ผมกำลังครุ่นคิดถึงคำเสนอของคุณหญิงวิมลรัตน์ที่ชวนให้ผมมาทำงานบ้านเธอ คุณหญิงยิ้มให้ผมพร้อมเอื้อมมือมาจับขาผมฮะ เฮ่ย นี่มันอะไรเนี่ย!หญิงโหดรุกฆาต!“เธอมีไลน์ไหม พี่ขอหน่อย” คุณหญิงวิมลรัตน์ถามผมรู้ว่าเธอขอไปเพื่ออะไร แต่ด้วยความเกรงใจที่เธอเป็นลูกค้าผมเลยให้ไปไม่นานพี่หลินก็เดินออกจากห้องน้ำมา “ขอโทษนะคะที่ให้รอ” พี่หลินบอก“ไม่เป็นไรจ๊ะ” คุณนายวิมลรัตน์ตอบด้วยรอยยิ้ม
พวกเราสองคนเจรจากับคุณนายวิมลรัตน์ต่อ แต่ก็ยังไม่ได้ข้อสรุปอะไรมาก เราสองคนจึงขอตัวกลับบริษัทพี่หลินพาผมแวะกินข้าวที่ร้านอาหารข้างทางแห่งหนึ่ง เราสั่งอาหารตามสั่งธรรมดามากิน“คุณนายแกยังไม่ยอมลงทุนกับเราง่ายๆ หรอก เงินตั้งร้อยล้าน” พี่หลินบอก“ครับ”“แล้วตอนพี่เข้าห้องน้ำ คุณนายแกพูดอะไรไหม?” “ก็ถามเรื่องผมนิดหน่อยอะครับ ว่าทำไมมาทำงานที่นี่ไรแบบนี้”“อืม เดี๋ยวค่อยๆ ติดต่อคุณหญิงแกเรื่อยๆ ตอนนี้เศรษฐกิจไม่ดี ธนาคารแห่งประเทศไทยก็ลดดอกเบี้ย ดอกเบี้ยเงินฝากก็ลดลงเป็นการบีบให้คนเอาเงินไปลงทุนด้านอื่น ไม่มีใครอยากฝากเงินในธนาคารหรอก”“ครับ”ผมกับพี่หลินคุยกันสักพัก เราคุยเล่นกันบ้างไรบ้างเพื่อคลายเครียด ใบหน้ายิ้มแย้มของพี่หลินชวนให้ผมหลงใหลชะมัด
เมื่อเราไปถึงบริษัทก็รายงานคุณวรเดชถึงผลการเจรจาที่ไม่ได้ข้อสรุป คุณวรเดชพยักหน้ารับทราบ แกบอกต่อว่า“ตอนนี้ตลาดหุ้นตกลงอย่างรุนแรง ประชาชนออกมาเดินประท้วง คุณว่าจะเกิดอะไรขึ้น”ผมส่ายหน้า “ในเชิงการเงิน ธนาคารแห่งประเทศไทยลดดอกเบี้ยช่วยลดภาระค่าใช้จ่ายให้ประชาชน แต่ในเชิงการเมืองล่ะ?”ผมได้แต่เงียบ คุณวรเดชบอกว่า “ตอนนี้รัฐบาลมีทางเลือกแค่สองวิธี หนึ่งออกนโยบายกระตุ้นเศรษฐกิจ สองยุบสภาเลือกตั้งใหม่”“จริงๆ รัฐบาลก็ไม่ได้อยากยุบสภาหรอก แต่ถ้าคนเดินประท้วงกันทั้งวันแบบนี้ รัฐบาลก็ทำอะไรไม่ได้ บรรยากาศที่แย่มากๆ ทำให้รัฐบาลบริหารไม่ได้ เศรษฐกิจก็ยิ่งฟื้นยาก” คุณวรเดชอธิบายเพิ่ม“แล้วเราจะทำไงครับ”“พล็อต เธอไปปล่อยข่าวลือว่ารัฐบาลจะยุบสภา หลังจากนี้เราจะเข้าซื้อหุ้นกัน”คุณวรเดชมองไปที่พี่หลิน “หลิน เธอไปเช็คดูว่าบริษัทอะไรบ้างที่จะได้ประโยชน์จากการยุบสภา แล้วส่งรายชื่อทั้งหมดมาให้ฉัน”“ยุบสภาก็มีบริษัทได้ประโยชน์ด้วยเหรอครับ?” ผมงงคุณวรเดชพยักหน้า “เมื่อการเลือกตั้งเกิดขึ้น เงินก็จะสะพัด นักการเมืองจะเที่ยวใช้เงินพาชาวบ้านไปเที่ยว ซื้อนั่นนี่แจกชาวบ้าน เช่น พวกข้าวสารอาหารแห้ง ซึ่งทำให้พวกบริษัทค้าปลีกจะได้ประโยชน์ พวกป้ายหาเสียงจะทำให้พวกหุ้นกลุ่มสื่อสิ่งพิมพ์ได้ประโยชน์”“แต่ก่อนที่รัฐบาลจะยุบสภานั้นมักจะปิดจ๊อบโครงการก่อสร้างขนาดใหญ่ เช่น โครงการรถไฟฟ้า สร้างถนน ซ่อมสนามบิน อะไรก็แล้วแต่ ซึ่งพวกหุ้นก่อสร้างทั้งหลายที่ประมูลงานกันจะได้ประโยชน์ รัฐบาลก็จะได้รีบงาบงบพวกนั้นไปเป็นทุนรอนในการเลือกตั้ง”เนื้อหาอาจจะหนัก แต่ทำให้ผมรู้สึกตื่นตากับความรู้ใหม่เลย เฮ่ย แม่งเจ๋งมาก คุณวรเดชอายุแค่สามสิบกว่าๆ เอง ทำไมเก่งนักวะ ผมอยากทำให้ได้แบบแกบ้าง
ผมทำตามที่คุณวรเดชว่าเริ่มปล่อยข่าวว่ารัฐบาลจะยุบสภา การเมืองที่ไม่แน่นอนทำให้หุ้นตกไปอีก ส่วนพี่หลินก็สั่งลูกน้องคนอื่นให้สแกนหาหุ้นบริษัทต่างๆ ที่จะได้ผลประโยชน์จากการยุบสภา โดยดูว่าบริษัทไหนสนิทกับรัฐบาลเป็นพิเศษจริงๆ การปล่อยข่าวของคุณวรเดชฉลาดนะ คือ แกไม่ได้ปล่อยข่าวซี้ซั้วอะ คือแกดูสถานการณ์ก่อนว่าจะเป็นยังไง แล้วก็ซ้ำไปด้วยข่าวลือ ไม่ใช่เศรษฐกิจแกร่งแล้วมาบอกรัฐบาลจะยุบสภาแบบนี้ อันนั้นมันตลกไป หุ้นที่พี่หลินเลือก คือ บริษัทค้าปลีกของเจ้าสัวบางคนที่ได้ผลประโยชน์จากการยุบสภา ยิ่งมันตกลงมาเยอะเท่าไรก็ยิ่งเป็นโอกาสของเราเท่านั้นหุ้นบริษัทค้าปลีก ร้านสะดวกซื้อ บริษัทก่อสร้างที่สนิทกับรัฐบาล บริษัทเกี่ยวกับสื่อป้ายโฆษณา เราใช้งบเกือบร้อยล้านทยอยเข้าซื้อ วันละนิดวันละหน่อยถ้าซื้อตูมเดียว อาจโดนกรรมการตลาดหลักทรัพย์จับได้ว่าทำอะไรผิดปกติ
วันนี้เป็นวันเสาร์ ตลาดหุ้นปิด ผมก็หยุดด้วยผมได้ยินเสียงไลน์ทักมา‘ทำอะไรอยู่คะ’ คุณหญิงวิมลรัตน์ถาม‘อ่านหนังสือครับ’ ผมตอบเพื่อให้ตัวเองดูดี‘ไม่ทำงานเหรอคะ’ ‘ไม่ครับวันนี้หยุด’‘ว่างทานข้าวไหมคะ? พี่อยากคุยธุรกิจ’ ผมตาโตเลย คุณหญิงยังไม่เลิกและเล็มผมอีกเหรอเนี่ย นิ้วผมขยับเพื่อกดโทรศัพท์ตอบปฏิเสธ แต่อีกใจหนึ่งก็เสียดาย หากผมได้เงินคุณหญิงมา มันคงจะทำให้ผมเปลี่ยนฐานะทางบ้านซึ่งกำลังลำบากตอนนี้ให้ดีขึ้น‘ครับ’ ไม่รู้อะไรดลใจให้ผมพิมพ์ตอบรับทั้งที่อยากปฏิเสธ
คุณหญิงนัดผมให้ไปกินดินเนอร์ที่บ้านเวลาประมาณสองทุ่ม เธอให้คนรับใช้จัดอาหารชุดใหญ่ให้เลย ทั้งไก่ เป็ด อาหารทะเล เยอะแยะไปหมด วันนี้คุณหญิงแต่งตัวด้วยชุดเปิดไหล่ โชว์ให้เห็นผิวพรรณอันขาวเนียน ผมนั่งทานข้าวอย่างอร่อย ใจผมก็เต้นตึกตักผมกำลังจะขายตัวเหรอวะเนี่ย!ไม่ใช่ ไม่ใช่ นี่ผมกำลังมาเจรจาธุรกิจคุณหญิงถามผมถึงเรื่องทั่วไปของผม บ้านอยู่แถวไหน มีพี่น้องกี่คน ซึ่งผมก็ตอบไปว่ามีคนเดียวหลังทานอาหารเสร็จ คุณหญิงก็บอกว่า“เหนื่อยไหม พักที่นี่สักคืนไหมล่ะ”ผมเงียบ ใจผมเต้นตึกตัก “มาแล้วก็ไม่ต้องรีบกลับหรอก เรายังมีธุรกิจต้องเจรจากัน” คุญหญิงพูดพร้อมส่งยิ้มให้ จริงๆ เธอก็หน้าตาสวยใช้ได้นะ แต่ผมก็ไม่ได้คิดจะชอบคนมีอายุขนาดนี้ผมนึกถึงเงินร้อยล้านของคุณหญิง หากชวนแกมาลงทุนได้ คุณวรเดชจะแบ่งให้ผม 10% คือสิบล้านไม่สิ ทำไมผมต้องขอแค่ส่วนแบ่งล่ะทำไมผมไม่เอาไว้เอง มันอาจไม่ได้ถึงร้อยล้านแต่ก็คงเยอะอยู่…
“ครับ” ผมไม่รู้ผมทำอะไรลงไป แต่ผมก็ตกปากรับคำไปซะละคุณหญิงพาผมขึ้นไปที่ห้องนอนของเธอ โดยที่พวกสาวใช้ก็ไม่ได้สนใจ ภายในห้องนอนคุณหญิงสีครีมสะอาดตา ค่อนข้างกว้างใหญ่คุณหญิงพาผมไปที่เตียง เธอจับมือผม“มือหยาบนะเนี่ย แสดงว่าทำงานหนัก”“ตอนเรียน ม.ปลาย ผมช่วยที่บ้านยกของบ่อยๆ น่ะครับ”“อยากรู้ว่าอย่างอื่นหยาบด้วยไหม?” คุณหญิงบอก“อ่า..ครับ” คุณหญิงใช้มือลูบไล้ไปที่ต้นขาของผม ไอ้หนูของผมก็ไม่ได้ปฏิกิริยาอะไรขึ้นมาสักนิดคุณหญิงคนนี้เร่าร้อนเป็นพิเศษ มือเธอไวมากลูบไล้ไปตามจังหวะอย่างเร่าร้อน ไม่นานก็ถึงไอ้หนูผมเธอค่อยๆ รูดซิบกางเกงผมออกแต่ทันใดนั้น..ปัง!!ประตูเปิดออกเสียงดัง ผู้หญิงหน้าตาสวยมีสีหน้าโกรธ ใบหน้าของเธอแดงก่ำ“แกจะทำอะไรแม่ชั้น!” ผมใจหายวาบ นี่ลูกสาวคุณหญิงเหรอเนี่ย !!
จบตอนที่ 6 พล็อตถูกจับได้แล้ว จะเกิดอะไรขึ้นต่อ ตอนหน้าต้องตาม!
138
![I will go to Another World [ผมจะไปต่างโลก]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1582468496_8938249.webp)
