(จบ)เกิดใหม่มาเป็นภรรยาสุดฮอต80

บทที่ 16 พวกเรากำลังเถียงเ๱ื่๵๹เธอกันอยู่นี่แหละ

ในขณะนี้ จ้าวกุ้ยฮวาหรี่ตาลงด้วยความขุ่นเคืองใจเล็กน้อย เธอไม่พอใจที่ตนเองถูกท้าทายอำนาจ "พวกเธอจะมาขึ้นเสียงใส่ฉันเพราะข้าวของพวกนั้นเนี่ยนะ?"

แค่นี้ยังไม่พออีกหรือ? ยัง๻้๵๹๠า๱อะไรมากไปกว่านี้อีก?

หลิวชุนฮวาใบหน้าร้อนผ่าวด้วยความโกรธแค้น เสียงของเธอดังขึ้นโดยไม่รู้ตัว "คุณแม่คะ คุณแม่คิดว่าหนูทำไม่เหมาะสมอย่างนั้นเหรอ? ตอนนี้ครอบครัวของเรากำลังเป็๲ยังไง? คนอื่นต้องกินไข่ต้มประทังชีวิต แต่แม่เอาของขวัญไปให้หนิงหนิงเนี่ยนะ? เพราะอะไรกันคะ?"

เมื่อได้ยินเสียงโวยวายของหลิวชุนฮวา สมาชิกตระกูลกู้ที่พึ่งกลับมาจากการทำงานก็รีบเข้ามาดูทันที

กู้เจี้ยนเป่ากำลังทำงานอยู่ เขากำลังคุยเ๱ื่๵๹สำคัญกับสมาชิกในชุมชน เมื่อได้ยินว่ามารดาของตนเองกำลังมีเ๱ื่๵๹ทะเลาะวิวาทกับลูกสะใภ้ เขาก็รู้สึกอับอายยิ่งนัก  เขารีบโบกมือไล่สมาชิกในชุมชนกลับไปก่อน "วันนี้เราต้องได้เห็นดีกันแน่! ข้าวปลาอาหารไม่ยอมทำ แต่เอาเวลามาทะเลาะกับคุณแม่เนี่ยนะ?"

หลิวชุนฮวารู้สึกโกรธแค้นอยู่ในใจอยู่แล้ว เมื่อสามีกลับเข้ามาต่อว่าเธออีก เธอก็ยิ่งรู้สึกไม่สบายใจมากขึ้น "วันนี้ฉัน๻้๵๹๠า๱ความยุติธรรม ทุกคนในครอบครัวต้องรู้เ๱ื่๵๹นี้กันทั้งหมด ลูกชายคุณแม่กลับมาแล้ว คุณแม่บอกทุกคนไปสิคะว่าคุณแม่ได้ให้ของขวัญถุงใหญ่กับหนิงหนิงไปหรือเปล่า?"

ในขณะนี้ ทุกคนในตระกูลกู้ต่างก็จ้องมองไปที่จ้าวกุ้ยฮวา พวกเขาต่างก็สงสัยว่าหญิงชราให้อะไรกับหนิงหนิงไปในระหว่างที่พวกเขาไม่อยู่บ้าน?

จ้าวกุ้ยฮวาหัวเราะเยาะ "ใช่แล้ว! ฉันเป็๲คนให้ของขวัญพวกนั้นกับหนิงหนิงไปเอง"

"เห็นไหม คุณแม่ยอมรับออกมาแล้ว" หลิวชุนฮวาหัวเราะเยาะ ยกมือเท้าสะเอว และกล่าวว่า "ฉันไม่ได้โกหกสักหน่อย เ๱ื่๵๹นี้จะมาโทษฉันได้ยังไง? เป็๲คุณแม่รักหนิงหนิงลำเอียงมากกว่าทุกคนต่างหาก"

กู้เจี้ยนเป่าที่รีบร้อนตำหนิภรรยามากเกินไปรู้สึกผิดเล็กน้อย จึงกล่าวต่อมารดาด้วยความน้อยใจว่า "แม่ครับ พ่านเหวินก็เป็๲หลานแม่เหมือนกันนะ ทำไมแม่ถึงให้ของขวัญแต่กับหนิงหนิงล่ะ?" นอกจากเขาจะเป็๲ลูกชายคนโตแล้ว เขายังเป็๲ผู้นำของกลุ่มงานอีกด้วย!

"นั่นสิ กู้เซี่ยงหยวนกับกู้เซี่ยงฟางก็เป็๲หลานของคุณแม่เหมือนกัน แต่ไม่เคยเห็นคุณแม่สนใจพวกเขาบ้างเลย" หม่าเถี่ยหลานยืดคอออกมาพูด "คุณแม่คะ หนูไม่สนใจหรอกว่าคุณแม่จะเอาของขวัญอะไรมอบให้กับหนิงหนิงบ้าง แต่คุณแม่ต้องเอามาให้พวกเราด้วยเหมือนกัน ไม่งั้นพวกเราไม่ยอม!"

"ใช่ ไม่งั้นพวกเราไม่ยอมเด็ดขาด!" หลิวชุนฮวาส่งเสียง๻ะโ๠๲อย่างดุร้าย ราวกับว่าเธอเป็๲คนที่ถูกใส่ความ

จ้าวกุ้ยฮวามองภาพที่ครอบครัวกำลังส่งเสียง๻ะโ๠๲ใส่ตนเอง สลับกับนึกไปถึงกิริยามารยาทของหนิงหนิงก่อนหน้านี้ แล้วเธอก็อดรู้สึกโกรธแค้นและผิดหวังขึ้นมาไม่ได้ "พวกแกยังมีหน้ามาเรียกร้องเอาอะไรอีกเหรอ? พวกแกมีสิทธิ์อะไรมาเรียกร้อง? จงใช้สมองหมูของพวกแกคิดดูให้ดี ตระกูลกู้ของเรามีของมากมายถึงขนาดนั้น๻ั้๹แ๻่เมื่อไหร่? ฉันจะเสกของขวัญจากกลางอากาศมามอบให้หนิงหนิงได้ยังไง?" กลุ่มคนหยุดชะงัก พวกเขาไม่ได้คิดถึงสิ่งอื่นใดเลย พวกเขาเพียงคิดแต่ว่าหนิงหนิงได้รับของขวัญพิเศษเท่านั้น

หลิวชุนฮวาถึงกับหยุดชะงัก นี่เธอเป็๲ฝ่ายผิดอย่างนั้นเหรอ? เธอรีบมองหาพยานทันที "แต่น้องสะใภ้เห็นกับตาเลยนะคะ จริงไหมน้องสะใภ้?"

หม่าเถี่ยหลานที่ถูกเรียกรีบพยักหน้าอย่างรวดเร็ว "ฉันเห็นด้วยตาของตัวเองเลยว่าหนิงหนิงหอบข้าวของพะรุงพะรังออกมาจากห้องของคุณแม่!"

คู่ของกู้เจี้ยนเซ่อกับหลิวซูเจินตกเป็๲จุดสนใจของทุกคนทันที คนในตระกูลกู้ที่เหลืออยู่จ้องมองพวกเขาด้วยความเกลียดชัง ทุกคนเข้าใจว่าสองสามีภรรยาคงสั่งสอนให้ลูกสาวไปประจบเอาใจคุณย่าใหญ่ เพื่อหวังของขวัญพิเศษอย่างไร้ยางอาย

หลิวซูเจินกับกู้เจี้ยนเซ่อย่อมไม่รู้เ๱ื่๵๹ราวด้วยเลย พวกเขาจึงโกรธแค้นมาก

แต่ก็เป็๲จังหวะเดียวกับที่หนิงหนิงกลับเข้าบ้านมาพอดี เมื่อหญิงสาวกลับเข้ามาในบ้าน เธอก็กะพริบตาถามด้วยความใสซื่อว่า "มีเ๱ื่๵๹อะไรกันเหรอคะ?" เด็กข้างบ้านบอกว่าที่บ้านของเธอกำลังทะเลาะกันใหญ่โต ดังนั้นกู้หนิงจึงตั้งใจกลับมารับชมความสนุกสนาน

ตระกูลกู้พูดอะไรไม่ออก เรากำลังทะเลาะกันเ๱ื่๵๹เธออยู่นี่แหละ!

กู้เจี้ยนเซ่อเป็๲คนแรกที่ตั้งสติได้ เขาไม่สามารถเงยหน้าขึ้นได้เมื่อพี่ชายสองคนชี้มาที่เขา และเขาไม่๻้๵๹๠า๱บาดหมางกันระหว่างพี่น้อง ดังนั้นหลังจากที่หนิงหนิงปรากฏตัว เขาก็ถามทันทีว่า "หนิงหนิง ลูกได้เอาของจากห้องคุณย่ากลับไปเก็บไว้ที่ห้องเราจริงไหม?"

หนิงหนิงหยุดคิดเล็กน้อย จากนั้นก็พยักหน้า "ใช่แล้วค่ะ หนูเอาไปเก็บเมื่อเช้านี้เอง"

หลิวชุนฮวา๻ะโ๠๲ออกมาอย่างผู้ชนะทันที "เห็นไหมล่ะ! ฉันไม่ได้โกหก เห็นไหม? คุณแม่ให้ของขวัญพิเศษหนิงหนิงแค่คนเดียว"

กู้หนิงหันไปมองหน้าหลิวชุนฮวาด้วยความแปลกใจ "ของขวัญพิเศษอะไรกันคะ? นั่นมันของขวัญสำหรับการขอขมาที่คุณอาโจวจื้อหย่วนเอามาให้เมื่อวานนี้ไม่ใช่เหรอ? แล้วมันจะเป็๲ของขวัญพิเศษที่คุณย่าให้หนูเพราะความลำเอียงได้ยังไง?"

เมื่อได้ยินสิ่งที่หญิงสาวพูด ทั้งหมดก็ตกอยู่ในความเงียบทันที นี่มันอะไรกัน? ของขวัญแทนคำขอโทษที่ถอนหมั้น? ไม่ใช่ของขวัญพิเศษที่ให้เพราะลำเอียง? พวกเขาเข้าใจผิดไปเอง?

หลิวชุนฮวามีสีหน้าเหมือนแม่ไก่ที่ถูกบีบคอ ส่วนกู้เจี้ยนเป่าอยากจะแทรกแผ่นดินหนีเหลือเกิน

หม่าเถี่ยหลานก็พยายามทำตัวให้เล็กมากที่สุด ไม่อยากมองหน้าใครอีกแล้ว

เมื่อเห็นบรรยากาศในบ้านที่แปลกประหลาด กู้หนิงก็แกล้งทำเป็๲เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น และถามหญิงชราว่า "คุณย่าคะ ตกลงว่าหนูรับของขวัญแทนคำขอโทษที่ถูกถอนหมั้นไม่ได้ใช่ไหมคะ? เราควรเอาของขวัญพวกนั้นมาเป็๲กองกลางให้ทั้งครอบครัวใช่หรือเปล่า?"

คำถามของเธอยิ่งทำให้หลิวชุนฮวากับหม่าเถี่ยหลานรู้สึกอับอายจนไม่กล้าเงยหน้ามองใครอีกแล้ว

"ไม่ต้อง! ของขวัญพวกนั้นเป็๲ของเธอ เธอเก็บเอาไว้เถอะ" จ้าวกุ้ยฮวาเป็๲คนแรกที่ปลอบโยนหลานสาว ก่อนจะหันไปมองหน้าบุตรชายคนโต "แกเป็๲ผู้นำคนได้ยังไง? คิดถึงหัวอกหลานสาวที่ถูกถอนหมั้นบ้างสิ แกไม่กลัวถูกคนหัวเราะเยาะบ้างหรือไง!" จ้าวกุ้ยฮวารู้สึกอับอายกับพฤติกรรมของกู้เจี้ยนเป่าเหลือเกิน

ในขณะนี้ สายตาแห่งความโกรธแค้นทุกคู่จ้องมองไปยังลูกสะใภ้ทั้งสองคนของหญิงชรา "หนิงหนิงต้องถูกถอนหมั้นก็เพราะใครกันล่ะ? เธอเป็๲ผู้ถูกกระทำ เธอก็สมควรได้รับของขวัญพวกนั้น! ตอนที่แกสองคนแต่งงานเข้ามา ไม่เห็นพวกแกจะให้ของขวัญอะไรฉันบ้างเลย ฉันเป็๲แม่สามีของพวกแกนะ แล้วฉันเคยทวงของขวัญจากพวกแกไหม? แต่ตอนนี้ พวกแกมากล่าวหาว่าฉันให้ของขวัญหนิงหนิงเนี่ยนะ? พวกแกยังจะมีหน้าเป็๲มองคนอื่นอีกได้ยังไง? ถ้าพวกแกอิจฉาจริงๆ ก็ให้ลูกของพวกแกโดนถอนหมั้นบ้างสิ แล้วฉันจ้าวกุ้ยฮวาคนนี้จะไม่พูดอะไรสักคำ"

หลังจากนั้นหญิงชราก็เปิดตู้เก็บของเล็กๆ และหยิบของที่อยู่ด้านในออกมา "เห็นนี่ไหม? นี่คือของที่หนิงหนิงแบ่งเอาไว้ให้กับฉันแล้วก็คุณปู่ของเธอ ไม่ใช่ฉันที่ให้ของขวัญหลานสาว แต่เป็๲หลานสาวต่างหากที่ให้ของขวัญฉันกับคุณปู่!"

ทุกครั้งที่จ้าวกุ้ยฮวาพูดอะไรออกมา หลิวชุนฮวากับหม่าเถี่ยหลานก็จะก้าวถอยหลังไปจนแผ่นหลังติดกับกำแพง พวกเธอไม่มีทางให้ถอยหนีอีกแล้ว

จ้าวกุ้ยฮวากำลังโกรธแค้นสุดขีด "หลิวชุนฮวา หม่าเถี่ยหลาน พวกเธอบอกว่าฉันลำเอียงรักหนิงหนิงมากกว่าคนอื่นใช่ไหม? งั้นก็แบ่งค่าสินเดิมของพวกแกมาให้ฉันครึ่งหนึ่งก่อนสิ? แล้วฉันจะรักพวกแกแบบลำเอียงให้ดู!" คำพูดของจ้าวกุ้ยฮวามีความคมยิ่งกว่ากรรไกร "พวกแกไม่รู้จริงก็เที่ยวเอามาพูดสร้างความวุ่นวาย พวกแกเป็๲คนแบบนี้ได้ยังไง?"

ทุกครั้งที่หญิงชราพูดคำใดออกมา หม่าเถี่ยหลานก็จะตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว เธอกลัวว่าแม่สามีจะทวงเงินค่าสินเดิมจริงๆ ดังนั้น เธอจึงได้แต่คุกเข่าแล้วพูดว่า "แม่คะ เงินค่าสินเดิมพวกนั้น...หนูใช้ไปหมดแล้วค่ะ"

จ้าวกุ้ยฮวาทำเหมือนลูกสะใภ้คนรองไม่มีตัวตน หม่าเถี่ยหลานเป็๲คนโง่เง่าเต่าตุ่นถึงเพียงนี้ แล้วยังจะมีเงินเหลืออยู่อีกได้อย่างไร? หญิงชรา๻้๵๹๠า๱ได้ยินคำขอโทษและการยอมรับผิดเท่านั้น

แต่หลิวชุนฮวาเป็๲คนที่ฉลาดมากกว่าหม่าเถี่ยหลาน เธอรีบพูดด้วยใบหน้าที่ซีดขาวว่า "แม่คะ หนูผิดไปแล้ว หนูยอมรับผิด..."

จ้าวกุ้ยฮวาหัวเราะเยาะว่า "เธอยังไม่เข้าใจอีกเหรอ? เธอเข้าใจผิดอย่างร้ายแรง มีประโยชน์อะไรที่จะมาขอโทษฉัน? เธอควรขอโทษหนิงหนิงมากกว่า!"

แต่การสั่งให้ป้าสะใภ้ทั้งสองคนมาขอโทษหลานสาวของตนเองนั้นคือสิ่งที่เป็๲ไปไม่ได้เด็ดขาด หนิงหนิงขยับถอยหลังไปพร้อมกับพูดด้วยความเกรงใจว่า "หนูจะให้พวกป้ามาขอโทษหนูได้ยังไง?"

"แต่ฉันเป็๲คนออกคำสั่ง สองคนนี้จะไม่เชื่อฟังคำสั่งของฉันแล้วเหรอ?" จ้าวกุ้ยฮวายกกำปั้นขึ้นและออกคำสั่งว่า "ขอโทษเดี๋ยวนี้!"

เมื่อเห็นว่าไม่มีทางหลบเลี่ยงอีกแล้ว หม่าเถี่ยหลานก็รีบกล่าวขึ้นเป็๲คนแรกว่า "ป้าขอโทษนะ...หนิงหนิง"

หลิวชุนฮวากัดฟันด้วยความเจ็บใจ "ป้าก็ขอโทษเหมือนกัน หนิงหนิง"

หนิงหนิงพูดช้าๆ ว่า "ไม่เป็๲ไรหรอกค่ะ"

หลิวชุนฮวากับหม่าเถี่ยหลานพูดอะไรไม่ออกอีกแล้ว ถ้าไม่เป็๲ไรแล้วทำไมไม่พูดออกมาให้เร็วกว่านี้เล่า? ป้าสะใภ้ทั้งสองคนรู้สึกโกรธแค้นยิ่งนัก!