ค่ำคืนที่น่าเศร้าของปลายฟ้ารุ่งในค่ำคืนนี้เธอพยายามนอนคิดทบทวนถึงเื่ราวที่เกิดขึ้นราวกับว่าเป็เพียงความฝันแม้เธอจะพยายามทบทวนและบอกตัวเองสักเท่าไหร่ เธอก็ยังไม่สามารถทำใจให้ยอมรับได้แต่เหมือนว่าเธอนั้นจะถูกบังคับให้ยอมรับทั้งที่ไม่เข้าใจเมื่อการตัดสินใจของพ่อและแม่เธอนั้นเกิดขึ้นโดยไม่ได้ถามถึงความเห็นจากเธอ
“ฟ้า...” เสียงเพื่อนสาวของเธอเรียกขึ้นท่ามกลางความมืดในห้องนอนแห่งนี้
“ว่ายังไง”เธอตอบรับด้วยเสียงที่เบาราวกับไร้ิญญา
“แกนอนหรือยัง”
“ยัง ชั้นคงนอนไม่หลับ”
“แกเป็อะไร แกบอกชั้นได้มั้ย”
“แกว่าคนสองคนที่รักกันมานานแล้ววันหนึ่งเขาเลิกกันมันมีเหตุผลอะไรบ้าง” ปลายฟ้าเอ่ยถามเพื่อนสาวของเธอขึ้นมา
“ไม่รู้สิ มันอาจมีหลายเหตุผล หมดรักยังรัก หรือรักข้างเดียว” มิ้นตอบเสร็จเธอก็ถอนหายใจออกมา
“ชั้นนอนก่อนนะ”มิ้นบอกเพื่อนสาวของเธอ
เช้าวันต่อมา....
“อ้าวฟ้าตื่นนอนแล้วเหรอ” มิ้นถามเพื่อนสาวของเธอขณะที่เธอกำลังกวาดบ้านอยู่
“อื้ม”
“ถ้าแกจะอาบน้ำก็เอาชุดของชั้นไปใส่ได้เลยนะอยู่ในตู้นั่นแหละเลือกเอา”
“ขอบคุณแกมากนะ” ปลายฟ้ากล่าวขอบคุณพร้อมกับยิ้มที่ดูเหนื่อยล้า
“ขอบคุณทำไม แกเป็เพื่อนชั้น”
“เออ แม่ชั้นกำลังทำกับข้าวแกรีบอาบน้ำจะได้มากินพร้อมกัน”
“โอเค” ปลายฟ้าตอบก่อนจะเดินกลับไปหยิบเสื้อผ้าภายในห้องนอนของเพื่อนสาว
เมนูเช้านี้ที่แม่ของมิ้นทำนั้นเป็เมนูที่นานๆครั้งปลายฟ้าจะมีโอกาสได้ทานเพราะปกติมื้อเช้าของเธอป้ามาลัยแม่บ้านของเธอจะทำข้าวต้มกุ้งไว้ให้อยู่เสมอ
“ไข่เจียวหมูสับอร่อยนะ” มิ้นตักไข่เจียวใส่จานข้าวให้ปลายฟ้าพร้อมกับบอกเธอ
“เมนูนี้ชั้นชอบกินอยู่ประจำ” ปลายฟ้าบอกกับมิ้นถึงแม้ว่าจะเป็เื่โกหกแต่เธออยากให้เพื่อนสาวและแม่ของเขาชื่นใจเมื่อได้ฟัง
“แม่ค่ะฟ้าขอบคุณนะคะที่อนุญาตให้ฟ้าค้างที่นี่แถมยังทำข้าวเช้าให้กินอีก” ปลายฟ้ากล่าวพร้อมกับยกมือไหว้ขอบคุณแม่ของมิ้น
“ขอบคุณทำไมลูก หนูมาได้บ่อยๆเลยนะ”
“ค่ะแม่”
หลังจากทานข้าวเช้าเรียบร้อยมิ้นและปลายฟ้าก็นำจานเข้าไปล้างในห้องครัวช่วยกัน
“มิ้น วันนี้แกมีนัดหรือเปล่า”
“นัดอะไรแกจะให้ชั้นมีนัดอะไรกับใครชั้นมีเพื่อนที่อื่นเหรอ”
“หมายถึงแฟนแก”
“เห้อ ไม่มีหรอก ไม่เคยนัดกันไม่เคยไปไหนด้วยกัน” มิ้นตอบเชิงน้อยใจก่อนจะก้มหน้าก้มตาล้างจานข้าวต่อ
“งั้นแกไปเลือกของเป็เพื่อนชั้นหน่อยนะ”
“ได้สิ ว่าแต่แกจะไปซื้ออะไร”
“หลายอย่างเลย”
หลังจากล้างจานเสร็จเรียบร้อยทั้งสองก็สะพายกระเป๋าเดินออกมาจนถึงประตูรั้วหน้าบ้านเพื่อออกไปรอรถประจำทางที่หน้าปากซอย
“มิ้น”ปลายฟ้าเรียกเพื่อนสาวของเธอที่เดินตามหลังมาเมื่อเห็นแฟนหนุ่มของเพื่อนสาวยืนรออยู่ที่ประตูรั้วหน้าบ้าน
“อะไรฟ้า”
“ไหนแกบอกว่าไม่มีนัดกับแฟนไง”
“ก็ไม่มีนะ”
“แล้วนั่นใคร”ปลายฟ้าพูดพร้อมกับส่งสายตามองไปทางชายหนุ่มที่ยืนรออยู่
“อ้าว มาทำไมแปลกจัง”มิ้นพูดจบก็เดินตรงไปหาชายหนุ่มทันทีด้วยความแอบดีใจ เพราะเขาไม่เคยมาหาเธอเลย
3K
