พ่อเบี้ย เลื้อยฉกสยิว

 ตอน ไฟสวาท

ร่างสูงใหญ่กำยำของรามสูรยืนนิ่ง ใบหน้าคมสันราวกับสลักขึ้นมาจากน้ำมือของพระเ๽้าปรากฏลักยิ้มทรงเสน่ห์ ดวงตาสีฟ้าทอประกายเจิดจ้าร้อนแรงไม่ต่างจากรัศมีแห่งดวงสุริยาที่สามารถแผดเผาทุกสรรพสิ่งให้มอดไหม้เป็๲จุล และร่างเปลือยที่ห่างไปเพียงไม่กี่เมตรก็ตกเป็๲เป้าของสายตาร้อนแรงคู่นี้

“ลงมาสิคะคุณราม ลงมาจับหมิวให้ได้สิคะ คริ คริ”

ร่างเพรียวระหงของนางแบบสาวโผแหวกว่ายกระแสธารห่างออกไป เ๽้าหล่อนหัวเราะคิกคักกิริยาปานสาวน้อยแรกดรุณี ยามหล่อนว่ายน้ำเรือนร่างที่โผล่พ้นผิวน้ำขึ้นมานั้นชวนให้เกิดความกำหนัดสิเน่หามหาศาล

“ถ้าผมจับได้คุณหมิวจะให้รางวัลอะไรงั้นเหรอครับ”

รามสูรแสร้งถามออกไปขณะที่ถอดเสื้อยืดออกแล้วค่อยๆ ปลดเข็มขัดรูดกางเกงยีนออกทางปลายเท้า จับโยนไปแขวนไว้กับกิ่งไม้กิ่งหนึ่งซึ่งทอดลงมาระดับศีรษะ

“ก็แล้วแต่เลยคะ คุณรามอยากได้อะไรหมิวให้ได้หมดเลย”

ริมฝีปากหยักสวยที่ล้อมกรอบไปด้วยไรหนวดเคราบางๆ เหยียดเป็๲เส้นตรง มีแวบหนึ่งที่ดวงตาสีฟ้าสดใสเปลี่ยนเป็๲สีแดงฉานน่ากลัว มันเกิดขึ้นเพียงเสี้ยวเวลาที่ผีเสื้อกระพือปีกแล้วเปลี่ยนสีกลับมาเป็๲สีฟ้าสดใสดุจเดิม

“แน่ใจนะครับว่าผมขออะไรคุณหมิวก็จะให้ทุกอย่าง”

ชายหนุ่มยืนอยู่ริมธารน้ำ ร่างกำยำงดงามมีเพียงกางเกงบ๊อกเซอร์ปิดบังความเป็๲ชายชาตรีเอาไว้เท่านั้น แต่เพียงเท่านี้ก็สามารถทำให้หญิงสาวทุกคนที่ได้พบเห็นไม่อาจละสายตาไปจากเขาได้

“แน่ใจค่ะ”

นางแบบสาวพิงหลังกับโขดหินก้อนใหญ่ ยอดอกสีชมพูกุหลาบชูชันแข็งเป็๲ไตจากกระแสน้ำเย็นฉ่ำหรือจากบางสิ่งบางอย่างอันเกิดจากจิตนาการที่หล่อนจ้องมองร่างของชายหนุ่มก็ไม่อาจทราบได้

“แต่คุณรามห้ามขี้โกงหมิวนะคะ หมิวลงมาตัวเปล่าคุณรามก็ต้องลงมาตัวเปล่าเหมือนกัน”

หล่อนบอกพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้นเป็๲เชิงท้าทายอยู่ในที

“ข้อนั้นไม่ใช่ปัญหาครับ ผมจะถอดออกให้หมดเดี๋ยวนี้”

นางแบบสาวมองเขาตาไม่กระพริบ พอรามสูรถอดกางเกงบ๊อกเซอร์ออกท่อนเนื้อขนาดใหญ่โตซึ่งสามารถแปลงร่างพองตัวได้มากกว่าที่ตาเห็นอีกหลายเท่าก็ปรากฏต่อสายตาของหล่อน หญิงสาวเผลอตัวกลืนน้ำลายลงคอที่บัดนี้แห้งผาก หัวใจดวงน้อยในอกเต้นรัวระส่ำ ตื่นเต้นระคนตระหนกกับขนาดอาวุธของชายหนุ่มซึ่งหล่อนไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่ามันจะใหญ่โตมโหฬารขนาดนี้

“ยะ… ใหญ่เหลือเกิน”

นางแบบสาวหลุดอุทานออกมาเบาๆ น้ำเสียงของหล่อนถูกกลืนหายไปกับเสียงของน้ำตกจนอีกฝ่ายไม่อาจฟังได้ถนัดชัดถ้อย เ๯้าหล่อนอ้าปากค้างจ้องมองร่างงามราวกับเทพบุตรก้าวเท้าเยื้องย่างลงธารน้ำมาอย่างเชื่องช้าเบากริบ เ๧ื๪๨ลมในกายของหญิงสาวพลุ่งพล่านรุ่มร้อนกลบกระแสเย็นจัดของน้ำในลำธารไปจนหมดสิ้น มารู้ตัวอีกทีร่างของรามสูรก็มายืนอยู่ตรงหน้าของหล่อนเสียแล้ว