คืนวันเดียวกัน
ผับW
โต๊ะ8
โซนVIP
00:30น.
เคนโซ คิณภพ….
“ไอ้เคนโซ?”
“ไอ้เคน!”
“ห๊ะ”ผมหันขวับกลับไปมองหน้าไอ้กราฟอย่างเอาเื่ที่มันะโใส่หูผม จนผมแสบแก้วหูเลยเนี่ย!!!
“ห่าไรของมึง…ะโใส่หูกูหาพ่องมึงดิ!”ผมมองหน้าไอ้กราฟพร้อมกับทำเสียงเเข็งอย่างไม่พอใจใส่มันพร้อมกับยกมือมาลูบหูของผมที่รู้สึกแสบแก้วหูไปด้วย หงุดหงิดชะมัดไอ้เวร!!!
“ใจเย็นๆดิสัส…ไปทำอะไรมามองอารมณ์ฉุนเฉียวจังวะ?”ไอ้กราฟเอ่ยถามผมพร้อมกับมองหน้าผมอย่างสงสัย ผมก็มองหน้ามันนิ่งและนึกถึงคำพูดที่พี่ขวัญเอยบอกผม
ว่าอย่าล้อเล่นกับความรู้สึกของผู้หญิง
อย่ามองพวกเธอเป็แค่ของเล่น
ควรจะให้เวลาแฟนของผมมากกว่านี้
คำพูดของพี่ขวัญเอยพร้อมกับใบหน้าที่อาบเต็มไปด้วยหยาดน้ำตาของเธอทำให้หัวใจของผมที่เคยด้านชาและชินชากับผู้หญิงเกิดหวั่นไหวขึ้นมาให้กับเธอคนนี้อีกครั้ง ผมคิดว่ามันเคยเข้มแข็งไปแล้วไม่ใช่เหรอ แต่ทำไมกลับแค่คำพูดของผู้หญิงคนนี้ถึงมีอิทธิพลกับความรู้สึกของผมได้มากขนาดนี้อีกครั้ง
เธอกำลังทำให้ผม…รู้สึกว่าการกระทำที่ผมทำลงไปมันคือการกระทำที่เลวทรามและผิดมหันต์
พรึบ
“ไอ้เคน!”ไอ้กราฟตบไหล่ผมอย่างแรง ผมที่มองหน้ามันนิ่งอย่างคนใจลอยก็สะดุ้งตื่นจากภวังค์
“มึงเป็อะไรวะ?”
“มองเหม่อๆ?”
“และวันนี้ที่มึงนัดกูมาเนี่ย….มีเื่อะไรหรือเปล่า…?”
“ร้อยวันพันปีไม่เคยโทรหากู…ั้แ่มึงกลับมาจากแอลเอมึงก็ไม่เคยมาหากูเลย”ไอ้กราฟว่าอย่างยาวเหยียดอย่างแปลกใจ จริงของมันที่ผมไม่เคยนัดมันหรือไปเจอมันเลย ั้แ่ผมกลับมาอยู่เมืองไทย
เพราะผมตัดขาดการเพื่อนเก่าๆที่รู้ตัวตนของผมและไปใช้ชีวิตใหม่ในคราบเด็กวิทยาลัยช่างกลจนๆคนหนึ่ง
“และวันนี้ผีตัวไหนดลจิตดลใจให้มึงโทรหากู?”
“ก็ไม่มีอะไร….กูก็แค่อยากหาเพื่อนแดกเหล้า…”ผมบอกมันพร้อมกับยื่นมือไปหยิบแก้วเหล้าราคาแพงขึ้นกระดกรวดเดียวหมดแก้ว
จะให้ผมไประบายกับเพื่อนใหม่ๆของผมก็คงไม่ได้ เพราะพวกมันไม่ได้รู้จักตัวตนที่แท้จริงของผมเหมือนที่ไอ้กราฟรู้
“หาเพื่อนแดกเหล้า?”
“อกหักอีกแล้วเหรอวะ?”
“ไหนมึงบอกเข็ดแล้วไง?”ไอ้กราฟว่าพร้อมกับมองหน้าผมอย่างสงสัยและใ ผมก็ทำสายตาเอือมระอาให้มัน
“กูไม่ได้อกหัก…”
“และกูก็ยังไม่ได้เปิดใจให้ใคร…”
“อ้อเหรอ…?”ไอ้กราฟลากเสียงยาวพลางทำหน้าตาล้อเลียนผม เหมือนมันจะไม่เชื่อในคำพูดของผมนะ ผมพูดจริงๆ ผมไม่ได้อกหักเพราะผมยังไม่ได้ให้ใจใครไปเลยด้วยซ้ำ
“และมึงมานั่งแดกเหล้าเอาแดกเอาเพื่อ?”
“กูก็แค่สับสน…”ผมตอบไอ้กราฟไปเสียงแ่เบาอย่างคนที่กำลังสับสนในการกระทำของผมอยู่ในตอนนี้จริงๆ
“สับสน?”
“สับสนอะไรว่ะ?”ไอ้กราฟทวนคำพูดของผมและมองหน้าผมที่ผมมองหน้ามันอย่างจริงจัง
“สับสนกับการกระทำของกู…”ผมตอบไอ้กราฟไป พลางหันไปเทขวดเหล้าใส่แก้วเหล้าของผมและหยิบยกกระดกดื่มอีกครั้ง
“การกระทำของมึง?…ที่มึงประชดความรัก…”
“จากคนที่เคยเป็ผู้ชายรักเดียวรักใครรักจริง…”
“กลับกลายเป็ผู้ชายเพลย์บอยคบใครทีละหลายๆคน…นอนกับผู้หญิงมากมายไม่ซ้ำหน้า…”
“และมาวันนี้…มึงกลับมาบอกว่ามึงสับสน..?”ไอ้กราฟเอ่ยยาวเหยียดออกมา ผมบอกแล้วว่ามีมันคนเดียวนี่แหละที่รู้จักผม ดีกว่าใคร และผมกับมันก็ไม่เคยมีเื่อะไรที่จะต้องปกปิดกัน
“ใช่….”ผมพยักหน้าตอบไอ้กราฟไป มันก็มองหน้าผมอย่างงงๆแต่มันก็พอจะประติดประต่อเื่ราวของผมได้บ้าง เพราะมันน่าจะรู้ว่าชีวิตผมที่ผ่านมา ว่ามันเกิดอะไรขึ้นมาบ้าง
“กูควรจะหยุด….ได้แล้วใช่ไหมว่ะ?”ผมถามไอ้กราฟไปอย่าง้าคำปรึกษาจากเพื่อนรักผม มันก็ถอนหายใจออกมาพร้อมกับทำหน้าเหนื่อยใจคิดหนัก
“การกระทำที่มึงทำอยู่ในตอนนี้…มันก็เป็ความธรรมดาของผู้ชาย…”
“ที่จะเปลี่ยนคู่นอนทีละหลายๆคน…และเ้าชู้ได้..”
“แต่พอถึงเวลา…..มึงก็จะหยุดของมึงเอง..”
“หรือไม่บางที….มึงก็อาจจะเจอคนที่ทำให้มึงอยากหยุดความเ้าชู้ของตัวมึงเองได้…”
“เพื่อรักษาเธอไว้…แค่คนเดียว…”
“แม่ง….มึงพูดเหมือนมึงมีประสบการณ์ความรักมามากกว่ากู…ทั้งๆที่มึงก็อายุเท่ากู…”ผมพูดออกไปอย่างใกับคำปรึกษาและคำพูดที่มีสาระของเพื่อนผมคนนี้
“สัส…กูก็ไม่ต่างจากมึง….”
“เออ…”ผมทำหน้าแหยๆใส่ไอ้กราฟไป เพราะมันเองก็เ้าชู้ไม่ต่างจากผมหรอก ต่างจากผมแค่ว่ามันนอนกับผู้หญิงและจ่ายเงินให้พวกเธอทุกครั้ง มันทั้งหล่อทั้งรวยผู้หญิงก็ต่างพากันวิ่งกรูเข้าหามันไม่ซ้ำหน้าแล้วแบบนี้
“แล้วอะไรทำให้มึงคิดได้…และสับสนขึ้นมาวะ?”ไอ้กราฟเอ่ยถามผมอย่างสงสัย ผมก็มองหน้ามัน
“คำพูดของผู้หญิงที่กูเพิ่งจะเปิดซิงเธอ…”
“เชี้ย!…ยังมีผู้หญิงซิงหลงเหลืออยู่อีกเหรอว่ะ?”ไอ้กราฟว่าพร้อมทำแววตาลุกวาวอย่างใตื่นตะลึงกับคำพูดของผม ผมก็พยักหน้าให้มันอย่างไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน ว่าพี่เอยสุดแสนจะเซ็กซี่ของผมเธอจะยังบริสุทธิ์อยู่และผมก็ยังเป็คนเปิดความบริสุทธิ์ของเธออีกด้วย
โคตรภูมิใจเลยอ่ะครับ ที่ผมได้เป็คนแรกที่เชยชมร่างกายที่แสนเย้ายวนของพี่ขวัญเอย ผู้หญิงอะไรไม่รู้มีเสน่ห์มากมาย ยิ้มที่หัวใจผมแทบอ่อนระทวย ยิ่งเวลาที่เธอทำหน้าเสียวซ่านนะ ยิ่งน่าฟัด^_^พูดแล้วโคตรคิดถึงร่างนุ่มนิ่มหอมๆของเธอเลย
“มึงพรากผู้เยาว์ป่ะเนี่ย?!”
“พรากผู้เยาว์ห่าไร…เธออายุมากกว่ากูอีก…”
“เดี๋ยวนี้…มึงเล่นรุ่นพี่เลยเหรอวะ?”
“ก็รุ่นพี่คนนี้…น่ารักสัสๆๆอ่ะ…โดนใจกูชิบ…”
“ตรงสเปคว่างั้น?”ไอ้กราฟถามผมอย่างรู้ทัน
“เออ”ผมก็ตอบไอ้กราฟไปพลางยิ้มกริ่มออกมา
“มึงยิ้มแบบนี้…อย่าบอกนะว่ามึง…?”ไอ้กราฟชี้หน้าผมพร้อมกับยิ้มมีเลศนัยอย่างรู้ทันผม
“เออ….กูชอบพี่เขาว่ะแม่ง…”ผมจึงต้องจำใจตอบไอ้กราฟไปอย่างมั่นใจ เพราะมันทำสายตาคาดคั้นผมให้ผมบอกความรู้สึกจริงๆที่ผมมีให้พี่ขวัญเอยแต่ที่ผมยังไม่มั่นใจคือ ผมแค่หลงใหลเรือนร่างของเธอหรือผมชอบเธอและหลงรักเธอขึ้นมาจริงๆกันแน่
“ไอ้สัสเคน….ว่าแต่พี่เขาอายุเท่าไหร่วะ?”
“ก็น่าจะมากกว่ากูแค่ไม่กี่ปีอ่ะ…”ผมตอบไอ้กราฟไปอย่างไม่ค่อยแน่ใจ แต่ผมว่าเธอน่าจะอายุมากกว่าผมแค่ปีสองปีแค่นั้นแหละมั้ง
“อยากเห็นเลย…”
“ไม่ต้องเสือกเลยเชี้ย!”ผมว่าเสียงแข็งทำให้ไอ้กราฟเบะปากใส่ผมอย่างหมั่นไส้ แต่ผมก็ต้องหุบยิ้มลงเมื่อนึกถึงมีนา แฟนของผม ที่เธอเองก็มองจะรักผม
ยอมรับในความจนๆของผมได้ เธอจ่ายค่าอาหารที่เราไปกินด้วยกันทุกมื้อ แม้กระทั่งค่าถุงยางอนามัยเธอก็ยังซื้อมาให้ผมโดยที่เธอไม่รู้เลย ว่าผมเอาถุงยางอนามัยที่เธอซื้อให้ผมเอาไว้ใช้กับเธอผมก็เอาไปใช้กับคนอื่นด้วยเหมือนกัน
และพี่เอยคงไม่พอใจแน่ถ้าผมจะเลิกกับมีนาและไปขอเธอคบแทน แต่คงไม่หรอกมั้ง ผมก็แค่หลงใหลในเรือนร่างของเธอ ผมได้เธออีกสักสองสามครั้ง ผมก็คงจะเบื่อเธอ…เพราะตอนนี้ที่ผมเอาแต่คิดถึงกลิ่นหอมๆและน้ำเมือกใสหอมๆของเธอก็เพราะว่า
เธอเป็คนแรกที่ทำให้เซ็กส์ของผมน่าตื่นเต้นและเร้าใจกว่าผู้หญิงมากประสบการณ์ที่ผมเคยผ่านมาด้วยเสียอีกน่ะสิ.....ถึงเธอจะอ่อนประสบการณ์แ
ต่ร่องสวาทของเธอกลับทำให้ผมรู้สึกสุขสมได้มากจนผมชักจะติดใจเธอซะแล้วสิ