ยิ่งใกล้ชิด ยิ่งรู้จัก
แกร๊ก...
" อุ้ยย.." รินรดาสะดุ้งใเมื่อเปิดประตูออกมาเจอหน้าประธานหนุ่มยืนอยู่หน้าห้องของเธอ
" ชั้นมีเื่จะคุยด้วย " เสียงทุ้มเอ่ย
" ค่ะ " รินรดาก้าวตามหลังสามีในนามที่พึ่งเข้าพิธีแต่งงานกัน ชายหนุ่มพาเธอมานั่งยังโซฟาด้านล่าง
" บ้านนี้ไม่มีแม่บ้านอยู่ประจำเพราะฉะนั้นเื่ข้าวของเครื่องใช้เสื้อผ้าต่างๆ เธอต้องดูแลตัวเอง แม่บ้านจะเข้ามาทำความ
สะอาดบ้านอาทิตย์ละ 3 วัน ส่วนเื่อาหารถ้าเธอทำเป็ก็ทำ ทำไม่เป็ก็สั่งเอา "
" ค่ะ " รินรดาเอ่ยเพียงสั้นๆ
" เธอจะพูดแค่นี้เหรอ "
" ค่ะ "
~ ก็รู้หมดแล้วจะถามทำไม ~ รินรดาคิดในใจ
" ดี อยู่ง่ายๆ ไม่เื่มากจะได้อยู่กันได้นานๆ " ภาคินเอ่ย
~ ใครเค้าอยากจะอยู่ด้วย ชิ! ~
" อ้อ...ชั้นลืมไป ถ้าคิดว่าการแต่งงานกับชั้นจะได้อภิสิทธิ์อะไรเหนือคนอื่นนั้นชั้นขอ บอกว่า เธอคิดผิด ..เธอยังเป็พนักงานของ อัครากรุ๊ปและยังต้องเป็ผู้ช่วยคุณพิมเหมือนเดิม "
" ค่ะ " คำตอบเพียงคำเดียวของรินรดาทำให้ประธานหนุ่มเริ่มหงุดหงิด
~ นี่เธอไม่ดีใจเลยเหรอทึ่ได้แต่งงานกับเขา ถ้าเป็ผู้หญิงคนอื่นคงเรียกร้องเอานั่นเอานี่แล้ว ~
" เธอจะไปทำอะไรก็ไปทำเถอะ " ชายหนุ่มตัดบทพูด
" เอ่อ...งั้นเที่ยงนี้คุณอยากกินอะไรมั้ยคะ ดิชั้นจะเข้าครัว "
" ทำเป็เหรอ ? " ชายหนุ่มขมวดคิ้วถาม
" พอเป็ค่ะ "
" อึ้ม..อยากทำอะไรก็ทำเถอะ "
" ค่ะ ...เดี๋ยวดิชั้นเข้าไปดูในครัวก่อนว่ามีอะไรพอจะทำได้บ้าง " พูดจบรินรดาก็หมุนตัวเดินเข้าในครัวไป ชายหนุ่มที่นั่งอยู่มองตามแผ่นหลังบาง
หลังจากเดินเข้าไปในครัวได้ไม่นานรินรดาก็เดินออกมายืนอยู่ตรงหน้าเ้าของบ้าน
" เที่ยงนี้ชั้นจะทำหมี่กรอบ แต่ว่ายังขาดของอยู่ 2-3 อย่าง เดี๋ยวยังไงขอออกไปซื้อที่หน้าหมู่บ้านหน่อยนะคะ " ยังไม่ทันที่เ้าของบ้านจะได้พูดอะไรหญิงสาวก็หมุนตัวเดินหันหลังให้เขาไป
ภาคินลุกขึ้นแล้วเดินตามออกมาดูเธอ ชายหนุ่มขมวดคิ้วมองร่างบางที่เดินไปยังโรงรถแล้วจับจักรยานและขี่ออกนอกบ้านไป
~ เธอพึ่งมาถึงเมื่อเช้านี้เองแล้วรู้ได้ยังไงว่าบ้านของเขามีจักรยานอยู่ด้วย ~
จักรยานคันนี้หนูยิ้มเป็คนขอให้เขาซื้อให้เพราะเธอชอบปั่นไปซื้อของที่ร้านสะดวกซื้อหน้าหมู่บ้าน อีกทั้งด้านนอกยังมีของสดเล็กๆน้อยๆขายด้วย
ความเป็คนเรียบง่าย สมถะ ขยันขันแข็งและชอบช่วยเหลือผู้อื่นของหนูยิ้มทำให้เขาประทับใจเธอั้แ่เด็ก
ดังนั้นวันที่คุณย่าบอกว่าจะให้เขาแต่งงานกับเธอชายหนุ่มจึงไม่ได้ปฏิเสธอะไร
กลิ่นหอมที่โชยมาจากห้องครัวทำให้ ภาคินที่เผลอนอนหลับอยู่บนโซฟาสะดุ้งตื่นขึ้น
~ กลิ่นแบบนี้ ~
" หนูยิ้ม ... หนูยิ้ม " ภาคินวิ่งพรวดเข้าไปในห้องครัวด้วยท่าทางตื่น
เสียงเอ่ยเรียกทำให้คนที่กำลังทำอาหารอยู่หันหลังกลับมามอง หญิงสาวเลิกคิ้วสูง
" เอ่อ..คุณว่าอะไรนะคะ "
" ไม่ ไม่มีอะไร ชั้น..ชั้นคิดว่าเป็ เอ่อ.." ประธานหนุ่มที่เคยพูดจาฉะฉานตอนนี้กลับมีท่าทีที่ไม่มั่นใจ
รินรดาหมุนตัวกลับมาสนใจอาหารที่ทำค้างอยู่ในมือ ภาคินจ้องมองแผ่นหลังบางที่ท่าทางดูคล่องแคล่ว หญิงสาวเดินไปเปิดตู้หยิบของที่้าใช้อย่างกับรู้ว่าอะไรอยู่ตรงไหน
แต่สิ่งที่ทำให้ภาคินประหลาดใจมาก
ก็คือ.....
" นั่นอะไร ทำไมลูกเล็กจัง " เสียงทุ้มเอ่ย
" ส้มจี๊ดค่ะ ใช้แทนมะนาว " หญิงสาวตอบพลางผ่าของที่อยู่ในมือแบ่งออกเป็สองซีก
คำตอบของหญิงสาวทำให้เขาเผลอนึกถึงใครอีกคนที่จากไปแล้วถึง 3 ปี
" หนูยิ้มนั่นอะไรอ่ะ "
" ส้มจี๊ดค่ะพี่ใหญ่ บางคนเรียกมะปี๊ด เอาไว้ใช้แทนมะนาวค่ะคุณย่าบอกว่ามันหอมกว่า "
ยิ่งได้ใกล้ชิด เขาก็ยิ่งสงสัย คนอะไรจะเหมือนกันได้ขนาดนี้ แม้จะอยากรู้มากเท่าไหร่ภาคินก็ต้องเก็บซ่อนอารมณ์ความอยากรู้เอาไว้
ในเมื่อเธออยากปกปิด เขาก็จะทำเหมือนไม่รู้ไม่เห็น ..รอวันที่เธอเต็มใจบอกเขาด้วยตัวเอง
.......................................................
ฝากอีบุ๊คหน่อยนะจ๊ะ
หัวใจรักรินรดา
ลงขายที่ mebmarket ในราคาเพียง 89 บาทจ้า