เรียกหนูว่าแม่บ้าน
ตอน ได้งานใหม่เงินดีเวอร์
หลังจากว่างงานมานานเงินเก็บของหนูนาก็เริ่มร่อยหรอ เช้านี้เธอจึงโทรหาคุณแม่ซึ่งทำงานอยู่ร้านนวดที่ประเทศญี่ปุ่นเพื่อขอยืมเงิน (หนูนามีแต่แม่คนเดียวที่เลี้ยงมาั้แ่เด็กจนโต"
"เงินยังไม่ออกเลยนา รอสิ้นเดือนก่อนได้ไหม" เสียงคุณแม่พูดสาย
"แต่อีกตั้งสิบวันนะแม่ กว่าจะสิ้นเดือนน่ะ หนูไม่มีตังจะกินข้าวแล้วนะ"
"อ้าว! แล้วยังไม่ได้งานอีกเหรอ เป็ปีแล้วนะ ไม่ต้องหางานตรงสายหรอก สมัครอะไรได้ก็ทำๆไปก่อนสิ"
"ก็เื่มันยาวน่ะแม่ ตกลงโอนมาให้หนูก่อนซักสองพันได้ไหม"
"เห้อ! เออ! ๆ ว่าแต่มาทำงานนวดกับแม่ไหม เงินดีนะ ไหนจะทิปอีก ไหนๆแกก็โสดอยู่แล้วนี่"
"ไม่เอาหรอกแม่ งานนวดผู้ชายแบบนั้นน่ะมันเปลืองตัว"
"อ้าวอีนา ไหงพูดแบบนั้น แม่ไม่ได้ขายตัวนะเห้ย แค่นวดน่ะ นวด"
"โอนมาให้หนูด้วยนะคะ ได้งานแล้วจะรีบคืนให้เลย ขอบคุณค่ะ"
ตื๊ด! ๆ ๆ ๆ ลูกสาวคนสวยตอบแล้ววางสายใส่แม่
"นอนรอก็ไม่มีบริษัทไหนโทรเรียก งั้นเราไปกรอกใบสมัครถึงที่เลยดีกว่า"
หนูนากลิ้งตัวหล่นจากเตียงแล้วลุกเดินเข้าห้องน้ำ ลงมือชำระล้างเนื้อตัวแล้วออกมาแต่งเสื้อสูทสีดำกับกระโปรงแหวกข้างสั้นๆซึ่งเดิมเป็ชุดที่เธอซื้อมาไว้ทำงานที่โรงแรม
แว๊น! ๆ ๆ รถเวสป้าสีฟ้าแล่นฉิวไปตามท้องถนนในเช้าวันเสาร์ที่ค่อนข้างจะโล่ง พอขี่ผ่านคอนโดใหม่แห่งหนึ่งก็สะดุดตากับป้ายรับสมัครพนักงานจนต้องย้อนรถสวนเลนกลับมาหยุดอ่าน
"รับสมัครพนักงานต้อนรับ ผู้ช่วยเชฟ แคชเชียร์และผู้ดูแลอาคาร"
"โหว! โครงการนี้ทำไมมันหรูจัง คอนโดห้องละกี่ล้านเนี่ย"
สาวตัวเล็กอ่านป้ายก่อนจะมองข้ามป้ายไปยังตึกสูงราวร้อยกว่าชั้น มันดูหรูหราและเป็ส่วนตัวเพราะตั้งอยู่ลึกในซอยที่มีที่ดินส่วนตัวกว้างขวาง เธอไม่รอช้ารีบบิดรถขี่เข้ามาในซอยที่เป็ถนนส่วนตัวของคอนโดใหม่ที่เพิ่งสร้างเสร็จหมาดๆ
พอจอดรถแล้วหนูนาก็เดินเข้ามาตรงล็อบบี้ เจอกับพนักงานสาวสองคนที่นั่งอยู่ตรงเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์จึงเดินเข้ามาทัก
"สวัสดีค่ะพี่ หนูมาสมัครงานค่ะ"
"สวัสดีค่ะน้อง สมัครตำแหน่งอะไรคะ"
"พนักงานร้อนรับค่ะ"
"อ๋อ พอดีเพิ่งรับคนไปค่ะ"
"พี่สองคนเอง ฮิๆ" สองสาวเงยหน้าตอบ
"อ๋อเหรอคะ งั้นหนูสมัครผู้ช่วยเชฟก็ได้ค่ะ จบการโรงแรมมา ทำอาหารเป็ค่ะ"
"ตำแหน่งนั้นก็รับไปแล้วค่ะน้อง" พี่สาวคนนึงเงยหน้าตอบ
"อ๋อ! ๆ หนูสมัครแคชเชียร์ก็ได้ใช่ไหมคะ"
"แคชเชียร์รับแต่คนจบบัญชีค่ะน้อง" พี่สาวอีกคนตอบ
"อ้าว! งั้นหนูสมัคร รปภ.ก็ได้ใช่ไหมคะ แฮร่ๆ" สาวตัวเล็กยิ้มแห้ง
"รับแต่รปภ.ผู้ชายค่ะน้อง"
"เห้ย! อะไรก็ไม่รับ แล้วทำไมไม่แกะป้ายออกล่ะคะ หนูเสียเวลานะพี่" หนูนาท้าวสะเอวบ่น เริ่มจะแผลงฤทธิ์สาวใจร้อน
"ก็ยังรับรปภ.ชายกับบัญชีแคชเชียร์ไงคะน้อง" พี่สาวตอบ
"ใช่ๆ จะเอาออกทำไมล่ะคะป้าย" อีกคนเสริม
กร่อด! ๆ หนูนากัดฟันจนหน้าสั่น ยืนท้าวสะเอวก้มหน้ามองสองสาวราวกับจะกินหัว จู่ๆผู้จัดการโรงแรมที่แต่งชายแต่เป็สาวสองเดินเข้ามาข้างหลัง มีแม่บ้านอีกเป็สิบๆคนเดินเรียงแถวตามหล่อนมา มีทั้งไทยและต่างด้าว
"อ้าวหนู มาสมัครงานหรือคะ" ผู้จัดการสาวสองเอ่ยทักหนูนา
"ค่ะพี่ สวัสดีค่ะ" หนูนาหันมายกมือไหว้ผู้จัดการที่แต่งสูทดำไว้ผมรองทรงหล่อเฟี้ยว
"สนใจทำแม่บ้านไหมคะ" ผู้จัดการเดินมาก้มถามสาวตัวเล็ก
"เอ่อ! ไม่ ๆดีกว่าค่ะ"
"ไม่สนใจเหรอคะ ทำห้องเสร็จก็กลับบ้านได้เลยนะ ไม่ต้องรอเลิกงาน ได้เงินวันต่อวันเลยนะคะ" ผู้จัดการเอ่ยและก้มจับผมหนูนาเสยเหน็บหูอย่างเอ็นดู
"เหรอคะ แล้วได้วันเท่าไรคะ" หนูนาทำตาโต
"วันละห้าร้อยค่ะ ทิปต่างหากแล้วแต่ห้องใหนจะเปย์ ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ขึ้นอยู่ว่าเราทำความสะอาดเรียบร้อยและไวแค่ไหน อ้อทิปไม่แยกไม่หารนะคะ รับเองเก็บเองเลย"
หนูนาชายตามองบนและครุ่นคิด 'วันละห้าร้อย เดือนนึงหมึ่นห้า ตำแหน่งพนักงานต้อนรับสตาร์ทหมึ่นสองเอง'
"ตกลงจะทำไมเนี่ย" ผู้จัดการเอานิ้วชีัมวนปลายผมหนูนาเล่น
"โอเคค่ะทำค่ะ ถ้าเริ่มงานพรุ่งนี้แล้วหนูได้เงินใช้เลยใช่ไหมคะ"
"ทำวันนี้เลยค่ะ คนขาดพอดี"
"แต่หนูต้องกลับไปเปลี่ยนชุดนะคะ จะทันเหรอ?"
"ทำเลยค่ะ ชุดนี้เลย ถ้าหนูเริ่มงานวันนี้พี่ให้วันแรกพันนึงเลยค่ะตามมา ป่ะทุกคน"
ผู้จัดการเอ่ยแล้วเดินสะบัดไปทางลิฟท์ พนักงานทำความสะอาดคนอื่นก็เดินตามเข้าไปยัดกันในลิฟท์ที่เพิ่งเปิ
"พี่คะ รอด้วยค่ะ หนูทำค่ะ พี่คนสวยรอด้วยค่ะ" หนูนารีบวิ่งตามกลุ่มแม่บ้านและร้องะโเสียงดัง
837
