กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

หลังจากกริมเห็นท่าทางครุ่นคิดของทั้ง2คนกริมก็ไม่ได้สนใจอีก กริมหันไปหาอาจารย์ที่กำลังยืนนิ่งอยู่ซึ่งใบหน้าของอาจารย์คนนั้นกำลังแสดงความไม่พอใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด
''ข้าคืออาจารย์ชั่วคราวของชายหนุ่มคนนั้น เจ้าพูดสั่งสอนออกมาแบบนั้นแสดงว่าเจ้าแกร่งกว่ามันมาก?เดิมทีข้าเห็นด้วยเกี่ยวกับการตัดสินใจของลูกศิษย์ชั่วคราวของข้าแต่ตอนนี้ดูเหมือนข้าจะคิดผิดไปมากเพราะเจ้าเองก็มีความสามารถอยู่แค่เล็กน้อยแต่กลับพูดจาใหญ่โตขนาดนี้''คำพูดของกริมทำให้มันไม่พอใจแต่กริมกลับยิ้มขึ้นบางๆจากนั้นยกมือขวาขึ้นมา
''มาลองวัดกำลังกันหน่อยมั้ยหละแล้วเจ้าจะได้รู้ความจริง''กริมเตรียมตัวบดขยี้มือของอาจารย์คนนั้นทิ้งเพราะการกระทำจะเป็นตัวพิสูจน์ทุกอย่าง
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้าจะระเบิดมือเจ้า''หมั่บ! ไร้ซึ่งความเกรงกลัวเพราะมันเชื่อว่ากริมไม่ได้แข็งแกร่งเกินไปกว่ามันมันคืออาจารย์ระดับสูงที่อยู่มานานพอตัวเรื่องที่จะไปแพ้คนที่ฝึกมายังไม่ถึง200ปีนั่นเป็นไปไม่ได้
''เชิญก่อนเลย''กริมท้าทายอีกฝ่าย แต่แล้ว...กึ่ก! กึ่ก! กึ่ก! อาจารย์ระดับสูงคนนั้นกลับเหงื่อตกครั้งแรกมันออกแรกบีบโดยใช้พลังกายแค่ส่วนเดียวแต่มือของกริมไม่มีทีท่าว่าจะยุบหรือขยับเลยมันจึงเพิ่มแรงบีบขึ้นอีกเพิ่มขึ้นอีกและเพิ่มขึ้นอีกจนกระทั่ง ตูม! ระเบิดพลังทั้งหมดที่มีออกมาโดยไม่รู้ตัว
''ข้าไม่เชื่อ!''...แต่ก็ยังเหมือนเดิมกริมยังคงยื่นนิ่งด้วยท่าทางสบายใจตอนนั้นเองอาจารย์พยายามดึงมือกลับแต่มันกลับดึงมือออกมาไม่ได้ ตูม! ใช้พลังทั้งหมดที่มีรีดเร้นพลังจนออกมาถึงขีดสุดจนเส้นเลือดพองขึ้นแต่ผลก็ยังเหมือนเดิมนี่ทำให้มันเริ่มกวาดกลัวกริม
''ปะ...ปล่อย''
''เจ้าจะระเบิดมือของข้า? แต่เสียใจด้วยที่เจ้าไม่มีความสามารถพอ''กร๊อบ! สิ้นเสียงกริมก็ลงมือในทันทีกระดูกมือของอาจารย์ระดับสูงคนนั้นแหลกละเอียดจนไม่เหลือชิ้นดีมันทำให้มือของอาจารย์ระดับสูงในตอนนี้ห้อยต่องแต่งโดยที่ตัวของอาจารย์เองไม่สามารถบังคับมันได้
''อั่ก! จะ...เจ้า เจ้าเป็นใครกันแน่''
''ข้าคือจอมราชันย์ไงหละเจ้าก็น่าจะรู้อยู่แล้ว ตอนนี้เจ้าไสหัวไปซะเจ้าไม่มีความจำเป็นต้องอยู่ที่นี่ต่อส่วนเจ้า2คนเพื่อเปลี่ยนมุมมอง ข้าจะปิดผนึกพลังของพวกเจ้าส่วนหนึ่งจากนั้นจะส่งเจ้าไปทำงานบางอย่างหากทำสำเร็จข้าจะรับพวกเจ้าทั้งคู่เป็นศิษย์ พวกเจ้าตกลงมั้ย''กริมเหลือบมองอาจารย์ที่เสียมืออีกครั้งตอนนี้มันเดินจากไปแล้วมันไม่ต้องการมีส่วนร่วมในเรื่องนี้อีกต่อไปเพราะมันรู้สึกได้ว่าถ้าหากเข้าไปยุ่งชีวิตของมันอาจจะไม่เหลืออีกต่อไป
''ตกลงครับ/ค่ะ''ตอบโดยไม่ต้องคิดเพราะยิ่งอยู่ใกล้ๆกริมมากเท่าไหร่ทั้งคู่ยิ่งโดนกริมดึงดูดเข้าไปหามากขึ้นและในเมื่อทั้งคู่ตกลงกริมจึงผนึกพลังกายของทั้งคู่ให้เหลือแค่5,000,000จุด ส่วนอาเมนด้า...เนื่องจากนางมีพลังเวทย์มากมายอยู่ด้วยกริมจึงผนึกมันลงไปทั้งหมด
''เอาหละรับนี่ไปแล้วเดินทางไปที่เมืองหมื่นเผ่าพันธุ์ในทวีปหมื่นเผ่าพันธุ์...''กริมอธิบายการใช้อุปกรณ์จากนั้นจึงสั่งงานและงานที่ให้ไปทำก็คือทั้งคู่จะเดินทางไปเรื่อยๆเพื่อช่วยเหลือหมู่บ้านที่อยู่ห่างไกลเมื่อช่วยเหลือเสร็จแล้วให้พักอยู่ในหมู่บ้านประมาณ4-5วัน ซึ่งกำหนดระยะเวลาที่ให้ไปคือ4เดือนเต็ม
''ข้าจะตั้งใจสุดความสามารถ''
''...''ทั้งคู่จากไปแล้ว โดยต่อจากนี้ทั้งคู่จะต้องแอบออกจากโรงเรียนเทพศักดิ์สิทธิ์โดยไม่ให้ใครรู้จากนั้นจึงทำลายทุกอย่างที่เป็นของที่นี่ทิ้งเพื่อป้องกันการติดตามตัวต่อมาไม่นานเสียงผิวปากเริ่มดังขึ้นอีกครั้งกริมออกเดินไปข้างหน้าเพื่อหาภารกิจระดับ9ท้าทายซึ่งกริมเลือกส่วนของการเรียนรู้ก่อนและเมื่อก้าวเข้าไปจากที่กริมเห็นคนที่นี่มีไม่มากแต่ทั้งหมดล้วนมองกริมเป็นตัวขี้ขลาดทั้งหมดล้วนมาจากเหตุการณ์ที่กริมรับภารกิจระดับ9ไปครั้งที่แล้ว
''เหอะ! อ่อนแอเอาแต่พึ่งสมบัติแต่ตัวบัดซบแบบมันกลับได้เข้าไปในพื้นที่ลึกลับ...สวะ!!!''
''ถ้าหากรองผู้อำนวยการไม่ห้ามเอาไว้...ข้าจะเข้าไปทุบตีมัน''
''...''เสียงด่าทอดังขึ้นเป็นช่วงๆ แต่สำหรับกริมกริมไม่ได้ให้ความสนใจเพราะทั้งหมดก็แค่มดในสายตากริมแต่เพราะกริมกำลังอารมณ์ดีที่พลังยกระดับกริมจึงยุแหย่อีกฝ่ายเล่น
''อ่า...พวกขี้อิจฉาเยอะจังเลยนะแถวนี้ เอาเวลาที่พูดไปฝึกดีกว่ามั้ย''กริมพูดจบก็เดินผ่านคนเหล่านั้นไปแต่คนเหล่านั้นกลับเดินตามหลังกริมมาเงียบๆซึ่งมีประมาณ6-7คนโดยพวกมันกำลังคิดทำอะไรบางอย่างบูม! คลื่นพลังตรงเข้าไปมาที่แผ่นหลังของกริมแต่ก็ไม่พ้นถูกโล่6เหลี่ยมป้องกันเอาไว้อย่างง่ายดาย
''มันป้องกันได้ยังไง...''กลายเป็นตกใจที่อยู่ๆคลื่นพลังของตัวเองที่ปล่อยออกไปเกิดหายไปอย่างไร้ร่องรอยแต่ไม่ทันที่มันจะได้ฟื้นจากความตกใจทั้งกลุ่มที่เดินตามกริมมาก็ต้องขมวดคิ้วเพราะกริมได้มายืนอยู่ต่อหน้าพวกมันในพริบตา
''อย่ามากวนข้าในตอนที่ข้ากำลังอารมณ์ดี เข้าใจมั้ย...''กริมมองคนทั้งหมดออกไปด้วยแววตาไร้ความรู้สึกแต่สำหรับคนที่เห็นดวงตาของกริมพวกมันเหมือนโดนสูบพลังชีวิตออกไป
''...''ไม่มีใครกล้าพูดอะไร พวกมันยืนนิ่งอยู่กับที่ราวกับโดนแช่แข็ง
''ข้าต้องการท้าทายภารกิจระดับ9''กริมไม่ได้สนใจพวกมันจากนั้นจึงเดินไปหาอาจารย์ผู้ดูแลเพื่อกวาดแต้มซึ่งกริมเลือกภารกิจออกมาเพียงภารกิจเดียวก่อนจากนั้นจึงเดินตามอาจารย์คนนั้นไปไม่นานกริมก็เดินออกมาพร้อมกับอาจารย์คนเดิมซึ่งมันเรียกความสนใจจากคนรอบข้างได้เป็นอย่างดีและไม่นานอาจารย์คนนั้นก็ประกาศว่าภารกิจที่กริมรับไปสำเร็จลงแล้วคนโดยรอบที่รอซ้ำเติมกริมถึงกับโห่ร้องออกมาด้วยความไม่เชื่อว่ากริมจะทำได้สำเร็จได้จริงๆแต่ไม่นานพวกมันก็ต้องหายใจถี่เพราะกริมได้รับภารกิจระดับ9อีกครั้ง บูม! ภารกิจสำเร็จอีกครั้ง
''เอาภารกิจระดับ9มาเพิ่ม''กริมไร้อารมณ์ขณะท้าทายภารกิจระดับ9ต่อไป ซึ่งไม่นานกริมก็ต้องหยุดลงเพราะภารกิจระดับ9ของส่วนนี้ได้หมดลงแล้ว ช่วยไม่ได้ที่กริมต้องเดินผิวปากออกจากที่นี่ไปจากนั้นกริมได้เข้าไปที่ส่วนอื่นต่อทันที มันเป็นแบบที่ผ่านมากริมทำภารกิจระดับ9ทั้งหมดสำเร็จ
''อืม...ไปแจ้งรองผู้อำนวยการเกี่ยวกับเรื่องนี้เพราะถ้าหากยังปล่อยให้นักเรียนคนนั้นท้าทายภารกิจต่อไป...ข้ากลัวว่ามันจะไปสร้างความไม่พอใจให้นักเรียนคนอื่น''อาจารย์ที่ครอบครอง1ใน12สัญลักษณ์พูดขึ้นที่มันพูดเป็นเพียงข้ออ้างแต่ในความเป็นจริงมันแค่ไม่ชอบกริมที่ทำตัวโดดเด่นแค่นั้นเอง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่163:กวาดแต้ม

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่163:กวาดแต้ม

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้