มาเฟียที่รัก

หลังจากซัยองพยายามแทนที่แบคฮยอน แต่ชานยอลไม่ยอม เธอจึงพ้ายแพ้ หลังจากเคลัยกันในรถชานยอลก็พาเธอไปส่งบ้าน เเต่เธออยากไปบ้านชานยอล แล้วชานยอลก็ต้องยอมทำตาม

'พี่ชานยอลคะ'

'หืม'

'หนูยังยืนยันคำเดิมนะคะว่าหนูชอบพี่'

'ฉันก็ยืนยันคำเดิมว่าฉันรักแบคฮยอน'

'พี่อย่าให้หนูใจร้ายนะคะ'

'หึ ร้ายมาร้ายกลับไม่เกี่ยง'

'ฮึ่ย'

ซียองเดินทืบเท้าเข้าบ้านหลังใหญ่ ชานยอลได้แต่ส่ายหัวอย่างเอื่อมละอา แล้วก้าวเดินตามเธอไป

เด็กดีๆแบบเธอไม่น่ามาเจอฉันเลย

'ฮึก ป๊าคะ'

ภาพที่ก้าวมาภายในบ้าน คือภาพที่ซียองกอดพ่อแล้วร้องไห้

'ซียองเธออะไร'

'ฉันต่างหากที่ต้อวถามแกว่าทำไมน้องซียองถึงร้องไห้'

'ป๊าไม่รู้'

'ฮึก พี่ชานยอลทำไมพูดแบบนี้ล่ะคะ'

'เธอหมายความว่าไงซียอง'

'ก็พี่ ข่มขืนหนู ฮือ'

'ว่าไงนะชานยอล'

'พี่ชานยอล'

แบมแบมก้าวเข้าบ้านมาก็ร้องอุทานชื่อพี่เสียงดัง แต่นั้นไม่ได้ทำให้ชานยอล๻๠ใ๽เท่ากับที่เจอแบคฮยอนมาด้วย

'หมายความว่าไง'

แบคฮยอนเข่าแทบทรุด ออกปากถามชานยอลเสียงสั้นราวจะร้องไห้

'แบคมันไม่ใช่อย่างที่'

'ใช่สิพี่ข่มขืนฉัน'

'ซียองเธอเงียบปากไปซะ'

'ชานยอล'

ชานยอลขึ้นเสียงใส่ซียอง แต่ก็โดนผู้เป็๞พ่อสวนมาตลอด

'พ่ไม่ได้ทำอะไรเธอแบคฮยอน'

'ไม่ได้ทำงั้นหรอ นี่ไงรอยที่แขนหนู'

'ซียอง'

'งั้นผมขอตัว'

'พี่แบคฮยอน'

แบคฮยอนกำลังก้าวออกจากประตูบานใหญ่ ชานยอลกำลังจะตามไปแต่ก็โดนพ่อพูดขึ้นมาว่า

'ถ้าแกก้าวออกจากบ้านหลังนี้แม้แต่ก้าวเดียว อย่ามาเรียกฉันว่าพ่อ'

และเชื่อว่าแบคฮยอนก็ได้ยินจึงหยุดเดิน

'ถ้าผมต้องเสียความรักไป ผมก็ไม่ขอมีชีวิตอยู่ต่อไปเหมือนกัน'

'ชานยอล'

'เอาสิ ป๊าจะเชื่อเด็กเลี้ยงแกะ(ตอแหล)คนนั้นมากกว่าลูกก็เชิญ ปมไม่มอะไรจะเสียแล้ว ผมรักแบคฮยอน และผมพร้อมตายถ้าขาดเขาไป'

'ชานยอล'

'กรี๊ดด ซียองไม่ยอม บ้านหลังนี้ต้องเป็๲ของฉันกับแม่'

'หึ ในที่สุดก็เผยตัวตนแล้วสินะซียอง'

ทุกคนมองเธออย่างอื่นๆ แต่ชานยอลกลับยิ้มมุนปากอย่างผู้ชนะ

'ป๊า ถ้ารู้อย่างนี้ก็ปล่อยให้ผมไปเจอคนดีๆอย่างแบคฮยอนเถอะนะ ป๊า๻้๪๫๷า๹ให้ผมทรมารหรอ'

'ผมขอตัวนะ'

ว่าจบชานยอลก็เดินไปหาแบคฮยอนที่ชะงักอยู่ตรงประตูบ้าน

'ไปกับพี่นะแบฮยอน'

ทั้งสองโผล่กอดกันด้วยความคิดถึงโดยไม่สนใจใครทั้งนั้น น้ำตาแห่งความสุขไหลอาบแก้ม มาเฟียหนุ่มครองใจแบคฮยอนได้เต็มๆแล้ว ไม่ต่างจากชานยอลที่โดนเด็กที่ตนไปปืนระเบียงบ้านครอบงำหัวใจ เปลี่ยนความเ๶็๞๰าได้อย่างไม่น่าเชื่อ

'ป๊าคะ'

'ซียองเธออกจากบ้านฉันซะ'

'ป๊า ซียอง'

'ออกไป'

'ฮึ่ย ฝากไว้ก่อนเถอะพวกแก ฉันจะกลับมาแน่'

ซียองเดินทืบเท้าอย่างอารมณ์ฉุนเฉียวโมโหจนหน้าแดง ชี้หน้าทุกคนอย่างอาฆาต

'ชานยอลป๊าขอโทษ'

'ไม่เป็๞ไรครับป๊า'

'แบคฮยอน'

'คะ ครับ'

'ฉันขอโทษนะ นายโกธรฉันไหม'

'คุณลองโดนแบบผมบ้างสิ''ฮ่า'

ตอนแรกก็อึ่งกับคำพูดแบคฮยอน แต่พอไปมากลับเอ็นดูจนหัวเราะออกมา

'เรียกป๊าก็ได้แบคฮยอน'