Room 28
ดันเจี้ยนแห่งความมืดมิด (1)
หลวงจีนหนุ่มกำลังวิ่งด้วยฝีเท้าอันมั่นคง ขณะกำลังวิ่ง ท้องฟ้าก็เริ่มมืดลงทีละน้อย เวลาต่อมาพริบตาทุกอย่างกลับมืดสนิท อลิซาเบธยกมือป้องปาก ใบหน้าฉายด้วยความหวาดกลัว
“มารกลืนสุริยัน” เธอพึมพำเสียงเบา
โจเซฟเองก็มีใบหน้าเคร่งเครียด เมลาลีขมวดคิ้วเป็ปม ไทเกอร์มีสีหน้าจริงจัง การตอบสนองของคนในโลกโนอาทำให้จัสมินรู้สึกแปลกใจ
“คุณเ้าของใส่สุริยุปราคาลงไปด้วยเหรอคะ” หญิงสาวถาม หางตาเหลือบมองผู้คนจากโลกโนอา
“ผมคิดว่ามันน่าตื่นเต้นดี” นพหัวเราะ “หรือทุกคนไม่คิดอย่างนั้น”
“สุริยุปราคา?” โจเซฟทวนคำน้ำเสียงสับสน
“มันเกิดจากการเรียงตัวของโลก ดวงจันทร์ และดวงอาทิตย์น่ะคะ เงาของดวงจันทร์จะบดบังดวงอาทิตย์ ทุกคนลองอ่านข้อมูลที่ฉันส่งไปก็จะเข้าใจ” จัสมินได้ยินว่าโลกโนอาค่อนข้างล้าหลัง มีความเชื่อผิดๆ บ้างก็ไม่ใช่เื่แปลก เธอจึงตัดสินใจอธิบาย ทั้งยังส่งข้อมูลเกี่ยวกับปรากฏการณ์ธรรมชาติในรูปแบบสามมิติ ให้ทุกคนได้ดูเพื่อเปิดโลกทัศน์
คนจากโลกโนอาดูข้อมูลที่หญิงสาวส่งมาอย่างจริงจัง ก่อนจะกระจ่างแจ้งในบางเื่ ที่แท้มันก็เป็แค่ปรากฏการณ์ธรรมชาติ ไม่ใช่หมู่มารแสดงอำนาจบ้าบออะไรนั่น เหล่านักบวชพวกนั้นปลูกฝังความเชื่องมงายให้กับประชาชน?
ขณะทุกคนกำลังศึกษาเื่ปรากฏการณ์ธรรมชาติ นพกำลังจ้องหน้าจอเขม็ง เขาปรับแสงให้พอมองเห็นเหตุการณ์ลางๆ เพื่อผู้ชมจะได้มองเห็นทุกอย่างโดยไม่เสียอรรถรส
“โอ้!” เสียงร้องของนพเรียกสติของทุกคนให้หันไปมองหน้าจอถ่ายทอดสด แล้วทุกคนต่างพากันอุทานไม่หยุด
ฝูงหมาป่าฝูงใหญ่กำลังล้อมรอบหลวงจีนหนุ่มทุกทิศทาง ฝ่ายหลังมองพวกมันอย่างเมตตาก่อนจะพริ้วกายหลบเลี่ยงคมเขี้ยวและกรงเล็บที่โจมตีมา เนื่องจากความมืด ฟางเซียวไม่สามารถหลบได้หมด เห็นได้ชัดจากรอยขาดบนจีวรณ์ที่ปรากฏเป็ทางยาว
“คนใหม่คนนี้... ยอดเยี่ยมจริงๆ” โจเซฟเอ่ยคำชมไม่หยุด “ฉันชักอยากได้ผลอรหันต์ไปให้ลูกศิษย์ลูกหาแล้วสิ”
“ว้าว! คุณตามีลูกศิษย์ด้วย” อลิซาเบธประหลาดใจ
“เคยมี” น้ำเสียงชายชราเปลี่ยนเป็เ็า “แต่ไม่ตายก็ทรยศไปหมดแล้ว”
หญิงสาวเงียบลงฉับพลัน เื่นี้ละเอียดอ่อนเกินกว่าจะดำเนินบทสนทนาต่อ เธอไม่พูดอะไรอีก หันไปมองหลวงจีนหนุ่มกำลังกล่าวอมิตาพุทธแล้วออกฝีเท้าวิ่งด้วยความเร็วยิ่งกว่าเดิม ด้านหลังของเขามีหมาป่าหลายสิบตัวไล่ตามมาเป็พรวน ภาพตรงหน้าทำเอาเธอขนลุกซู่
ถ้าเป็เราคงตายภายใต้คมเขี้ยวหมาป่านั่นไปนานแล้ว...
วิ่งมาสักพัก ไม่นานสุริยุปราคาก็ผ่านพ้นไป หมาป่าพอเจอแสงสว่างก็วิ่งหนีเข้าป่าไป ฟางเซียวถอนหายใจอย่างโล่งอก สองเท้ายังก้าวไปข้างหน้าไม่หยุด ระหว่างทางเจอสัตว์ป่าโจมตีหรือต้นไม้ล้มอยู่บ้าง แต่เขาก็ผ่านทั้งหมดอย่างง่ายดาย
“เขากำลังจะถึงเส้นชัยแล้ว” นพโพลงขึ้น “ด่านที่สองเหตุการณ์ส่วนใหญ่จะเกี่ยวข้องกับสัตว์ป่า ถ้าพวกคุณเตรียมพร้อมก่อนล่วงหน้าก็ไม่ยากที่จะผ่าน”
ราวกับยืนยันคำพูดของชายหนุ่ม ในที่สุดฟางเซียวก็เข้าเส้นชัย โดยเส้นชัยคือเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่งที่มีผู้คนเดินกันขวักไขว่
[ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นฟางเซียวที่ผ่านด่านที่สองของเกมวิ่งพิชิตโลกสำเร็จ]
[ผู้เล่นฟางเซียวได้คะแนนสะสม 250,516 เครดิต กำลังคำนวณของรางวัล]
[ผู้เล่นฟางเซียวได้รับตั๋วสุ่มรางวัลพิเศษ x1 กล่องของขวัญสีเงิน x1 กล่องของขวัญสัตว์เลี้ยง x1]
[เครดิตสามารถนำไปบริจาคได้ที่หน้าต่างบริจาค ผู้เล่นสามารถสะสมเพื่อบริจาคในอนาคตได้]
[ผู้เล่น้าเริ่มด่านต่อไปหรือไม่]
“ไม่” ฟางเซียวตอบอย่างไม่ลังเล ตอนนี้ถึงเวลาทำวัดเย็นแล้ว หลวงจีนหนุ่มไม่สามารถมัวแต่ฝึกฝนจนลืมกิจของสงฆ์ได้
ไม่นานหลวงจีนหนุ่มก็ถูกส่งตัวออกจากเกม เขากลับมายังล็อบบี้ท่ามกลางเสียงปรบมือของทุกคน
“อมิตาพุทธ ขอบคุณโยมทั้งหลาย” ฟางเซียวรู้ดีว่าคนเหล่านี้กำลังชื่นชมเขา
“คุณลองเปิดกล่องของขวัญสัตว์เลี้ยงดูหน่อยได้ไหม” ไม่ใช่แค่อลิซาเบธที่อยากรู้อยากเห็น สมาชิกคนอื่นหรือแม้กระทั่งนพก็เช่นกัน เป็ครั้งแรกที่พวกเขารู้จักกล่องของขวัญชนิดนี้
ฟางเซียวครุ่นคิดก่อนจะตอบตกลง ไม่นานเสียงระบบพลันดังก้องให้ได้ยินแค่นพและเ้าตัว
[ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นฟางเซียว เปิดกล่องของขวัญสัตว์เลี้ยงได้รับ หมาป่า x1]
ร่างของหมาป่าผอมโซปรากฏต่อหน้าทุกคน มันมองมาที่พวกเขาพลางขู่คำรามเสียงต่ำ หลวงจีนหนุ่มดูเ้าตัวนี้แล้วรู้สึกคุ้นหน้าอย่างบอกไม่ถูก
คิดไปเองหรือเปล่า แต่เหมือนจะเป็หมาป่าจ่าฝูงตัวเมื่อครู่?
ฟางเซียวเห็นว่าถึงเวลาอันสมควรแล้วจึงไม่คิดอะไรมาก เขากล่าวลาทุกคนก่อนจะล็อกเอาท์ออกไป โดยที่นพกำลังลังเลว่าควรให้เขาซื้ออุปกรณ์เก็บสัตว์เลี้ยงหรือไม่
ไม่นานร่างของหมาป่าก็จางหายไปด้วย คิ้วของชายหนุ่มขมวดเป็ปม พอลองถามระบบดูก็มองว่ามันถูกส่งไปยังพื้นที่จัดเก็บชั่วคราวเพื่อไม่ให้เกะกะคนอื่นในรูม
ชายหนุ่มไม่รู้เลยว่าหลังจากหลวงจีนหนุ่มออกจากเครื่องเสมือนจริงก็ถึงกับตะลึง เมื่อเห็นหมาป่ามอมแมมรูปร่างผอมโซกำลังนั่งมองเขาด้วยแววตาหม่นหมอง แม้ไม่อยากยอมรับแต่จิตใต้สำนึกบอกว่าหมาตัวนี้คือตัวเดียวกับหมาป่าในโลกเหมือนจริงไม่ผิดแน่
“โยม...” ฟางเซียวพูดไม่ออก ได้แต่ถอนหายใจยาว “โลกใบนี้ช่างเต็มไปด้วยเื่ลึกลับโดยแท้”
............................................................................
“เกมยอดนิยมอันดับหนึ่งในปัจจุบันคงหนีไม่พ้นเกมออโรร่าออนไลน์ซึ่งได้รับเกียรติจากคุณพอร์ชมาเป็พรีเซ็นเตอร์ให้ วันนี้เราจะมาย้อนความหลังของเกมนี้กัน...”
เสียงโฆษณาเกมดังก้องบนหน้าจอทีวีร้านอาหารเสมือนจริงภายในเมืองซันไชน์ เมืองหลวงของทวีปแอสการ์ด และยังเป็ศูนย์กลางขนาดใหญ่ที่สุดภายในเกมออโรร่า
ชายหญิงแต่งกายด้วยชุดเซ็ตเจ็ดบาปห้าคนนั่งทานอาหารเสมือนจริงในห้องส่วนตัวขณะฟังข่าวไปด้วย สีหน้าแต่ละคนยากจะบอกว่าคิดอย่างไรกับข่าวนี้
“ทำไมหัวหน้าต้องส่งพวกเรามาด้วย” ชายหนุ่มอายุน้อยที่สุดในกลุ่มบ่นอย่างไม่จริงจังนัก
“ช่วยไม่ได้ ก็ใครให้พวกเราว่างงานล่ะ” ชายหนุ่มอีกคนดันแว่นที่สวมขณะกล่าว
“ให้เท็นจัสติสที่ยิ่งใหญ่มาช่วยดารามือใหม่ลงดันเจี้ยน มันไม่ต่างจากการขี้ช้างจับตั๊กแตนไม่ใช่เหรอ” ชายคนแรกพูดด้วยน้ำเสียงดูถูก
“โอ้! มิสเตอร์เท็นรู้จักใช้สำนวนสุภาษิตซะด้วย ดูมีการศึกษานะเนี่ย” หญิงสาวหนึ่งเดียวในทีมกล่าวเน้นย้ำอีกครั้งน้ำเสียงเยาะเย้ย “ดูมีการศึกษาขึ้นมาทันทีน่ะ”
“แล้วมิสซิกเคยได้ยินคำว่าชุบมือเปิดไหม” มิสเตอร์เท็นยกยิ้ม “มันเข้ากับสถานการณ์เท็นจัสติสในตอนนี้เลยว่าไหม”
คราวนี้ไม่ใช่แค่มิสซิกที่หน้าเสีย แม้กระทั่งชายหนุ่มสวมแว่น และชายวัยกลางคนอีกคนก็เช่นกัน คำพูดของมิสเตอร์เท็นเป็การตอกย้ำว่าพวกเขาไม่ใช่เท็นจัสติสตัวจริง ไม่สิ... รุ่นแรกต่างหาก
เมื่อสามเดือนก่อนเท็นจัสติสเกือบล่มสลายไปแล้ว เมื่อสมาชิกครึ่งหนึ่งลาออกไปโดยไม่ทราบสาเหตุ มิสวันในปัจจุบันตัดสินใจเข้ากอบกู้สถานการณ์ในตอนนั้น โดยการหาคนมีความสามารถมาเติมจำนวนที่ขาดไป แล้วให้พวกเขาเปลี่ยนชื่อตามกฎของปาร์ตี้ ต่อมาจึงกลายเป็เท็นจัสติสในปัจจุบัน
มิสทรี มิสเตอร์โฟร์ มิสซิก มิสเตอร์เซเว่น และมิสเตอร์เซเว่นต่างก็เป็คนใหม่เข้ามาเติมจำนวน ซึ่งการกระทำนี้ย่อมทำให้สมาชิกเก่าบางคนไม่พอใจ และมิสเตอร์เท็นก็เป็หนึ่งในนั้น
“พอได้แล้ว” มิสเตอร์เอทเอ่ยห้าม ก่อนจะหันไปตำหนิมิสเตอร์เท็น “นายเองก็ไม่ได้ดีไปกว่าพวกเขานักหรอก ถ้าไม่ได้มิสเตอร์ไนน์แนะนำเข้ามา เท็นจัสติสก็คงเป็ไนน์จัสติส”
มิสเตอร์เท็นกัดฟันกรอด แน่นอนว่ามีสมาชิกเก่าบางคนไม่พอใจก็ต้องมีสมาชิกเก่าบางคนเห็นด้วยกับความคิดของมิสวันคนใหม่ และสุนัขผู้ซื่อสัตย์คนนั้นก็อยู่ตรงหน้าเขานี่เอง
“ทำไมนายไม่ปากดีตอนอาจารย์ของฉันยังอยู่ล่ะ”
มิสเตอร์เอทจ้องอีกฝ่ายเขม็ง “ถ้านายสามารถเรียกอาจารย์ของนายกลับมาได้ ฉันจะพูดต่อหน้าเขา”
ใบหน้าของมิสเตอร์เท็นเขียวคล้ำ เรียกมา? เขาจะเรียกมายังไงล่ะ อาจารย์เลิกเล่นเกมมาหลายเดือนแล้ว ช่องทางการติดต่อโลกภายนอกก็ไม่มี และคนที่มีก็ไม่ยอมให้ ไม่อย่างนั้นเขาจะทนอยู่กับเท็นจัสติสใหม่เหรอ หนีออกไปเหมือนมิสเตอร์ซิกกับมิสเซเว่นตั้งนานแล้ว
บรรยากาศกลายเป็อึมครึมขึ้นมาทันที แต่ไม่นานประตูห้องส่วนตัวก็เปิดออก พร้อมกับคนสองคนเดินเข้ามา ผู้หญิงที่เดินนำหน้าคือหัวหน้ากลุ่มเท็นจัสติสในปัจจุบัน ‘มิสวัน’ ส่วนอีกคนคือผู้ช่วยอันแสนซื่อสัตย์อีกคนหนึ่ง ‘มิสเตอร์ทู’
“เอะอะอะไรกัน” มิสวันใช้สายตาคมกริบกวาดมองสมาชิกทีมทีละคน ก่อนจะมาหยุดตรงหน้ามิสเตอร์เท็น “ถ้านายจะออกจากเท็นจัสติสฉันก็ไม่ห้ามหรอกนะ”
“เธอก็ให้ช่องทางการติดต่ออาจารย์กับฉันสิ” มิสเตอร์เท็นจ้องเธอเขม็ง เหตุผลที่เขายังทนอยู่กับกลุ่มบ้าบอนี่ก็เพื่อสิ่งนี้นี่แหละ
“มีมารยาทกับหัวหน้าหน่อย” มิสเตอร์ทูยกดาบใหญ่แกว่งใส่มิสเตอร์เท็น ฝ่ายหลังเบี่ยงตัวหลบก่อนจะส่งเสียงฮึดฮัด
“ตอนนี้คุณพอร์ชมาถึงแล้ว พวกเราต้องไปรวมกลุ่มกับเขาที่หน้าทางเข้าดันเจี้ยน” มิสวันกล่าว “อย่างที่รู้อีกฝ่ายเป็แค่นักกวีที่ไม่ได้มีความโดดเด่นมากนัก พวกเราต้องสนับสนุนเขาให้ดี”
หลายคนส่งเสียงตอบรับ มิสวันกำชับอีกสองสามเื่ก่อนจะนำทีมไปยังดันเจี้ยนแห่งความมืดมิด และเมื่อมาถึงก็มีคนมากมายส่งเสียงกรีดร้องออกมา
เท็นจัสติสก่อนหน้าทั้งลึกลับทั้งน่าเกรงขาม หลังจากเปิดตัวต่อสังคมก็โดดเด่นยิ่งกว่ากิลด์ใหญ่พวกนั้น ไม่แปลกหากจะมีแฟนคลับมากมาย
หลายคนในกลุ่มยังหน้าตาสวยหล่อ ไม่ว่าจะเป็มิสวัน มิสซิก มิสทรี มิสเตอร์เซเว่น และมิสเตอร์เท็น ไม่นานแฟนคลับก็ยิ่งมีแต่เพิ่มไม่มีลด แม้กระทั่งคนดิบเถื่อนอย่างมิสเตอร์ทูก็ยังมีแฟนคลับของตัวเอง
บรรดาคนทั้งเจ็ดต่างทักทายแฟนคลับด้วยรอยยิ้ม แม้แต่มิสเตอร์เท็นที่เมื่อครู่ยังแสดงท่าทางไม่พอใจก็ยังโบกมือส่งยิ้มให้แฟนคลับอย่างร่าเริง
นักข่าวหลายคนเริ่มแนะนำตัวพวกเขาทีละคนผ่านช่องของตัวเอง พิธีกรประกาศแนะนำตัวพวกเขา ทั้งยังดึงตัวบางคนไปสัมภาษณ์ เหตุการณ์นี้ดำเนินไปจนกระทั่งสามีแห่งชาติปรากฏตัว พร้อมกับสมาชิกระดับสูงของกิลด์โดลาเวนมากมายที่ถูกจ้างมา
กิลด์โดลาเวนนับว่าเป็กิลด์ใหญ่ สมาชิกระดับสูงแต่ละคนล้วนมีความสามารถมากมาย ไม่มีทางที่กลุ่มแฟนคลับจะฝ่าพวกเขาเข้าประชิดตัวคุณพอร์ชได้เลย เพราะแค่เข้าไปใกล้ก็อาจจะถูกส่งกลับไปยังน้ำพุกลางเมืองแล้ว
“สวัสดีครับ สวัสดี” พอร์ชกล่าวทักทายทุกคนด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะมาหยุดหน้ามิสวัน “วันนี้ก็ฝากตัวด้วยนะครับ”
“ขอบคุณที่ไว้ใจ พวกเราจะทำให้ดีที่สุด” มิสวันตอบกลับด้วยน้ำเสียงมั่นใจ
ทั้งคู่คุยกันอีกเล็กน้อย ก่อนจะให้สัมภาษณ์กับพิธีกร จากนั้นก็สร้างทีมปาร์ตี้แล้วเข้าดันเจี้ยนแห่งความมืดมิด ทุกอย่างเป็ไปตามกำหนดการณ์ที่วางเอาไว้
ดันเจี้ยนแห่งความมืดมิดเป็ดันเจี้ยนที่ต้องใช้คนถึงยี่สิบคนในการเคลียร์ แต่ตอนนี้พวกเขากลับใช้แค่แปดคน หากเคลียร์สำเร็จก็จะได้รับชื่อเสียงมากมาย ถ้าไม่สำเร็จก็จะถูกเหยียดหยามหาว่ามั่นใจในตัวเองเกินไป ดังนั้นั้แ่เริ่มมีการถ่ายทอดสด ผู้เล่นนับไม่ถ้วนต่างพากันนั่งดูพลางวิจารณ์อย่างออกรส
หลังคนทั้งแปดเข้ามา พวกเขาก็พบกับทางเข้าป่าที่ปกคลุมไปด้วยความมืด ทันทีที่เดินเข้าไปด้านใน มอนสเตอร์มากมายจะอาศัยความมืดเริ่มไล่ล่าโจมตี สมาชิกทุกคนเตรียมพร้อมอยู่ก่อนแล้ว พวกเขานำลูกไฟิญญาออกมา ตั้งใจว่าเมื่อเริ่มเคลียร์ดันเจี้ยนจะใช้มันเพื่อสร้างแสงสว่าง ทำให้มอนสเตอร์เ่าั้หยุดชะงักไม่กล้าโจมตีเข้ามา
“อีกเดี๋ยวคุณพอร์ชอยู่กับมิสเตอร์เท็นและมิสเตอร์เอท พวกเขาเล่นอาชีพมือปืนกับนักบวช สามารถดูแลคุณได้แน่นอน” มิสวันสั่ง ซึ่งพอร์ชก็ไม่ขัดข้อง
มิสเตอร์เอทตอบรับ ส่วนมิสเตอร์เท็นชักสีหน้าก่อนจะตอบรับอย่างไม่เต็มใจ พอร์ชดูออกว่าอีกฝ่ายคงไม่ชอบตนเพราะอ่อนแอเกินไป
มิสเตอร์เท็นไม่ใช่คนแรกที่ทำแบบนี้ หลายวันก่อนเขาลงดันเจี้ยนหรือทำภารกิจกับหลายกลุ่ม ผู้เล่นเ่าั้หลายคนต่างไม่ชอบเขา ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้ชายหนุ่มเล่นเกมห่วยกันล่ะ
พอร์ชยิ้มข่มขื่นในใจ ในเมื่อมิสเตอร์เท็นไม่ชอบเขา ชายหนุ่มก็ย่อมไม่ทำให้เื่ยุ่งยาก หลังจากนี้หลีกเลี่ยงการพูดคุยกับอีกฝ่ายหน่อยก็พอแล้ว
ทั้งแปดบอกเล่าแผนการสักพัก หลังตกลงกันเรียบร้อย มิสเตอร์โฟร์ก็เดินเข้าไปเป็คนแรก ตามมาด้วยมิสเตอร์ทู มิสเตอร์เซเว่น มิสวัน มิสซิก และอีกสามคนที่เหลือ
ไม่รู้ใครเป็คนแรกที่จุดลูกไฟิญญา คนที่เหลือต่างจุดตาม พอมีแสงสว่าง มอนสเตอร์ก็ไม่ค่อยกล้าเข้ามาโจมตี แต่ไม่กล้าไม่ได้หมายความว่าไม่มี ไม่นานมอนสเตอร์ตัวหนึ่งก็พุ่งเข้าใส่พวกเขา มิสเตอร์โฟร์ใช้ทักษะของอัศวินดึงค่าความเกลียดชังมาที่เขาทันที
เมื่อมีตัวแรกก็ต้องมีตัวที่สองที่สาม ทีมเท็นจัสติสสมกับเป็ทีมยอดฝีมือ ถึงจะมีมอนสเตอร์มากมายรุมล้อมเข้ามาก็ยังสามารถตั้งรับได้อย่างสบาย
พอร์ชคอยใช้ทักษะสนับสนุนเป็ครั้งคราว มิสเตอร์เท็นเหลือบมองดูเขา พอเห็นว่าฝีมือก็งั้นๆ จึงไม่สนใจอีก คอยทำหน้าที่ตัวเองอย่างขอไปที
คนทั้งหมดเคลื่อนขบวนด้วยรูปแบบนี้จนกระทั่งถึงบอสตัวแรก บอสตัวนี้คือนักฆ่าเงารัตติกาล โดดเด่นด้านความว่องไว สกิลที่ยุ่งยากของมันประกอบด้วยสามสกิล หนึ่งคือลอบสังหารซึ่งจะลอบโจมตีผู้เล่นแถวหลังแบบสุ่ม สองคือสกิลแยกเงาที่จะแยกร่างเท่ากับจำนวนผู้เล่น และสามคือเงาอันมืดมิดซึ่งแผ่ความมืดปกคลุมพื้นที่เป็เวลาสามสิบวินาที
นับว่าเป็บอสที่ค่อนข้างยุ่งยาก แต่กลับมีเืและพลังป้องกันน้อย ขอแค่ผู้เล่นอดทนสักหน่อยก็ผ่านมันไปได้อย่างไม่ยากเย็น
มิสวันสั่งให้สมาชิกทีมระวังตัวทั้งยังกำชับมิสเตอร์เอทดูแลคุณพอร์ชให้ดี ก่อนจะสั่งการมิสเตอร์โฟร์เข้าไปโจมตีบอส
มิสเตอร์โฟร์สมกับเป็ยอดฝีมือ เขาสามารถควบคุมบอสได้เป็อย่างดี เมื่อเห็นว่าค่าความเกลียดชังคงที่แล้ว สมาชิกคนอื่นจึงเริ่มลงมือ
ตอนนี้เองที่พอร์ชััถึงบรรยากาศของยอดฝีมือ เท็นจัสติสแต่ละคนไม่ได้มีดีแค่ชื่อเสียง ทักษะการเล่นของพวกเขาดีกว่าสมาชิกทีมที่ชายหนุ่มเคยร่วมงานหลายเท่า... ถ้าเขาเล่นได้แบบนี้บ้างก็คงจะดี
“อย่ามัวแต่เหม่อสิ” มิสเตอร์เท็นกล่าวเตือนด้วยน้ำเสียงรังเกียจ พอร์ชตอบรับก่อนจะตั้งใจเล่นให้ดี แม้จะเล่นไม่เก่งก็ไม่เป็ไร แค่ไม่เป็ตัวถ่วงทีมก็พอ
ไม่นานเืของบอสก็ลดลงมากกว่าครึ่ง คราวนี้บอสเริ่มใช้ทักษะเงาอันมืดมิด ทัศนวิสัยของทุกคนกลายเป็สีดำสนิททันที แต่เท็นจัสติสกลับไม่มีใครลนลานเพราะพวกเขาเคยลงดันเจี้ยนนี้มานับครั้งไม่ถ้วน รู้ดีว่าเจอกับเหตุการณ์นี้ต้องทำอะไรบ้าง
“ซิก! จุดไฟ” มิสวันสั่งการเสียงเข้ม มิสซิกไม่รอช้ารีบร่ายเวทจุดไฟทันที ทว่ารออยู่นานก็ไม่มีแสงไฟโผล่ออกมาสักด้วย
“ฉันโดนตีขัด” มิสซิกกล่าวน้ำเสียงลนลาน ความมืดนี้มีแค่ทักษะของผู้เล่นที่ใช้งานได้ ส่วนไอเท็มให้แสงสว่างจะไม่แสดงผลชั่วคราว
พรึบ! แสงไฟดวงหนึ่งสาดส่องลงมา เผยให้เห็นร่างของบอสที่กำลังเงื้อมมีดจะฟันใส่พอร์ช มิสวันเห็นดังนั้นก็รีบใช้ดาบพุ่งเข้าขัดขวาง ตามมาด้วยมิสเตอร์ทู และมิสเตอร์โฟร์
“ทำได้ดีมาก” มิสวันหันไปกล่าวชมมิสซิก อีกฝ่ายเม้มปากแน่น อยากจะบอกว่าไม่ใช่ฝีมือเธอแต่ก็ไม่กล้าพูดออกไป
87
