เทพแห่งความตาย (Snowent.)

 หลังจากนั้นเอลิออสก็ได้เดินทางกับไปที่เมืองแลคซัสอย่างรวดเร็วโดยที่เขาก็ได้ต่อสู้และสังหารสัตว์อสูรชั้นต่ำไปมากมายหลายตัวเขาใช้เวลาเดินทางกลับมาเพียงหนึ่งสัปดาห์เท่านั้น


"องค์ชาย? นั้นองค์ชาย!"

"องค์ชายได้ทรงกลับมาแล้ว~"

"รีบไปบอกองค์หญิงเร็ว!"

 เหล่าบ่าวรับใช้ต่างก็มีสีหน้าดีใจและโล่งใจกันและไม่นานก็ได้มีคนมาหาเอลิออสอย่างไว



"เอลิออส! เจ้าไปที่ใดมา? แล้วเจ้าไปโดยที่ไม่ได้แจ้งผู้อื่นแบบนี้ได้อย่างไรกัน?!"
องค์หญิงเชอร์เบทซึ่งเป็นพี่สาวของเอลิออสถามขึ้นด้วยความเป็นห่วงอย่างสุดซึ้ง

"เอลิออส ข้าก็นึกว่าเจ้าจะไม่มางานแต่งงานของข้าในวันพรุ่งนี้ซะอีก~"
องค์รัชทายาทซึ่งเป็นพี่ชายของเอลิออสพูดขึ้นและหัวเราะขึ้นอย่างเบาๆ

 เอลิออสก็พลันตกใจอยู่บ้างที่งานแต่งงานจะจัดขึ้นในวันพรุ่งนี้พอดีถ้ารู้แบบนี้เขาก็คงจะไม่รีบกลับมาอย่างนี้หรอกแต่อีกใจนึงเขาก็อยากมาแสดงความยินดีกับพี่ชายของเขาและหญิงสาวที่เขารักอยู่เช่นเดียวก้น
 ถึงความรู้สึกที่เอลิออสจะให้เซลีนนั้นยังไม่ได้หายไปจากในใจของเขาแต่ความโกรธเคืองที่มีในก่อนหน้านี้มันก็ทุเลาลงอยู่บ้าง

"ข้าเพียงออกไปข้างนอกเท่านั้น"
เอลิออสกล่าวเสียงเรียบ

"เจ้าออกไปข้างนอกถึงที่ไหนกัน?! ทำไมถึงไปได้นานขนาดนั้นเชียว?"
องค์หญิงเชอร์เบทถามอย่างแปลกใจ

"เอาหน่าเชอร์เบท~ เจ้าหมอนี่กลับมาแค่นี้ก็เป็นเรื่องที่ดีมากแล้ว"
องค์รัชทายาทกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"ท่านพี่ก็ชอบตามใจเขาแบบนี้อยู่เรื่อย"
องค์หญิงพูดด้วยความน้อยใจ

"ฮ่าๆ ไม่จริงสักหน่อย~"
องค์รัชทายาทกล่าวพร้อมหัวเราะขึ้นเบา




วันต่อมา..
 บ่าวรับใช้ต่างก็วิ่งวุ่นกันจัดงานแต่งงานอย่างขยันขันแข็งและยินดีกับงานแต่งนี้กันทุกคน
 เหล่าบรรดาราชวงศ์เมืองอื่นๆก็ได้มาเข้าร่วมเป็นสักขีพยานในการแต่งงานในครั้งนี้อย่างมากมายและยินดีกับงานแต่งครั้งนี้ด้วย

องค์ราชาวิลเลียม องค์ราชินีเอมิเลียองค์หญืงเชอร์เบทและองค์ชายเอลิออสต่างก็กำลังนั่งรอคู่บ่าวสาวก็อย่างตื่นเต้น
องค์ราชาเกรเธอร์ จากเมืองออเรมส์ได้มากับบุตรสาวทั้งสองของเขา องค์หญิงมิร่าและองค์หญิง ชิเรียม
องค์ราชาอาร์ค จากเมืองเชเฟอร์ได้มากับบุตรชายของเขา องค์รัชทายาทมิลค์
องค์ราชาพิกเจอร์ส จากเมืองลิทัวเนียได้มากับลูกชายของเขา องค์รัชทายาทดิเลด
องค์ราชากริฟฟ์ จากเมืองคีริลล์ได้มากับลูกสาวและลูกชายของเขา องค์หญิงมิเชลและองค์ชายชลินล์
 ที่ขาดไปได้นั้นก็คือราชวงศ์จากราชอาณาจักรแต่ด้วยความที่สุขภาพขององค์จักรพรรดินั้นไม่ค่อยดีท่านเลยไม่ได้มาร่วมงานด้วยตนเอง
 แต่ท่านก็ส่งบรรดาบุตรของท่านมาเพื่อแสดงความยินดีงานในครั้งนี้ด้วย
นั่นก็คือ...
องค์หญิงเอสเธอร์
องค์หญิงแอลลิสัน
และองค์ชายเจอร์เวส

 และเหล่าบรรดาคนใหญ่คนโตต่างก็มากันอย่างคับคั่ง พอค่ำจากงานแต่งงานก็ได้เปลี่ยนมาเป็นงานฉลองอย่างรื่นเริง
 แต่เอลิออสก็ได้เข้าร่วมเพียงครู่เดียวเท่านั้นเขานั้นก็ได้เข้ามาอยู่ในห้องและกระดกขวดเหล้าอย่างบ้าคลั่ง


 ในขณะเดียวกันงานเลี้ยงฉลองก็ยังไม่จบลงองค์หญิงแห่งราชอาณาจักรขึ้นชื่อเรื่องความงดงามเป็นอย่างมากถึงขั้นว่าเจ้าสาวของงานในครั้งนี้ก็นับว่างดงามกว่าผู้อื่นมากๆแล้วแต่พอได้มาเจอกับองค์หญิงแห่งราชอาณาจักรก็ยังต้องแพ้ในความงดงามของพวกนางจึงทำให้เหล่าบรรดาองค์รัชทายาท องค์ชายแห่งเมืองต่างๆและเหล่าบรรดาพวกชายหนุ่มหรือแม้กระทั่งชายชราหัวงูต่างก็จ้องมองอย่างไม่คลาดสายตา บางคนก็อาจหาญถึงขั้นเข้ามาพูดคุยเพื่อตีสนิทกับพวกนางอย่างหน้าไม่อาย
 แต่พวกมันก็ต้องถูกเหล่าองครักษ์จ้องขู่ด้วยสายตาและส่งคลื่นพลังน่ากลัวออกไปทำให้พวกเขาต่างก็หัวหดอยู่บ้าง

แต่ก็ยังมีพวกหน้าโง่ที่ยังกล้าหาญอยู่อีกอย่างเช่นองค์รัชทายาทมิลค์จากเมืองเชเฟอร์และองค์รัชทายาทดิเลดจากเมืองลิทัวเนีย

องค์หญิงทั้งสองแห่งราชอาณาจักรจึงพากันกลับเข้าห้องเพื่อไปพักเลยพวกนางจึงแยกย้ายกันกลับไปที่ห้องของตัวเอง

"เป็นเกียรติของข้าเป็นอย่างยิ่งที่ได้พบเจอกับองค์หญิงในวันมงคลแห่งนี้หรืออาจจะเป็นเพราะพรหมลิขิต~ องค์หญิงสามารถให้เกียรติดื่มเหล้าแก้วนี้เพื่อความเคารพของข้าได้หรือไม่เพคะ?" 
องค์รัชทายาทมิลค์กล่าวด้วยรอยยิ้ม

 องค์หญิงที่ได้เห็นหน้าและคำพูดของเขาก็พลันตกใจขึ้นมาเล็กน้อยเพราะในตอนนี้นางเพียงอยู่เพียงคนเดียวแต่นางก็เป็นคนที่อ่อนโยนเป็นอย่างมากทำให้นางไม่ค่อยได้ปฏิเสธคำขอของคนอื่นได้และในครั้งนี้ก็ด้วยเช่นกันถึงนางจะไม่ยินดีสักเท่าไหร่ก็เถอะ
นางเพียงยื่นมือไปรับแก้วที่องค์รัชทายาทมิลค์ได้ยื่นออกมาให้นางเพียงเท่านั้นและเขาก็ทำท่าชนแก้วก่อนที่จะดื่มมันลงไปจนหมดแก้วแต่เมื่อเขาเห็นว่าองค์หญิงเพียงดื่มไปเพียงจำนวนน้อยเพียงเท่านั้นเอง

"องค์หญิงท่านลำบากใจงั้นรึ? ท่านจึงไม่ยอมดื่มให้มันหมดถ้ามันเป็นแบบนี้ข้าก็คงจะต้องเสียใจเป็นอย่างยิ่-"

องค์หญิงจึงรีบกระดกดื่มจนหมดแก้วอย่างรวดเร็วเพราะความเกรงใจ
"ท่านต้องการเพียงเท่านี้ใช่หรือไม่? งั้นข้าก็คงต้องขอตัวไปแล้ว"

"เอ่อ... องค์หญิ-"

 ทันใดนั้นองครักษ์ขององค์หญิงก็ได้มาเห็นเหตุการณ์ในตอนจบเพียงพอดี

"องค์รัชทายาทแห่งเมืองเชเฟอร์ ข้าว่าท่านหยุดการกระทำของท่านเพียงเท่านี้เถิด..."
ชายชราวัยห้าสิบกว่าเอ่ยขึ้นอย่างใจเย็น

"หึ เจ้าเป็นเพียงทหารชั้นต่ำอย่าได้ริอาจกล้ามาแตะต้องตัวของข้า!"
องค์รัชทายาทมิลค์พลันโมโหขึ้นที่เขาถูกชายคนนี้ขัดคอของเขา เมื่อกี้แผนของเขาก็เกือบที่จะสำเร็จแล้ว แต่..