ตอนที่ 2 จุดเริ่มต้นของตำนาน
‘ นี้มันเกิดเื่อะไรขึ้น
‘ ทำไมอยู่ๆ ถึงได้เกิดเื่ที่ไม่สามารถเข้าใจได้ขึ้นแบบนี้ หรือว่าเราจะตายไปแล้วภาพที่เห็นเป็เพียงภาพลวงตาก่อนตาย ไม่น่าใช่! ความรู้สึกที่เกิดขึ้นเป็ความรู้สึกจริงๆ แล้วเพราะอะไร? ทำไมเราถึงมานอนบนเตียงนุ่มๆ? ‘
หลินฟานพยายามทำความเข้าใจกับสถานการณ์ของตัวเองในตอนนี้อย่างช้าๆ หลังจากหมดสติเพราะโลกหมุนแบบไม่เคยพบเจอมาก่อน หลินฟานก็มาอยู่บนเตียงที่นุ่มและมีกลิ่นหอมของดอกไม้
ร่างกายของเขารู้สึกเบามาก แถมไม่มีกลิ่นหรือคาบเหลือเหม็นเน่า ่ชีวิตวันในโลกาวินาศการที่ร่างกายสะอาดไม่มีคราบเื หรือคาบดินติดอยู่บนร่างกาย สิ่งนี้นับว่าเป็เื่ที่แปลกอย่างมาก
หลินฟานพยายามทำความเข้าใจอีกหลายวินาที จนในที่สุดเขาก็สามารถผูกเื่ที่เกิดขึ้นเข้าด้วยกันได้ อันดับแรกเขาคิดถึงสิ่งที่ระบบประกาศก่อนจะเกิดเื่แบบนี้ขึ้น การย้อนเวลา! บวกกับเตียงนิ่มๆ สิ่งนี้คิดได้อย่างเดียวว่าเขาย้อนเวลากลับมา
เื่ที่เหมือนนิยายแบบนี้เป็เื่ที่ยากจะเชื่อได้ แต่หลินฟานก็คิดทางอื่นไม่ออกแล้ว เขาคิดว่าถ้าไม่ย้อนเวลากลับมาแบบที่คิด โลกนี้ก็คงเป็โลกคู่ขนาด แล้วสองอย่างมันต่างกันยังไง สรุปง่ายๆ ก็คือการย้อนเวลาอยู่ดี
‘ พอมาลองคิดดูแล้ว วันนี้ก็น่าจะเป็วันที่ลูกบอลสีฟ้าลอยเข้าร่างกายของเราสินะ ระบบมันแจ้งเตือนว่าวันแรกที่บันทึกเอาไว้
‘ สิ่งนี้หมายความว่าลูกบอลสีฟ้าเป็จุดเซฟเกมส์งั้นเหรอ เหอะๆ ตลกดีแท้ แค่ปริศนาเื่พวกระยำที่ทำให้เกิดวันโลกาวินาศก็ปวดหัวมากพอแล้ว ยังต้องมาแก้ปริศนาเื่ลูกบอลอีกหรือไง แล้วโฮโมเซเปียนส์ที่เป็ต้นกำเนิดของมนุษย์มาเกี่ยวอะไรด้วย เฮ้อ~ ‘
หลินฟานคิดใจในระหว่างกำลังนอนบนเตียง
แก็ก! แก็ก!
หลินฟานหันมองไปทางเสียงที่ดังขึ้นด้วยความรู้สึกอารมณ์เสีย ในหัวของเขามีเื่มากมายอยู่แล้ว ตอนนี้เขาไม่อยากได้ยินเสียงรบกวนพวกนั้น แต่เมื่อหันมองไปทางเสียงที่เกิดขึ้นหลินฟานก็พยาพยามสงบสติของตัวเองเอาไว้
ดูเหมือนว่าเื่ปวดหัวเขาต้องทิ้งเอาไว้ก่อน หลินฟานเริ่มขุดความทรงจำของเขาออกมาจากหัวได้บ้างแล้ว จากความทรงจำวันนี้เป็วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2023 วันนี้เป็วันที่เขาพาผู้หญิงจากร้านเหล้าเข้ามาสนุกในห้องลับของตระกูล
บัดซบ!
บัดซบดีแท้!
หลินฟานด่าตัวเขาเองในใจ พาผู้หญิงที่เจอกันในร้านเหล้าเข้ามาในห้องลับของตระกูล ถ้าไม่ด่าไอคนที่คิดเื่แบบนี้ได้ว่าบัดซบแล้วจะให้ด่าว่าอะไรได้อีก หลินฟานด่าตัวเองในใจอยู่สักพัก จากนั้นก็พยายามสงบสติลง
ผู้หญิงที่กำลังพยายามเปิดตู้เซฟตอนนี้เป็ผู้หญิงผมสีทอง รูปร่างเย้ายวนใจ บนร่างกายของเธอไม่ได้สวมเสื้อผ้า เหตุผลที่ไม่สวมอาจเป็เพราะาระหว่างเขาและเธอเมื่อคืน หลินฟานพยามคิดชื่อของเธออย่างเต็มที่แต่คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก
ในยุคโลกาวินาศ หลินฟานเจอกับผู้หญิงผมสีทองและหุ่นเย้ายวนแบบนี้หลายพันคน แถมยังเคยนอนกับผู้หญิงผมทองแบบนี้นับร้อยคน อย่าว่าแต่ชื่อเลย แค่หน้าของพวกผู้หญิงผมทองหลินฟานก็ไม่เคยจำด้วยซ้ำ
หลินฟานเปิดปากพูด
“ รหัสคือ 777 890 7809 “
หญิงผมทองหยุดมือของเธอแทบจะทันที และหันกลับไปมองหลินฟานด้านหลัง ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความแปลกใจและสงสัย หญิงผมทองมั่นใจว่าให้หลินฟานกินยานอนหลับไปแล้ว หากเป็ไปตามแผนหลินฟานคงนอนไม่ตื่นไปอีกหลายชั่วโมง
เธอพยายามคิดหาเหตุผลว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่ไม่นานหญิงผมทองก็ตระหนักดีว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลามาหาเหตุผลเื่ยานอนหลับ ตอนนี้เธอต้องทำให้หลินฟานหลับไปอีกครั้งซะก่อน และเธอต้องหาเหตุผลที่มายุ่งกับตู้เซฟด้วย
หญิงผมทองพูดขึ้นว่า
“ คุณหลินตื่นแล้วสินะคะ เมื่อคืนสนุกมากเลย ตอนแรกฉันว่าจะออกไปแล้วแต่พอเห็นตู้เซฟฉันเลยลองเข้ามาดู บ้านของฉันเป็บ้านที่ไม่มีเงินซื้อของพวกนี้พอเห็นแล้วก็เกิดความสงสัย ฉันเลยเข้ามาดะ- “
“ พอๆ ฉันรู้แล้วว่าเธอมาจากองค์กรนักฆ่าและไม่ได้มาฆ่าฉัน แต่เธอมาเพื่อขโมยสมบัติลับของตระกูลหลิน …ฉันถามเธอตอบ ฉันสั่งเธอทำ เข้าใจใช่ไหม? “
หลินฟานพยุงตัวเองลุกขึ้น จากนั้นก็เดินทางผู้หญิงผมทอง
ผู้หญิงผมทองหน้าเสียเล็กน้อย จากนั้นก็พูดแก้ตัวว่า
“ คุณหลินกำลังพูดเื่อะไร ฉันไม่ได้มะ- “
“ เปิดตู้เซฟตามรหัสที่บอกไป ถ้ายังพูดอะไรไม่เข้าท่าออกมาอีกฉันจะไม่ใจเย็นแบบนี้ “
หลินฟานตัดบทด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย หลังพูดจบหลินฟานก็หันมองไปทางขวดไวน์ที่อยู่บนโต๊ะใกล้เตียงนอน เขาไม่รอช้าและเดินไปรินมันทันที โลกโลกาวินาศน้ำธรรมดาขวดเดียวก็ทำให้คนฆ่ากันได้ ส่วนไวน์ก็ไม่ต้องพูดถึงว่ามีค่าขนาดไหน หลินฟานไม่ยอมปล่อยโอกาสแบบนี้ไปแน่
หลินฟานเริ่มรินไวน์เข้าแก้วจากนั้นก็ลิ้มรส
อึก!
สุดยอด!
ความรู้สึกที่คิดถึง ความรู้สึกที่หอมหวาน หลินฟานรู้สึกดีมากหลังกินไวน์ลงไปหนึ่งแก้ว เขาไม่รอช้าแล้วเทแก้วที่สองแบบไม่ลังเล
ขณะเดียวกันหญิงผมทองก็กำลังมองหลินฟานด้วยความสงสัย เธอไม่เข้าใจว่าตอนนี้ตัวเองกำลังเจอกับอะไรอยู่ หลินฟานเมื่อครู่แพร่ความน่ากลัวออกมาอย่างเห็นได้ชัด แถมยังรู้ถึงตัวตนของเธอว่าเป็ใครมาจากไหน ปกติแล้วเวลาเจอนักฆ่าอยู่ต่อหน้า คนปกติจะต้องเรียกคนของตัวเองมาจัดการ แต่ตอนนี้หลินฟานกลับไปกินไวน์หน้าตาเฉย
แถมใบหน้าระหว่างกินยังเป็ใบหน้าที่เหมือนคนขาดไวน์มาหลายปีแล้วพึ่งได้กินซะด้วย ผู้หญิงผมทองเริ่มลังเลว่าตัวเองควรทำยังไงต่อไป เมื่อครู่หลินฟานน่ากลัวมาก คำพูดของเขาทำให้คนที่เป็นักฆ่าแบบเธอกลัวได้ แต่ตอนนี้กลับทำตัวเหมือนพวกคนรวยที่เอาแต่ใช้ชีวิตเสเพลไปวันๆ
สิ่งที่เกิดขึ้นเหมือนเจอเสือแล้วเสือดันกลายร่างเป็กระต่ายต่อหน้าต่อตา เธอไม่แน่ใจว่าควรจะกลัวและทำตาม หรือจะใช้กำลังทำให้หลินฟานสลบแล้วทำภารกิจของตัวเองต่อไปดี
“ ยังไม่เปิดอีกเหรอ นี่ไม่เข้าใจภาษาจีนหรือไง? “
หลินฟานที่กินไวน์อยู่พูดขึ้น เขาพูดโดยไม่หันมองไปทางตู้เซฟด้วยซ้ำ
ผู้หญิงผมทองหันมองไปทางตู้เซฟสักพักจากนั้นเธอก็เริ่มเปิดมันตามรหัสที่ได้รับมา ตอนนี้เธอไม่จำเป็ต้องหาทางหนีเพราะอีกฝ่ายไม่ได้้าฆ่า อีกอย่างเมื่อกี้หลินฟานก็พูดถูกทุกอย่าง เธอไม่ได้มาที่นี่เพื่อฆ่าแต่มาเพื่อขโมย เธอเป็นักฆ่าที่มีประสบการณ์มามากมาย หลังจากลองคิดถึงผลได้ผลเสียเธอก็เลือกทำตามคำสั่ง
แก๊ก!
ตู้เซฟเปิดออก
กล่องไม้???
ผู้หญิงผมทองเต็มไปด้วยความสงสัย หลังตู้เซฟออกสิ่งที่อยู่ด้านในเป็เพียงกล่องไม้เก่าๆ รูปทรงสี่เหลี่ยม แถมบนกล่องยังมีตัวอักษรแปลกๆ เขียนเอาไว้ ผู้หญิงผมทองไม่รู้ว่านั่นเป็อักษรอะไรแต่เธอมั่นใจว่าไม่ว่าประเทศไหนก็คงไม่ใช้ตัวอักษรประหลาดๆ แบบที่เขียนอยู่บนกล่องไม้แน่นอน
ตัวอักษรบนกล่องไม้เขียนหวัดจนแทบไม่รู้เื่ แถมยังมีวงกลมมีสี่เหลี่ยมปนอยู่ด้วย ตัวอักษรแบบนี้ประเทศไหนจะใช้ในการเรียนรู้กัน ไม่มีทาง!
“ เป็เหมือนเดิมเลยสินะ “
หญิงผมทองสะดุ้งตัวด้วยอาการใแทบจะทันที เมื่อได้ยินเสียงดังขึ้นใกล้ๆ จากด้านหลังของเธอ เธอหันกลับไปด้านหลังพร้อมกับร่างกายที่เคลื่อนไหวไปเอง เธอเป็นักฆ่าที่ฝึกมาอย่างดีเมื่อรู้ตัวว่าตัวเองอยู่ในอันตราย ร่างกายของเธอก็เคลื่อนไหวไปเอง
หมับ!
แอ็ก! แอ็ก!
หลินฟานใช้มือของเข้าคว้าคอของหญิงผมทองเอาไว้ จากนั้นเธอก็ไอออกมาสองครั้งพร้อมใบหน้ากำลังทรมาน หญิงสาวเป็นักฆ่าที่ร่างกายเคลื่อนไหวไปเอง ทางหลินฟานเองก็ไม่ต่างกัน เพียงแต่เขารวดเร็วกว่าเพราะประสบการณ์หลายปีที่ได้ผ่านมา
หลินฟานมองผู้หญิงผมทองที่อยู่ในมือด้วยแววตาเ็า จากนั้นก็พูดขึ้นว่า
“ นี่จะเป็ครั้งแรกและครั้งสุดท้าย “
พูดจบ หลินฟานก็ปล่อยมือจากคอของเธอ ร่างหายของผู้หญิงผมทองหล่นลงพื้นและเกิดเสียงดังไปตุ๊บไปหนึ่งครั้ง ทันใดนั้น เมื่อเสียงดังเกิดขึ้นประตูห้องลับก็เปิดออก แล้วก็มีชายสวมชุดสูทสีดำตัวสูงประมาณ 2 เมตร วิ่งเข้ามาด้วยท่าทางเร่งรีบ ร่างกายของชายคนนั้นเต็มไปด้วยกล้ามเนื้ออัดแน่น อัดจนแทบจะทะลุเสื้อผ้าของเขาออกมา
“ คุณหลิน!! “
ชายชุดสูทเริ่มพูดขึ้นหลังเข้ามาในห้อง
หลินฟานพยักหน้า แล้วพูดขึ้นว่า
“ ไม่มีอะไรหลี่ิ จับตาดูเธอเอาไว้ “
“ ครับ! “
หลี่ิตอบรับเสียงดัง จากนั้นเขาก็มองไปทางผู้หญิงผมทองที่กำลังนอนอยู่บนพื้นด้วยแววตาเ็า หากไม่อยู่ต่อหน้าหลินฟาน หลี่ิคงฆ่าผู้หญิงผมทองคนนี้ไปแล้ว หลี่ิเป็คนรับใช้ของตระกูลหลิน แถมเขาคนนี้ยังมีตำแหน่งระดับสูงในกองทัพ เื่ประสบการณ์การอ่านสถานการณ์คงไม่ต้องพูดถึงให้มากความ
เพียงแค่มองเห็นตู้เซฟเปิดออก หลี่ิก็เข้าใจทันทีว่าผู้หญิงที่นอนอยู่กับพื้นกำลังพยายามจะทำเื่อะไร ถึงจะยังสงสัยว่าหลินฟานทำแบบนี้ได้ยังไง แต่หลี่ิก็เก็บความสงสัยของตัวเองเอาไว้
หลี่ิเดินเข้าหาผู้หญิงผมทอง และลากแขนของเธอขึ้นแบบไม่ไยดี และด้วยการดึงเบาๆ ของหลี่ิผู้หญิงผมทองก็ถึงกับร้องด้วยความเ็ป
ทางด้านของหลินฟาน เมื่อจัดการส่งมอบหน้าที่ให้หลี่ิเขาก็หันมาให้ความสนใจกับกล่องไม้ด้านหน้าอีกครั้ง เขาหยิบมันออกมาแล้วเปิดออกเพื่อตรวจสอบอะไรบางอย่าง
หายไป!
ลูกบอลสีฟ้าหายไปแบบที่คิดเอาไว้ หลินฟานคิดอยู่ก่อนแล้วว่าของที่ทำให้ย้อนเวลาโดยเข้าไปในร่างกายของผู้ใช้ มันคงไม่สามารถเอามาใช้ได้เรื่อยๆ แต่เขาก็แอบผิดหวังอยู่เล็กน้อย หากสามารถย้อนเวลากลับได้เรื่อยๆ หลินฟานมั่นใจว่าต่อให้ศัตรูของตัวเองเป็ถึงพระเ้า เขาก็สามารถเอาชนะได้แน่
แต่ในระหว่างกำลังรู้สึกเสียดาย สายตาของหลินฟานก็มองเห็นอะไรบางอย่างที่อยู่ตรงมุมของกล่องไม้ กล่องไม้มีขนาดใหญ่พอประมาณหากไม่สังเกตดูดีๆ ก็คงมองไม่เห็นสิ่งที่แอบอยู่ด้านใน ชาติก่อนเมื่อลูกบอลเข้าร่างกายหลินฟานก็ใแล้วไปโรงพยาบาลเพื่อตรวจสอบทันที เขาเลยไม่มีเวลาตรวจสอบด้านในกล่องไม้
ทว่า เมื่อมองด้านในดีๆ หลินฟานก็รู้ว่าของที่อยู่ในกล่องไม้ไม่ได้มีเพียงลูกบอลสีฟ้าเพียงอย่างเดียว ส่วนของอีกอย่างที่อยู่ในกล่องก็คือ แหวน!
5K
