อาทิตย์นั่งเล่นโป๊กเกอร์กับชีควาคิมโดยที่เขาไม่รู้ว่าชายที่นั่งข้างๆเป็ถึงชีคแห่งเทซาเนีย จนเขาสังเกตเห็นคู่เล่นอีกฝ่ายที่พยายามจะเอาชนะด้วยกลโกง เขาเปิดโปงพวกมันไม่ให้ตัวเขาเองและชีควาคิมเสียเงินก้อนโตแต่เมื่อออกมากบ่อนคาสิโน่เขากลับถูกดักทำร้ายและโชคดีที่ชีควาคิมให้องครักษ์เข้ามาช่วยได้ทันก่อนที่เขาจะกระดูกหักเพราะพวกมันรุมทำร้ายอย่างจะเอาให้ตายคาเท้า
“ดีใจที่ได้พบท่านที่นี่”อาทิตย์ยกแก้วไวน์ขึ้น “ท่านจะอยู่เมืองไทยกี่วันหรือครับ”
“เราเสร็จธุระของเราแล้ว”ชีควาคิมพยักหน้า “เราจะพักสักสองสามวันแล้วเดินทางกลับเทซาเนีย”
“เสียดายที่ไม่มีเวลาได้ประลองฝีมือกับท่าน”อาทิตย์ยักคิ้วทะเล้น
“เ้าจะตามไปเล่นแก้มือกับเราที่เทซาเนียก็ได้”
“ตอนนี้ผมคงต้องดูแลกิจการให้มั่นคงก่อน”อาทิตย์ยักไหล่ เขาเปิดผับหรูหราสำหรับไฮโซได้ครึ่งปีแล้ว “ให้ผมหาสาวๆมาดูแลท่านดีไหมครับ”
ชีควาคิมโบกมือห้าม“เราแค่อยากมาดื่มกับเพื่อนเท่านั้น”
“นับเป็เกียรติอย่างยิ่งที่ได้ยินเช่นนั้น”อาทิตย์ค้อมตัวลง แต่ยังไม่ทันที่เขาจะเอ่ยอะไรลูกน้องก็เข้ามากระซิบรายงานสีหน้ายุ่งยากของอาทิตย์ทำให้ชีควาคิมอดเอ่ยถามไม่ได้
“คนเมากินเหล้าแล้วไม่จ่ายเงิน”อาทิตย์ทำเสียงขึ้นจมูก บางคนชอบทำเป็มีเงินแต่มาหลอกหากินฟรีเอาข้างหน้า ผับของเขามีโฮโซเข้ามาใช้บริการเป็ประจำก็มักจะมีพวกที่หวังผลจะมีจับคนรวยโง่ๆ อยู่ไม่น้อย
“เอ่อ...เขาบอกว่าจะเอาสร้อยมาจำนำไว้กับบอสก่อนนะครับ”ลูกน้องรายงานพร้อมกับยื่นสร้อยเส้นหนึ่งส่งให้
อาทิตย์รับมาดูแล้วส่องกับแสงสว่างดูผิวเผินเหมือนสร้อยเงินธรรมดาแต่พลอยสีม่วงที่เจียระไนรูปหยดน้ำนั้นแสนสวยจนอดผิวปากออกมาไม่ได้และเสียงผิวปากของอาทิตย์ทำให้ชีควาคิมชะงัก ร่างสูงสะดุ้งแล้วยื่นมือไปกระชากสร้อยเส้นนั้นมาอย่างรวดเร็วจนอาทิตย์ใ
“มีอะไรเหรอครับ” อาทิตย์ใเพราะเขาไม่เคยเห็นอาการแบบนี้ของชีควาคิมมาก่อน
“มี”น้ำเสียงเฉียบขาดเอ่ยขึ้น “ขอเราดูหน้าคนที่เอาสร้อยเส้นนี้มาจำนำได้ไหม”
อาทิตย์พยักหน้ารับแล้วสั่งลูกน้องให้ทำตามไม่กี่นาทีต่อมาชายวัยกลางคนก็เดินเข้ามาด้วยท่าทางเมามายเต็มที่
“สร้อยเส้นนี้เป็ของเ้ารึ”ชีควาคิมเอ่ยถามเสียเข้ม
“ใช่แล้ว” อานนท์เอ่ยอย่างอวดดีเพราะฤทธิ์สุราและเขาก็หมดเงินก้อนสุดท้ายไปกับโต๊ะพนันก่อนจะมาที่ผับแห่งนี้แล้ว “สร้อยของลูกสาวผมเอง ผมจะเอามาทำอะไรก็ได้มันเื่ของผม”
“ลูกสาว?” ชีควาคิมขมวดคิ้วอย่างฉงน
“ใช่ๆ ลูกสาว” อานนท์หัวเราะเสียงดัง“ลูกสาวคนสวย เป็นางแบบดังด้วยนะ ชื่อริต้า-สาริศา คุณเคยได้ยินไหมล่ะ?”
“ริต้า-สาริศา!”
“ใช่ๆ คนนั้นแหละ” อานนท์เห็นคนแปลกหน้ามีท่าทางสนใจก็อดวางแผนชั่วร้ายไม่ได้“ถ้าคุณสนใจผมนัดให้มากินข้าวกับคุณก็ได้นะ พวกโฮโซเขาชอบกินข้าวกับดารานางแบบไม่ใช่เหรอ ว่าไงล่ะ สนใจไหม ผมคิดค่าเสียเวลาไม่แพงหรอก”
“เ้าทำอย่างที่พูดได้จริงรึ”
อานนท์กระตกยิ้มที่มุมปากดีล่ะ! จะได้จัดการเ้าลูกนอกไส้ที่ไม่ยอมให้เงินเขาใช้ ถ้าเป็ผู้ชายคนนี้ก็ท่าทางกระเป๋าหนักไม่ใช่เล่นดีล่ะ!แบบนี้ต้องรีดเืให้หมดตัว!จะได้มีทุนไปเล่นต่อในบ่อนอีก!
“มากกว่านัดกินข้าวก็ยังได้นะแต่จะสู้ราคาไหวหรือเปล่า” ถ่ายแบบวาบหวิวยังไม่พอนี่ยังรับจ๊อบกินข้าวกับคนมีเงินอีกเหรอเนี้ย! สาริศา! ดูเหมือนฉันจะดูเธอผิดไปเยอะเลยนะ!
ชีควาคิมแทบอยากสั่งให้องครักษ์ลากตัวไปขังคุกเสียจริง! แต่ท่าทางหิวกระหายเงินของผู้ชายคนนี้ทำให้เขาคิดแผนการอะไรบางอย่างได้ มันรวดเร็วกว่าที่เขาคิดไว้และมันก็เป็วิธีที่จะแก้แค้นได้อย่างรวดเร็วที่สุดโดยไม่ต้องออกแรงมากเสียด้วย
“ถ้าเ้าทำได้เงินเท่าไหร่ก็ไม่มีปัญหา”
อาทิตย์มองชีควาคิมสลับกับนายอานนท์ไปมาด้วยความงุนงงเขาไม่เคยรู้ว่าชีควาคิมมีรสนิยมเื่ผู้หญิงแบบนี้ แต่จะว่าไปฐานะอย่างชีควาคิมหาผู้หญิงมาควงเล่นๆได้ไม่อยาก แต่ทำไมดูเหมือนว่าชีควาคิมเจาะจงต้องเป็ ‘ริต้า-สาริศา’ ด้วยก็ไม่รู้.
สาริศาตั้งใจจะไปเอาของสำคัญที่ฝากไว้กับแม่แต่ไม่อยากเจอหน้าพ่อเลี้ยงจึงให้กวินช่วยหาสิ่งที่้าให้ ทว่าเธอกลับได้ความว่างเปล่าและความกังวลใจแทน
“พี่ริต้าครับผมหาหลายรอบแล้วยังไม่เจอเลย”
“ถามแม่แน่แล้วเหรอแม่ลืมหรือเปล่าว่าไปวางไว้ที่ไหน”
“ถามแน่แล้วครับแต่ผมไม่กล้าถามซ้ำหลายรอบกลัวท่านจะสงสัยเอา”
“อย่างนั้นเดี๋ยวพี่เข้าไปหาเอง”สาริศาปิดโทรศัพท์มือถือแล้วเดินลงจากรถที่จอดอยู่หน้าบ้านโชคดีที่แม่หลับเพราะฤทธิ์ยาจึงไม่ตื่นขึ้นมาเห็นเธอเข้า
สาริศากับกวินช่วยกันค้นหาสร้อยคอเส้นสำคัญแต่ไม่ว่าจะเปิดลิ้นชักกี่ครั้ง ค้นตู้ทุกใบ ก็พบเพียงความว่างเปล่า หญิงสาวหัวเสียจนเผลอยกนิ้วขึ้นมากัดปลายเล็บ
“อย่าบอกนะว่าไอ้พ่อเลี้ยงงี่เง่านั้นมันเอาไปแล้ว”
ยังไม่ทันที่สาริศาจะพูดอะไรเสียงรถเก๋งก็เข้ามาจอดที่หน้าบ้าน ถึงสาริศาจะไม่อยากพบหน้าพ่อเลี้ยงของตนแต่เวลาไม่อาจหลบเลี่ยงไปได้ คุณอานนท์เดินผิวปากอารมณ์ดีเข้ามาแต่กลิ่นเหล้าเหม็นคลุ้งนั้นโชยมาก่อนที่เ้าตัวจะเข้ามาเสียอีก
“อ้าว! ลูกสาวที่แสนน่ารักมาเยี่ยมคุณแม่หรือจ๊ะ” อานนท์หัวเราะเอิ๊กอ๊าก แทบทรงตัวไม่อยู่
“ฉันจะทำอะไรก็เื่ของฉัน”สาริศายกมือขึ้นกอดอก “คุณเอาสร้อยของฉันไปใช่ไหม”
“สร้อย?สร้อยเส้นไหนล่ะจ๊ะ”
“สร้อยคอที่มีจี้พลอยสีม่วงไง”
“อ้อ...สร้อยเส้นนั้นเอง”พูดแล้วก็หัวเราะไม่เดือดร้อนอะไร
“นั้นมันสร้อยของฉันเอาคืนมาเดี๋ยวนี้นะ!”
“จะเสียงดังทำไมเดี๋ยวแม่เธอก็ตื่นหรอก” เขาทำเสียงปราบเหมือนดุเด็กคนหนึ่ง แต่ก็ทำให้สาริศาหยุดถ้อยคำของตัวเอง“ฉันแค่ยืมไปใช้หน่อยเดียวเอง”
“ยืมไปโดยไม่บอกเ้าของนี่เข้าข่ายขโมยมากกว่านะ”สาริศายกมือขึ้นกอดอก “เอาคืนมาให้ฉันเดี๋ยวนี้”
27K
