อุ้งมือเงื้อขึ้นก่อนหวดฟาดท่วงท่าเหมือนไร้สาระแต่การโถมเข้ามาทั้งตัวชวนให้หวาดหวั่น ไม่รวมเกราะที่กำลังสวมเพิ่มอานุภาพของมันให้สูงกว่าหลายสิบเท่า นั่นทำให้เขาลั่นะุปืนในมือใส่หน้าของศัตรู
ะุไม่ระคายผิวมันกลับไม่ได้อยู่ในความสนใจ ต่อให้มีเกราะเทพแต่ทันทีที่มีอะไรพุ่งเข้าใส่หน้าปฏิกิริยาแรกของคนส่วนใหญ่ย่อมเหมือน กำปั้นที่พุ่งเข้ามาถูกเหนี่ยวรั้งมือทั้งสองข้างถูกยกขึ้นปัดป้องสิ่งที่พุ่งเข้าใส่
่เวลาสั้นๆมากพอจะให้เขาหลบหนีร่างทิ้งตัวออกข้างเคลื่อนออกจากวิถีการพุ่งที่ของศัตรู ตามมาติดๆด้วยการอาศัยปืนในมือเล็งยิงเรียกความสนใจจากฝ่ายตรงข้าม หมายให้ทางนั้นพุ่งเป้ามาที่ตน
ร่างที่ถูกยิงคำรามก่อนทะยานตามมาอย่างเอาเป็เอาตาย เท้าทั้งสองข้างส่งกำลังดีดตัวตามมาด้วยแขนทั้งสองข้างที่เงื้อฟาด คนที่เห็นดังนั้นก็ทิ้งตัวหลบออกข้างรอดไปได้อย่างหวุดหวิด
ต้นไม้หักโค่นแรงกระแทกส่งผ่านจนพื้นดินแทบสั่นไหว พละกำลังมหาศาลบวกกับแรงโถมตัวชวนให้ขนหัวลุก หากเขาช้ากว่านี้อีกนิดที่แหลกเหลวไม่ต่างจากต้นไม้ที่เอนล้มอยู่ตรงหน้า
“ คิดอะไรของคุณกันคะ ทางที่คุณกำลังวิ่งอยู่เป็ทางตันนะ ” คล้ายจะใกับการเปลี่ยนเส้นทางกะทันหัน ไม่เข้าใจว่าเหตุใดเขาจึงเปลี่ยนเส้นทางเสียอย่างนั้น
เ้าตัวเองก็ไม่ได้มีเวลาว่างพอจะอธิบายสายตาจดจ้องการเคลื่อนไหวของศัตรู กระบวนท่าอาจทื่อด้านเคลื่อนไหวก็แทบจะมือสมัครเล่นไร้ซึ่งความน่ากลัว แต่พอเสริมด้วยเกราะมันกลับกลายเป็ความยุ่งยาก
โดยเฉพาะเ้าสิ่งที่เขากำลังเผชิญอยู่ตรงหน้าในตอนนี้
ต่างจากชุดเกราะอัศวินล้ำยุคอะไรสักอย่างของมูนไนท์ที่น่าจะเป็ของเฉพาะ เกราะที่อยู่เบื้องหน้าทั้งเรียบง่ายและน่าจะมีต้นทุนในการสร้างต่ำกว่าหลายเท่า
แน่นอนเขาย่อมรู้จักคร่ำวอร์ดในวงการมาก็นานปีอย่างไรก็ต้องเคยเห็น หนึ่งในเกียร์มาตรฐานที่ถูกสั่งให้ผลิตเตรียมพร้อมสำหรับการลงา แม้ของเ่าั้จะได้ใช้ในประเทศมากกว่าก็ตามแต่ก็ยังถูกจัดสรรงบประมาณมาผลิตเป็ล่ำสัน
RX-702 ของกองกำลังป้องกันมาตุภูมิ เจาะให้เฉพาะลงไปก็กองทัพบก
ด้วยวิทยาการที่พัฒนาขึ้นไปทุกวันหลายสิ่งอย่างจึงถูกสร้างและบรรจุเป็จำนวนมาก ถึงขั้นมีการสร้างโดรนเพื่อบังคับควบคุมระยะไกล ทำแบบนี้จะได้ไม่ต้องเสียค่ารักษาพยาบาล เงินบำเหน็จหรือเบี้ยยังชีพ รวมไปถึงไม่โดนสื่อหาว่าไร้มนุษยธรรม
แต่โลกของาก็จำต้องมีมนุษย์ที่เป็พลเดินเท้าอย่างไม่เสื่อมคลาย ดังนั้นจึงมีความพยายามในการพัฒนาพลเดินเท้าให้มีประสิทธิภาพสูงขึ้น
โลกปัจจุบันพัฒนาอาวุธสำหรับฆ่าฟันแซงหน้าสิ่งที่ใช้ในการช่วยหรือป้องกันชีวิต ทำให้เกิดความคิดว่าอย่างนั้นก็พัฒนามันเสียทั้งสองอย่าง สร้างสิ่งที่ป้องกันชีวิตและเพิ่มอำนาจในการเข่นฆ่าในสนามรบให้ทหารไปในตัวกลายมาเป็ชุดเกราะตัวนี้
มันช่วยเพิ่มพละกำลังให้ผู้สวมตัวเกราะสร้างจากโลหะชนิดพิเศษ มีทั้งความทนทานและยืดหยุ่นสามารถป้องกันการตัดหรือฟันแต่ก็ต่อต้านแรงกระแทก ทั้งยังป้องกันการตรววจับด้วยระบบอินฟราเรดได้ เหมาะสำหรับใช้ในหลากหลายสถานการณ์
ด้วยราคาที่สูงลิ่วถึงจะผลิตเป็จำนวนมากก็ยังถือเป็ต้นทุนที่มาก ประกอบกับการที่ภาครัฐกีดกันประชาชนไม่ให้ัักับเกียร์คนธรรมดาไม่มีทางหามันมาได้ ไม่รู้ว่าคนที่สั่งเ้านี่มาเป็ใครแต่น่าจะไม่ใช่คนธรรมดา
ประสิทธิภาพของชุดสมราคาคุยเคยได้ยินว่าชุดนี้ทำลายทหารหนึ่งกองร้อยได้สบาย วันนี้เขาชักจะเริ่มเชื่อเพราะกระทั่งะเิมือยังแทบไม่เป็ผล นอกจากอาการสะดุ้งะเืและเซไปเล็กน้อยก็แทบไม่ปรากฏรอยเสียหายอะไรนัก
“ อีกสองนาทีค่ะ ” คำเตือนจากปลายสายจังหวะนี้คล้ายเป็การเร่ง ความรีบร้อนที่มากอยู่แล้วยิ่งมีแต่จะเพิ่มกระนั้นเขาก็ต้องเยือกเย็น ร้อนรนไปก็ไม่ได้ช่วยอะไรให้ดีขึ้น
ถอนตัวคำที่ฟังเหมือนง่ายกลับกลายเป็เื่ยากพื้นที่แถบนี้ถูกล้อมด้วยรั้วที่มีไฟฟ้าแรงสูง ขาเข้าไม่มีปัญหาเพราะให้เนลช่วยตัดไฟแล้วปีนเข้ามาได้ง่ายๆตรงข้ามกับขาออก ขืนเขามัวเสียเวลาปีนไม่ทันถึงสองวิกระดูกก็น่าจะป่นไปแล้ว
ประตูทางออกที่ตั้งใจจะไปตอนแรกก็ดันมีคนตาบอดขวางจนเขาต้องจำใจเปลี่ยนเส้นทาง จุดหมายของเขายามนี้คือประตูที่ห่างออกไปอีกสี่ร้อยเมตรเหมือนไม่ไกลแต่สำหรับเขายามนี้มันแสนจะลำบาก
ความกระชั้นและบีบคั้นเพิ่มทุกวินาทีคล้ายจะกดดันให้เขาทำอะไรสักอย่าง
เป็แบบนี้ไม่ต้องพูดถึงหนทางชนะแค่จะหนียังยากเย็น ทางที่เหลือคงเป็การใช้อุปกรณ์ที่มีบดบังสายตาสร้างโอกาสแต่ต้องใช้ให้ถูกจังหวะ หากะุที่ร่อยหรอก็บีบให้เขาต้องลงมือแล้วเช่นกัน
ลังไม้ถูกขว้างเข้าใส่แน่นอนเขาย่อมหลบเลี่ยงเหมือนเคย ร่างนั้นหลบออกข้างวินาทีที่เขาทำแบบนั้นอีกฝ่ายกลับเลือกจะทะยานเข้าใส่ อุ้งมือเงื้อขึ้นหมายฟาดเข้าใส่ร่างของเขาหมายจะบดขยี้ในครั้งเดียว
การเคลื่อนไหวเริ่มปรากฏสีสันจนชวนให้แปลกใจหากมันก็ไม่ได้มากมายอะไร การกระโจนอาจเร็วแต่ใช่จะไม่มีช่องว่าง เท้าขวาก้าวล้ำส่งร่างของตนออกข้างหลบหมัดที่พุ่งเข้าใส่แบบเส้นยาแดง ตามด้วยปืนในมือซ้ายที่ยกเล็งหมายยิงสกัดบดบังสายตาเหมือนเคย
พริบตานั้นเองแขนซ้ายที่สมควรจะยกเล็งปืนพลันเจ็บแปล๊บ กล้ามเนื้อที่ควรจะเคลื่อนไหวตามคำสั่งเกร็งตัวคล้ายจะต่อต้านความเ็ป ปืนที่สมควรจะเล็งยิงจึงอยู่ต่ำกว่าที่ควรจะเป็
่เวลาสั้นๆอาจเหมือนไม่มีความหมายแต่แทบจะตัดสินเป็ตาย ความเชื่องช้าไปเสี้ยววินาทีทำให้สายตาของทางนั้นเล็งเห็นตำแหน่งปัจจุบันของเขา ไม่รอช้ามือพุ่งออกไปด้านข้างท่ามกลางความพยายามในการดีดตัวหนีสุดชีวิต
“ จับได้ล่ะ ” เหมือนจะสายเกินกาลต่อให้พยายามหลบเลี่ยงก็ยังช้า อุ้งมือที่ปกคลุมด้วยเกราะคว้าจับขาของเขาเอาไว้ได้อย่างทันท่วงที แม้จะมองไม่เห็นก็รู้ได้ว่าเ้านั่นคงกำลังแสยะยิ้มให้กับสิ่งที่เกิด
ไม่อะไรให้มากความแรงบีบตรงเข้าขยี้เข้าใส่ข้อเท้าเต็มกำลัง เสียงลั่นของกระดูกตามมาด้วยความเ็ปอันหนักหน่วง ปืนในมือซ้ายเล็งยิงใส่ใบหน้าแต่ครั้งนี้กลับไม่ทำให้อีกฝ่ายหลงกล
“ น่ารำคาญ!! ” ปากว่าตามมาด้วยแขนทั้งข้างที่โยนร่างของเขาไปในอีกทาง แรงเหวี่ยงที่แทบจะกระชากให้ร่างลอยล่องนั่นยังไม่เท่ากับพริบตาที่ปะทะเข้าใส่กำแพงโกดัง แรงกระแทกที่มากพอจะทำให้ผนังนั้นเกิดรอยร้าวไม่ต้องพูดสภาพของเขาในยามนี้
“ ทีนี้จะหายซ่าส์ได้หรือยัง ” ปราศจากการรีรอเ้าคนสวมเกราะย่างสามขุมมาหาร่างที่นอนนิ่ง ไม่สนใจว่าทางนี้บอบช้ำจนขยับไม่ไหวกำปั้นเงื้อขึ้นหมายจะอัดเข้าใส่อย่างไร้ปราณี
น่าเสียดายที่เหมือนเกมไล่จับนี้จะใช้เวลานานไปเสียหน่อยนั่นทำให้เวลาที่กะไว้อย่างพอดีสิ้นสุด
เสียงหวอตามมาด้วยรถสามคันที่กรูกันเข้ามาภายในเขต เสียงและแสงที่แสนคุ้นตาสำหรับผู้คนและเป็ของแสลงสำหรับพวกที่อาศัยอยู่ในที่ลับ แต่กับร่างที่อยู่ในเกราะกลับไม่ได้รู้สึกอะไรมากไปกว่าความรำคาญ
“ นี่ตำรวจ ชูมือขึ้นเดี๋ยวนี้!! ” ร่างเ่าั้กรูออกมาจากรถตำรวจมองเผินก็จัดว่ามีจำนวนมากอยู่ ปากกระบอกปืนเล็งใส่ร่างสูงใหญ่พร้อมจะลั่นไกได้ทุกเวลา มันกลับไม่ได้ทำให้คนโดนขู่รู้สึกรู้สาอะไร
ตำรวจที่มาย่อมไม่อาจรู้ว่าที่อยู่ตรงนี้ไม่ใช่แค่คนประหลาดแต่เป็ผู้ที่ใช้ยุทธภัณฑ์ของกองทัพที่ต้านทานะุได้แทบทุกรูปแบบ ถ้าไม่ใช่ปืนครกหรือปืนกลหนักก็แทบไม่อาจสร้างความสะดุ้งะเืใดๆให้มันได้
“ มาก็ดี จะได้ใช้ให้พวกแกเรียกเ้าอัศวินที่ทำให้พวกเราลำบากนั่นมาฆ่าทีเดียวเลย ” เป้าหมายเปลี่ยนจากคนที่นอนหายใจรวยรินไปยังพวกตำรวจที่กำลังรุมล้อม ไม่อะไรให้มากความร่างนั้นพุ่งเข้าใส่คนที่รายล้อม
สิ่งนั้นสร้างความแตกตื่นให้บรรดาคนที่ยังไม่เข้าใจรูปการ พอนึกจะหลบก็สายเกินรายที่อยู่ทางด้านหลังรถตำรวจขยับตัวช้าเกินไป พริบตาร่างนั้นก็ถูกรถที่ปลิวไถลจากแรงชนกระแทกเข้าใส่อย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย
“ พวกเรายิง ยิง!! ” การสั่งการของคนที่เหมือนเป็ผู้บังคับบัญชาเป็สัญญาณลั่นไก ะุพุ่งออกจากปากกระบอกทุกนัดกระหน่ำเข้าใส่เป้าอันใหญ่โตแต่ไร้ความหมาย กระทั่ง.50AEยังทำอะไรไม่ได้ปืนธรรมดาก็ยากจะได้ผล
อุ้งมือหวดฟาดเข้าใส่ตำรวจอีกหนึ่งนายจนแทบกลายเป็ซาก กำปั้นต่อยเข้าใส่รถที่ขวางทางแต่ทำให้ตำรวจอีกสองนายล้มกลิ้ง ไม่ถึงครึ่งนาทีเ้าหน้าที่ตำรวจก็เริ่มเสียบกระบวนจากพลังที่ต่างกันเกินไป
ตำรวจรายอื่นก็เหมือนจะเริ่มรู้ตัวบ้างก็ใจนทำอะไรไม่ถูก บ้างก็เล็งปืนยิงเข้าใส่หมายจะชะลอหรือโต้ตอบ กระทั่งพวกที่วิ่งหนีโดยไม่สนใจเพื่อนพ้องเลยก็ยังมี
ปล่อยไว้แบบนี้ไม่ถึงนาทีได้กลายเป็ศพสังเวยให้กับอานุภาพของชุดเกราะนั่นแน่
“ อยู่ไหน ไอ้มูนไนท์มันอยู่ที่ไหน!! ” เสียงคำรามด้วยความได้ใจขณะที่บดขยี้ขาของตำรวจนายหนึ่งไปด้วย ตอนนี้เหลือตำรวจอยู่อีกสองที่ยังใจสู้และเลือกจะปักหลักแต่ก็ลำบากเต็มที แม้จะติดต่อขอกำลังเสริมก็ไม่แน่ว่าจะหยุดเ้าตัวพรรค์นี้ได้
วินาทีนั้นเองวัตถุบางอย่างก็ถูกขว้างลงไปใกล้กับบริเวณที่อสูรจักรกลตัวนั้นอยู่
ควันสีขาวจำนวนมากพวยพุ่งท่ามกลางเสียงคำรามในลำคอจากการถูกบดบังทัศนะวิสัย แตกต่างจากบรรดาตำรวจที่รู้ทันทีว่ากำลังจะเกิดอะไร หนึ่งในสองรายเอื้อมไปลากร่างที่อยู่ไม่ห่างจากตนให้ออกมาแล้วเริ่มหลีกหนี ขณะที่คนสวมเกราะกำลังถูกม่านควันเ่าั้บังตา
“ จะหนีไปไหน แน่จริงอย่าหนีสิวะ!! ” แน่นอนไม่มีใครคิดฟังคำท้าทายไร้สาระพรรค์นี้อยู่แล้ว
เ้าของะเิควันเมื่อครู่กำลังหอบหายใจอาศัยขาที่เสียหายลากร่างโทรมๆของตนหนีมาอย่างหวุดหวิด สายตาจ้องมองไปยังกลุ่มควันหูยังได้ยินเสียงคำรามไม่ห่างแต่เมื่อแน่ใจว่าต้นเสียงอยู่ไกลเขาจึงเอนหลังพิงกำแพง
“ Dถ้ายังได้ยินอยู่ก็ส่งเสียงตอบหน่อยค่ะ D ” ความร้อนใจแฝงมาแม้จะเป็การติดต่อผ่านเครื่องมือสื่อสาร มันกลับไม่ได้ทำให้เ้าตัวรู้สึกตามไปด้วย
“ ได้ยินชัดเจนเนล ไม่ต้องเป็ห่วง ”
“ ไม่ห่วงอะไรกัน หลังจากที่โดนเ้านั่นจับเหวี่ยงคุณก็ขาดการติดต่อไปเลยนะคะ ” การโวยวายที่เขาอยากจะบอกเหลือเกินว่าอย่าทำ นอกจากไม่ช่วยมันยังเพิ่มความรำคาญน่าเสียดายที่ไม่อาจทำได้
อย่างที่แม่แฮคเกอร์คนนี้พูดอาการาเ็จากเมื่อวานของเขายังไม่หาย เ้าอัศวินนั่นสร้างปัญหาให้พอควรแถมความบอบช้ำที่เหลือก็ไม่ใช่น้อย แต่ที่เป็ปัญหาจริงๆดันเป็แผลจากฝีมือเ้าจอมโจร
ลูกเตะที่ฟาดลงมาบนไหล่ถึงไม่ใช่จุดตายแต่สร้างความเสียหายใหญ่หลวง ่แรกก็ไม่มีอะไรแต่พอฝืนใช้งานมันหนักเข้าทั้งปีนตึก สู้ประชิดและแบกปืนไล่ยิง ประกอบกับความเครียดบั่นทอนทั้งพลังสมาธิและพลังกาย ทั้งหมดเป็ตัวแปรที่ทำให้แขนของเขาล้าจนเคลื่อนไหวช้าไปจังหวะหนึ่ง
ไม่เพียงเท่านั้นการสู้อย่างต่อเนื่องก็กัดกร่อนพลังกาย สมาธิและยุทโธปกรณ์ไปมากกว่าใครจะคิดโดยเฉพาะอย่างสุดท้าย ที่เขาใช้ปืนในมือซ้ายเล็งยิงไม่ใช่หลงลืมเื่ที่ตนาเ็แต่เป็เพราะปืนในมือขวาปราศจากะุหลงเหลือแล้วต่างหาก
ตัวแปรมากมายที่เกิดขึ้นร้อยเรียงความผิดพลาดเพียงเล็กน้อยให้ใหญ่โต เปลี่ยนสถานะให้เขากลายมาเป็เหยื่อที่ถูกล่าในอึดใจ
ถ้าไม่ได้ตำรวจที่แห่กันมาที่นี่พอดียามนี้เขาคงไม่มีลมหายใจจะมานั่งคิดเื่บ้าบอพวกนี้ และเขาก็ตอบแทนเื่นั้นด้วยการยอมเสียะเิควันไปลูกหนึ่ง ถ้าแค่นี้เอาตัวรอดไม่ได้ก็โดนเ้าั์นั่นขยี้ตายๆไปซะก็ดี
เื่พวกนั้นพลันเล็กน้อยเมื่อนึกถึงสภาพร่างกายของตนในยามนี้
กระดูกขามีปัญหาไม่รู้แตกหรือร้าวแต่สาหัสไม่ต้องพูดถึงวิ่งแค่เดินยังกะเผลก การหลบหนีด้วยตัวเองแทบเป็ไปไม่ได้ถ้าโดนเจอตัวเมื่อไหร่ก็จบกัน ไม่รวมอวัยวะภายในที่เขารู้สึกว่าน่าจะมีสักแห่งที่กำลังเสียหาย ยังไม่รวมเืที่กำลังไหลโกรกอยู่นี่อีก
“ ฉันจะติดต่อรถพยาบาลแล้วสร้างเื่ว่าคุณเป็ผู้ประสบเหตุนะคะ ตอนนี้ทางที่ดีคุณถอดอุปกรณ์... ”
“ อย่า-ได้-คิดจะทำแบบนั้น ” อาจราบเรียบจนไร้อารมณ์หากสำหรับคนฟังมันกลับทำให้เธอสะดุด สายตาเปี่ยมไปด้วยความไม่เข้าใจ
“ ตอนนี้คุณอยู่ในสภาพครึ่งเป็ครึ่งตายไม่เวลามาห่วงความลับหรือตัวตนนี่แล้วค่ะ เข้าใจหรือเปล่าถ้าไม่ไปทำการรักษาคุณจะตายเอานะคะ!! ” ไม่ใช่เวลามัวมารั้นไม่เข้าท่าทุกวินาทีมันหมายถึงชีวิตแต่เขากลับไม่ใยดีมันสักนิด
“ เธอคิดว่าจะมีรถพยาบาลหน้าไหนสามารถมารับฉันได้หรือไง? มาตอนที่เ้านั่นกำลังอาละวาดอยู่น่ะนะ ” ไม่มีความช่วยเหลือใดๆหลุดรอดมาถึงตรงนี้ กระทั่งกำลังเสริมของตำรวจทั่วไปเองก็ไม่แน่ว่าจะมีประโยชน์หรือเปล่า
“ ถะ ถ้าใช้การแฮ็คช่องสัญญาณเกราะล่ะคะ ไม่แน่ว่าบางทีระบบเกราะของคนๆนี้... ”
“ ด้วยสภาพแบบนี้แถมอีกฝ่ายยังตั้งใจจะฆ่าฉันน่ะนะ? ” ครั้งนั้นได้ผลเพราะสภาพร่างกายที่สมบูรณ์ประกอบกับทางนั้นไม่ได้คิดฆ่าแค่้าสยบ ความเสี่ยงต่างจากครั้งนี้ไปมากโขแถมไม่มีอะไรมายืนยันความสำเร็จ
ที่สำคัญคือความล้ำยุคของเทคโนโลยีเกราะของมูนไนท์ไม่รู้ว่าสร้างอย่างไรแต่เหมือนจะล้ำยุคและหลากหลายกว่าคงสร้างเพื่อให้รับได้ในหลายสถานการณ์ เครื่องมือที่มากย่อมหมายถึงช่องโหว่ยิบย่อยที่อาจมากตามไปด้วย
แตกต่างจากครั้งนี้เกราะของกองทัพบกไม่ได้คำนึงถึงอะไรขนาดนั้นแถมไม่มีอะไรยืนยัน การเอาสังขารโทรมๆไปเสี่ยงกับความหวังลมๆแล้งๆก็แค่เร่งเวลาตายของตนเท่านั้น
คนฟังได้ยินดังนั้นก็อับจนคำพูดเธอคิดไม่ออกแล้วว่าควรทำเช่นไร ในใจอยากช่วยแต่พลังที่เธอมีแสนจำกัดทั้งยังไร้ความหมายต่อหน้าสถานการณ์ที่เป็อยู่โดยสิ้นเชิง
“ แล้วจะปล่อยไว้แบบนี้ ต้องทนมองคุณตายโดยทำอะไรไม่ได้เลยหรือคะ? เื่แบบนี้ เื่แบบนี้มัน ” น้ำเสียงของเธอสั่นครือจริงอยู่ว่าเธอเห็นภาพคนตายมามาก มองสิ่งที่เขาทำแล้วคิดว่ามันไม่ถูกต้องรู้สึกขัดแย้งกับสิ่งที่เขาทำก็บ่อย
แต่ไม่มีสักครั้งที่เธอจะปรารถนาให้เขาตาย
“ ถ้าอยากดูคนตายไปดูที่อื่น เพราะฉันจะไม่ตายวันนี้ ” ไม่ได้เข้าถึงหรือสนใจความรู้สึกของคนฟัง ลมหายใจอาจปั่นป่วน ความเ็ปอาจแล่นพล่าน ร่างกายอาจบอบช้ำหากจนตอนนี้เขาก็ไม่ได้เสียความเยือกเย็นทั้งยังมีแต่จะเพิ่มขึ้นทุกชั่วขณะ
จริงว่าเกราะนั่นคืออาวุธเตรียมไว้ใช้กับมูนไนท์แต่เขาเป็คนไปแหย่มันออกมา แถมเ้าคนที่เป็เป้าดันไม่มาเพราะเขาเป็ต้นเหตุ คนอื่นมองอย่างไรไม่ทราบแต่สำหรับเด็กหนุ่มมันถือเป็ความรับผิดชอบของเขา
ใครคิดยังไงเขาไม่รู้แต่ไม่ว่าเ้านั่นจะไปฆ่าใคร ไม่ว่ามันจะไปทำร้ายคนๆไหน ไม่ว่าเืที่หลั่งไหลจากฝีมือของมันจะมากเท่าไหร่ มันก็ไม่ต่างอะไรกับการที่เขาลงมือฆ่าคนเ่าั้ด้วยตัวเอง ทั้งหมดไม่ใช่แค่บาปของมันแต่ยังเป็บาปของเขา
บาปที่ปล่อยให้มันมีลมหายใจทั้งที่มีโอกาสในการดับมัน บาปที่ปล่อยให้ปีศาจร้ายพรรค์นั้นลอยนวล บาปที่ทำให้โอกาสของผู้คนดับลงทั้งที่พวกเขาไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเื่ในครั้งนี้ บาปที่เขาสามารถยับยั้งทั้งหมดช่วยเหลือคนเ่าั้ได้แต่เขากลับไม่ทำมัน
และนั่นคือที่สุดแห่งความไม่สบอารมณ์
มือเอื้อมไปหยิบหลอดฉีดยาชนิดพิเศษตัวหลอดทำจากวัสดุสังเคราะห์ที่ทนทาน นั่นเป็สาเหตุที่ทำให้มันยังไร้รอยข่วนแม้จะผ่านสารพันการคุกคามมาพร้อมกับเขา
สิ่งที่อยู่ในมือกลับชวนให้คนมองผ่านกล้องรู้สึกสงสัย เธอเห็นทุกครั้งที่เขาออกปฏิบัติการมักหยิบเ้านี่ติดมาแต่ไม่เคยเห็นเขาใช้ทำอะไรแต่ก็ไม่ได้ติดใจ หลายๆอย่างเธอก็ไม่เห็นเขาใช้ทำอะไรเพียงหยิบติดมือเผื่อเอาไว้เท่านั้น
นี่คงเป็ครั้งแรกที่เธอจะได้เห็นประสิทธิภาพของเ้าสิ่งนี้ไม่สิ ศักยภาพที่แท้จริงของเขาในสนามรบ
เข็มถูกดันออกมาจากตัวกระบอกก่อนแทงเข้าใส่ลำคอ ความดีเดือดที่ชวนให้คนมองรู้สึกตระหนกก่อนของเหลวที่อยู่ด้านในจะถูกฉีดเข้าไปด้านใน การกระทำที่เธอปราศจากความเข้าใจโดยสิ้นเชิง
ของเหลวสีแดงใสไหลเวียนเข้าไปในร่างดวงตาสองข้างปิดสนิท มันไหลเวียนเข้าไปในกระแสเืผ่านเข้าไปหล่อเลี้ยงทุกส่วน ร่างสั่นกระตุกเป็สัญญาณตามมาด้วยความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับร่างกาย
าแบนร่างกายเริ่มซ่อมแซมเนื้อเยื่อที่เสียหายเริ่มสมานตัว ความเ็ปทุเลาก่อนสาบสูญเหมือนไม่เคยมี เืที่เคยไหลรินหยุดนิ่ง ชีพจรและอัตราการเต้นของหัวใจที่เคยสูงเพราะความเจ็บกลับสู่ภาวะปกติ ทุกความเสียหายที่เคยได้รับเลือนหายไม่สิ ถูกระงับการแสดงผลเอาไว้อย่างน้อยก็ตอนนี้
มันกลับเป็เพียงจุดเริ่มต้นของสิ่งที่เขากำลังเป็
“ วันที่สิบสองกันยาสองปีก่อน ค้นหาข้อมูลภายใน่หนึ่งอาทิตย์นั้นเกี่ยวกับกองทัพ การเคลื่อนไหว บัญชี กำลังพล ทุกอย่าง ส่งทั้งหมดนั่นมาภายในห้านาที ” การสั่งที่สั้นห้วนแล้งน้ำใจยิ่งกว่าครั้งไหนหากเธอไม่มีเวลาจะมาบ่น
“ ดะ เดี๋ยวก่อนสิคะ คุณคิดจะเอาไปทำอะไร? ” ปากถามสมองไม่เข้าใจแต่กลับทำตาม เหมือนเธอจะตอบสนองต่อคำสั่งของเขาไวเกินกว่าที่จะทันคิด
ไร้การตอบรับจากต้นทางที่เขาทำเพียงส่งสายตาไปยังร่างสวมเกราะที่ยังคงอาละวาดไปทั่ว ปืนทั้งสองกระบอกถูกเปลี่ยนแมกกาซีนตามมาด้วยยุทโธปกรณ์ที่ถูกจัดให้เข้าที่ คล้ายจะยืนยันเป้าหมายของตน
เขาจะไม่ปล่อยให้มันรอดชีวิตไปจากที่นี่
899
![[เขียนเอง]Monster Die](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/storyNotfoundSmall.webp)
