[นิยายแปล] Naughty Queen! ยัยตัวแสบขอเกิดใหม่ มัดใจคุณพ่อซุปตาร์ ★

สามหนุ่มยืนส่งสายตาเลิ่กลั่กใส่กันอย่างทำตัวไม่ถูก ทางด้านเสิ่นซินลั่วที่หูผึ่งได้ยินเสียงร้องไห้ ก็รีบถลาออกจากห้องมาสวมบทนางเอกแสนดีทันที หล่อนดึงหลิวเจียเจียเข้ามากอดไว้หลวมๆ ปล่อยให้อีกฝ่ายซบหน้าสะอื้นฮักๆ ลงกับอก 

"เจียเจีย ใจเย็นๆ ก่อนนะจ๊ะ ตกลงว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่"

"ฉันมันก็แค่คนไร้ค่า!" หลิวเจียเจียฟูมฟาย "ฉันทำอะไรไม่เป็นชิ้นเป็นอันเลย ฉันไม่อยากถ่ายรายการบ้าบอนี่แล้ว ฉันไม่อยากเป็นดาราแล้วด้วย ฉันมันไม่คู่ควร ฉันอยากกลับบ้าน..."

หลินเย่ที่เพิ่งสระผมเสร็จเดินเช็ดผมเปียกชุ่มหยดติ๋งๆ ออกมา พอได้ยินประโยคตัดพ้อนั้นเข้าก็ถึงกับชะงักกึก 

"ถ้าพูดแบบนั้น ฉันเองก็คงไม่คู่ควรเหมือนกันแหละมั้ง..."

"นายอย่ามาหาทำแถวนี้เลย ไปเป่าผมให้แห้งไป๊!" ไป๋ลู่ตวัดสายตาไล่

"อ้อ..." เจ้าโกลเด้นรีทรีฟเวอร์ตัวโตร้องหงิงๆ ยอมหันหลังกลับเข้าห้องนอนไปอย่างว่าง่าย

ปล่อยให้บรรดาแก๊งหนุ่มๆ ยืนบื้อใบ้กินกันอยู่รอบนอก บรรยากาศกระอักกระอ่วนใจจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนี

ไป๋ลู่กอดอกมองภาพตรงหน้าเงียบๆ ไม่คิดจะปริปากพูดอะไร ในเมื่อมีพี่สาวแสนดีเบอร์หนึ่งอย่างแม่ดอกบัวขาวเสิ่นซินลั่วคอยลูบหลังลูบไหล่ปลอบประโลมอยู่แล้ว เธอจะลดตัวลงไปร่วมวงดราม่าปัญญาอ่อนนี่ทำไมให้เปลืองน้ำลาย

แกร๊ก...

ประตูห้องนอนใหญ่เปิดออก ลู่อี้ถิงในชุดนอนเดินถือสมาร์ตโฟนออกมาด้วยท่าทางผ่อนคลาย ตั้งใจจะมาตามลูกสาวตัวแสบให้ไปช่วยแบกขึ้นแรงค์ แต่พอเปิดประตูมาเจอฉากดราม่าน้ำตานองหน้าเข้า แววตาสบายๆ เมื่อครู่ก็พลันเย็นเยียบลงทันตา ความหงุดหงิดแล่นริ้วขึ้นมาจุกอก

ไม่ว่าต้นสายปลายเหตุของเรื่องบ้าบอนี่มันจะเกิดจากอะไร แต่เล่นมาแหกปากโวยวายทำลายบรรยากาศขนาดนี้ เขาหมดอารมณ์จะมานั่งตีป้อมแล้วโว้ย! แถมยังต้องมาสวมวิญญาณรุ่นพี่ผู้แสนดี แกล้งทำหน้าเห็นอกเห็นใจ เข้าไปไถ่ถามสารทุกข์สุกดิบเด็กใหม่ที่กำลังร้องไห้ขี้มูกโป่งอยู่นี่อีก!

โคตรจะน่ารำคาญฉิบเป๋ง!

แต่ด้วยสกิลการแสดงระดับปรมาจารย์ ราชาจอเงินลู่จึงซ่อนความหงุดหงิดเอาไว้ใต้วงหน้าหล่อเหลาได้อย่างแนบเนียน เขาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แสร้งถามด้วยความประหลาดใจ "เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ"

ไป๋ลู่รับส่งมุกทันควัน สรุปใจความสั้นๆ ได้ใจความ 

"หลิวเจียเจียตัดพ้อว่าตัวเองเป็นคนไร้ค่า ไม่คู่ควรกับการยืนอยู่ในวงการบันเทิง เลยอยากจะขอถอนตัวออกจากรายการค่ะ"

หลิวเจียเจียที่ซุกหน้าอยู่ในอ้อมกอดเสิ่นซินลั่ว สะอื้นจนไหล่บางสั่นเทิ้ม "ฉันมันโง่เกินไปค่ะ ไม่มีความรู้รอบตัวอะไรเลย พูดจาเอาใจใครก็ไม่เป็น... ครูลู่คะ ฉันคิดว่าตัวเองเป็นแค่ตัวถ่วงไร้ค่า ฉันไม่มีความมั่นใจที่จะถ่ายรายการต่อไปแล้วจริงๆ ค่ะ..."

รอยยิ้มอบอุ่นละมุนละไมที่มักจะประดับอยู่บนใบหน้าหล่อเหลาของลู่อี้ถิงเป็นประจำนั้น อันตรธานหายวับไปในพริบตา เขากดเสียงต่ำเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบเย็นชา 

"ถ้างั้นก็ไสหัวออกจากวงการบันเทิงไปซะสิ"

ทุกคน "!!!"

ไป๋ลู่ที่รู้นิสัยคุณพ่อบังเกิดเกล้าดีอยู่แล้วว่า ต้องมาเวย์นี้ ก็แสร้งทำตาโตเอามือทาบอก ตกอกตกใจไปกับเขาด้วย

"ทำอะไรไม่เป็นก็หัดเรียนรู้สิ ไม่เข้าใจตรงไหนก็ไปศึกษาหาความรู้เอา" ลู่อี้ถิงสั่งสอนเสียงเฉียบขาด 

"การเกิดมาเป็นคนไร้ความสามารถมันไม่ได้น่ากลัวหรอก แต่ที่น่าสมเพชคือทัศนคติพ่ายแพ้แบบเธอต่างหาก ถ้าเธอไม่คิดจะปรับทัศนคติห่วยๆ ของตัวเอง งั้นก็รีบๆ หอบข้าวหอบของไสหัวออกจากวงการไปซะตั้งแต่ตอนนี้เถอะ เพราะยิ่งอยู่นาน ความกดดันมันก็จะมีแต่ถาโถมหนักหนาขึ้นเรื่อยๆ แถมวงการนี้... ไม่มีใครหน้าไหนใจดีมาคอยตามเช็ดตามล้าง ช่วยเหลือเธอไปได้ตลอดหรอกนะ"

เพราะฉะนั้น การมางัดมารยาหญิง แกล้งทำตัวบอบบางน่าสงสาร บีบน้ำตาเรียกร้องความสนใจต่อหน้าพ่อฉันน่ะ มันไม่ได้ผลหรอกย่ะ!

พ่อฉันน่ะปากคอเลาะร้ายแถมยังไร้ความปรานีสุดๆ!

ผู้เชี่ยวชาญด้านการปราบปรามนางเอกเจ้าน้ำตาตัวยง ก็คือพ่อฉันนี่แหละ!

พูดจบ ลู่อี้ถิงก็ชูสมาร์ตโฟนในมือขึ้นมาแกว่งไปมาเบาๆ เป็นเชิงส่งซิกให้ลูกสาว ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับเข้าห้องนอนใหญ่ไปอย่างไม่แยแส

"ครูลู่คะ! ขอหนูคุยธุระกับหลิวเจียเจียแป๊บนึงนะคะ เดี๋ยวหนูตามเข้าไปแบกขึ้นแรงค์ค่ะ!" ไป๋ลู่ตะโกนไล่หลัง

"รออยู่นะ" เสียงทุ้มตอบกลับมาโดยที่เจ้าตัวไม่ได้หันกลับมามองด้วยซ้ำ

ไป๋ลู่หันขวับกลับมาจ้องหน้าหลิวเจียเจีย 

"รู้ไหมว่าทำไมเมื่อกี้ฉันถึงได้แต่นั่งดูเธอร้องไห้เฉยๆ โดยไม่คิดจะเข้าไปโอ๋? ก็เพราะฉันรู้ดีไงว่าคำปลอบใจจอมปลอมน่ะมันไม่มีประโยชน์หรอก ถ้าเธอต้องการแค่คนลูบหัวปลอบใจ เสิ่นซินลั่วก็จัดให้เธอไปแล้วนี่ ถ้าเธอแค่เครียดจัดจนทนไม่ไหวอยากจะระบาย เธอก็แหกปากระบายออกมาจนหมดแม็กแล้วไม่ใช่หรือไง"

หญิงสาวยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ 

"ยิ่งไปกว่านั้นนะ ฉันว่าเธอไม่มีสิทธิ์มาร้องห่มร้องไห้ฟูมฟายเรียกร้องความสนใจในรายการวาไรตี้แบบนี้ด้วยซ้ำ! เธอได้แต่งตัวสวยๆ บินมาเที่ยวเล่นออกทีวี แถมยังฟันค่าตัวเหนาะๆ ในระดับที่คนธรรมดาหาเช้ากินค่ำต้องตรากตรำทำงานงกๆ ไปเป็นสิบๆ ปีถึงจะหาเงินก้อนนี้ได้ เธอบอกว่าตัวเองแบกรับความกดดันไม่ไหว... แล้วคิดว่าคนธรรมดาพวกนั้นเขาไม่มีความกดดันเลยหรือไงฮะ! ทั้งภาระผ่อนบ้าน ผ่อนรถ ค่าเทอมลูก ค่าหยูกยาเลี้ยงดูพ่อแม่ยามแก่เฒ่า แถมยังต้องก้มหน้าก้มตาทำงานงกๆ หาเงินตัวเป็นเกลียว มีความกดดันข้อไหนบ้างที่มันไม่สาหัสไปกว่าเรื่องขี้ประติ๋วของเธอ! ถ้าทุกคนเกิดสติแตก อารมณ์พังทลายตอนทำงานแบบเธอขึ้นมา โลกนี้ไม่ต้องขับเคลื่อนทำมาหากินกันแล้วหรือไงฮะ!"

หยาดน้ำตายังคงรื้นอยู่บนหน่วยตาของหลิวเจียเจีย หญิงสาวอ้าปากพะงาบๆ คล้ายอยากจะเถียงอะไรบางอย่าง แต่ไป๋ลู่ก็สะบัดหน้าพรืด วิ่งตึกตักๆ เข้าห้องนอนของลู่อี้ถิงไปซะแล้ว 

"ครูลู่ขาาา! ตาหน้าคุณเล่นแครี่นะคะ! เดี๋ยวหนูหยิบซัพพอร์ตคอยเลี้ยงไข้ให้เองค่าาา!"

【ซี้ดดดด! เหล่าลู่โหมดดาร์กนี่ดุดันไม่เกรงใจใครเสมอต้นเสมอปลายจริงๆ!】

【เขาว่ากันว่าแฟนคลับมักจะนิสัยถอดแบบมาจากไอดอล เสี่ยวลู่ด่าได้สะใจมากแม่!】

【ทัศนคติของทั้งเหล่าลู่กับเสี่ยวลู่คือเด็ดขาดและถูกต้องที่สุด! กดไลก์รัวๆ!】

【สำนวน 'เด็กที่ร้องไห้เสียงดังมักจะได้กินนมก่อน' ใช้ไม่ได้กับเหล่าลู่นะจ๊ะ โปรดจำใส่กะโหลกไว้ด้วย!】

【เอาจริงๆ นะ เวลาที่คนเราเครียดหรือกดดันมากๆ ส่วนใหญ่ก็อยากจะแอบไปนั่งร้องไห้เงียบๆ คนเดียว ไม่ก็ไประบายให้ครอบครัวหรือเพื่อนสนิทฟังป่ะ ไม่มีใครเขามานั่งแหกปากฟูมฟายต่อหน้าคนเพิ่งรู้จักกันหรอก! ยัยหลิวเจียเจียก็แค่อยากเรียกร้องความสนใจ อยากให้ทุกคนแห่เข้ามารุมโอ๋ รุมเอาใจตัวเองต่างหากล่ะ!】

【เฮลโลววว นี่หล่อนไปอยู่หลังเขาที่ไหนมาฮะ! ในวงการนี้มีดาราสาวคนไหนบ้างที่ไม่รู้กิตติศัพท์ว่าเหล่าลู่น่ะคือ 'มือปราบชะนีเจ้าน้ำตา' ตัวท็อปของวงการ!】

【คิดจะงัดมารยาบีบน้ำตามาตกกะปิลูกพี่เรอะ ฝันกลางวันไปเถอะย่ะ!】

【หลิวเจียเจียดูมีรังสีความแอ๊บแบ๊วแบบนางจิ้งจอกหน้าเนื้อใจเสือแผ่ซ่านออกมาแปลกๆ แฮะ】

【กรี๊ดดด! เหล่าลู่โหมดเย็นชาฟาดเรียบแบบนี้ จะไม่ให้หลงรักหัวปักหัวปำได้ยังไงไหว!!】

【ไป๋เสี่ยวลู่น่ารักน่าหยิกสุดๆ! ทักษะการแถเนียนก็เป็นเลิศ แถมทัศนคติยังปังปุริเย่ ฉันขอสถาปนาตัวเองเป็นมัมหมีน้องลู่อย่างเป็นทางการเลยจ้า!!】

【สงสารแขกรับเชิญผู้ชายคนอื่นๆ จับใจ... รังสีความกระอักกระอ่วนมันแผ่ทะลุจอออกมาแล้วเนี่ย 555】

กล้องวงจรปิดในห้องนอนของลู่อี้ถิงตอนแรกถูกทีมงานสั่งปิดไปแล้วเพื่อความเป็นส่วนตัว แต่เพื่อเป็นการตัดไฟแต่ต้นลม ป้องกันข่าวลือชู้สาวบ้าบอคอแตก ทีมงานจึงต้องจำใจเปิดกล้องไลฟ์สตรีมขึ้นมาอีกรอบ

ภาพที่ปรากฏคือ สองพ่อลูกกำลังนั่งขัดสมาธิเล่นเกมตีป้อมกันอย่างเมามัน บรรยากาศอบอุ่นเหมือนตอนนั่งเล่นกันอยู่ที่บ้าน โดยไม่ได้แยแสสนใจดราม่าในห้องนั่งเล่นแม้แต่น้อย

รอจนกระทั่งไป๋ลู่แบกคุณพ่อสุดที่รักตะลุยขึ้นแรงค์โกลด์ได้สำเร็จ หญิงสาวก็ยกมือขึ้นบีบนวดต้นคอที่เริ่มปวดเมื่อยเบาๆ 

"ครูลู่คะ พรุ่งนี้ค่อยลุยกันต่อเถอะค่ะ นี่ก็ดึกมากแล้ว"

ลู่อี้ถิงเหลือบมองนาฬิกา เพิ่งจะห้าทุ่มกว่าๆ เอง...

ตอนอยู่บ้าน สองพ่อลูกคู่นี้มักจะแท็กทีมปั่นแรงค์กันข้ามวันข้ามคืน ลากยาวไปจนถึงตีสามตีสี่เป็นเรื่องปกติ

แต่พอฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า นี่มันไม่ใช่บ้านตัวเอง แต่กำลังถ่ายรายการวาไรตี้อยู่ ลู่อี้ถิงจึงพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย 

"อืม รีบไปนอนพักผ่อนเถอะ"

ไป๋ลู่อ้าปากหาวหวอด "ครูลู่ ฝันดีนะคะ"

ลู่อี้ถิงระบายยิ้มบางๆ อ่อนโยน "ฝันดี"

【เชี่ยเอ๊ย!! รอยยิ้มของเหล่าลู่ตอนบอกฝันดีมันช่างดูอบอุ่น ละมุนละไม หล่อกระชากวิญญาณเกินไปแล้ว!!】

【'ฝันดี เธอเองก็ด้วย...' แหมมมม เหล่าลู่เอ๊ย การเลือกปฏิบัติแบบสองมาตรฐานของนายมันชัดเจนไปไหมยะ! (กดถูกใจสิ่งนี้)】

【ลูกพี่ดูจะเอ็นดูเสี่ยวลู่หนักมากจริงๆ สินะ!】

【อย่าโดนรอยยิ้มการค้าของลูกพี่หลอกเอาเชียวนะ! ถึงภายนอกเขาจะดูเป็นผู้ใหญ่ใจดี ยิ้มแย้มกับทุกคน แต่อันที่จริงในใจแกแบ่งแยกชนชั้นความสนิทไว้อย่างชัดเจนเลยล่ะ! สำหรับคนนอกอย่างหลิวเจียเจีย แกก็แค่โปรยยิ้มตามมารยาทสังคมไปงั้นแหละ!】

【ขออนุญาตปัดเศษมโน ถือซะว่าประโยคเมื่อกี้ เหล่าลู่กระซิบข้างหูบอกฝันดีฉันก็แล้วกัน!!!】

【อ๊ากกกก! เหล่าลู่ในชุดนอนหลวมๆ... ดาเมจทำลายล้างสูงมาก ฉันรับม่ายยยไหววว!!!】

【กราบเรียนเชิญพี่น้องทุกท่าน มาร่วมกันซูมดูลูกกระเดือกสุดเซ็กซี่ของเหล่าลู่กันเถอะค่ะ! ทั้งรูปร่าง ทั้งช่วงขายาวๆ ทั้งท่อนแขนแกร่งๆ นั่น... ดิฉันขออนุญาตไหลตายคาหน้าจอให้ทุกคนดูเป็นขวัญตาเดี๋ยวนี้เลยค่า!!】

【เบ้าหน้าสามีมโนของฉันหล่อวัวตายควายล้มขนาดนี้ พวกหล่อนจะไม่เอ่ยปากชมเขาสักคำเลยหรือไงฮะ!】

【ตอแหล! เมื่อคืนลู่อี้ถิงยังนอนกอดฉันอยู่บนเตียง แถมยังกระซิบเรียกฉันว่า 'ยัยตัวยั่วสวาท' อยู่เลยย่ะ!】

【ฮือๆๆๆ แม่งเอ๊ย! ชาตินี้ฉันอยากมีบุญวาสนาได้นั่งตีป้อมเคียงข้างเขาสักครั้งจังโว้ยยย!!】

【ไป๋เสี่ยวลู่ : ผู้บรรลุจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารติ่งไอดอล】

ด้วยแผนการหน้าทน 'เก็บของเหลือมากิน' อันชาญฉลาดของไป๋ลู่ ทำให้บรรดาแก๊งดาราในรายการได้ใช้ชีวิตอู้ฟู่กินหรูอยู่สบายประหนึ่งเศรษฐีดูไบ อยากกินอะไรก็แค่เอ่ยปากพึมพำออกสื่อ เดี๋ยวก็มีแม่ยกสายเปย์ใจดีรีบรูดปรื๊ดซื้อมา 'ทิ้ง' ให้ถึงที่

ทีมงานถ่ายทำ : ได้แต่นั่งกำหมัดแน่น กัดฟันกรอดๆ แต่พูดอะไรไม่ออก

เนื่องจากทีมงานต้องคอยประคบประหงมดูแลราชาจอเงินลู่ดุจไข่ในหิน การถ่ายทำในอีพีนี้ ผู้กำกับเลยไม่กล้าจัดภารกิจโลดโผนพิสดารอะไรให้วุ่นวาย แม้แต่สถานที่ท่องเที่ยวที่บังคับให้ไปเช็คอินก็ลดทอนเหลือแค่ห้าแห่งเท่านั้น ถือว่าชิลสุดๆ ไปเลย

นับว่าเป็นรายการวาไรตี้แนวท่องเที่ยวที่ 

'ท่องเที่ยว' แบบแท้ทรูที่สุดเท่าที่เคยมีมา!

เวลาสามวันอันแสนสุขผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็วราวกับโกหก

ไม่ว่าชาวเน็ตและเหล่าแฟนคลับจะรู้สึกฟินและอาลัยอาวรณ์มากแค่ไหน แต่ทริปตะลุยกรุงเทพฯ ก็เดินทางมาถึงจุดสิ้นสุดอย่างสมบูรณ์แบบ

การประเดิมเวทีรายการวาไรตี้ครั้งแรกในชีวิตของราชาจอเงินลู่ ปิดฉากลงอย่างงดงามไร้ที่ติ

ชาวเน็ตต่างก็ตั้งตารอคอยและคาดหวังกันอย่างล้นหลาม ในเมื่อลู่อี้ถิงยอมใจอ่อนมาร่วมรายการวาไรตี้จนเป็นกรณีศึกษาเบิกทางไปแล้ว ต่อไปนี้เขาก็น่าจะเปิดรับงานสายวาไรตี้ให้บ่อยขึ้นบ้างแหละน่า!

แม้แต่บรรดาแม่ยกแก๊งถิงเซียงเสวี่ย ก็ยังแอบจิตนาการเพ้อฝันกันไปไกล

มนุษย์เราก็เป็นสิ่งมีชีวิตที่โลภมากแบบนี้แหละ! ปากก็พร่ำบอกว่า 

'ได้เห็นหน้าแค่นี้ก็พอใจแล้ว ไม่หวังอะไรอีก' แต่ลึกๆ ในใจกลับแอบหวังไปไกลถึงขั้นอยากให้เขาขับซูเปอร์คาร์มารับพาไปซิ่งซะแล้ว!

เผื่อว่าฝันมันจะกลายเป็นจริงขึ้นมาล่ะ! ใครจะไปรู้!

ก่อนหน้าที่ลู่อี้ถิงจะใจอ่อนยอมตกปากรับคำมาเป็นแขกรับเชิญพิเศษให้กับรายการนี้ มีใครหน้าไหนกล้าฟันธงบ้างล่ะว่าซุปตาร์ตัวพ่ออย่างเขาจะยอมลดตัวลงมาคลุกฝุ่นในรายการวาไรตี้แบบนี้น่ะ!

เพราะฉะนั้น เกิดเป็นคนทั้งที ถ้าไม่มีความฝัน มันจะไปต่างอะไรกับปลาเค็มตากแห้งล่ะโว้ยยย!!

ไม่แน่ว่าสักวันหนึ่ง ปาฏิหาริย์อาจจะบังเกิด กลายเป็นจริงขึ้นมาก็ได้!!

ขอแค่รักษาสุขภาพให้แข็งแรง มีชีวิตอยู่รอดไปได้นานพอ... บางที เวทีคอนเสิร์ตที่ลู่อี้ถิงทั้งร้อง ทั้งเต้น โชว์สเต็ปแดนซ์กระจาย พวกเราก็อาจจะมีบุญตาได้เห็นเป็นขวัญตากับเขาสักครั้งในชีวิตก็ได้นะเว้ย!

อ๊ากกกก!! แค่จินตนาการภาพก็โคตรจะฟินจนเลือดกำเดาแทบพุ่งแล้วแม่มเอ๊ยยย!!