02:30 ป่าไผ่ในอิสวูดส์ ระยะเวลาออนไลน์ 22 วัน
โคลนหยิบหญ้าแดงสำหรับวันนี้ขึ้นมากิน หลังจากการเฝ้าสังเกตจึงรู้แล้วว่าระยะเวลาแสดงผลของหญ้าแดงจะอยู่ได้ยี่สิบสี่ชั่วโมงเท่านั้น นี่แปลว่าเขาต้องกินหญ้าแดงได้ทุก ๆ หนึ่งวัน หรือไม่ก็ต้องเพิ่มค่า VIT จนกว่าผลของอัตราการฟื้นฟูโดยธรรมชาติจะเหนือกว่าอัตราการลดลงของเข็มขัดปรสิต แต่โคลนไม่้าใช้โบนัสพอยต์ไปกับค่า VIT แล้ว ตอนนี้เขาให้น้ำหนักกับ AGI มากกว่า จึงเลือกที่จะกินหญ้าแดงเพื่อแก้ปัญหาไปก่อน
บุรุษในชุดดำเฝ้าสังเกตการณ์การเคลื่อนไหวของโจรป่าอย่างเงียบ ๆ ในขณะเดียวกันโจรป่าสองคนก็เดินผ่านยามเฝ้าประตูเป็ครั้งที่สาม พวกมันส่งขวดเหล้าให้ยามทั้งสองที่เฝ้าประตูอยู่ก่อนจะเดินจากไป
“มียามเฝ้าประตูสองคน และอีกสองคนคอยเดินวนรอบ ๆ กำแพง ทุก ๆ สามสิบนาทีมันจะเดินผ่านหน้าประตูครั้งหนึ่ง... แปลว่าถ้าฉันสังหารยามทั้งสองคนนี้ จะมีเวลาเพียงแค่สามสิบนาทีก่อนที่พวกมันจะรู้ตัวงั้นเหรอ”
“สามสิบนาทีสำหรับการสังหารหัวหน้าโจรป่า และชิงมีดสั้นออกมาก็ฟังดูไม่เลว”
โคลนตัดสินใจที่จะทำเฉพาะเท่าที่ภารกิจบอกให้ทำ เขาเพียงแค่้าชีวิตของหัวหน้าโจรป่าและมีดสั้นเท่านั้น การแหกปากและวิ่งดุ่ม ๆ เข้าไปตรง ๆ เพื่อจัดการกับโจรทั้งหมดในค่ายแห่งนี้เป็เื่ที่โง่เขลาและไม่มีทางเป็ไปได้
ระบบคงรู้อยู่แล้วว่าการสังหารโจรทั้งหมด เป็เื่เหลวไหลที่ไม่มีทางเกิดขึ้นได้สำหรับผู้เล่นเลเวล 10 นี่ถือว่าระบบยังคงปราณีต่อเขาอยู่ หากมันถูกระบุไว้ว่าให้สังหารโจรในค่ายทั้งหมดโคลนคงได้แต่ยอมยกเลิกภารกิจและไปเล่นอาชีพอื่นแทน
“ซี๊ดดด อ้า.... อากาศเย็น ๆ กับเหล้าสักขวดนี่มันสุดยอดจริง ๆ โว้ย”
“เฮ้ย เอ็งอย่ากินเยอะสิวะ เดี๋ยวก็ปวดท้องหรอก”
“ฮ่า ๆ ไม่ต้องเดี๋ยวหรอก ตอนนี้ข้าเริ่มปวดหน่อย ๆ แล้ว งั้นขอตัวไปยิงกระต่ายก่อนว่ะ”
“เฮ้ย แต่ข้าก็ปวดเหมือนกันนะ”
“เสียใจด้วย แต่ตูเป็คนพูดก่อนว่ะ รอไปหลังจากข้ามาก็แล้วกัน ฮ่า ๆ”
โคลนที่เห็นหนึ่งในยามเฝ้าประตูเริ่มเคลื่อนไหวใกล้เข้ามา จึงรีบลงจากต้นไผ่และแฝงตัวเข้าไปในมุมมืดทันที โจรป่าหยุดยืนอยู่ตรงกึ่งกลางระหว่างเขตรอยต่อของป่าไผ่และค่ายโจร ทันทีที่มันปลดสายกางเกงออกก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น
“เฮ้ย…เดินเข้าไปในป่าสิวะ ยืนตรงนั้นเดี๋ยวกลิ่นมันก็โชยมา ทีนี้ล่ะได้ยืนดมฉี่กันทั้งคืนแน่” โจรเฝ้ายามอีกคนร้องเตือนอย่างหงุดหงิด
“ในป่ามันหนาวจะตายตูไม่อยากเดินเข้าไปนี่” คนปวดฉี่ยืนจับเอวกางเกงไว้อย่างหลวม ๆ พลางะโตอบกลับ
“ไม่ต้องพูดมาก เดินเข้าไปซะ ข้าไม่อยากดมฉี่ของใคร” ยามคนแรกพูดตัดบท
“ก็ได้ ๆ เื่มากจริงโว้ย” โจรป่าบ่นอุบอิบก่อนจะเดินเข้าไปในป่าไผ่ โคลนที่เห็นอย่างนั้นจึงลอบติดตามไปห่าง ๆ ชายหนุ่มเห็นมันมองซ้ายมองขวาก่อนจะไปหยุดอยู่ที่กอไพ่ต้นหนึ่ง มันถกกางเกงลงก่อนจะปล่อยของเหลวสีเหลืองออกมา เสียงผิวปากเบา ๆ ของมันบ่งบอกว่ากำลังมีความสุข
“เฮ้อ...ให้ตายเถอะ กระเด็นโดนขาจนได้ ช่วยไม่ได้...ก็ลำกล้องมันใหญ่นี่หว่า ฮ่า ๆ”
ทันใดนั้นเองโคลนพุ่งตัวออกไปด้วยความเร็ว
“โมสต์!”
เพียงพริบตาร่างเงาสีดำก็โผล่ขึ้นด้านหลังของโจรป่า ด้วยความไม่ระวังตัวของโจรประกอบกับแรงส่งที่รวดเร็วของโมสต์ ทำให้มีดเขี้ยวอสูรแทงทะลุหน้าอกของโจรป่าราวกับไม้เสียบไก่ย่างที่เขาชอบกิน มันพยายามส่งเสียงร้องออกมาแต่ก็ถูกหยุดไว้โดยโคลน ชายหนุ่มเคลื่อนไหวต่อเนื่อง ใช้แขนซ้ายที่ว่างเปล่าของตนล็อกไปที่ลำคอของโจรป่าอย่างแ่า ขณะที่ของเหลวสีแดงและเหลืองไหลไปกองรวมกัน ไม่นานร่างที่ขัดขืนก็อ่อนลง เมื่อโคลนปล่อยแขนและดึงมีดกลับมา ร่างไร้ลมหายใจก็ทิ้งตัวลงไปกองกับของเหลวทั้งสอง
“คุณได้รับค่าประสบการณ์ 4500 หน่วย”
“ได้ค่าประสบการณ์ตั้ง 4500 หน่วยเชียวเหรอ” โคลนใกับค่าประสบการณ์ที่ได้รับ
หากเป็การต่อสู้ซึ่ง ๆ หน้าโคลนคงไม่สามารถสังหารโจรป่าคนนี้ได้รวดเร็วเช่นนี้ แต่กับการลอบสังหารโดยที่อีกฝ่ายไม่ได้ตั้งตัวนั้นง่ายราวกับหน้ามือเป็หลังมือ แต่การลอบสังหารก็ไม่ใช่เื่ง่ายที่ใคร ๆ ก็ทำได้ มันต้องอาศัยปัจจัยหลาย ๆ อย่าง เช่น การลอบติดตามโดยไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัว ความเร็วในการเคลื่อนไหว พลังป้องกันของอีกฝ่าย การโจมตีจุดตายอย่างรวดเร็วและแม่นยำ ซึ่งทุกสิ่งที่ว่ามาโคลนทำมันออกมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ
คนผมเทาหยิบหมวกทรงปีกกว้างและเสื้อนอกของโจรป่ามาใส่ เขาเอามือข้างที่ถือมีดเขี้ยวอสูรไพล่หลัง จากนั้นแสร้งเป็เดินโซซัดโซเซกลับยังประตูค่าย
“มาได้สักที! เอ้าเร็วเข้า...ฉันจะได้ไปหากระต่ายยิงบ้าง” โจรป่าพูดเสร็จก็เดินมาทางโคลน แต่เมื่อมันเข้าในระยะสิบเก้า จึงรู้สึกถึงความผิดปกติของคนตรงหน้า
“แกเป็...”
จู่ ๆ เงาร่างสีดำก็พุ่งเข้ามาประชิดตัว โจรป่าพยายามะโเสียงดังเพื่อเรียกกำลังเสริม แต่เสียงของมันที่เปล่งออกมาก็หายไปในช่องว่างบริเวณลำคอ เมื่อรู้ตัวอีกทีของเหลวสีแดงสดก็ไหลทะลักออกมา
โคลนแทงดาบออกไปอีกครั้ง แต่โจรป่าคนนี้กลับไม่ยินยอมพร้อมใจที่จะตาย มันยกดาบขึ้นมาป้องกันไว้ได้ทันท่วงที ทั้งคู่ผละออกจากกันเนื่องจากแรงปะทะ โจรป่าใช้มือซ้ายของมันปิดแผลที่ลำคอ มันพยายามะโอีกครั้งแต่ก็ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมา
“เปล่าประโยชน์ ฉันตัดเส้นเสียงของนายแล้ว”
เมื่อได้ยินคำพูดของโคลนมันก็แสดงสีหน้าโกรธจัด ร่างที่โชกไปด้วยเืวิ่งเข้าหาโคลนอย่างบ้าคลั่ง โคลนเปลี่ยนวิธีการจับมีดเป็แบบรีเวิร์ส กริป (Reverse Grip) เพื่อหวังผลในการต่อสู้ระยะประชิด เมื่อดาบฟาดมาเขาจึงเอี้ยวตัวหลบไปทางขวา ก่อนที่จะใช้มือซ้ายคว้าจับไปที่ขอมือของโจรป่าพร้อมกับแทงซ้ำไปที่คอของมันไม่ยั้ง
“ฉึก ๆ ๆ ๆ ๆ”
“คุณได้รับค่าประสบการณ์ 4500 หน่วย”
โคลนนำศพของโจรไปแอบไว้ในกอไพ่ จากนั้นจึงย่องเข้าไปในค่ายโจร ที่พักของพวกมันเป็กระโจมสามเหลี่ยมอย่างง่าย ๆ ที่ทำจากผ้าผืนหนา โจรป่าส่วนมากไม่นอนพักอยู่ในกระโจมก็ตั้งวงกินเหล้าอยู่ด้านนอก โคลนสามารถใช้โอกาสนี้สังหารคนที่นอนพักอยู่ในกระโจมได้ แต่เขาไม่ทำเพราะคิดว่ามันเสี่ยงเกินไป หากผิดพลาดขึ้นมาโจรทั้งหมดจะรู้ตัวและเขาก็จะถูกฆ่าตาย ที่สำคัญเขามีเวลาเพียงแค่สามสิบนาที ก่อนที่ยามลาดตระเวนจะรู้ตัวว่าเพื่อนของมันถูกฆ่าตาย ชายหนุ่มจึงเลือกที่จะเข้าไปสังหารหัวหน้าโจรป่าและชิงมีดสั้นออกมาเท่านั้น
ระบบไม่ได้บอกจุดที่แน่ชัดของหัวหน้าโจรป่า โคลนคาดเดาว่ามันน่าจะอยู่ส่วนในสุดของค่ายพัก อย่างไรก็เป็ถึงหัวหน้า มันไม่ควรจะตั้งที่พักไว้ด้านนอกสุดจริงไหม
โคลนลัดเลาะไปตามเส้นทาง เขาใช้กระโจมที่พักเป็สิ่งกำบัง เมื่อต้องเดินผ่านพวกโจรที่ล้อมวงรอบกองไฟเพื่อกินเหล้าแก้หนาว
ใช้เวลาเดินทางสิบห้านาทีโคลนจึงพบกับกระโจมสีขาวขนาดใหญ่ด้านหน้า ชายหนุ่มเดาว่านี่อาจจะเป็ที่พักของหัวหน้าโจรป่า ที่หน้าทางเข้ากระโจมมียามเฝ้าอยู่หนึ่งคน โคลนลอบเข้าไปสังหารมันจากด้านหลังจากนั้นจึงนำศพไปแอบ ก่อนที่จะลอบเข้าไปในกระโจมอย่างเงียบ ๆ
เมื่อเปิดเข้าไปในกระโจมก็พบกับห้องโถมขนาดใหญ่ มันเงียบเชียบและไร้วี่แววของสิ่งมีชีวิตใด ๆ ด้านข้างทั้งซ้ายและขวาของกระโจมมีการกั้นห้องด้วยผ้าเป็จำนวนสี่ห้อง โคลนเริ่มจากการสำรวจห้องโถงตรงกลางก่อน เขาใช้ทักษะตรวจสอบเพื่อค้นหามีดของเ้าชาย ในระหว่างนี้หากพบเจอของมีค่าใด ๆ เขาก็จะฉกฉวยเอามาเป็ของตนเอง
‘นี่ไม่ถือเป็การขโมย ฉันเพียงแค่นำของที่พวกแกขโมยมากลับคืนสู่ตลาดสินค้าเท่านั้น แน่นอนว่าเงินที่ฉันจะได้คือค่าจ้างเพื่อการนั้น ฮิฮิ’ เขาคิดอย่างมีความสุข
ของมีค่าทั้งหมดถูกเก็บเข้าไปในช่องเก็บของ แต่โคลนก็ยังไม่พบมีดสั้นของเ้าชายอยู่ดี
‘บางทีมันอาจจะอยู่ภายในห้องเล็ก ๆ พวกนั้น’ โคลนคิดพลางมองไปยังห้องทั้งสี่
“ฟุบ” โคลนเลิกผ้าขึ้นมาพร้อมก้าวเดินเข้าไปภายในห้อง ดวงตาสีน้ำตาลมองไปรอบ ๆ เขาพบกับชุดเกราะโลหะที่เสียบไว้กับเสาไม้หนึ่งชุด อาวุธหลากหลายชนิดอีกห้าถึงหกชิ้น โคลนเก็บพวกมันทั้งหมดเข้าไปในช่องเก็บของอย่างอารมณ์ดี
“บ้าเอ๊ย... ฉันช้อปปิ้งจนเพลิน” โคลนรีบวิ่งไปยังห้องถัดไปเมื่อพบว่าตนเหลือเวลาอีกเพียงแค่สิบนาที ก่อนที่โจรลาดตระเวนจะรู้ตัว
“ฟุบ” โคลนเลิกผ้าห้องที่สองขึ้นและก้าวเดินเข้าไปอย่างเร่งรีบ
แต่ทันใดนั้นบางสิ่งที่เขาไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น มีหญิงสาวเปลือยกายอยู่ในอ่างอาบน้ำ! ช่วยไม่ได้ที่สายตาของโคลนจะเลื่อนลงต่ำโดยไม่ได้ตั้งใจ แขนเรียวยาวที่มีร่องรอยของการถูกทำร้ายนั้นพาดอยู่บนขอบอ่าง ถัดลงมาเป็เนินเขาอวบอิ่มสีขาวที่จมอยู่ใต้น้ำ ผมยาวดำขลับถูกรวบไว้ด้านหลัง บางทีเธออาจจะไม่้าให้มันัักับน้ำในอ้าง
เธอเปล่งเสียงออกมาเบา ๆ อย่างมีความสุข ก่อนจะรู้ตัวว่ามีใครบางคนกำลังจ้องมองอยู่ สีหน้าของเธอดูจะประหลาดใจไม่ต่างไปกับโคลน
“ช่วยฉันด้วย...” เธอบังคับให้สีหน้ากลับมาปกติก่อนจะเอ่ยพูดกับโคลน
“ชะชะช่วยอะไร?” ชายหนุ่มพูดติดขัด เมื่อเห็นว่าเธอได้ยกร่างเปลือยเปล่าขึ้นมาจากอ่าง ต้นขาข้างหนึ่งถูกยกขึ้นมาก่อนจะก้าวข้ามขอบอ่างไปอย่างช้า ๆ เธอพลิกตัวหนึ่งครั้งก็เป็อิสระจากของเหลวในอ่าง
“พาฉันออกไปจากที่นี่” เธอพูดพลางเดินเข้ามาใกล้โคลนอย่างช้า ๆ หยดน้ำเม็ดเล็กบนร่างกายเธอไหลผ่านอวัยวะต่าง ๆ ก่อนจะไปรวมกันเป็ก้อนใหญ่และตกลงมา
“อึก...หมายความว่ายังไง” โคลนกลืนน้ำลายลงไปก่อนจะถามเธอ
“ฉันถูกจับตัวมาที่นี่โดยพวกโจรป่า” เธอพูดเสร็จก็เอื้อมมือไปหาโคลนช้า ๆ โคลนกลายเป็แข็งทื่อทันที ด้วยระยะที่ใกล้ชิดของเธอทำให้เขาได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากร่างกายเธอ โคลนไม่รู้ว่ามันเป็กลิ่นอะไรแต่มันทำให้เขารู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก บางทีมันคงเป็กลิ่นของดอกไม้บางอย่างที่ถูกผสมลงไปในอ่าง หรือไม่ก็เป็กลิ่นจากร่างกายเธอเอง มันหอมเสียจนโคลนต้องสูดดมเข้าไปอีกครั้ง
เป็เวลาเดียวกับที่เธอดึงมือกลับช้า ๆ ไม่นานร่างเปลือยเปล่าก็ถูกห่มไว้ด้วยผ้าผืนบางสีขาว แทนที่ความรู้สึกปั่นป่วนในท้องจะหายไปนี่กลับทำให้หัวใจของโคลนเต้นถี่รัวยิ่งกว่าเดิม ผ้าผืนบางแนบชิดกับร่างเนื้อเนื่องจากร่างกายที่เปียกชุ่ม
ดวงตาของโคลนเริ่มเหม่อลอยพลางถามออกมา “เธอถูกจับมาเมื่อไหร่”
“นานมาก” เธอตอบ
“นานมาก?” โคลนไม่เข้าใจคำตอบนั้น
“ใช่ มันนานมาก นานจนหลาย ๆ ได้อย่างเปลี่ยนไป!”
“ฉึก!!”
โคลนรู้สึกเย็น ๆ ที่ท้อง เมื่อก้มลงไปดูจึงพบกับมีดสั้นสีเงิน ที่ถูกอาบย้อมไปด้วยเืของเขา ทันใดนั้นสมองที่ล่องลอยก็กลับมากระจ่างใสอีกครั้ง
“ตรวจสอบ”
มีดสั้นของเ้าชายที่สามแห่งเรนเดียร์ ไอเทมภารกิจ
หัวหน้าโจรป่า ลอร่า LV: 14
หญิงสาวที่ถูกลักพาตัวไปโดยหัวหน้าโจรป่าั้แ่ยังเด็ก เธอถูกเลี้ยงดูโดยโจรป่ามาแต่เล็ก เมื่อเวลาผ่านไปเธอจึงกลายเป็เมียของหัวหน้าโจรป่า วันหนึ่งเธอสังหารหัวหน้าโจรป่าและตั้งตนเป็ผู้นำแทน โปรดระวัง...เธอมีทักษะที่สามารถครอบงำจิตใจ
7K
