ตึกตึกตักตัก วนลูปหารัก ณ ตำหนักเจ้าพ่อสี่แยกไฟแดง

ติ๊กต่อก ติ๊กต่อก เข็มนาฬิกายักษ์รูปป้ายจราจรบนท้องฟ้ายังคงดังและขยับไปตามลูปแห่งกาลเวลาหลังจากธีตั้งเป้าหมายในตอนแรก แล้วเชื่อว่าเมื่อลงมือทำจะสำเร็จง่ายๆ ทว่าพอเผชิญความจริง กลับไม่ง่ายดายเช่นนั้นเลย ธีและเจ้าพ่อต่างลองใช้วิธีสารพัดนึก เพื่อเข้าหาเป้าหมายทางความรักของเด็กหนุ่ม ---ทว่าทุกครั้งก็ประสบความล้มเหลวเสมอ ทั้งคู่อยู่ทำภารกิจกันที่โรงเรียนจนตะวันลับฟ้า กระทั่งลุงภารโรงมาไล่พวกเขากลับบ้านในท้ายที่สุด "เป็นกระไรบ้างพ่อธี คนพวกนั้นก็ยังมิใช่รักแท้ของเธออย่างนั้นหรือ?"เจ้าพ่อศาลป้ายไฟแดงสอบถาม เขาเดินตามหลังเด็กหนุ่มมัธยมผู้ชักสีหน้าซึมเป็นหมาหงอย ขณะนี้ทั้งสองกำลังเดินจากโรงเรียนเพื่อกลับมาที่บ้านของธี ท่ามกลางความมืดมีเพียงพวกเขาและแสงไฟนีออนบนท้องถนนเท่านั้น"ไม่ใช่เลยครับเจ้าพ่อ”ธีเอ่ยตอบ”พอผมลองเข้าไปคุยดู มันรู้สึกไม่ใช่เลย มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสักนิด" ในคำกล่าวนั้น เจ้าพ่อก็สัมผัสได้ว่าน้ำเสียงของคนหนุ่มใจร้อนเจ้าน้ำผู้นี้แผ่วลง ท่านจึงลอยตัวขึ้นเป็นลูกโป่ง บินเหนือศีรษะอีกฝ่ายก่อนก้มมองคู่สนทนา แล้วพูดด้วยสีหน้านิ่งจริงจัง"พ่อชักเดารสนิยมของลูกไม่ถูกเลย เราเจอผู้คนมากมาย"พูดพลางใช้นิ้วเชิดหน้าคอตกของอีกฝ่ายขึ้นมา“หรือเป็นเพราะในใจลูกยังไม่เปิดรับใครหรือเปล่า?”“อึก”ดวงตาของธีเบิกกว้างขึ้น เขาผละมืออีกฝ่ายออกมาอย่างรวดเร็วแล้วเอ่ยตอบลูกโป่งขาวที่ลอยอยู่บนฟ้าว่า"คือท่านเจ้าพ่อครับ ผมเองก็เพิ่งอกหักมา---มันพูดไม่ถูก"ร่างในเสื้อขาวเอียงคอเล็กน้อย ก่อนตบบ่าเด็กหนุ่มเบาๆ "โอ ลูกเอ๊ย พ่อน้ำตาซึม เสียใจก็ร้องมาเถอะ ระบายกับพ่อได้ลูกช้าง เรายังเวลาหากันอีกน่า อย่าลืมซิ ว่าที่นี่คือลูปกาลเวลา"เจ้าพ่อปลอบเด็กหนุ่มเสร็จแล้วจึงพูดขึ้น ราวกับนึกบางอย่างออก"จริงซิ! นี่ลองมุกจีบใหม่ของพ่อสักวิธีไหม เผื่อเจอคนรู้ใจจะได้ลองใช้ดู อยากลองฟังวิธีพ่อไหม พ่อเพิ่งคิดได้เมื่อครู่ สนใจหรือไม่?""มุกจีบของเจ้าพ่อหรือครับ"ธีหันอย่างใคร่รู้ หันมองหน้าหนุ่มร่างใหญ่ข้างๆ“จะจีบแบบไหนหรือครับเจ้าพ่อ?”"ถ้าอีกฝ่ายยังไม่เปิดใจ ลองร้องเพลงรักให้เขาฟังซิ""มุขเก่ามากพ่อ""อุเหม่ เพลงอยู่เหนือกาลเวลานะคุณลูกช้าง”เจ้าของไอเดียแย้ง สีหน้ายิ้มอย่างอบอุ่น”มุกเพลงมิมีเก่าหรอกนะเออ เคยได้ยินหรือไม่ อันชนใดไม่มีดนตรีการ ในสันดานเป็นคนชอบกลนัก อย่างไรเล่า?"“มาเป็นคำกลอนเลยนะท่าน”ธีหัวเราะแห้งให้คำกล่าวของอีกฝ่าย เขายอมรับฟังแล้วกล่าว"ก็ได้ครับท่าน ก็ได้ แล้วในมุมมองเจ้าพ่อ เพลงแบบไหนถึงจะจีบคนติดหรือครับ?"ใบหน้านั้นนิ่งไปครู่หนึ่ง เบ้ปากเล็กน้อยก่อนตอบ"หัวอกจราจรไหม?""หะ!? เพลงอะไรนะท่าน?"ธีย้อนถามในทันที“ชะอ้าว ทำหน้าเป็นงงสงสัย ไม่เคยได้ยินหรอกหรือ ฮึ”เจ้าพ่อยิ้มแย้มแล้วเอ่ย"เพลงหัวอกจราจรของคุณสุรพลปะไรเล่า อุเหม่ ก็ป้ายมาอยู่ใต้ฐานศาลพ่อตั้งนาน ก็เหมาะกับพ่อไหมล่ะ?”"ไม่เคยฟังมาก่อนเลยครับ"ธีตอบตามตรงร่างเจ้าพ่อบินถลาลงพื้น ก่อนจะเขยิบมาเดินข้างชายหนุ่ม"เธอควรลองฟังเพลงเก่าดูนะ คำร้องทำนองเสนาะหู เนื้อเพลงก็มีเสน่ห์ดี"ท่านกล่าวพลางมือไขว้หลังเอาไว้ คล้ายกับพวกท่านเจ้าคุณในหนังพิเรียด ท่าทีดูสมกับเป็นเจ้าพ่อจากยุคโบราณขึ้นมาจริงๆ"ไว้หลุดจากลูป จะลองดูนะครับท่าน"ธีตามอย่างสุภาพ ยิ้มอย่างผ่อนคลายโดยไม่รู้ตัว“ต้องยิ้มแบบนี้สิ ทำหน้าเศร้าใจร้อนจะไปเจอรักแท้ที่ไหนกัน เด็กเอย”ผู้มีฤทธิ์เอ่ยอย่างเอ็นดู“แล้วเห็นไหม จุดเริ่มต้นจากเพลง แค่นี้ก็คุยต่อยาวๆได้แล้ว”พูดพลางชี้ให้ธีเห็นถึงคุณค่ามุกของตน ก่อนทำหน้าอย่างอวดภูมิ“จริงของเจ้าพ่อ คุยเพลินจริงๆด้วย ” “ไปเพลินไหนมาดึกๆดื่นๆกันเจ้าธี!”จังหวะที่ธีหันตอบเจ้าพ่อ พลันร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในความมืดนั้น ธีแทบอุทานคำหยาบโล้น ทว่าเมื่อเห็นอีกฝ่ายวาจาเผ็ดร้อนก็สลายไปอย่างว่องไว!“แม่จ๋า!”ธีเผชิญหน้ากับมารดาของตน หล่อนทำหน้าบึ้งตึง เมื่อเห็นลูกชายเดินนวยนาดกลับบ้านท่ามกลางความมืดเช่นนี้ เธอคว้าใบหูลูกชายแล้วจูงมาในทันที แล้วจึงหันหลังเดินกลับบ้าน “เบา เด็จแม่ เบา!!”หันมองเจ้าพ่อแล้วพูดเบาๆ “ช่วยผมด้วยเจ้าพ่อท่าน”ทว่าเจ้าพ่อกลับส่ายหน้า ท่านเพียงโบกมือหย็อยๆ พร้อมใบหน้าเหมือนปล่อยทุกอย่างไปตามเวรกรรม คล้ายกับพูดว่า โชคดีนะอยู่เนืองๆ“อยู่แค่มัธยม ปีกกล้าขาแข็งกลับดึกดื่นมืดค่ำ"แม่ของธีบ่น จนเมื่อทั้งสองมาถึงบ้าน เธอก็ปล่อยมือจากใบหูลูกชาย"ไปเลย ทานข้าวเย็นให้หมดแล้วล้างจานด้วย เดี๋ยวนี้!”มารดาพูดทิ้งท้าย ลูกชายตัวดียอมทำตามบัญชาประกาศิต เขาทำหน้าอ่อนน้อมแล้วรีบแจ้นทำตามในทันทีด้านเจ้าพ่อก็เข้ามาในบ้านได้เหมือนคนปรกติ กล่าวให้ถูกคือท่านตามเด็กหนุ่มแทบจะตลอดเวลา ยกเว้นเวลาอาบน้ำหรือทำธุระสว่นตัวเท่านั้นหลังจากกลับมาถึงบ้านแสนสุข กินข้าวอาบน้ำล้างจานเสร็จสิ้นกระบวนความ อดีตเดือนวิศวะในร่างเด็กมัธยมก็กระโดดเด้งลงสู่เตียงนอน เขาโยนกระเป๋านักเรียน ทิ้งกองการบ้านเอาไว้ เพราะรู้ดีว่าทำไปก็ไม่มีประโยชน์ ไม่ช้าก็ต้องวนลูปกลับไปตรงโรงอาหารอีกครั้งอย่างเคย“โอ้ย วันนี้ขอนอนตายบนเตียงดีกว่า”ธีกล่าว ทิ้งความเหน็ดเหนื่อยล้าตามร่างไว้บนเตียงนุ่ม หันไปคว้าหมอนแล้วหลับตาครู่หนึ่ง“จะนอนแล้วหรือพ่อธี”เจ้าพ่อกล่าวถาม ธีลืมตาขึ้นเล็กน้อย มองร่างสีขาวที่ปลายเตียงก่อนตอบ“เดี๋ยวขอฟังเพลงไว้เตรียมจีบสาวตามเจ้าพ่อว่าก่อนดีกว่าครับ”“โอ้ ดีเลย”เจ้าพ่อพยักหน้าเล็กๆ ก่อนหันมาถามเรื่องหนึ่งที่ตนสงสัย“ว่าแต่พ่อของเธอไม่อยู่แล้วหรือ?”“พ่อทิ้งเราไปตั้งนานแล้วครับเจ้าพ่อ ครอบครัวผมมีแต่แม่นี่แหละ”ธีเล่าให้ฟังด้วยน้ำเสียงราบเรียบ พลางคว้าหูฟังใต้หมอน“ท่านเลี้ยงผมมาด้วยไข่เจียวนั่นแหละ เพราะงั้นต้องกลืนให้หมด”“เช่นนั้นเองหรือ”เจ้าพ่อได้ยินดังนั้นก็เขยิบมานั่งตรงขอบเตียง หันมองเด็กชายแล้วพูดอย่างแผ่วเบา“ถ้าเธอเหงาก็มาหาพ่อได้นะ พ่อก็อยู่ที่ศาลตรงนั้นมานานแสนนานแล้ว แวะมาได้เสมอ”ธีขยับมานั่งขัดตะหมาดบนเตียงก่อนเอ่ยน้ำเสียงเชิงขบขัน“นี่ท่านจะมาเป็นพ่อให้ผมหรือ? แม่ผมดุนะ”“จะเป็นมากกว่าพ่อก็ได้”ผู้มีฤทธิ์ตอบพลางหัวเราะ“อย่าลืมซิ ว่าพ่อคือเจ้า-พ่ออย่างไงล่ะ ฮึฮึ”“สาธุครับท่าน จะว่าไปท่านมานอนเตียงไหมครับ เดี๋ยวผมปูผ้านอนพื้นก็ได้”เด็กหนุ่มกำลังจะลุกขึ้นไปหยิบผ้าห่มมาเพิ่ม แต่เทวาป้องมือห้ามไว้ก่อน“พ่อเป็นเทพ พ่อไม่ต้องนอนหรอกลูก พ่อมีหน้าที่ดูแลลูกช้างตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง”“หน้าที่ที่ยิ่งใหญ่ มาพร้อมภาระอันใหญ่ยิ่งจริงๆ”ธีกล่าวคำคมหนังไอ้แมงมุมซุปเปอร์ฮีโร่ตัวโปรด ก่อนคว้าผ้าห่มมาคลุมกาย แล้วมองร่างเทพเจ้าที่“อย่างนั้นขอหาเพลงฝรั่งแล้วนอนเลยนะครับท่าน ฝันดีล่วงหน้าครับ”พูดพลางยกมือไหว้หนึ่งที“พักผ่อนเถอะพ่อ ก่อนนอนเปิดแนวสุนทราภรณ์หรือลูกทุ่งฟังก็ดีนะ จะได้ฝันดี”"ผมขอฟังเพลงรักก่อนนอนดีกว่า"ธีตอบเมื่อได้ยินดังนั้น เขาเอาผ้าห่มคลุมโปงแล้วพูดด้วยเสียงงัวเงีย“แต่ไว้วันหลังแล้วกันครับท่านเจ้าพ่อ ผมจะฟังเพลงที่พ่อแนะนำ--เพลงอะไรจราจรสักอย่าง”ด้านเจ้าพ่อก็แย้งทันทีว่า“เราอยู่ในลูปเวลา คงมีวันหลังหรอกนะ เจ้าเด็กทะลึ่งนี่!”ธีฟังเพลงไปเรื่อย เนื้อเพลงทั้งภาษาอังกฤษ ไทย สากล เพลงหนังละครมากมาย จนท้ายที่สุดก็ผล็อยหลับไปโดยมีเจ้าพ่อคอยคุ้มครองอยู่ไม่ห่าง และแล้วค่ำคืนแรกที่ธีได้นอนหลับอย่างสนิทใจ ปราศจากน้ำตาโศกเศร้าเรื่องแฟนเก่าก็เริ่มต้นขึ้นภายในราตรีนี้

การวนลูปครั้งที่สามเริ่มต้นขึ้น ธีลืมตาตื่นขึ้นในโรงอาหารอีกเช่นเคย ตอนนี้เขาเริ่มคุ้นเคยกับสถานการณ์เช่นนี้แล้ว โดยครั้งนี้มีท่านเจ้าพ่ออยู่ข้างๆเขาอีกด้วย ซึ่งคราวนี้เจ้าที่มิได้ใส่ชุดเหมือนอาจารย์ฝึกสอนอีกต่อไป หากแต่เป็นชุดผ้าเนื้อบาง สวมหมวกปลายแหลม ธีพลางคิดในใจว่าช่างคล้ายกับเจ้าที่ในหนังละครก็ไม่ป่าน“บางทีเราอาจตามหาความรักไกลตัวเกินไปก็ได้นะคุณลูกช้าง”เจ้าพ่อกล่าวเสนอแนะ ท่านลูบปลายคางของตนเอ่ยก่อนจึงเอ่ย“ลองมองหาแบบเพื่อนสนิทหรือคนใกล้ตัวดีหรือไม่พ่อธี?”“มีด้วยเหรอครับ คนแบบนั้นน่ะ”ขณะที่กำลังถกอยู่เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น“เฮ้ย ไอ้ธี จองสนามบอลพักเที่ยงล่ะ ไปเตะบอลกัน!?”ธีและเจ้าพ่อไฟจราจรมองหันไปตามต้นเสียง ป้อม เด็กมัธยมร่างอ้วนของธีเดินถือลูกบอลมานั่นเอง"นั่น มานั่นแล้ว"เจ้าพ่อยิ้มหันมากระซิบข้างหูของธี"ลองดูเลยพ่อหนุ่ม โอกาสมาแล้ว"ธีอ้าปากเล็กน้อยเมื่อได้ยิน มองค้อนหนุ่มร่างชุดเจ้าที่แล้วเอ่ยแย้ง "เจ้าพ่อ นั่นเพื่อนผมนะ"พูดเบาดังเสียงกระซิบ ด้านเจ้าพ่อกลับหัวเราะเบาๆ ก่อนเอ่ยอย่างเจ้าแผนการความว่า"ความสัมพันธ์เริ่ิมต้นจากเพื่อน น่ารักดีมิใช่หรือ?"เทพบุรุษกล่าว"ลูกก็มิได้รังเกียจพ่อป้อมมิใช่หรือ?"'ก็ใช่แต่---' ธีพยายามพูด ทว่าเมื่อหันมองป้อม เพื่อนรักของเขาก็เดินตรงดิ่งมาถึงแล้ว พร้อมวางลูกบอลไว้ที่ปลายเท้า เจ้าหนุ่มวิศวะในร่างมัธยมยิ้มแห้งให้ผู้มาเยือน ก่อนหันเหลือบมองไปยังเจ้าพ่อ ใบหน้าของท่านนิ่ง หรี่ตาลงเล็กน้อยแล้วทำปากขยับช้าๆ 'ลองลุยดูซิธี ลองดู'เจ้าพ่อเอ่ยพลางโบกมือ พร้อมชูนิ้วให้กำลังใจ ด้านธี เขามองผู้มากอิทธิฤทธ์ตรงหน้า ก่อนจะใช้ความคิดในหัว จนเผลอพึมพำว่าเอาไงดี ทำไงดี กับตนเองครู่หนึ่ง"เอ็งคุยอะไรงกๆงักๆอยู่คนเดียว"ป้อมพูดแทรกขึ้น เขาเดาะบอลให้อีกฝ่ายแล้วพูดด้วยน้ำเสียงสดใส"ไปเตะบอลกันเถอะ จองสนามไว้แล้วน่า""เอ่อ--"ธีหันมองป้อม เขาหันมองเจ้าพ่อเล็กน้อย ก่อนจะฮึดแล้วจะตัดสินใจทำตาม"ไปก็ไป" เจ้าพ่อโบกแตะหลังของธีเบาๆ โดยที่เขาไม่รู้ตัว เหมือนดันให้เขาก้าวไปข้างหน้า ก่อนเอ่ยด้วยเสียงสดใสจากด้านหลัง"เตะบอลกระชับมิตรดีๆนะสองหนุ่ม"เจ้าพ่อพูด มองร่างท้งสองวิ่งไปเตะบอล โดยที่ตนยืนมองยิ้มเล็กๆอยู่ตรงโรงอาหารนั้น

"ป้อม ข้ามีเรื่องจะถาม"ธีเอ่ยขึ้นขณะเตะบอล"ว่า?""ข้าจะเจอคนรัก คนที่เข้าใจเราได้ยังไงภายในวันเดียววะ?"ป้อมนิ่วหน้าเล็กน้อยแล้วเอ่ย"อะไรของเอ็งเนี่ย คำถามวิชาสังคมเหรอ?---หรือเอ็งไปปิ๊งใครเข้าล่ะ""ตอบมาเถอะน่า""ก็ลองพูดคุยกันก่อน จะได้รู้ว่าเป็นคนยังไง อยู่ด้วยกันแล้วผ่อนคลาย ก็แสดงว่าเป็นคนที่ใช่ อย่างนี้ล่ะมั้ง""สรุปคือคุยกัน ดูความรู้สึกกันใช่ไหม""ถูกเผง""ก็เข้าท่า หาคนที่อยู่แล้วสบายใจ"ธีนึก บางทีนี่อาจเป็นจุดเริ่มต้นเจอความหมายของความรักก็เป็นได้ขณะนึกเช่นนั้น เจ้าพ่อก็โผล่พุ่งเข้ามาหาธี"ลูกธี""โฮลี่ชิท!"ธีสะดุ้งโหยงเมื่อเจ้าพ่อปรากฏกายแบบกะทันหันเหมือนหนังผี เขาพลาดท่าตกใจเสียจนเผลอเตะลูกบอลออกไป ไกลสนามเป็นวาสองวา"อ้าว อิหยังวะธี"ป้อมคำราม"โทษทีป้อม พอดีฝุ่นมาเข้าตา"เด็กมัธยมกล่าวแก้เก้อเขิน"เดี๋ยวไปเก็บให้ เดี๋ยวเก็บให้"เขาหันมองเจ้าพ่อที่ทำหน้าตื่นเต้นบางอย่าง ครั้นวิ่งออกไปเก็บบอล ธีก็กระซิบถาม"เจ้าพ่อ ทำอะไรเนี่ย คนกำลังใช้ความคิด""ในโลกนี้มีแค่ลูกธีเท่านั้นที่เห็นพ่อ ไม่เป็นไรหรอก""แล้วมีอะไรหรือ?" "มีคนสารภาพรักกันตรงนั้นด้วยล่ะลูก!"เจ้าพ่อชี้นิ้วไปยังมุมอาคารเรียนแห่งหนึ่ง หลังจากธีเก็บลูกฟุตบอลมาไว้ข้างเอว เขาก็เพ่งมองเห็นชายหญิงคู่หนึ่งกำลังพูดคุยอะไรบางอย่างอยู่ตรงมุมตึก ใบหน้าฝ่ายสาวยิ้มหน้าแดง ดูขัดเขินอย่างเห็นได้ชัด"พ่อรู้ได้ไงว่าเขาสารภาพรักกัน?"ธีเอ่ยถาม"พอดีเดินเล่นระหว่างดูพ่อธีเตะบอลกับพ่อป้อม ผ่านมาเจอพอดีน่ะ"เจ้าพ่อเอ่ย"เผื่อได้ศึกษาวิธีสารภาพกับรักแท้ไง ดีไหม?"หลังมองทั้งสองคุย จู่ๆใบหน้าของฝ่ายหญิงก็หยุดยิ้ม เธอเชิดหน้ามองชายตรงหน้า ทำหน้านิ่งชะงักแข็งค้าง ก่อนผู้ชายตรงหน้าเธอจะเดินออกไปโดยไม่หันมามองหญิงคนนั้นอีกธีและเจ้าพ่อมองนิ่งครู่หนึ่ง พอเห็นหญิงสาวเริ่มร้องไห้ วิศวะหนุ่มในร่างมัธยมก็เอ่ยขึ้น"ดูทรงแล้วอกหักแหงแซะ" "จริงของลูก ดูทรงแล้ว---คงจบไม่สวยด้วย"เจ้าพ่อออกความเห็น จังหวะเดียวกับธีเดินออกไป เจ้าแห่งศาลป้ายจราจรจึงเอ่ยถามขึ้น"อ้าว? จะไปไหนหรือพ่อ""ไปปลอบเธอหน่อยน่ะพ่อ คนเคยอกหักเหมือนกัน จะปล่อยไว้แบบนั้นผมทำไม่ได้หรอก"ธีตอบ ก่อนที่เขาจะวิ่งออกไป "ลุยเลยลูก"เจ้าพ่อได้แต่ยิ้มเล็กๆ แล้วค่อยๆเลือนหางไป"แบบนี้ลูปกาลเวลาคงใกล้ถึงเวลาจบลงแล้วซินะ"กล่าวทิ้งท้ายอย่างเปลี่ยวเหงา เลือนหายไปราวกับไม่เคยยืนอยู่ตรงนั้นมาก่อน

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

error loaded

Talk♪เธอรู้สึกถึงรักหรือเปล่า อบอุ่นในหัวใจเรา ไม่มียามใดจะสวยงามเกินไปกว่า เมื่อสองหัวใจคู่เคียง ♪[Lion King]♪เธอรู้สึกถึงรักหรือเปล่า ปลดปล่อยใจเหนือเวลา ล่องลอยไป ในค่ำคืนที่เป็นสุข เหมือนมีเพียงสองเรา....♪[Lion King]มาแล้วนะครับสำหรับตอนที่ 3 ตอนนี้จะค่อยๆหารักแท้กันต่อไป เป็นกำลังใจให้ธีกับเจ้าพ่อด้วยนะครับ ยังไงก็ฝากผลงานเรื่องนี้ไว้ด้วยนะครับ เพื่อนๆนักอ่านทุกท่านช่วยคอมเมนต์ติชม กดรีวิว กดแชร์ กดเข้าชั้นหนังสือให้กำลังใจไรท์ แล้วก็อย่าลืมติดแฮชแท๊ก #ตึกตึกตักตัก #วนลูปหารัก #ตำหนักเจ้าพ่อสี่แยกไฟแดง พูดคุยในทวิตเตอร์ได้น่า เย้ > <Special thanks : เพลงที่พูดถึงในตอน =หัวอกจราจร[ศิลปิน: สุรพล สมบัติเจริญ]Special thanks : เธอรู้สึกถึงรักหรือเปล่า [Lion King]