ตอนที่ 21 รังลับของรัตติกาลโลหิต
กลางดึก ณ นครเมฆดำ
ดวงจันทร์ลอยเด่นเหนือฟ้า เมืองทั้งเมืองถูกปกคลุมไปด้วยเงามืด บรรยากาศเต็มไปด้วยความอึมครึม
หลิงเทียนยืนอยู่บนหลังคาสูง มองลงไปยังตรอกแห่งหนึ่งเบื้องล่าง ที่นั่นเป็จุดหมายของเขา—รังลับของ "รัตติกาลโลหิต"
สถานที่แห่งนี้ดูเหมือนจะเป็เพียงโรงน้ำชาธรรมดา แต่หากสังเกตให้ดี คนที่เดินเข้าออกล้วนแล้วแต่เป็ผู้ฝึกยุทธ์ ทุกคนสวมอาวุธซ่อนเร้นไว้ใต้เสื้อคลุม
หลิงเทียนไม่รอช้า เขาพุ่งตัวลงจากหลังคา สู่เงามืดของตรอกด้านหลังโรงน้ำชา
---
แอบแฝงเข้าไป
เขาเคลื่อนตัวไปอย่างเงียบเชียบ อาศัยเงามืดบดบังร่างกาย สายตากวาดมองหาทางเข้า
ต้องมีทางลับเข้าสู่รังลับของพวกมันแน่
ไม่นานนัก เขาสังเกตเห็นบางสิ่ง—ที่ผนังด้านหลังมีช่องลับเล็ก ๆ และมีคนเฝ้าอยู่สองคน
"เป็ทางลงสู่ใต้ดินแน่"
หลิงเทียนหายใจเข้าลึก ก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้อย่างระมัดระวัง
---
การเผชิญหน้าแรก
ชายสองคนที่เฝ้าทางเข้าอยู่ดูเหมือนจะเป็ผู้ฝึกยุทธ์ระดับกลาง อาจไม่ใช่ศัตรูที่แข็งแกร่ง แต่ก็ประมาทไม่ได้
"เฮ้ เ้าได้ยินข่าวหรือไม่? มีคนพบศพของพวกเราถูกสังหารในป่า"
"อืม ข้าได้ยินมา ว่ากันว่ามันเป็ฝีมือของบุรุษลึกลับคนหนึ่ง"
กำลังพูดถึงข้าแน่
หลิงเทียนอาศัยจังหวะที่พวกมันกำลังคุยกัน พุ่งเข้าประชิดตัวทันที!
ฉัวะ!
คมดาบแหวกผ่านอากาศ หนึ่งในนั้นล้มลงไปโดยไม่มีโอกาสร้องออกมา ส่วนอีกคนหันมาด้วยความใ แต่ช้าไปเสียแล้ว
ฉึก!
ดาบปักลงที่คอของเขา เืไหลนองพื้น
หลิงเทียนกวาดตามองรอบ ๆ เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครอื่นอยู่แถวนี้ เขาจึงเปิดประตูลับลงไปด้านล่าง
---
ใต้ดินแห่งความลับ
บันไดทอดยาวลงไปยังทางเดินใต้ดินที่มืดสนิท ไฟตะเกียงเรียงรายอยู่ตามทางให้แสงสว่างจาง ๆ
หลิงเทียนเดินไปอย่างระมัดระวัง ทุกย่างก้าวของเขาแทบไร้เสียง
ไม่นาน เขาก็มาถึงห้องโถงกว้างแห่งหนึ่ง
ที่นั่นมีคนอยู่หลายสิบคน ทุกคนสวมชุดดำเหมือนกันหมด พวกเขากำลังนั่งพูดคุยกัน
"ท่านหัวหน้าสั่งให้เราจับตัวเป้าหมายให้เร็วที่สุด"
"ได้ยินมาว่าเป้าหมายมีฝีมือสูง พวกเราต้องระวัง"
เป้าหมายที่ว่าคือข้าหรือไม่?
หลิงเทียนไม่รอช้า เขาชักดาบออกมาช้า ๆ เตรียมโจมตี
---
การบุกโจมตี
"ใครอยู่ที่นั่น!?"
เสียงหนึ่งะโขึ้นเมื่อพวกมันเริ่มััได้ถึงสิ่งผิดปกติ
หลิงเทียนไม่รอให้พวกมันตั้งตัว เขากระโจนออกจากเงามืด
ฉัวะ!
ดาบแรกฟันทะลุร่างของศัตรูคนหนึ่ง เืสาดกระจาย
"มีศัตรู! ฆ่ามันซะ!"
เหล่าผู้ฝึกยุทธ์รัตติกาลโลหิตกรูกันเข้ามา หลิงเทียนพลิกตัวหลบ ก่อนจะใช้วิชาดาบโต้กลับ
เพล้ง! เพล้ง!
เสียงอาวุธปะทะกันดังไปทั่วห้องโถง การต่อสู้เริ่มดุเดือดขึ้นทุกขณะ
---
ศัตรูที่แข็งแกร่งปรากฏตัว
"เ้าแน่ใจหรือว่าอยากต่อสู้กับพวกเรา?"
เสียงหนึ่งดังขึ้น ท่ามกลางกลุ่มนักฆ่า มีชายคนหนึ่งก้าวออกมา เขาสวมชุดดำเช่นเดียวกับคนอื่น ๆ แต่บรรยากาศรอบตัวกลับแตกต่าง
"เ้าคือใคร?" หลิงเทียนถาม
"ข้าคือหลงเฟิง หนึ่งในมือสังหารของรัตติกาลโลหิต"
มือสังหารระดับสูงของพวกมันงั้นรึ...
หลงเฟิงแสยะยิ้ม "ข้าได้ยินมาว่าเ้าสังหารพี่น้องของข้าไปไม่น้อย ข้าจะทำให้เ้าชดใช้!"
---
ศึกดวลกับมือสังหาร
ฟิ้ว!
เงาร่างของหลงเฟิงพุ่งเข้าหาหลิงเทียนในพริบตา ความเร็วของเขาน่าใยิ่ง
เพล้ง!
ดาบทั้งสองปะทะกันอย่างรุนแรง คลื่นกระแทกแผ่กระจายไปทั่วห้อง
"เร็วดีนี่!" หลิงเทียนกล่าวด้วยรอยยิ้ม
หลงเฟิงไม่ตอบ เขาโจมตีต่อเนื่องโดยไม่มีช่องว่างให้หลิงเทียนโต้กลับ
หากเป็เช่นนี้ต่อไป ข้าต้องหาจังหวะสวนกลับให้ได้!
---
พลิกสถานการณ์
หลิงเทียนจับจังหวะการเคลื่อนไหวของหลงเฟิง ก่อนจะใช้วิชาดาบเงาสะบั้นเข้าตอบโต้
ฉัวะ!
คมดาบเฉือนผ่านแขนของหลงเฟิง ทำให้เขาถอยกรูดไป
"เ้ากล้า!"
แววตาของหลงเฟิงเต็มไปด้วยโทสะ แต่ก่อนที่เขาจะได้โจมตีอีกครั้ง
ฉึก!
หลิงเทียนพุ่งเข้าไปจบศึกด้วยการเสียบดาบเข้าสู่หัวใจของอีกฝ่าย!
หลงเฟิงเบิกตากว้าง ก่อนที่ร่างของเขาจะทรุดลงกับพื้น
---
ชัยชนะและแผนการต่อไป
หลังจากจัดการหลงเฟิงได้แล้ว หลิงเทียนก็มองไปรอบ ๆ รังลับแห่งนี้กำลังเงียบงัน ไม่มีใครกล้าสู้ต่อ
"บอกข้ามา หัวหน้าของพวกเ้าอยู่ที่ไหน?"
หนึ่งในคนที่เหลืออยู่สั่นสะท้าน ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยเสียงแ่เบา
"หะ...หัวหน้าใหญ่อยู่ที่หุบเขาเงามืด!"
คำตอบนี้ทำให้หลิงเทียนยิ้มออกมา
ในที่สุด ข้าก็ได้เบาะแสสำคัญ!
การเดินทางสู่หุบเขาเงามืดกำลังจะเริ่มต้น!
478
