วันรุ่งขึ้น ลู่เสวียนผิงในร่างของลู่ยู่ผิง เดินอาดๆ เข้าไปในตลาดยามเช้าของเมืองเหอหลิน เสียงจอแจของพ่อค้าแม่ขายดังระงม กลิ่นอาหารเช้าหอมฉุยผสมกับกลิ่นคาวปลา แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาสนใจ ดวงตาคมกริบกวาดมองป้ายราคาสินค้า... ข้าวสาร เหล็ก สมุนไพร... ทุกอย่างถูกบันทึกและประมวลผลในสมองอย่างรวดเร็ว
[ วิเคราะห์ตลาด: เปิดใช้งาน ]
ข้อมูลราคาสินค้าไหลผ่านสายตาเขาเหมือนกระแสน้ำเชี่ยว ตัวเลขสีเขียวและแดงปรากฏขึ้นในวิสัยทัศน์ของเขา ข้าวสารราคาทรงตัว... สมุนไพรล้นตลาด... แต่เหล็ก... ราคานิ่งมาสามเดือน ทั้งที่มีข่าวลือหนาหูว่ากองทัพชายแดนกำลังขยับตัว
มุมปากของเขายกยิ้มเ้าเล่ห์ นี่คือหลักการพื้นฐานของการเก็งกำไร—ซื้อในวันที่ไม่มีใครเห็นค่า และขายในวันที่ทุกคน้า ขาทั้งสองก้าวตรงไปที่ร้านตีเหล็กซอมซ่อท้ายตลาด
"ลุง... ผมเหมาเหล็กดิบทั้งหมดในร้าน"
ชายแก่เ้าของร้านเงยหน้ามองเด็กหนุ่มผอมแห้งอย่างขบขัน "เหมา? เอ็งมีปัญญาเรอะไอ้หนู? เงินค่าขนมแม่ให้มาเท่าไหร่กันเชียว?"
ลู่เสวียนผิงไม่ตอบโต้ แต่โยนถุงเงินใบเล็กที่เพิ่งไป 'รีดไถ' คืนมาจากลูกพี่ลูกน้อง (หรือที่ระบบเรียกว่าการทวงคืนความยุติธรรม) ลงบนโต๊ะไม้เก่าๆ เสียงดัง ตึง!
"15 เหรียญเงิน ทั้งหมดที่ข้ามี ทำสัญญามา!"
หลังจากได้ใบจองสินค้า เขาไม่รอช้า ตรงดิ่งไปที่ หอการค้าตี้ชิงหยวน ทันที หอการค้าที่ใหญ่ที่สุดในเมือง เป้าหมายของเขาคือ ตี้เหลียนเจี๋ย คุณชายเพลย์บอยที่ใครๆ ก็มองว่าไร้สาระ แต่ลู่เสวียนผิงกลับมองเห็น 'บ่อเงินบ่อทอง' หรือ Venture Capital ในโลกยุคนี้
"นาย้าอะไร?" ตี้เหลียนเจี๋ยถามอย่างเบื่อหน่าย เมื่อเด็กหนุ่มแปลกหน้าบุกเข้ามาในห้องทำงานส่วนตัวโดยไม่ได้รับอนุญาต เขากำลังนั่งขัดดาบสั้นเล่มงามอยู่
"ฉันจะทำให้นายรวย" ลู่เสวียนผิงวางมาดนิ่ง แววตาไม่มีความล้อเล่น "อีกสามวัน กองทัพหลวงจะประกาศรับซื้ออาวุธล็อตใหญ่ ราคาเหล็กจะพุ่งขึ้น 200% ถ้าเราร่วมมือกันตอนนี้..."
ตี้เหลียนเจี๋ยหรี่ตามอง ประเมินคนตรงหน้า แววตาขี้เล่นหายไปชั่วขณะ "ถ้านายมั่ว ฉันจะจับนายโยนลงบ่อจระเข้หลังบ้าน"
"แต่ถ้าฉันถูก... เราแบ่งกำไรกัน 60-40 ฉันหกสิบ"
"ไอ้บ้า! นายมันงกชะมัด!" ตี้เหลียนเจี๋ยโวยวาย แต่แววตากลับเป็ประกายด้วยความถูกใจ เขาชอบความบ้าบิ่นนี้ "เออ! ดีล! ลองดูสักตั้ง"
สามวันต่อมา... ทุกอย่างเป็ไปตามที่เขาคำนวณไว้ไม่ผิดเพี้ยน ประกาศจากกองทัพทำให้ราคาเหล็กพุ่งกระฉูด พ่อค้าในเมืองต่างแย่งกันซื้อเหล็ก แต่สายไปแล้ว เพราะของอยู่ในมือตี้เหลียนเจี๋ยหมดแล้ว พวกเขาเทขายสต็อกเกลี้ยง ฟันกำไรเน้นๆ 54 เหรียญทอง!
คืนนั้น ขณะที่ลู่เสวียนผิงกำลังนั่งนับเหรียญทองในห้องด้วยความสบายใจ แขกไม่ได้รับเชิญก็โผล่มา...
เงาตะคุ่มของชายชุดดำยืนตระหง่านอยู่มุมมืด กลิ่นอายสังหารรุนแรงจนอากาศรอบตัวเย็นเยียบ
"ลู่เสวียนผิง?" เสียงแหบพร่าเอ่ยชื่อเขา ชื่อเดิมของเขา ไม่ใช่ลู่ยู่ผิง
"แกเป็ใคร?"
"คนจากนรก... ที่เจียงเหวินฉีส่งมาทักทาย"
ลู่เสวียนผิงกำหมัดแน่น เล็บจิกเข้าเนื้อจนเืซึม พวกมัน... ตามมาถึงโลกนี้เลยเหรอ? ศัตรูของเขาไม่ได้อยู่แค่ในอดีต แต่มันกำลังไล่ล่าเขาข้ามมิติ!