บทที่ 30 วิ่งต่อไปสิ
ในขณะที่เซียวเฉินยังคงครุ่นคิดว่าต่อไปควรจะทำอะไรดี สำหรับคนอีกกลุ่มหนึ่ง ตอนนี้พวกเขาต้องเริ่มคิดแล้วว่าจะแก้ไขเื่นี้ยังไงดี
‘จินถง’ ในฐานะผู้อยู่เื้ัของเติ้งเฟย หลังจากได้รับรู้ข่าวนี้ สีหน้าของเขาก็ดูไม่ค่อยดีเลย
เขาเพียงแค่มองไปข้างหน้าอย่างไม่รู้ตัว ตอนนี้จินถงพูดกับคนข้าง ๆ ว่า
"ต่อไปนี้ เื่นี้เราควรจะรีบกลับไปรายงานโดยเร็วที่สุด"
หลังจากที่จินถงพูดจบ คนรอบข้างก็พากันพยักหน้า
ก่อนหน้านี้ กองกำลังที่พวกเขาส่งเข้าไปก่อน ยังไม่ทันได้ทำอะไรเลย ก็พบว่าคนเ่าั้ถูกจัดการไปหมดแล้ว
จินถง รู้สึกได้อย่างรวดเร็วว่า โกดังคลังสินค้าหมายเลข 8 แห่งนี้ อาจจะเป็กับดักที่วางไว้ให้พวกเขา
ดังนั้น ไม่ต้องพูดถึงเื่อื่น การออกจากที่นี่ก่อนจะเป็ทางเลือกที่ดีที่สุด
"ไม่ต้องคิดมาก พวกเรารีบกลับไปกันเถอะ!"
ขอแค่จินถงกลับไปรายงานเื่นี้ เชื่อว่าทุกอย่างจะดีขึ้นมาก
เมื่อมาถึงตรงนี้ ในขณะนี้จินถงเงยหน้าขึ้นมองมาทางนี้โดยไม่รู้ตัว
แต่พอมองมาทางนี้พร้อมกัน คิ้วของจินถงก็ขมวดเล็กน้อย มองมาทางนี้อย่างไม่รู้ตัว
"ไม่ดีแล้ว มีคนมา!"
เมื่อจินถงพูดประโยคนี้จบ ในขณะนี้ มีชายหนุ่มคนหนึ่งวิ่งมาทางนี้อย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นคนตรงหน้า ในตอนนี้จินถงขมวดคิ้วเล็กน้อย
"แกเป็ใครกันแน่?"
เมื่อจินถงพูดจบ เซียวเฉินที่ยืนอยู่ทั้งตัวเขาเลิกคิ้วเล็กน้อย มองไปข้างหน้าโดยไม่รู้ตัว
เมื่อเห็นแบบนั้น มุมปากของจินถงเชิดขึ้นเล็กน้อย พร้อมกับรอยยิ้มที่ชวนให้สงสัย
ดีมาก น่าสนใจนิดหน่อย แต่หลังจากนี้จินถงไม่มีเวลาอีกแล้ว
"ถอยกลับ!"
จินถงโบกมือไปด้านหลัง พูดตรง ๆ
แต่หลังจากที่จินถงพูดจบ เซียวเฉินเลิกคิ้วไม่ลืมที่จะพูดกับคนตรงหน้า
"รีบถอยทำไม ก็มีฉันคนเดียวนี่นา!"
ในตอนนี้คนรอบข้างพากันมองไปที่อีกฝ่าย
ส่วนจินถงหันกลับมามองไปที่เซียวเฉิน
"วิ่งต่อสิ รอบ ๆ นี้ฉันได้สำรวจอย่างละเอียดแล้ว ถึงแม้นายจะอยากหนี นายคิดว่านายหนีได้เหรอ?"
ในตอนนี้ เมื่อสายตาของ ซียวเฉินหดเข้ามา มองมาที่ด้านหน้า
เมื่อเห็นแบบนี้ เซียวเฉินก็รู้สึกว่าสิ่งเหล่านี้มาได้อย่างเด็ดขาด
"ฮึ่ม จะรออะไรอีก รีบลงมือสิ!"
จินถงเห็นว่าถอยไม่ได้แล้ว จึงพูดตรง ๆ กับทางนี้
พูดจบคนข้าง ๆ จินถงก็พุ่งเข้าใส่เซียวเฉินทันที
ในสายตาพวกเขา ตอนนี้พวกเขาเหลือภารกิจเดียว นั่นก็คือต้องจัดการเซียวเฉินให้ได้ก่อน
ดังนั้นเมื่อคิดถึงสิ่งเหล่านี้ ความเร็วของคนตรงหน้าก็เริ่มเร็วขึ้น แทบจะมาถึงตรงหน้าในพริบตา
หากคนทั่วไปเจอสถานการณ์แบบนี้ กลัวว่าคงถอยหลังไปนานแล้ว
แต่ตอนนี้ เมื่อเซียวเฉินเห็นฉากนี้เขาไม่ได้กังวลแม้แต่น้อย
ขณะนี้เซียวเฉินพุ่งเข้าใส่คนตรงหน้าอย่างรวดเร็ว
"ตอนนี้ ดูแล้วไม่ใช่เวลาพูดเื่พวกนี้ ในเมื่อพวกแกยังหลงผิดอยู่ อย่าโทษฉันล่ะ!"
เซียวเฉินพูดพลางใช้มือข้างหนึ่งโจมตี บีบคอคนหนึ่งในกลุ่มของอีกฝ่าย
แค่มองมาถึงตรงนี้ สำหรับเซียวเฉินแล้ว ฉากนี้ที่เกิดขึ้นตรงหน้าถือว่าน่าสนใจมากทีเดียว
"ให้ตายสิ นี่มันกำลังทำอะไรกัน?"
ช้า ๆ เมื่อ เซียวเฉินมองมาถึงตรงนี้ คนตรงหน้าถามขึ้น
"แน่นอนว่าเพื่อจัดการพวกแก แบบนี้ถึงจะจบได้สักที!"
เซียวเฉินพูดไปด้วยพลางเข้าไปจัดการคนตรงหน้าไปด้วย
เขาพูดจบ ทุกคนที่อยู่ตรงหน้าต่างหันมามองพร้อมกัน
สำหรับพวกเขาแล้ว สิ่งที่เห็นในตอนนี้ทำให้รู้สึกเ็ปมาก
ในตอนนี้เซียวเฉินเงยหน้าขึ้นมองไปรอบ ๆ ตัว
"แค่นี้เองเหรอ?"
เห็นแบบนี้แล้ว เซียวเฉินไม่ได้คิดอะไรมาก ความเร็วในการออกมือของเขาไม่เร็วและไม่ช้ากว่าเดิม
จินถงถูกเซียวเฉินตีจนถอยหลัง จริง ๆ แล้วเขาไม่เคยคิดเลยว่าเซียวเฉินจะเก่งขนาดนี้ เก่งกว่าที่เขาคิดไว้มากกว่านิดหน่อย
ตอนนี้จินถงไม่ขัดขืนอีกต่อไป เขาลุกขึ้นและพร้อมจะหนี
แต่เซียวเฉินตัดสินใจแล้วว่าจะจัดการเขา แล้วจะให้โอกาสเขาได้ยังไง
"ฮึ! คิดจะหนีเหรอ ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก!"
เซียวเฉินพูดกับคนตรงหน้าทันที พอเซียวเฉินพูดจบเซียวเฉินก็เงยหน้าขึ้นมองไปรอบ ๆ
มองไปแล้วสายตาของเซียวเฉินก็เพ่งไปที่ตรงหน้า
"ขอโทษนะ พวกนายไม่มีโอกาสแล้ว!"
เมื่อเซียวเฉินพูดกับคนตรงหน้า เขาก็ต่อยหมัดไปที่จินถงทันที
จินถงพ่นเืสดออกมาทันที จากนั้นก็ล้มลงไปตายในที่นั้น
มองไปที่จินถงที่ล้มลง เซียวเฉินก็ส่ายหัวอย่างสิ้นหวัง
"โอ๊ย ทำไมถึงได้หลงผิดขนาดนี้นะ?" เซียวเฉินถอนหายใจพูดออกมาตรง ๆ
หลังจากที่เซียวเฉินพูดจบในขณะนี้ คนที่อยู่ตรงหน้าพวกนี้ ไม่ลังเลใด ๆ ลุกขึ้นแล้ววิ่งหนี
"โอ๊ย ฉันยืนอยู่ตรงนี้แล้ว พวกนายยังจะวิ่งหนีอีก จะมีประโยชน์อะไรล่ะ?"
เซียวเฉินรู้ว่าเพื่อบังคับให้อีกฝ่ายปรากฏตัว เซียวเฉินต้องเล่นใหญ่แล้ว
ดังนั้น คนพวกนี้เซียวเฉินจะไม่ปล่อยให้หนีไปสักคนเดียว
ตอนนี้เซียวเฉินกำมีดในมือแน่น แล้ววิ่งเข้าไปอย่างรวดเร็ว
คนรอบข้างไม่ทันได้ตอบสนอง ก็ถูกเซียวเฉินจัดการไปแล้ว
เห็นแบบนี้เซียวเฉินเงยหน้าขึ้น สายตาหดเล็กลงมองไปข้างหน้า
"แต่เดิมคิดว่า คนพวกนี้น่าจะต้านทานได้นานกว่านี้ แต่ตอนนี้ชัดเจนว่าไม่พอ!"
สายตาของเซียวเฉินหดเล็กลง มองไปข้างหน้าส่ายหน้าอย่างจนปัญญา
แต่ตอนนี้ ภารกิจเสร็จสิ้นแล้ว เซียวเฉินก็น่าจะกลับไปได้แล้ว
คิดถึงสิ่งเหล่านี้ ใบหน้าของเซียวเฉินยิ่งเปื้อนยิ้มจาง ๆ
"ดีมาก จริง ๆ แล้ว แบบนี้ก็ไม่เลว"
ช้า ๆ เมื่อความสนใจของเซียวเฉิน หดเล็กลงมองตรงไปข้างหน้า เซียวเฉินก็นึกถึงเื่ของหลินกรุ๊ป
ฉันไม่รู้ว่าหลินกรุ๊ปเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ยังไงตอนนี้เซียวเฉินก็จัดการเรียบร้อยแล้ว พอดี่นี้กลับไปถือเป็เื่สำคัญที่สุด
แต่ตรงนี้ เซียวเฉินมองมาที่ตรงหน้า พอเห็นดังนั้นเขาก็หัวเราะขึ้นมาทันที
"กล้าดียังไงมาก่อกวนในที่ของฉัน ดูท่าฉันต้องจัดการพวกมันซะหน่อยแล้ว!"