ย้อนเวลารัก: ภรรยาสุดแกร่งแห่งยุค 80

บทที่ 35 แตงโมที่บังคับให้สุกจะไม่หวาน แต่มันก็ดับกระหายได้!

ฉู่เจียงชวนยังคงยิ้มอยู่

การคุยกับผู้หญิงไม่ใช่จุดแข็งของเขา บางคำพูดก็ไม่ควรพูดให้แรงเกินไป ถึงอย่างไรเธอก็เป็นหัวหน้าของเขา!

แต่การให้เขาพูดเรื่องไร้สาระพวกนั้น มันทำให้เขารู้สึกรำคาญ

ถ้าภรรยามาแล้วสามารถจัดการทุกอย่างได้ดี ก็คงไม่มีอะไรดีไปกว่านี้อีกแล้ว!

เถียนอวี่ขมวดคิ้วพูดว่า "พี่ฉู่ก็เป็นผู้ชายคนนึง ฉันคิดว่า ผู้ชายทุกคนต้องการสร้างความสำเร็จด้วยตัวเอง!"

"จริงเหรอ แล้วยังไงล่ะ" ถังซีเหมียนอยากจะหัวเราะจริง ๆ ผู้หญิงคนนี้ยังเด็กเกินไป!

"ยังไงงั้นเหรอ" เถียนอวี่พูดเสียงดัง "ไม่มีอะไรหรอก! แต่การที่คุณทำแบบนี้มันไม่ดี!"

"พวกเรา 2 คนรู้สึกดีก็พอแล้ว สหายเถียนอวี่ คุณเป็นคนนอก อย่าเข้ามายุ่งเรื่องครอบครัวของคนอื่นเลย คุณเป็นกรรมการชุมชนหรือไง"

ถ้อยคำของถังซีเหมียนเกือบจะทำให้เถียนอวี่สำลักอากาศตาย!

เถียนอวี่โกรธจนหันหลังเดินจากไปโดยไม่พูดอะไร หลังจากที่ฉู่เจียงชวนปรับความแม่นยำของนอตชุดสุดท้ายเสร็จแล้ว ก็ลากถังซีเหมียนเดินออกไปไกล

"ผมบอกแล้วว่า ถ้าคุณมา งานของผมก็จะง่ายขึ้น! พูดมากไปจะส่งผลต่อขาผม..."

ถังซีเหมียนหัวเราะพลางตบไหล่เขา "คุณยังมีหน้ามาพูดอีกนะ! ใครใช้ให้คุณหน้าตาดี ทำให้ฉันต้องคอยไล่แมลงทุกวัน..."

"แตงโมที่บังคับให้สุก มันไม่หวานหรอก!" เถียนอวี่ตะโกน

ถังซีเหมียนหันกลับไปส่งยิ้มหวานให้เธอ "แต่มันดับกระหายได้! แค่นั้นก็พอแล้ว!"

ทุกคนหัวเราะเบา ๆ

ผู้จัดการโรงงานเถียนจ้องลูกสาว "พูดพอใจแล้วใช่ไหม นี่คือสิ่งที่เธอบอกว่าจะจัดการเองเหรอ เขามีภรรยาแล้ว เธอก็พูดให้น้อยลงหน่อย! สถานะครอบครัวอย่างเราจะหาคนดี ๆ ไม่ได้เชียวเหรอ"

เถียนอวี่รู้สึกอัดอั้น ก่อนจะเช็ดน้ำตาแล้วเดินจากไป

ช่วงเวลานั้นเอง ฉู่เจียงชวนก็เดินกลับมาด้วยฝีเท้าที่หนักแน่น "ผู้จัดการเถียน             ถ้าสัปดาห์หน้ายังเป็นแบบนี้อีก ผมจะลาออก เราตกลงกันแบบนี้นะ!"

พูดจบก็วิ่งออกไปอีกครั้ง

เขาไม่ได้กำลังขู่ แค่รู้สึกว่าเรื่องแบบนี้น่ารำคาญเต็มที

ยังไงก็ไปหาเหมียนเหมียนดีกว่า...

ระหว่างทางกลับบ้าน ถังซีเหมียนเล่าให้เขาฟังเรื่องที่ตอนนี้เธอกำลังทำธุรกิจเหลียงผี และเรื่องค่าผ่าตัดด้วย

ฉู่เจียงชวนคิดสักครู่ "หรือว่า พวกเราควรจะยืมเงินมาสักก้อน แล้วรีบผ่าตัดเลยดีไหม"

"ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ" ถังซีเหมียนไม่คิดว่า เขาจะสนับสนุนเรื่องยืมเงิน

"ก็...ผมอยากให้น่าน่าผ่าตัดเร็ว ๆ หลังจากผ่าตัดสำเร็จแล้ว ผมก็จะไม่ต้องแยกจากคุณอีก เหมือนตอนนั้นที่คุณพูดเอาไว้ คุณจะได้เป็นผู้ประกาศข่าว ส่วนผมก็อาจจะเปิดร้านปิ้งย่างอะไรแบบนั้น!"

ฉู่เจียงชวนพูดตามตรง ใบหน้าของเขาแดงเรื่อเล็กน้อย "ฉันไม่อยากแยกจากคุณอีกแล้ว!"

ถังซีเหมียนหัวเราะออกมา เธอกอดแขนเขาแน่นขึ้น 

"ฉันก็คิดแบบเดียวกัน! พวกเรากลับไปแล้วไปยืมเงินกันเถอะ!"

หมู่บ้านเค่าซานมีชาวบ้านกว่า 300 ครัวเรือน แม้จะมีแค่ครึ่งหนึ่งที่เต็มใจยื่นมือเข้ามาช่วย ตอนนั้นเรื่องค่าผ่าตัดก็จะผ่านไปด้วยดี

ตอนที่ทั้ง 2 คนกลับถึงบ้านก็ดึกแล้ว ถังซีเหมียนเข้าประตูมาก็เห็นถังน้ำแข็งถังหนึ่ง 

"แม่คะ บ้านเราขายไอศกรีมเหรอคะ"

"พี่เธอรีบอยากหาเงินบอกว่า พวกเธอออกไปหาเงิน ตัวเองก็ไม่อยากอยู่เฉย ๆ !"         สวี่กว่างเฟินส่งเก้าอี้มาให้ "นั่งพักก่อนเถอะ! อีกเดี๋ยวพี่เธอก็กลับมาแล้ว!"

ถังซีเหมียนหยิบเงินทั้งหมดออกมา "ทั้งหมดเป็นเงินที่ฉันหามาได้ เงินที่ฉันเก็บออม รวมถึงเงินที่ขายโสมด้วย! ตอนนี้ยังขาดอีกครึ่ง พวกเราคิดจะยืมเงินค่าผ่าตัดก่อนแล้วค่อยทยอยคืนให้ทุกคน!"

สวี่กว่างเฟินคิดแล้วก็รู้สึกว่าเหมาะสม "ก็ได้! พอเรื่องของหลานจัดการเสร็จแล้ว            พวกเธอก็จะได้สบายใจ! จะได้ไม่ต้องคอยเป็นห่วง..."

"ยายคะ น้า! น้า!" น่าน่าวิ่งพรวดออกมากอดขาถังซีเหมียนไว้แน่น "น้า!"

"คิดถึงฉันใช่ไหม" ถังซีเหมียนอุ้มเด็กน้อยขึ้นมาทันที "โอ้โห อ้วนขึ้นนะ! ช่วงนี้มีอาการกำเริบบ้างไหม เจ็บปวดตรงไหนหรือเปล่า"

"วิ่งมากไปก็จะรู้สึกไม่สบาย แต่เป็นแค่ครั้งเดียวเอง!" น่าน่ายิ้มพลางชูนิ้วเรียวเล็กขึ้นมา 

"แต่น่าน่าไม่ร้องไห้ไม่งอแงแล้วนะ!"

ถังซีเหมียนจึงวางใจ "น่าน่าเก่งมาก! งั้นคืนนี้เราจะกินอะไรดี น่าน่าอยากกินอะไรไหม"

"อยากกินไก่ตุ๋นที่น้าทำ!" น่าน่าพูดพลางยิ้มกว้าง "ยายซื้อไก่กลับมาแล้ว!"

ไก่ 1 ตัวหนักประมาณ 3 ชั่ง พอสำหรับทำเป็นกับข้าวให้ทั้งครอบครัวกิน

การกินอาหารเป็นเรื่องเล็ก ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือ ต้องไปยืมเงิน ฉู่เจียงชวนเห็นสถานการณ์จึงเสนอตัวว่าจะไปยืมเงินก่อน ได้เท่าไหร่ก็เท่านั้น

ถังซีเหมียนพยักหน้า และ บอกให้เขาไปแจ้งผู้ใหญ่บ้านก่อน

นี่เป็นเงินหลายพันหยวน ไม่ใช่แค่ 1 หรือ 2 ครอบครัวจะรวบรวมได้

หลังจากตุ๋นไก่เสร็จ ถังซีเหมียนเตรียมออกไปดูข้างนอก ในตอนนั้นเองฉู่เจียงหรงก็เข็นรถไอศกรีมกลับมาพอดี

รถเป็นจักรยานของผู้ใหญ่บ้าน ตอนนี้เขาไม่ได้ใช้เลยให้ยืมได้ แม้จะเป็นคันเก่ามากแล้วก็ตาม

แต่แค่มีให้ยืมก็ดีมากแล้ว!

ในหมู่บ้านชนบทที่ทั้งปีมีรายได้แค่ 200 ถึง 300 หยวน แต่ละครอบครัวต่างก็ลำบากกันทั้งนั้น!

"เหมียนเหมียน พวกเธอกลับถึงบ้านแล้วเหรอ" 

ฉู่เจียงหรงล้วงไอศกรีมแท่งออกมาจากด้านในสุด "เอาไหม จะได้เย็นสบาย! ฉันตั้งใจเก็บไว้ให้เธอโดยเฉพาะเลยนะ!"

ถังซีเหมียนรับมาพร้อมบอกแผนการตัวเอง ฉู่เจียงหรงก็ไม่ได้เกรงใจอะไร เพียงแค่พยักหน้าพูดว่า 

"งั้นฉันก็จะไปยืมบ้างนะ!"

ขณะที่กำลังคุยกันอยู่นั้นก็ได้ยินเสียงฆ้องดังขึ้นในหมู่บ้าน เป็นสัญญาณที่ผู้ใหญ่บ้านเรียกชาวบ้านไปประชุม

สถานที่ยังคงเป็นใต้ต้นไม้ใหญ่ที่สุดในหมู่บ้าน ทุกคนยืนโบกพัดใบตาลอยู่ใต้ต้นไม้ ส่วนผู้ใหญ่บ้านยืนอยู่บนแท่น

อดีตคณะละครเคยตั้งเวทีการแสดงที่นี่ แต่ตอนนี้นอกจากการแสดงละครแล้วก็ใช้เป็นที่ประชุม

"พี่น้องทุกคน! เรื่องของลูกสาวตระกูลฉู่ พวกเราก็คงได้ยินกันมาแล้ว! ไม่ว่าจะพูดยังไง เรื่องนี้ก็เกี่ยวกับชีวิตคน เจียงชวนเขาเป็นคนซื่อสัตย์ ตอนนี้เขาก็พยายามทำงานหนักเพื่อครอบครัว! ในฐานะผู้ใหญ่บ้าน ฉันจะเป็นคนแรกที่บริจาคเงินให้เด็กคนนี้! พวกคุณก็รู้ว่าเหมียนเหมียนเป็นเด็กที่ครอบครัวเราเลี้ยงดูมา ฉันจะออกเงินก้อนใหญ่!"

ผู้ใหญ่บ้านรับเงินที่ลูกชายส่งมาให้ "นี่เป็นเงินของครอบครัวเรา 300 หยวน!"

ทุกคนส่งเสียงฮือฮา

"ลุงคะ!" ถังซีเหมียนตาแดงขึ้นมาทันที "นี่มัน..."

"พี่ นี่เป็นเงินแต่งงานของผม!" หลินซงยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ "จิ้งจิ้งบอกว่า การช่วยเหลือเด็กเป็นเรื่องดี!"

โจวอวี้จิ้ง คู่หมั้นของหลินซง เรื่องของทั้ง 2 ครอบครัวได้ตกลงกันไว้นานแล้ว แต่เพราะหลินซงยังหางานที่มั่นคงไม่ได้ งานแต่งงานจึงเลื่อนออกไป คิดว่าจะรอให้มีงานที่มั่นคงก่อนแล้วค่อยแต่งงาน ถือว่าเป็นการให้คำอธิบายกับครอบครัวของฝ่ายหญิงด้วย

ฉู่เจียงหรงวิ่งเข้าไปแล้วโค้งคำนับให้ครอบครัวผู้ใหญ่บ้าน "ขอบคุณค่ะ! ขอบคุณมากนะคะ!"

ผู้ใหญ่บ้านมีลูกตอนแก่แล้วยังคิดถึงคนอื่นได้ขนาดนี้ ช่างเป็นคนดีจริง ๆ !

ฉู่เจียงชวนนั่งอยู่ข้าง ๆ จดชื่อหัวหน้าหมู่บ้าน หลินจื้อกั๋ว 300 หยวน...

"บ้านฉันมีแค่ยายแก่อย่างฉันคนเดียว ฉันไม่มีเงินมาก แต่ขอช่วยชีวิตเด็กก่อน!" คุณยายฮวาที่อยู่ทางทิศตะวันตกของหมู่บ้านยื่นเงินให้ฉู่เจียงชวนดู

คุณยายฮวา 15 หยวน 5 เหมา...

ฉู่เจียงหรงโค้งคำนับขอบคุณทีละคน

สวี่กว่างเฟินนั่งอยู่ใต้ต้นไม้กับหลาน น้ำตาไหลรินไม่หยุด

ถังซีเหมียนไม่รู้ว่า ในนี้มีกี่คนที่ร่างเดิมของเธอเคยทำให้ขุ่นเคือง แต่ตอนนี้พวกเขายังยื่นมือเข้ามาช่วย แม้จะแค่หยวนเดียวก็ยังนับว่าทำเพื่อครอบครัวของเธอ!