณะที่อี้หลงกำลังสำรวจหุบเขา เขาก็ได้พบกับชายชราผู้หนึ่งนั่งสงบนิ่งอยู่บนก้อนหินขนาดใหญ่ ใบหน้าของชายชราผู้นี้เต็มไปด้วยริ้วรอย
แต่แววตากลับส่องประกายไปด้วยพลังอันแข็งแกร่งที่ไม่ธรรมดา ชายชราผู้นี้คือ “เฒ่าัผาอัคคี”
ยอดปรมาจารย์ผู้ถือครองพลังัสายอัคคีที่ทรงพลังที่สุดในยุคก่อน
เฒ่าัผาอัคคีมองอี้หลงด้วยความพึงพอใจและกล่าวว่า “เ้าหนุ่ม เ้าได้ก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งัแล้ว
แต่ความแข็งแกร่งของเ้ายังไม่ถึงครึ่งของศักยภาพที่เ้าแท้จริงมี
หากเ้าอยากเรียนรู้ข้าอาจถ่ายทอดวิชาให้เ้าเพื่อเป็การเตรียมตัวในอนาคตที่เ้าอาจต้องเผชิญ”
การฝึกฝนเคล็ด “อัคคีัโลกันต์”
เฒ่าัผาอัคคีได้เริ่มฝึกอี้หลงในเคล็ดวิชาโบราณที่เรียกว่า “อัคคีัโลกันต์” ซึ่งเป็วิชาที่หลอมรวมพลังอัคคีแห่งัเข้าไว้ในร่างกาย วิชานี้สามารถทำให้ผู้ใช้เพิ่มพลังโจมตีและสร้างพลังเพลิงที่สามารถแผดเผาศัตรูให้ราบคาบ
แต่การฝึกฝนเคล็ดวิชานี้มีความเสี่ยงสูงและ้าความแข็งแกร่งของจิตใจเป็อย่างมาก
ในขั้นแรกของการฝึกฝน อี้หลงต้องยืนกลางวงล้อมเปลวเพลิงที่เกิดจากปราณของเฒ่าัผาอัคคี
เปลวเพลิงนั้นแผดเผารุนแรงราวกับทะลวงจิตใจ อี้หลงรู้สึกถึงความเ็ปในทุกขณะ แต่ก็รู้สึกถึงพลังอันลึกล้ำที่ค่อยๆ แทรกซึมเข้าสู่ร่างของเขา
เฒ่าัผาอัคคีคอยแนะนำให้อี้หลงใช้สติและพลังจิตในการควบคุมพลังอัคคีไม่ให้ลุกลามในร่างกายเกินไป
อี้หลงได้เรียนรู้ที่จะควบคุมอัคคีและผนึกพลังเพลิงลงในกำปั้น ทำให้เขาสามารถสร้าง “หมัดเพลิงัโลกันต์” ที่ทรงพลังได้ในที่สุด
หมัดนี้สามารถปล่อยพลังอัคคีที่แผ่กระจายเป็วงกว้างเพื่อโจมตีศัตรูรอบข้าง และยังทำลายพลังปราณของศัตรูได้อย่างรุนแรง
คำทำนายจากเฒ่าัผาอัคคี
เมื่ออี้หลงเรียนรู้วิชานี้จนสำเร็จ เฒ่าัผาอัคคีได้ให้คำทำนายที่น่าสะพรึงกลัวกับเขา
“ในอนาคตจะมีศัตรูผู้แข็งแกร่งยิ่งกว่าที่เ้าเคยพบ คนเหล่านี้จะมาเพื่อทดสอบความเป็ตัวเ้า เพื่อชิงพลังแห่งัของเ้า และบางทีอาจถึงขั้นทำลายล้างสำนักของเ้าด้วยซ้ำไป”
อี้หลงรู้สึกกดดันจากคำทำนายนี้ แต่เขาก็ตั้งใจว่าไม่ว่าจะเผชิญหน้ากับอะไรก็ตาม เขาจะไม่ถอยและพร้อมจะปกป้องทุกสิ่งที่เขารัก
การออกจากหุบเขาัซ่อนเร้น
หลังจากการฝึกฝนอย่างยาวนาน อี้หลงออกจากหุบเขาัซ่อนเร้นพร้อมกับความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้น
เขาเดินทางกลับสำนักด้วยความมุ่งมั่นที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่งที่รออยู่ข้างหน้า
แต่ทว่า เมื่ออี้หลงกลับมาถึงสำนัก เขาก็พบว่ามีข่าวร้ายรออยู่… สมาคมโลหิตัเริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง
และมีการลักพาตัวศิษย์ในสำนักหลายคนไป อี้หลงรู้สึกโกรธและตระหนักว่าถึงเวลาแล้วที่เขาต้องออกโรงปกป้องสำนักของเขา
ด้วยพลังใหม่ที่ได้มา อี้หลงมุ่งหน้าไปยังทิศที่ศิษย์ของสำนักถูกจับตัวไป พร้อมกับความมุ่งมั่นที่จะหยุดยั้งสมาคมโลหิตัให้ได้
อี้หลงออกเดินทางไปยังป่าดึกดำบรรพ์ ที่ซึ่งเขาเชื่อว่าเป็ที่ตั้งของฐานลับของสมาคมโลหิตั
ระหว่างทางเขาใช้ทักษะที่ได้ฝึกฝนมาใหม่ๆ ในการหลบหลีกอุปสรรคต่างๆ และซ่อนพลังปราณของตนเพื่อไม่ให้ศัตรูจับััได้
จนในที่สุด เขาก็มาถึงบริเวณที่เต็มไปด้วยบรรยากาศอึมครึม และมีไอปราณชั่วร้ายแผ่ออกมา
การปะทะกับเหล่าศิษย์สมาคมโลหิตั
ทันทีที่ก้าวเข้าสู่เขตของสมาคม อี้หลงก็ถูกล้อมโดยกลุ่มศิษย์ของสมาคมโลหิตั ซึ่งแต่ละคนต่างก็มีรอยสักรูปัสีเืปรากฏบนแขน
แสดงถึงความจงรักภักดีต่อองค์กรที่เต็มไปด้วยความอำมหิต
หนึ่งในศิษย์ระดับสูงของสมาคมพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน "เ้าคิดว่าคนเดียวจะบุกเข้ามาถึงนี่แล้วรอดไปได้หรือ?"
อี้หลงไม่ตอบอะไร แต่สายตาของเขาฉายแววกราดเกรี้ยว เขาคลายกำปั้นก่อนจะใช้ "หมัดเพลิงัโลกันต์ " พุ่งตรงไปยังศิษย์เ่าั้ทันที พลังเพลิง ที่ะเิออกมาจากหมัดของเขาทำให้เหล่าศิษย์รอบข้างกระเด็นไปคนละทิศละทาง
บางคนก็ได้รับาเ็สาหัสจากเปลวไฟที่แผ่ซ่านไปทั่วร่าง
การพบกับรองหัวหน้าสมาคมโลหิตั "หานเถิง"
หลังจากจัดการกับเหล่าศิษย์ไปได้หลายคน อี้หลง ก็ได้พบกับ "หานเถิง" รองหัวหน้าสมาคมโลหิตั
ผู้ซึ่งเป็ยอดฝีมือระดับสูงที่เต็มไปด้วยอำนาจและพลังที่น่าเกรงขาม
หานเถิงเป็ชายสูงวัย แต่ยังคงมีร่างกายแข็งแรงและแฝงไปด้วยออร่าแห่งความโเี้
เขาสวมชุดสีดำสนิท และมีอักขระัโลหิตประทับอยู่ที่หน้าผาก
หานเถิงยิ้มเหยียดหยันก่อนจะกล่าวว่า "ข้าได้ยินมานานถึงศิษย์นอกรีตจากสำนักัฟ้า
แต่ไม่คิดว่าจะมีเืร้อนและกล้ามากถึงขนาดนี้ เ้าคิดว่าเพียงพลังของเ้า จะสามารถต่อกรกับข้าได้หรือ?"
อี้หลงตอบกลับอย่างเยือกเย็น "ข้าก็ไม่ได้คาดหวังว่าจะง่าย แต่ข้ามาที่นี่เพื่อช่วยเหลือพี่น้องของข้า ข้าจะไม่ถอยแม้แต่น้อย"
การต่อสู้ระหว่างปราณักับปราณโลหิตหานเถิงหัวเราะออกมาก่อนจะเริ่มปล่อยปราณโลหิตออกมาจากร่างกาย
พลังของหานเถิงแผ่กระจายไปทั่วบริเวณ ท้องฟ้ามืดมนลงพร้อมกับพลังที่น่าหวาดกลัวแผ่ซ่านออกมาจนทำให้บรรยากาศรอบๆ หนาวเหน็บ
อี้หลงเองก็ไม่ยอมแพ้ เขารวบรวมพลังปราณัสยบ์และหมัดเพลิงัโลกันต์ ก่อนจะพุ่งตรงเข้าหาหานเถิง
การปะทะครั้งแรกของทั้งสองสร้างแรงสั่นะเืจนพื้นดินแตกร้าว
เปลวไฟจากหมัดเพลิงของอี้หลงปะทะกับพลังปราณโลหิตของหานเถิง เกิดเป็พายุพลังที่แผ่กระจายไปทั่วบริเวณ
หานเถิงหัวเราะออกมา "เก่งดีนี่! แต่ข้าจะทำให้เ้าได้เห็นถึงความอำมหิตของสมาคมโลหิตั!"
เคล็ดวิชา "โลหิตัคลั่ง"
หานเถิงใช้ท่าไม้ตาย "โลหิตัคลั่ง" พลังโลหิตสีแดงเข้มแผ่ขยายเป็วงกว้างรอบตัว
ทำให้ทุกสิ่งที่อยู่รอบๆกลายเป็เส้นเืสีแดงไหลเวียนไปตามพื้นดิน
พลังนี้ทำให้อี้หลงรู้สึกถึงแรงกดดันที่แผ่ซ่านเข้ามา
เขาเริ่มััได้ว่าพลังโลหิตของหานเถิงพยายามกัดกินปราณัในร่างของเขา
แต่อี้หลงไม่ยอมแพ้ เขาใช้สติปัญญาและความเยือกเย็นในการควบคุมพลังปราณัอย่างเต็มที่ เพื่อต่อต้านการโจมตีของหานเถิง
เขารวบรวมพลังในจุดสำคัญก่อนจะเปลี่ยนรูปแบบการโจมตีมาเป็ "เกราะเพลิงัโลกันต์"
เกราะเพลิงนี้ช่วย ป้องกันพลังโลหิตและยังช่วยเสริมพลังให้กับการโจมตีของเขา
หลังจากการปะทะอันดุเดือดอี้หลงสามารถใช้พลังปราณัสยบ์โจมตีหานเถิงอย่างรุนแรง
หมัดเพลิงัโลกันต์สุดท้ายที่เขาปล่อยออกไปสร้างความเสียหายอย่างหนักแก่หานเถิงจนไม่สามารถลุกขึ้นมาได้อีก
หานเถิงตกตะลึงกับความแข็งแกร่งของอี้หลง ก่อนที่จะหมดสติลงไป
อี้หลงยืนหอบเหนื่อย แต่ก็รู้สึกดีใจที่สามารถเอาชนะหานเถิงได้
เขามองไปรอบๆ และเห็นว่ามีศิษย์สำนักของเขาหลายคนที่ถูกขังอยู่ในคุกใต้ดินในฐานลับของสมาคมโลหิตั
เขารีบเข้าไปช่วยพวกเขาออกมา แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็พบว่ามีร่องรอยของการทดลองที่โหดร้าย
ซึ่งสมาคมโลหิตัใช้ศิษย์เ่าั้เป็เครื่องทดลองในการเสริมพลังปราณโลหิต
หลังจากช่วยเหลือทุกคนกลับมา อี้หลงตระหนักถึงความโหดร้ายและอำนาจของสมาคมโลหิตั
เขารู้ว่านี่เป็เพียงการเริ่มต้นเท่านั้นและยังมีศัตรูที่น่ากลัวกว่านี้รออยู่ข้างหน้า
แต่เขาก็ไม่หวั่นไหวและตั้งใจแน่วแน่ที่จะเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการต่อสู้ครั้งต่อไป