''เ้า''จะมาหาเื่อะไรข้าอีก เเค่นี้มันยังไม่สาเเก่ใจเ้าอีกหรือ
จินเมิงะโพร้อมใบหน้าโกรธ ตาเเดงก่ำพร้อมหยดน้ำตา
เ้าดูสภาพข้า ดูบ้านข้า
ข้าไปทำอะไรให้เ้างั้นหรือ สภาพจินิที่ะโใส่เฟยหลงพร้อมกับ
เดินไปข้างหน้าด้วยขาที่มีไม้เท้าค้ำยันค่อยๆเดินไปหาเฟยหลง
เฟยหลงไม่เข้าใจ เขาคิดอะไรไม่ออกเหตุใด
คนผู้นี้ถึงด่าทอเขาด้วยอารมณ์โกรธเเค้นขนาดนั้น
นั้นใดนั้นเองก็มีความทรงจำสายหนึ่งเเล่นเข้ามาในความทรงจำของเขา เป็เขาที่ทำเื่เลวร้ายกับครอบครัวนี้
เป็ตัวเขานั้นเองเฟยหลงคนเก่า
มีวันหนึ่งระหว่างทางที่เข้าไปในตัวเมือง เขาเห็นจินเมิงเดินออกมา
จากโรงหมอ วันนั้นจินเมิงโชคดีเก็บสมุนไพรได้เลยนำไปขายที่
โรงหมอได้เงินมา2ตำลึงเงิน ตัวเฟยหลงเลยไปดักปล้นจินเมิง
ระหว่างทางกับบ้านพร้อมทำร้ายจินเมิงจนมีสภาพเป็เช่นนี้
ถึงเฟยหลงจะปิดหน้าปิดตา เเต่จินเมิงก็รู้ได้ทันทีว่าเป็เขาเพราะ
ทันทีที่ทำร้ายจินเมิงจนลุกไม่ไหว เฟยหลงได้มากะซิบเยาะเย้ย
ที่ข้างหูเขาอีก จินเมิงจึงรู้ได้ทันทีว่าเป็เฟยหลง
ทันทีที่จินเมิงรู้สึกตัว เค้ารีบไปเเจ้งทางการทันทีเเต่ก็ไม่มีหลักฐาน
ที่จะเอาผิดตัวเฟยหลงได้ เเต่นั้นก็เป็เเค่เื่เริ่มต้น
เพราะตั้งเเต่วันที่ไปเเจ้งทางการ ทุกค่ำคืนเฟยหลงจะไปก่อกวน
ที่บ้านจินเมิงทุกวัน เเละเริ่มหนักข้อขึ้นเรื่อยๆ
บางวันก็มาทำลายเเปลงผักอันน้อยนิดที่ครอบครัวนี้ใช้ประทังชีวิต
ถึงตัวจินเมิงจะไม่เห็น เเต่เขาก็รู้ได้ทันทีว่าเป็เขา
เฟยหลง คิดเเล้วก็ได้เเต่กำหมัดด้วยความคับเเค้นใจ เหตุใด
คนผู้นี้ไม่ตายๆเสีย ์้าอะไรยังงั้นหรือถึงต้องส่งเขามา
ให้อยู่ในร่างคนชั่วช้าเช่นนี้
ย่าหลี่ วื่งเข้ามาตรงหน้าเฟยหลง พร้อมประคองจินเมิง
พูดด้วยเสียงสั่นคลอนพร้อมหยาดน้ำตา อาหลง คนเเก่เช่นข้า
ขอร้องล่ะ มาทำร้ายตัวข้านี้
จินเมิงพูดต่อ ถ้าเ้าเเตะต้องย่าของข้าวันนี้ข้าพร้อมจะเเลกด้วยชีวิต
เฟยหลง ทนไม่ไหวอีกต่อไป ด้วยน้ำเสียงเเล้วใบหน้าของย่าหลี่
นั้นเหมือนกับยายของเค้าเทบจะเป็คนเดียวกัน
เฟยหลงคุกเข่าพร้อคำนับจนหน้าผากของเขานั้นมีเืออก
ข้าจะชดเชยให้พวกท่าน
ฮ่าฮ่าฮ่า ''ชดเชยยังงั้นหรือ จินเมิงหัวเราะทั้งน้ำตา
เ้าจะมาไม้ไหนอีก คิดว่าข้ามองไม่ออกหรือ ชดเชยยังงั้นหรือ
เเค่ครอบครัวเ้า เ้ายังไม่ดูเเลเลย มารดาเ้า น้องๆเ้าเคยกินอิ่ม นอนหลับสบายสักคืนหรือไม่
ไม่ต้องชดเชยอะไรทั้งนั้น เเล้วออกไปให้พ้นบ้านข้า
พูดจบ ก็เดินประครองยายหลี่เข้าบ้าน
เฟยหลงยังคงนั่งคุกเข่าอยู่ จนเขาลุกขึ้นมาเดินไปหน้าประตู
เเล้ววางไข่ไก่ป่าไว้10ฟอง เเล้วเดินกับไปยังบ้านเขา
ระหว่างทางเฟยหลง คิดถึงอาการาเ็ของจินเมิง
จริงเๆขาจินเมิงไม่ได้สาหัส เเต่ด้วยไม่ได้รับการรักษาเเล้วยังคงทำงานหนักทุกวันทำให้อาการไม่ดีขึ้น ที่ปล่อยทิ้งไว้คงไม่มีเงินรักษาสินะ
หากปล่อยไว้ต่อไป อาจรักษาไม่หายก็ได้ ต้องทำอะไรซักอย่าง
เงินที่เเย่งจินเมิงมานั้นเฟยหลงเอาไปเสียพนันหมดเเล้ว
ความจริงเงิน2ตำลึงนั้น สำหรับ ครอบครัว2ย่าหลานสามารถ
ทำให้อยู่ได้สบายไปอีกซักพักใหญ่เลยด้วยซ้ำ คิดไปก็เจ็บใจเเทนจริงๆ เหตุ
ใดคนชั่วเช่นนั้นถึงได้ตาย สบายๆเเบบนั้นนะ
เเต่สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือ "เงิน" ต้องรีบทำอะไรซักอย่างเเล้ว